| 1 Le royaume des Cieux est semblable à un père de famille, qui sortit de grand matin afin de louer des ouvriers pour sa vigne. | 1 Διοτι η βασιλεια των ουρανων ειναι ομοια με ανθρωπον οικοδεσποτην, οστις εξηλθεν αμα τω πρωι δια να μισθωση εργατας δια τον αμπελωνα αυτου. |
| 2 Et étant convenu avec les ouvriers d'un denier par jour, il les envoya à sa vigne. | 2 Αφου δε συνεφωνησε μετα των εργατων προς εν δηναριον την ημεραν, απεστειλεν αυτους εις τον αμπελωνα αυτου. |
| 3 En sortant vers la troisième heure, il en vit d'autres qui se tenaient oisifs sur la place publique. | 3 Και εξελθων περι την τριτην ωραν, ειδεν αλλους ισταμενους εν τη αγορα αργους, |
| 4 Et il leur dit: Allez, vous aussi, à ma vigne, et je vous donnerai ce qui sera juste. | 4 και προς εκεινους ειπεν? Υπαγετε και σεις εις τον αμπελωνα, και ο, τι ειναι δικαιον θελω σας δωσει. Και εκεινοι υπηγον. |
| 5 Et ils y allèrent. Il sortit encore vers la sixième et vers la neuvième heure, et il fit de même. | 5 Παλιν εξελθων περι την εκτην και ενατην ωραν, εκαμεν ωσαυτως. |
| 6 Et étant sorti vers la onzième heure, il en trouva d'autres qui se tenaient là, et il leur dit: Pourquoi vous tenez-vous ici tout le jour sans rien faire? | 6 Περι δε την ενδεκατην ωραν εξελθων ευρεν αλλους ισταμενους αργους, και λεγει προς αυτους? Δια τι ιστασθε εδω ολην την ημεραν αργοι; |
| 7 Ils lui dire: Parce que personne ne nous a loués. Il leur dit: Allez, vous aussi, à ma vigne. | 7 Λεγουσι προς αυτον? Διοτι ουδεις εμισθωσεν ημας. Λεγει προς αυτους? Υπαγετε και σεις εις τον αμπελωνα, και ο, τι ειναι δικαιον θελετε λαβει. |
| 8 Lorsque le soir fut venu, le maître de la vigne dit à son intendant: Appelle les ouvriers, et paye-leur le salaire, en commençant par les derniers, et en finissant par les premiers. | 8 Αφου δε εγεινεν εσπερα, λεγει ο κυριος του αμπελωνος προς τον επιτροπον αυτου? Καλεσον τους εργατας και αποδος εις αυτους τον μισθον, αρχισας απο των εσχατων εως των πρωτων. |
| 9 Ceux qui étaient venus vers la onzième heure vinrent donc, et reçurent chacun un denier. | 9 Και ελθοντες οι περι την ενδεκατην ωραν μισθωθεντες, ελαβον ανα εν δηναριον. |
| 10 Les premiers, venant ensuite, crurent qu'ils recevraient davantage; mais ils reçurent, eux aussi, chacun un denier. | 10 Ελθοντες δε οι πρωτοι, ενομισαν οτι θελουσι λαβει πλειοτερα, ελαβον ομως και αυτοι ανα εν δηναριον. |
| 11 Et en le recevant, ils murmuraient contre le père de famille, | 11 Και λαβοντες εγογγυζον κατα του οικοδεσποτου, |
| 12 disant: Ces derniers n'ont travaillé qu'une heure, et vous les avez traités comme nous, qui avons porté le poids du jour et de la chaleur. | 12 λεγοντες οτι, Ουτοι οι εσχατοι μιαν ωραν εκαμον, και εκαμες αυτους ισους με ημας, οιτινες εβαστασαμεν το βαρος της ημερας και τον καυσωνα. |
| 13 Mais il répondit à l'un d'eux: Mon ami, je ne te fais point de tort; n'es-tu pas convenu avec moi d'un denier? | 13 Ο δε αποκριθεις ειπε προς ενα εξ αυτων? Φιλε, δεν σε αδικω? δεν συνεφωνησας εν δηναριον μετ' εμου; |
| 14 Prends ce qui t'appartient, et va-t-en; je veux donner à ce dernier autant qu'à toi. | 14 λαβε το σον και υπαγε? θελω δε να δωσω εις τουτον τον εσχατον ως και εις σε. |
| 15 Ne m'est-il pas permis de faire ce que je veux? ou ton oeil est-il méchant parce que je suis bon? | 15 Η δεν εχω την εξουσιαν να καμω ο, τι θελω εις τα εμα; η ο οφθαλμος σου ειναι πονηρος διοτι εγω ειμαι αγαθος; |
| 16 Ainsi les derniers seront les premiers, et les premiers seront les derniers; car il y en a beaucoup d'appelés, mais peu d'élus. | 16 Ουτω θελουσιν εισθαι οι εσχατοι πρωτοι και οι πρωτοι εσχατοι? διοτι πολλοι ειναι οι κεκλημενοι, ολιγοι δε οι εκλεκτοι. |
| 17 Or Jésus, montant à Jérusalem, prit à part les douze disciples, et leur dit: | 17 Και αναβαινων ο Ιησους εις Ιεροσολυμα, παρελαβε τους δωδεκα μαθητας κατ' ιδιαν εν τη οδω και ειπε προς αυτους. |
| 18 Voici que nous montons à Jérusalem, et le Fils de l'homme sera livré aux princes des prêtres et aux scribes, et ils Le condamneront à mort; | 18 Ιδου, αναβαινομεν εις Ιεροσολυμα, και ο Υιος του ανθρωπου θελει παραδοθη εις τους αρχιερεις και γραμματεις και θελουσι καταδικασει αυτον εις θανατον, |
