| 1 The Proverbs of Solomon, the son of David, king of Israel: | 1 παροιμιαι σαλωμωντος υιου δαυιδ ος εβασιλευσεν εν ισραηλ |
| 2 That men may appreciate wisdom and discipline, may understand words of intelligence; | 2 γνωναι σοφιαν και παιδειαν νοησαι τε λογους φρονησεως |
| 3 May receive training in wise conduct, in what is right, just and honest; | 3 δεξασθαι τε στροφας λογων νοησαι τε δικαιοσυνην αληθη και κριμα κατευθυνειν |
| 4 That resourcefulness may be imparted to the simple, to the young man knowledge and discretion. | 4 ινα δω ακακοις πανουργιαν παιδι δε νεω αισθησιν τε και εννοιαν |
| 5 A wise man by hearing them will advance in learning, an intelligent man will gain sound guidance, | 5 τωνδε γαρ ακουσας σοφος σοφωτερος εσται ο δε νοημων κυβερνησιν κτησεται |
| 6 That he may comprehend proverb and parable, the words of the wise and their riddles. | 6 νοησει τε παραβολην και σκοτεινον λογον ρησεις τε σοφων και αινιγματα |
| 7 The fear of the LORD is the beginning of knowledge; wisdom and instruction fools despise. | 7 αρχη σοφιας φοβος θεου συνεσις δε αγαθη πασι τοις ποιουσιν αυτην ευσεβεια δε εις θεον αρχη αισθησεως σοφιαν δε και παιδειαν ασεβεις εξουθενησουσιν |
| 8 Hear, my son, your father's instruction, and reject not your mother's teaching; | 8 ακουε υιε παιδειαν πατρος σου και μη απωση θεσμους μητρος σου |
| 9 A graceful diadem will they be for your head; a torque for your neck. | 9 στεφανον γαρ χαριτων δεξη ση κορυφη και κλοιον χρυσεον περι σω τραχηλω |
| 10 My son, should sinners entice you, | 10 υιε μη σε πλανησωσιν ανδρες ασεβεις μηδε βουληθης εαν παρακαλεσωσι σε λεγοντες |
| 11 and say, "Come along with us! Let us lie in wait for the honest man, let us, unprovoked, set a trap for the innocent; | 11 ελθε μεθ' ημων κοινωνησον αιματος κρυψωμεν δε εις γην ανδρα δικαιον αδικως |
| 12 Let us swallow them up, as the nether world does, alive, in the prime of life, like those who go down to the pit! | 12 καταπιωμεν δε αυτον ωσπερ αδης ζωντα και αρωμεν αυτου την μνημην εκ γης |
| 13 All kinds of precious wealth shall we gain, we shall fill our houses with booty; | 13 την κτησιν αυτου την πολυτελη καταλαβωμεθα πλησωμεν δε οικους ημετερους σκυλων |
| 14 Cast in your lot with us, we shall all have one purse!"-- | 14 τον δε σον κληρον βαλε εν ημιν κοινον δε βαλλαντιον κτησωμεθα παντες και μαρσιππιον εν γενηθητω ημιν |
| 15 My son, walk not in the way with them, hold back your foot from their path! | 15 μη πορευθης εν οδω μετ' αυτων εκκλινον δε τον ποδα σου εκ των τριβων αυτων |
| 16 (For their feet run to evil, they hasten to shed blood.) | 16 οι γαρ ποδες αυτων εις κακιαν τρεχουσιν και ταχινοι του εκχεαι αιμα |
| 17 It is in vain that a net is spread before the eyes of any bird-- | 17 ου γαρ αδικως εκτεινεται δικτυα πτερωτοις |
| 18 These men lie in wait for their own blood, they set a trap for their own lives. | 18 αυτοι γαρ οι φονου μετεχοντες θησαυριζουσιν εαυτοις κακα η δε καταστροφη ανδρων παρανομων κακη |
