ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 104
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Septuaginta - Nestle-Aland | Ave Maria |
|---|---|
| 1 αλληλουια εξομολογεισθε τω κυριω και επικαλεισθε το ονομα αυτου απαγγειλατε εν τοις εθνεσιν τα εργα αυτου | 1 Aleluia. Celebrai o Senhor, aclamai o seu nome, apregoai entre as nações as suas obras. |
| 2 ασατε αυτω και ψαλατε αυτω διηγησασθε παντα τα θαυμασια αυτου | 2 Cantai-lhe hinos e cânticos, anunciai todas as suas maravilhas. |
| 3 επαινεισθε εν τω ονοματι τω αγιω αυτου ευφρανθητω καρδια ζητουντων τον κυριον | 3 Gloriai-vos do seu santo nome; rejubile o coração dos que procuram o Senhor. |
| 4 ζητησατε τον κυριον και κραταιωθητε ζητησατε το προσωπον αυτου δια παντος | 4 Recorrei ao Senhor e ao seu poder, procurai continuamente sua face. |
| 5 μνησθητε των θαυμασιων αυτου ων εποιησεν τα τερατα αυτου και τα κριματα του στοματος αυτου | 5 Recordai as maravilhas que operou, seus prodígios e julgamentos por seus lábios proferidos, |
| 6 σπερμα αβρααμ δουλοι αυτου υιοι ιακωβ εκλεκτοι αυτου | 6 ó descendência de Abraão, seu servidor, ó filhos de Jacó, seus escolhidos! |
| 7 αυτος κυριος ο θεος ημων εν παση τη γη τα κριματα αυτου | 7 É ele o Senhor, nosso Deus; suas sentenças comandam a terra inteira. |
| 8 εμνησθη εις τον αιωνα διαθηκης αυτου λογου ου ενετειλατο εις χιλιας γενεας | 8 Ele se lembra eternamente de sua aliança, da palavra que empenhou a mil gerações, |
| 9 ον διεθετο τω αβρααμ και του ορκου αυτου τω ισαακ | 9 que garantiu a Abraão, e jurou a Isaac, |
| 10 και εστησεν αυτην τω ιακωβ εις προσταγμα και τω ισραηλ διαθηκην αιωνιον | 10 e confirmou a Jacó irrevogavelmente, e a Israel como aliança eterna, |
| 11 λεγων σοι δωσω την γην χανααν σχοινισμα κληρονομιας υμων | 11 quando disse: “Eu te darei a terra de Canaã, como parte de vossa herança”. |
| 12 εν τω ειναι αυτους αριθμω βραχεις ολιγοστους και παροικους εν αυτη | 12 Quando não passavam de um reduzido número, minoria insignificante e estrangeiros na terra, |
| 13 και διηλθον εξ εθνους εις εθνος εκ βασιλειας εις λαον ετερον | 13 e andavam errantes de nação em nação, de reino em reino, |
| 14 ουκ αφηκεν ανθρωπον αδικησαι αυτους και ηλεγξεν υπερ αυτων βασιλεις | 14 não permitiu que os oprimissem, e castigou a reis por causa deles. |
| 15 μη απτεσθε των χριστων μου και εν τοις προφηταις μου μη πονηρευεσθε | 15 “Não ouseis tocar nos que me são consagrados, nem maltratar os meus profetas.” |
| 16 και εκαλεσεν λιμον επι την γην παν στηριγμα αρτου συνετριψεν | 16 E chamou a fome sobre a terra, e os privou do pão que os sustentava. |
| 17 απεστειλεν εμπροσθεν αυτων ανθρωπον εις δουλον επραθη ιωσηφ | 17 Diante deles enviara um homem: José, que fora vendido como escravo. |
| 18 εταπεινωσαν εν πεδαις τους ποδας αυτου σιδηρον διηλθεν η ψυχη αυτου | 18 Apertaram-lhe os pés entre grilhões, com cadeias cingiram-lhe o pescoço, |
| 19 μεχρι του ελθειν τον λογον αυτου το λογιον κυριου επυρωσεν αυτον | 19 até que se cumpriu a profecia, e o justificou a palavra de Deus. |
| 20 απεστειλεν βασιλευς και ελυσεν αυτον αρχων λαων και αφηκεν αυτον | 20 Então o rei ordenou que o soltassem, o soberano de povos o livrou, |
| 21 κατεστησεν αυτον κυριον του οικου αυτου και αρχοντα πασης της κτησεως αυτου | 21 e o nomeou senhor de sua casa e governador de seus domínios, |
| 22 του παιδευσαι τους αρχοντας αυτου ως εαυτον και τους πρεσβυτερους αυτου σοφισαι | 22 para, a seu bel-prazer, dar ordens a seus príncipes, e a seus anciãos, lições de sabedoria. |