| 19 et ils Le livreront aux gentils, pour qu'ils se moquent de Lui, Le flagellent et Le crucifient; et Il ressuscitera le troisième jour. | 19 και θελουσι παραδωσει αυτον εις τα εθνη δια να εμπαιξωσι και μαστιγωσωσι και σταυρωσωσι, και τη τριτη ημερα θελει αναστηθη. |
| 20 Alors la mère des fils de Zébédée s'approcha de Lui avec ses deux fils, et se prosterna en Lui demandant quelque chose. | 20 Τοτε προσηλθε προς αυτον η μητηρ των υιων του Ζεβεδαιου μετα των υιων αυτης, προσκυνουσα και ζητουσα τι παρ' αυτου. |
| 21 Il lui dit: Que veux-tu? Ordonnez, Lui dit-elle, que mes deux fils, que voici, soient assis l'un à Votre droite, et l'autre à Votre gauche, dans Votre royaume. | 21 Ο δε ειπε προς αυτην? Τι θελεις; Λεγει προς αυτον? Ειπε να καθησωσιν ουτοι οι δυο υιοι μου εις εκ δεξιων σου και εις εξ αριστερων εν τη βασιλεια σου. |
| 22 Mais Jésus répondit: Vous ne savez pas ce que vous demandez. Pouvez-vous boire le calice que Je dois boire? Ils Lui dirent: Nous le pouvons. | 22 Αποκριθεις δε ο Ιησους ειπε? Δεν εξευρετε τι ζητειτε. Δυνασθε να πιητε το ποτηριον, το οποιον εγω μελλω να πιω, και να βαπτισθητε το βαπτισμα, το οποιον εγω βαπτιζομαι; Λεγουσι προς αυτον? Δυναμεθα. |
| 23 Il leur dit: Oui, vous boirez Mon calice; quant à être assis à Ma droite ou à Ma gauche, il ne M'appartient pas de vous le donner; ce sera pour ceux auxquels Mon Père l'a préparé. | 23 Και λεγει προς αυτους? το μεν ποτηριον μου θελετε πιει; και το βαπτισμα το οποιον εγω βαπτιζομαι θελετε βαπτισθη? το να καθησητε ομως εκ δεξιων μου και εξ αριστερων μου δεν ειναι εμου να δωσω, ειμη εις οσους ειναι ητοιμασμενον υπο του Πατρος μου. |
| 24 Les dix, ayant entendu cela, s'indignèrent contre les deux frères. | 24 Και ακουσαντες οι δεκα ηγανακτησαν περι των δυο αδελφων. |
| 25 Mais Jésus les appela à Lui, et leur dit: Vous savez que les princes des nations les dominent; et que les grands exercent la puissance sur elles. | 25 Ο δε Ιησους προσκαλεσας αυτους, ειπεν? Εξευρετε οτι οι αρχοντες των εθνων κατακυριευουσιν αυτα και οι μεγαλοι κατεξουσιαζουσιν αυτα. |
| 26 Il n'en sera pas ainsi parmi vous; mais que celui qui voudra devenir le plus grand parmi vous soit votre serviteur, | 26 Ουτως ομως δεν θελει εισθαι εν υμιν, αλλ' οστις θελει να γεινη μεγας εν υμιν, ας ηναι υπηρετης υμων, |
| 27 et que celui qui voudra être le premier parmi vous soit votre esclave; | 27 και οστις θελη να ηναι πρωτος εν υμιν, ας ηναι δουλος υμων? |
| 28 de même que le Fils de l'homme n'est pas venu pour être servi, mais pour servir, et pour donner Sa vie comme la rançon d'un grand nombre. | 28 καθως ο Υιος του ανθρωπου δεν ηλθε δια να υπηρετηθη, αλλα δια να υπηρετηση και να δωση την ζωην αυτου λυτρον αντι πολλων. |
| 29 Lorsqu'ils sortaient de Jéricho, une grande foule Le suivit. | 29 Και ενω εξηρχοντο απο της Ιεριχω, ηκολουθησεν αυτον οχλος πολυς. |
| 30 Et voici que deux aveugles, assis au bord du chemin, apprirent que Jésus passait; et ils crièrent, en disant: Seigneur, Fils de David, ayez pitié de nous. | 30 Και ιδου, δυο τυφλοι καθημενοι παρα την οδον, ακουσαντες οτι ο Ιησους διαβαινει, εκραξαν λεγοντες? Ελεησον ημας, Κυριε, υιε του Δαβιδ. |
| 31 Et la foule les reprenait, pour les faire taire; mais ils criaient plus fort, en disant: Seigneur, Fils de David, ayez pitié de nous. | 31 Ο δε οχλος επεπληξεν αυτους δια να σιωπησωσιν? αλλ' εκεινοι εκραζον δυνατωτερα, λεγοντες? Ελεησον ημας, Κυριε, υιε του Δαβιδ. |
| 32 Jésus S'arrêta, et Il les appela, et leur dit: Que voulez-vous que Je vous fasse? | 32 Και σταθεις ο Ιησους, εκραξεν αυτους και ειπε? Τι θελετε να σας καμω; |
| 33 Ils Lui dirent: Seigneur, que nos yeux soient ouverts. | 33 Λεγουσι προς αυτον? Κυριε, να ανοιχθωσιν οι οφθαλμοι ημων. |
| 34 Ayant pitié d'eux, Jésus toucha leurs yeux; et aussitôt ils recouvrirent la vue, et Le suivirent. | 34 Και ο Ιησους σπλαγχνισθεις ηγγισε τους οφθαλμους αυτων? και ευθυς ανεβλεψαν αυτων οι οφθαλμοι, και ηκολουθησαν αυτον. |
