| 1 Élifaz de Téman prit alors la parole: | 1 Elifaz z Temanu głos zabrał i rzekł: |
| 2 Un savoir aussi creux, est-ce la réponse d’un sage: rien qu’un vent d’est, et le voilà rempli! | 2 Czy mowa mędrca to wicher? Czy pierś mu wypełnia wiatr wschodni? |
| 3 Il parle, et ce sont des critiques négatives, des mots qui n’apportent rien. | 3 Czy gani zbędnymi słowami, słowami, co na nic się zdadzą? |
| 4 Voilà que tu renverses la sainte crainte, tu ne veux plus penser à la manière de Dieu. | 4 Ty nawet niszczysz pobożność, osłabiasz modlitwę do Boga. |
| 5 Ton fond mauvais te fait parler, et te fournit des raisons paradoxales. | 5 Twoja nieprawość uczy cię mówić, używasz języka bluźnierców. |
| 6 Ce sont tes mots qui te condamnent, pas moi, ta propre bouche témoigne contre toi! | 6 Nie ja - twoje usta cię potępią, twoje wargi są świadkami przeciw tobie. |
| 7 Es-tu né le premier dans l’espèce humaine, venu au jour quand les montagnes n’étaient pas? | 7 Czyś pierwszym człowiekiem na ziemi, wcześniej niż góry stworzonym? |
| 8 Quand Dieu décidait, étais-tu là pour entendre, as-tu fais main basse sur la sagesse? | 8 Czy z tobą to Bóg przyjaźnie rozmawiał i zagarnąłeś całą mądrość? |
| 9 Que sais-tu que nous ne sachions? Comprends-tu des choses qui nous échappent? | 9 Czy może lepiej coś od nas pojąłeś? I jasne ci rzeczy nam nieznane? |
| 10 Dans notre camp sont nos aînés, les anciens: ils seraient plus âgés que ton père. | 10 I u nas są mędrcy, sędziwi, starsi od ojca twojego. |
| 11 Tu ne veux donc pas des consolations de Dieu et des paroles qu’on te dit gentiment? | 11 Czy nieważne u ciebie Boże pociechy i łagodne z tobą rozmowy? |
| 12 Pourquoi réagir avec tant de passion, pourquoi ces regards égarés, | 12 Czemu masz serce wzburzone, oczami swymi tak mrugasz, |
| 13 pour te défouler contre Dieu et déblatérer sans aucune retenue? | 13 gdy duch twój się na Boga porywa i słowa z ust swoich miotasz? |
| 14 Un humain pourrait-il prétendre qu’il est pur? peut-il se justifier, celui qui naît d’une femme? | 14 Czyż mógłby człowiek żyć w święcie lub syn człowieczy bez zmazy, |
| 15 À ses anges même Dieu ne fait pas confiance; la voûte cristalline n’est pas pure à ses yeux. | 15 gdy On nie ufa swym świętym, niebiosa nie dość dlań czyste? |
| 16 Que dire de cet être écœurant, corrompu, qui boit l’injustice comme l’eau? | 16 Tym bardziej wstrętny Mu grzesznik, co pije nieprawość jak wodę. |
| 17 Écoute-moi, je veux t’instruire; je vais te raconter ce que j’ai vu. | 17 Wyjaśnię, ty mnie posłuchaj, a to wypowiem, com widział. |
| 18 Voici ce qu’enseignent les sages: ce qu’ils nous disent, le tenant de leurs pères, | 18 Naukę mędrców wyłożę, co ojców mądrości nie kryli. |
| 19 ces hommes à qui le pays fut donné loin de toute présence étrangère: | 19 Im samym ziemię oddano, bo obcych wśród nich nie było. |
| 20 c’est un tourment que la vie du méchant, les années auxquelles a droit le violent. | 20 Nieprawy jest zawsze w strachu, zliczone są lata tyrana, |
| 21 Il entend sans cesse des propos alarmistes: est-il en paix? les pillards vont l’assaillir, | 21 głos wrogów brzmi w jego uszach, że w szczęściu napadnie niszczyciel. |
| 22 plus moyen d’échapper aux ténèbres, il en est sûr, son destin c’est l’épée, | 22 Nie wierzy, iż ujdzie mroku, los mu pod miecz wyznaczono, |
| 23 après quoi il sera la proie des vautours, il sent que le jour fatal est proche: il est là! | 23 rzucą go sępom na pokarm, rozumie, że zguba dlań pewna. |
| 24 Détresse et angoisse: c’est l’épouvante; attaqué par un roi, son mal ne serait pas pire. | 24 Czarny dzień go przeraża, strach go przygniata jak mara, niby król gotowy do boju. |
| 25 Mais voilà: il levait le poing contre Dieu, face au Tout-Puissant il jouait au brave. | 25 Prawicę swą podniósł na Boga, do walki wyzwał Wszechmocnego, |
| 26 Il s’élançait contre lui, tête baissée, s’abritant derrière un gros bouclier, | 26 biegł z wyciągniętą szyją pod grubych tarcz ochroną. |
| 27 on lui voyait une face bouffie, la ceinture alourdie de graisse. | 27 Twarz swoją ukrył w tłuszczu, a lędźwie mu utyły; |
| 28 Il s’était établi en des villes détruites, avec des maisons où nul n’habite, toujours en danger de s’écrouler. | 28 mieszkać chce w miastach zburzonych, w domach, gdzie ludzi już nie ma, którym pisana ruina. |
| 29 Mais il ne s’y fera pas riche! Sa fortune ne tiendra pas, il ne couvrira pas le pays de son ombre. | 29 Nie dojdzie do trwałej fortuny, ani do mroku zejdą bogactwa. |
| 30 Il n’échappera pas aux ténèbres, le feu dessèchera ses tiges vertes, le vent emportera sa fleur. | 30 Nie zdoła uniknąć ciemności: słońce spali mu zieleń, z oddechem i mowę utraci. |
| 31 Il a su s’élever: qu’il ne s’y fie pas, nous savons que c’est pure apparence. | 31 Niech złudą wiedziony nie ufa, bo złuda będzie jego zapłatą. |
| 32 Ses rejetons se flétriront avant le jour, sa ramure ne reverdira pas. | 32 Latorośl uwiędnie przed czasem, gałązki się nie zazielenią. |
| 33 Comme pour la vigne ses fruits verts se perdront, comme l’olivier il laissera tomber ses fleurs. | 33 Wyrzucą go jak kwaśne grona, oderwą jak liście oliwki; |
| 34 Oui, le parti des impies est stérile, et les corrompus, le feu dévore leurs tentes. | 34 potomstwo niewiernym się nie rodzi, ogień strawi namiot przekupcy. |
| 35 Qui a conçu du Mal enfante le malheur; son propre ventre lui mûrit sa déception. | 35 Kto krzywdę pocznie, ten rodzi nieszczęście, gdyż wnętrze gotuje mu zawód. |