| 23 και εισηλθεν ισραηλ εις αιγυπτον και ιακωβ παρωκησεν εν γη χαμ | 23 Então Israel penetrou no Egito, Jacó foi viver na terra de Cam. |
| 24 και ηυξησεν τον λαον αυτου σφοδρα και εκραταιωσεν αυτον υπερ τους εχθρους αυτου | 24 Deus multiplicou grandemente o seu povo, e o tornou mais forte que seus inimigos. |
| 25 μετεστρεψεν την καρδιαν αυτων του μισησαι τον λαον αυτου του δολιουσθαι εν τοις δουλοις αυτου | 25 Depois, de tal modo lhes mudou os corações, que com aversão trataram o seu povo, e com perfídia, os seus servidores. |
| 26 εξαπεστειλεν μωυσην τον δουλον αυτου ααρων ον εξελεξατο αυτον | 26 Mas Deus lhes suscitou Moisés, seu servo, e Aarão, seu escolhido. |
| 27 εθετο εν αυτοις τους λογους των σημειων αυτου και των τερατων εν γη χαμ | 27 Ambos operaram entre eles prodígios e milagres na terra de Cam. |
| 28 εξαπεστειλεν σκοτος και εσκοτασεν και παρεπικραναν τους λογους αυτου | 28 Mandou trevas e se fez noite: resistiram, porém, às suas palavras. |
| 29 μετεστρεψεν τα υδατα αυτων εις αιμα και απεκτεινεν τους ιχθυας αυτων | 29 Converteu-lhes as águas em sangue, matando-lhes todos os seus peixes. |
| 30 εξηρψεν η γη αυτων βατραχους εν τοις ταμιειοις των βασιλεων αυτων | 30 Infestou-lhes a terra de rãs, até nos aposentos reais. |
| 31 ειπεν και ηλθεν κυνομυια και σκνιπες εν πασι τοις οριοις αυτων | 31 A uma palavra sua vieram nuvens de moscas, mosquitos em todo o seu território. |
| 32 εθετο τας βροχας αυτων χαλαζαν πυρ καταφλεγον εν τη γη αυτων | 32 Em vez de chuva lhes mandou granizo e chamas devorantes sobre a terra. |
| 33 και επαταξεν τας αμπελους αυτων και τας συκας αυτων και συνετριψεν παν ξυλον οριου αυτων | 33 Devastou-lhes as vinhas e figueiras, e partiu-lhes as árvores de seus campos. |
| 34 ειπεν και ηλθεν ακρις και βρουχος ου ουκ ην αριθμος | 34 A seu mando vieram os gafanhotos, e lagartas em quantidade enorme, |
| 35 και κατεφαγεν παντα τον χορτον εν τη γη αυτων και κατεφαγεν τον καρπον της γης αυτων | 35 que devoraram toda a erva de suas terras e comeram os frutos de seus campos. |
| 36 και επαταξεν παν πρωτοτοκον εν τη γη αυτων απαρχην παντος πονου αυτων | 36 Depois matou os primogênitos do seu povo, primícias de sua virilidade. |
| 37 και εξηγαγεν αυτους εν αργυριω και χρυσιω και ουκ ην εν ταις φυλαις αυτων ασθενων | 37 E Deus tirou os hebreus carregados de ouro e prata; não houve, nas tribos, nenhum enfermo. |
| 38 ευφρανθη αιγυπτος εν τη εξοδω αυτων οτι επεπεσεν ο φοβος αυτων επ' αυτους | 38 Alegraram-se os egípcios com sua partida, pelo temor que os hebreus lhes tinham causado. |
| 39 διεπετασεν νεφελην εις σκεπην αυτοις και πυρ του φωτισαι αυτοις την νυκτα | 39 Para os abrigar Deus estendeu uma nuvem, e para lhes iluminar a noite uma coluna de fogo. |
| 40 ητησαν και ηλθεν ορτυγομητρα και αρτον ουρανου ενεπλησεν αυτους | 40 A seu pedido, mandou-lhes codornizes, e os fartou com pão vindo do céu. |
| 41 διερρηξεν πετραν και ερρυησαν υδατα επορευθησαν εν ανυδροις ποταμοι | 41 Abriu o rochedo e jorrou água como um rio a correr pelo deserto, |
| 42 οτι εμνησθη του λογου του αγιου αυτου του προς αβρααμ τον δουλον αυτου | 42 pois se lembrava da palavra sagrada, empenhada a seu servo Abraão. |
| 43 και εξηγαγεν τον λαον αυτου εν αγαλλιασει και τους εκλεκτους αυτου εν ευφροσυνη | 43 E fez sair, com júbilo, o seu povo, e seus eleitos com grande exultação. |
| 44 και εδωκεν αυτοις χωρας εθνων και πονους λαων εκληρονομησαν | 44 Deu-lhes a terra dos pagãos e desfrutaram das riquezas desses povos, |
| 45 οπως αν φυλαξωσιν τα δικαιωματα αυτου και τον νομον αυτου εκζητησωσιν | 45 sob a condição de guardarem seus mandamentos e observarem fielmente suas leis. |