| 19 This is the fate of everyone greedy of loot: unlawful gain takes away the life of him who acquires it. | 19 αυται αι οδοι εισιν παντων των συντελουντων τα ανομα τη γαρ ασεβεια την εαυτων ψυχην αφαιρουνται |
| 20 Wisdom cries aloud in the street, in the open squares she raises her voice; | 20 σοφια εν εξοδοις υμνειται εν δε πλατειαις παρρησιαν αγει |
| 21 Down the crowded ways she calls out, at the city gates she utters her words: | 21 επ' ακρων δε τειχεων κηρυσσεται επι δε πυλαις δυναστων παρεδρευει επι δε πυλαις πολεως θαρρουσα λεγει |
| 22 "How long, you simple ones, will you love inanity, | 22 οσον αν χρονον ακακοι εχωνται της δικαιοσυνης ουκ αισχυνθησονται οι δε αφρονες της υβρεως οντες επιθυμηται ασεβεις γενομενοι εμισησαν αισθησιν |
| 23 how long will you turn away at my reproof? Lo! I will pour out to you my spirit, I will acquaint you with my words. | 23 και υπευθυνοι εγενοντο ελεγχοις ιδου προησομαι υμιν εμης πνοης ρησιν διδαξω δε υμας τον εμον λογον |
| 24 "Because I called and you refused, I extended my hand and no one took notice; | 24 επειδη εκαλουν και ουχ υπηκουσατε και εξετεινον λογους και ου προσειχετε |
| 25 Because you disdained all my counsel, and my reproof you ignored-- | 25 αλλα ακυρους εποιειτε εμας βουλας τοις δε εμοις ελεγχοις ηπειθησατε |
| 26 I, in my turn, will laugh at your doom; I will mock when terror overtakes you; | 26 τοιγαρουν καγω τη υμετερα απωλεια επιγελασομαι καταχαρουμαι δε ηνικα αν ερχηται υμιν ολεθρος |
| 27 When terror comes upon you like a storm, and your doom approaches like a whirlwind; when distress and anguish befall you. | 27 και ως αν αφικηται υμιν αφνω θορυβος η δε καταστροφη ομοιως καταιγιδι παρη και οταν ερχηται υμιν θλιψις και πολιορκια η οταν ερχηται υμιν ολεθρος |
| 28 "Then they call me, but I answer not; they seek me, but find me not; | 28 εσται γαρ οταν επικαλεσησθε με εγω δε ουκ εισακουσομαι υμων ζητησουσιν με κακοι και ουχ ευρησουσιν |
| 29 Because they hated knowledge, and chose not the fear of the LORD; | 29 εμισησαν γαρ σοφιαν τον δε φοβον του κυριου ου προειλαντο |
| 30 They ignored my counsel, they spurned all my reproof; And in their arrogance they preferred arrogance, and like fools they hated knowledge: | 30 ουδε ηθελον εμαις προσεχειν βουλαις εμυκτηριζον δε εμους ελεγχους |
| 31 "Now they must eat the fruit of their own way, and with their own devices be glutted. | 31 τοιγαρουν εδονται της εαυτων οδου τους καρπους και της εαυτων ασεβειας πλησθησονται |
| 32 For the self-will of the simple kills them, the smugness of fools destroys them. | 32 ανθ' ων γαρ ηδικουν νηπιους φονευθησονται και εξετασμος ασεβεις ολει |
| 33 But he who obeys me dwells in security, in peace, without fear of harm." | 33 ο δε εμου ακουων κατασκηνωσει επ' ελπιδι και ησυχασει αφοβως απο παντος κακου |
CEI 1974
Volgare
Vulgata
Libro del Pueblo
New Jerusalem
Bible de Jérusalem
Sagrada Católica
Einheitsübersetzung
Káldi
Septuaginta
Modern Hebrew
Stuttgartensia 2
Smith Van Dyke
Hrvatska
Tysiącleci
Библия
Біблія
Peshitta