| 1 Δυνασαι να συρης εξω τον Λευιαθαν δια αγκιστρου; η να περιδεσης την γλωσσαν αυτου με φορβιαν; | 1 Je ne l'exciterai pas comme par cruauté. Car qui est-ce qui peut résister à mon visage ? |
| 2 Δυνασαι να βαλης χαλινον εις την ρινα αυτου; η να τρυπησης την σιαγονα αυτου με ακανθαν; | 2 Qui m'a donné le premier, afin que je lui rende ? tout ce qui est sous le ciel est à moi. |
| 3 Θελει πληθυνει προς σε ικεσιας; θελει σοι λαλησει μετα γλυκυτητος; | 3 Je ne l'épargnerai point, malgré les paroles puissantes et les prières les plus touchantes. |
| 4 Θελει καμει συνθηκην μετα σου; θελεις παρει αυτον δια δουλον παντοτεινον; | 4 Qui soulèvera le dessus de son armure, et qui entrera au milieu de sa gueule? |
| 5 Θελεις παιζει μετ' αυτου ως μετα πτηνου; η θελεις δεσει αυτον δια τας θεραπαινας σου; | 5 Qui ouvrira l'entrée de ses mâchoires ? La terreur habite autour de ses dents. |
| 6 Θελουσι καμει οι φιλοι συμποσιον εξ αυτου; θελουσι μοιρασει αυτον μεταξυ των εμπορων; | 6 Son corps est semblable à des boucliers d'airain fondu (jetés en fonte), et couvert d'écailles qui se pressent. |
| 7 Δυνασαι να γεμισης το δερμα αυτου με βελη; η την κεφαλην αυτου με αλιευτικα καμακια; | 7 L'une est jointe à l'autre, et le moindre souffle ne passe pas entre elles. |
| 8 Βαλε την χειρα σου επ' αυτον? ενθυμηθητι τον πολεμον? μη καμης πλεον τουτο. | 8 Elles adhèrent l'une à l'autre, et elles se tiennent sans se séparer jamais. |
| 9 Ιδου, η ελπις να πιαση τις αυτον ειναι ματαια? δεν ηθελε μαλιστα εκπλαγη εις την θεωριαν αυτου; | 9 Son éternuement fait briller la lumière, et ses yeux sont comme la paupière de l'aurore. |
| 10 Ουδεις ειναι τοσον τολμηρος ωστε να εγειρη αυτον? και τις δυναται να σταθη εμπροσθεν εμου; | 10 De sa gueule sortent des lampes, comme des torches ardentes. |
| 11 Τις προτερον εδωκεν εις εμε και να ανταποδοσω; τα υποκατω παντος του ουρανου ειναι εμου. | 11 Une fumée sort de ses narines comme d'une chaudière qui bout sur un brasier. |
| 12 Δεν θελω σιωπησει τα μελη αυτου ουδε την δυναμιν ουδε την ευαρεστον αυτου συμμετριαν. | 12 Son haleine allume des charbons, et la flamme sort de sa gueule. |
| 13 Τις να εξιχνιαση την επιφανειαν του ενδυματος αυτου; τις να εισελθη εντος των διπλων σιαγονων αυτου; | 13 Sa force réside dans son cou, la famine marche devant lui. |
| 14 Τις δυναται να ανοιξη τας πυλας του προσωπου αυτου; οι οδοντες αυτου κυκλω ειναι τρομεροι. | 14 Ses parties charnues tiennent ensemble ; la foudre tombera sur (Dieu lancera des foudres contre) lui sans qu'elles changent de place. |
| 15 Αι ισχυραι ασπιδες αυτου ειναι το εγκαυχημα αυτου, συγκεκλεισμεναι ομου δια σφιγκτου σφραγισματος? | 15 Son coeur est dur comme la pierre, et solide comme l'enclume du forgeron. |
