ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 104

LXX	Le Sainte Bible Fillion
1 αλληλουια εξομολογεισθε τω κυριω και επικαλεισθε το ονομα αυτου απαγγειλατε εν τοις εθνεσιν τα εργα αυτου	1 De David. Mon âme, bénis le Seigneur. * Seigneur mon Dieu, Vous avez fait paraître magnifiquement Votre grandeur. Vous Vous êtes revêtu de majesté et de splendeur, *
2 ασατε αυτω και ψαλατε αυτω διηγησασθε παντα τα θαυμασια αυτου	2 enveloppé de lumière comme d'un vêtement. Vous étendez le ciel comme une tente; *
3 επαινεισθε εν τω ονοματι τω αγιω αυτου ευφρανθητω καρδια ζητουντων τον κυριον	3 Vous couvrez d'eaux les parties supérieures; Vous montez sur les nuées, * et Vous marchez sur les ailes des vents;
4 ζητησατε τον κυριον και κραταιωθητε ζητησατε το προσωπον αυτου δια παντος	4 Vous faites de Vos Anges des vents rapides, * et de Vos ministres un feu brûlant.
5 μνησθητε των θαυμασιων αυτου ων εποιησεν τα τερατα αυτου και τα κριματα του στοματος αυτου	5 Vous avez fondé la terre sur sa base solide, * elle ne sera jamais renversée.
6 σπερμα αβρααμ δουλοι αυτου υιοι ιακωβ εκλεκτοι αυτου	6 L'abîme l'enveloppe comme un vêtement; * les eaux s'élèvent au-dessus des montagnes.
7 αυτος κυριος ο θεος ημων εν παση τη γη τα κριματα αυτου	7 Mais devant Votre menace elles fuiront; * la voix de Votre tonnerre les épouvantera.
8 εμνησθη εις τον αιωνα διαθηκης αυτου λογου ου ενετειλατο εις χιλιας γενεας	8 Les montagnes s'élèvent, et les vallées descendent * au lieu que Vous leur avez fixé.
9 ον διεθετο τω αβρααμ και του ορκου αυτου τω ισαακ	9 Vous leur avez prescrit des bornes qu'elles ne passeront point, * et elles ne reviendront pas couvrir la terre.
10 και εστησεν αυτην τω ιακωβ εις προσταγμα και τω ισραηλ διαθηκην αιωνιον	10 Vous faites jaillir les sources dans les vallées; * les eaux s'écoulent entre les montagnes.
11 λεγων σοι δωσω την γην χανααν σχοινισμα κληρονομιας υμων	11 Toutes les bêtes des champs s'y abreuvent; * les ânes sauvages soupirent après elles dans leur soif.
12 εν τω ειναι αυτους αριθμω βραχεις ολιγοστους και παροικους εν αυτη	12 Au-dessus d'elles habitent les oiseaux du ciel; * ils font entendre leurs voix du milieu des rochers.
13 και διηλθον εξ εθνους εις εθνος εκ βασιλειας εις λαον ετερον	13 Vous arrosez les montagnes des eaux qui tombent d'en haut; * la terre sera rassasiée du fruit de Vos oeuvres.
14 ουκ αφηκεν ανθρωπον αδικησαι αυτους και ηλεγξεν υπερ αυτων βασιλεις	14 Vous faites croître l'herbe pour les bêtes, * et les plantes pour l'usage de l'homme. Vous faites sortir le pain de la terre, *
15 μη απτεσθε των χριστων μου και εν τοις προφηταις μου μη πονηρευεσθε	15 et le vin qui réjouit le coeur de l'homme. Vous lui donnez l'huile, pour qu'elle répande la joie sur son visage; * et le pain, pour qu'il fortifie son coeur.
16 και εκαλεσεν λιμον επι την γην παν στηριγμα αρτου συνετριψεν	16 Les arbres de la campagne se rassasient, aussi bien que les cèdres du Liban, qu'Il a plantés. *
17 απεστειλεν εμπροσθεν αυτων ανθρωπον εις δουλον επραθη ιωσηφ	17 C'est là que les oiseaux font leurs nids. La demeure du héron domine les autres. *
18 εταπεινωσαν εν πεδαις τους ποδας αυτου σιδηρον διηλθεν η ψυχη αυτου	18 Les hautes montagnes sont pour les cerfs, et les rochers pour les hérissons.
19 μεχρι του ελθειν τον λογον αυτου το λογιον κυριου επυρωσεν αυτον	19 Il a fait la lune pour marquer les temps; * le soleil connaît l'heure de son coucher.
20 απεστειλεν βασιλευς και ελυσεν αυτον αρχων λαων και αφηκεν αυτον	20 Vous avez répandu les ténèbres, et la nuit est venue; * c'est alors que toutes les bêtes de la forêt se mettent en mouvement.
