| 1 Remember, O Lord, what is come upon us: consider and behold our reproach. | 1 Ενθυμηθητι, Κυριε, τι εγεινεν εις ημας? επιβλεψον, και ιδε τον ονειδισμον ημων. |
| 2 Our inheritance is turned to aliens: our houses to strangers. | 2 Η κληρονομια ημων μετεστραφη εις αλλοτριους, αι οικιαι ημων εις ξενους. |
| 3 We are become orphans without a father: our mothers are as widows. | 3 Εγειναμεν ορφανοι ανευ πατρος, αι μητερες ημων ως χηραι. |
| 4 We have drunk our water for money: we have bought our wood. | 4 Με αργυριον επιομεν το υδωρ ημων? τα ξυλα ημων επωληθησαν εις ημας. |
| 5 We were dragged by the necks, we were weary and no rest was given us. | 5 Επι τον τραχηλον ημων ειναι διωγμος? εμοχθησαμεν, αναπαυσιν δεν εχομεν. |
| 6 We have given our hand to Egypt, and to the Assyrians, that we might be satisfied with bread. | 6 Ηπλωσαμεν χειρα προς τους Αιγυπτιους, προς τους Ασσυριους, δια να χορτασθωμεν αρτον. |
| 7 Our fathers have sinned, and are not: and we have borne their iniquities. | 7 Οι πατερες ημων ημαρτησαν, εκεινοι δεν υπαρχουσι? και ημεις φερομεν τας ανομιας αυτων. |
| 8 Servants have ruled over us: there was none to redeem us out of their hand. | 8 Δουλοι εξουσιαζουσιν εφ' ημας? δεν υπαρχει ο λυτρονων εκ της χειρος αυτων. |
| 9 We fetched our bread at the peril of our lives, because of the sword in the desert. | 9 Φερομεν τον αρτον ημων μετα κινδυνου της ζωης ημων, απ' εμπροσθεν της ρομφαιας της ερημου. |
| 10 Our skin was burnt as an oven, by reason of the violence of the famine. | 10 Το δερμα ημων ημαυρωθη ως κλιβανος, απο της καυσεως της πεινης. |
| 11 They oppressed the women in Sion, and the virgins in the cities of Juda. | 11 Εταπεινωσαν τας γυναικας εν Σιων, τας παρθενους εν ταις πολεσιν Ιουδα. |
| 12 The princes were hanged up by their hand: they did not respect the persons of the ancient. | 12 Οι αρχοντες εκρεμασθησαν υπο των χειρων αυτων? τα προσωπα των πρεσβυτερων δεν ετιμηθησαν. |
| 13 They abused the young men indecently: and the children fell under the wood. | 13 Οι νεοι υπεβληθησαν εις το αλεσμα, και τα παιδια επεσον υπο τα ξυλα. |
| 14 The ancients have ceased from the gates: the young men from the choir of the singers. | 14 Οι πρεσβυτεροι επαυσαν απο των πυλων, οι νεοι απο των ασματων αυτων. |
| 15 The joy of our heart is ceased, our dancing is turned into mourning. | 15 Επαυσεν η χαρα της καρδιας ημων, ο χορος ημων εστραφη εις πενθος. |
| 16 The crown is fallen from our head woe to us, because we have sinned. | 16 Ο στεφανος της κεφαλης ημων επεσεν? ουαι δε εις ημας, διοτι ημαρτησαμεν. |
| 17 Therefore is our heart sorrowful, therefore are our eyes become dim, | 17 Δια τουτο εξελιπεν η καρδια ημων, δια ταυτα εσκοτοδινιασαν οι οφθαλμοι ημων. |
| 18 For mount Sion, because it is destroyed, foxes have walked upon it. | 18 Δια την ερημωσιν του ορους Σιων, αι αλωπεκες περιπατουσιν εν αυτω. |
| 19 But thou, O Lord, shalt remain for ever, thy throne from generation to generation. | 19 Συ, Κυριε, κατοικεις εις τον αιωνα? ο θρονος σου διαμενει εις γενεαν και γενεαν. |
| 20 Why wilt thou forget us for ever? why wilt thou forsake us for a long time? | 20 Δια τι θελεις μας λησμονησει δια παντος; θελεις μας εγκαταλειψει εις μακροτητα ημερων; |
| 21 Convert us, O Lord, to thee, and we shall be converted: renew our days, as from the beginning. | 21 Επιστρεψον ημας, Κυριε, προς σε και θελομεν επιστραφη. Ανανεωσον τας ημερας ημων ως το προτερον. |
| 22 But thou hast utterly rejected us, thou art exceedingly angry against us. | 22 Διατι απερριψας ημας ολοτελως, ωργισθης εναντιον ημων εως σφοδρα; |