| 16 η μια ενουται μετα της αλλης, ωστε ουδε αηρ δυναται να περαση δι' αυτων? | 16 Lorsqu'il s'avance, les Anges craignent, et dans leur frayeur ils se purifient. |
| 17 ειναι προσκεκολλημεναι η μια μετα της αλλης? συνεχονται ουτως, ωστε δεν δυνανται να αποσπασθωσιν. | 17 Le glaive qui voudrait le frapper ne résisterait pas, non plus que le dard et la cuirasse; |
| 18 Εις τον πταρνισμον αυτου λαμπει φως, και οι οφθαλμοι αυτου ειναι ως τα βλεφαρα της αυγης. | 18 car il méprise le fer comme de la paille, et l'airain comme du bois pourri. |
| 19 Εκ του στοματος αυτου εξερχονται λαμπαδες καιομεναι και σπινθηρες πυρος εξακοντιζονται. | 19 L'archer ne le met pas en fuite; les pierres de la fronde sont de la paille légère pour lui. |
| 20 Εκ των μυκτηρων αυτου εξερχεται καπνος, ως εξ αγγειου κοχλαζοντος η λεβητος. | 20 Il regarde la massue comme du chaume, et se rit du dard lancé contre lui. |
| 21 Η πνοη αυτου αναπτει ανθρακας, και φλοξ εξερχεται εκ του στοματος αυτου? | 21 Sous lui sont les rayons du soleil, et il s'étend sur l'or comme sur la boue. |
| 22 Εν τω τραχηλω αυτου κατοικει δυναμις, και τρομος προπορευεται εμπροσθεν αυτου. | 22 Il fait bouillir le fond de la mer comme une chaudière (un pot), et il la rend semblable à un vase de parfums (des essences) en ébullition. |
| 23 Τα στρωματα της σαρκος αυτου ειναι συγκεκολλημενα? ειναι στερεα επ' αυτον? δεν δυνανται να σαλευθωσιν. | 23 La lumière brille derrière lui; on croirait que l'abîme a la chevelure d'un vieillard. |
| 24 Η καρδια αυτου ειναι στερεα ως λιθος? σκληρα μαλιστα ως η κατω μυλοπετρα. | 24 Il n'y a pas de puissance sur la terre qui puisse lui être comparée, car il a été créé pour ne rien craindre. |
| 25 Οτε ανεγειρεται, φριττουσιν οι δυνατοι, και εκ του φοβου παραφρονουσιν. | 25 Il voit avec dédain tout ce qui est élevé (au-dessous de lui) ; c'est lui qui est le roi de tous les fils de l'orgueil. |
| 26 Η ρομφαια του συναπαντωντος αυτον δεν δυναται να ανθεξη? η λογχη, το δορυ, ουδε ο θωραξ. | |
| 27 Θεωρει τον σιδηρον ως αχυρον, τον χαλκον ως ξυλον σαθρον. | |
| 28 Τα βελη δεν δυνανται να τρεψωσιν αυτον εις φυγην? αι πετραι της σφενδονης ειναι εις αυτον ως στυπιον. | |
| 29 Τα ακοντια λογιζονται ως στυπιον? γελα εις το σεισμα της λογχης. | |
| 30 Οξεις λιθοι κοιτονται υποκατω αυτου? υποστρονει τα αγκυλωτα σωματα επι πηλου. | |
| 31 Καμνει την αβυσσον ως λεβητα να κοχλαζη? καθιστα την θαλασσαν ως σκευος μυρεψου. | |
| 32 Αφινει οπισω την πορειαν φωτεινην? ηθελε τις υπολαβει την αβυσσον ως πολιαν. | |
| 33 Επι της γης δεν υπαρχει ομοιον αυτου, δεδημιουργημενον ουτως αφοβον. | |
| 34 Περιορα παντα τα υψηλα? ειναι βασιλευς επι παντας τους υιους της υπερηφανιας. | |