21 κατεστησεν αυτον κυριον του οικου αυτου και αρχοντα πασης της κτησεως αυτου	21 Les petits des lions rugissent après leur proie, * et demandent à Dieu leur nourriture.
22 του παιδευσαι τους αρχοντας αυτου ως εαυτον και τους πρεσβυτερους αυτου σοφισαι	22 Le soleil se lève, et ils se rassemblent, * et vont se coucher dans leurs tanières.
23 και εισηλθεν ισραηλ εις αιγυπτον και ιακωβ παρωκησεν εν γη χαμ	23 L'homme sort pour son ouvrage * et pour son travail jusqu'au soir.
24 και ηυξησεν τον λαον αυτου σφοδρα και εκραταιωσεν αυτον υπερ τους εχθρους αυτου	24 Que Vos oeuvres sont grandes, Seigneur! * Vous avez fait toutes choses avec sagesse; la terre est toute remplie de Vos biens.
25 μετεστρεψεν την καρδιαν αυτων του μισησαι τον λαον αυτου του δολιουσθαι εν τοις δουλοις αυτου	25 Voici la vaste mer, aux bras immenses: * là sont les reptiles sans nombre, les animaux grands et petits. *
26 εξαπεστειλεν μωυσην τον δουλον αυτου ααρων ον εξελεξατο αυτον	26 C'est là que passent les navires, ce monstre que Vous avez formé pour s'y jouer. *
27 εθετο εν αυτοις τους λογους των σημειων αυτου και των τερατων εν γη χαμ	27 Tous attendent de Vous que Vous leur donniez leur nourriture en son temps.
28 εξαπεστειλεν σκοτος και εσκοτασεν και παρεπικραναν τους λογους αυτου	28 Lorsque Vous la leur donnez, ils la recueillent; * lorsque Vous ouvrez Votre main, ils sont tous remplis de Vos biens.
29 μετεστρεψεν τα υδατα αυτων εις αιμα και απεκτεινεν τους ιχθυας αυτων	29 Mais si Vous détournez Votre visage, ils seront troublés; * Vous leur retirerez le souffle, et ils tomberont en défaillance et retourneront dans leur poussière.
30 εξηρψεν η γη αυτων βατραχους εν τοις ταμιειοις των βασιλεων αυτων	30 Vous enverrez Votre souffle, et ils seront créés, * et Vous renouvellerez la face de la terre.
31 ειπεν και ηλθεν κυνομυια και σκνιπες εν πασι τοις οριοις αυτων	31 Que la gloire du Seigneur soit célébrée à jamais; * le Seigneur Se réjouira dans Ses oeuvres.
32 εθετο τας βροχας αυτων χαλαζαν πυρ καταφλεγον εν τη γη αυτων	32 Il regarde la terre et la fait trembler; * Il touche les montagnes et elles fument.
33 και επαταξεν τας αμπελους αυτων και τας συκας αυτων και συνετριψεν παν ξυλον οριου αυτων	33 Je chanterai le Seigneur toute ma vie; * je célébrerai mon Dieu tant que je serai.
34 ειπεν και ηλθεν ακρις και βρουχος ου ουκ ην αριθμος	34 Puissent mes paroles Lui être agréables; * pour moi je me délecterai dans le Seigneur.
35 και κατεφαγεν παντα τον χορτον εν τη γη αυτων και κατεφαγεν τον καρπον της γης αυτων	35 Que les pécheurs et les impies disparaissent de la terre, en sorte qu'ils ne soient plus. * Mon âme, bénis le Seigneur. Alleluia.
36 και επαταξεν παν πρωτοτοκον εν τη γη αυτων απαρχην παντος πονου αυτων
37 και εξηγαγεν αυτους εν αργυριω και χρυσιω και ουκ ην εν ταις φυλαις αυτων ασθενων
38 ευφρανθη αιγυπτος εν τη εξοδω αυτων οτι επεπεσεν ο φοβος αυτων επ' αυτους
39 διεπετασεν νεφελην εις σκεπην αυτοις και πυρ του φωτισαι αυτοις την νυκτα
40 ητησαν και ηλθεν ορτυγομητρα και αρτον ουρανου ενεπλησεν αυτους
41 διερρηξεν πετραν και ερρυησαν υδατα επορευθησαν εν ανυδροις ποταμοι
42 οτι εμνησθη του λογου του αγιου αυτου του προς αβρααμ τον δουλον αυτου
43 και εξηγαγεν τον λαον αυτου εν αγαλλιασει και τους εκλεκτους αυτου εν ευφροσυνη
44 και εδωκεν αυτοις χωρας εθνων και πονους λαων εκληρονομησαν
45 οπως αν φυλαξωσιν τα δικαιωματα αυτου και τον νομον αυτου εκζητησωσιν