| 1 Δυνασαι να συρης εξω τον Λευιαθαν δια αγκιστρου; η να περιδεσης την γλωσσαν αυτου με φορβιαν; | 1 Ecco: la speranza fallisce, si resta sgomenti al solo vederlo. |
| 2 Δυνασαι να βαλης χαλινον εις την ρινα αυτου; η να τρυπησης την σιαγονα αυτου με ακανθαν; | 2 Nessuno è così ardito da provocarlo: chi sta fermo di fronte a lui? |
| 3 Θελει πληθυνει προς σε ικεσιας; θελει σοι λαλησει μετα γλυκυτητος; | 3 Chi lo ha assalito e ne è uscito salvo? Nessuno, sotto ogni cielo. |
| 4 Θελει καμει συνθηκην μετα σου; θελεις παρει αυτον δια δουλον παντοτεινον; | 4 Non tacerò le sue membra, la sua forza e la sua bella struttura. |
| 5 Θελεις παιζει μετ' αυτου ως μετα πτηνου; η θελεις δεσει αυτον δια τας θεραπαινας σου; | 5 Chi ha sollevato la superficie della sua veste ed è penetrato nella sua doppia corazza? |
| 6 Θελουσι καμει οι φιλοι συμποσιον εξ αυτου; θελουσι μοιρασει αυτον μεταξυ των εμπορων; | 6 Chi aprì i battenti della sua bocca? Intorno ai suoi denti è il terrore! |
| 7 Δυνασαι να γεμισης το δερμα αυτου με βελη; η την κεφαλην αυτου με αλιευτικα καμακια; | 7 Il suo dorso è una fila di scudi, strettamente serrati, con sigillo. |
| 8 Βαλε την χειρα σου επ' αυτον? ενθυμηθητι τον πολεμον? μη καμης πλεον τουτο. | 8 L’uno aderisce all’altro e filo d’aria non passa in mezzo; |
| 9 Ιδου, η ελπις να πιαση τις αυτον ειναι ματαια? δεν ηθελε μαλιστα εκπλαγη εις την θεωριαν αυτου; | 9 ciascuno è attaccato al vicino, sono stretti insieme né si staccano. |
| 10 Ουδεις ειναι τοσον τολμηρος ωστε να εγειρη αυτον? και τις δυναται να σταθη εμπροσθεν εμου; | 10 Il suo starnutire irradia luce: gli occhi sono come le palpebre dell'aurora. |
| 11 Τις προτερον εδωκεν εις εμε και να ανταποδοσω; τα υποκατω παντος του ουρανου ειναι εμου. | 11 Dalla sua bocca partono fiaccole, sprizzano scintille di fuoco. |
| 12 Δεν θελω σιωπησει τα μελη αυτου ουδε την δυναμιν ουδε την ευαρεστον αυτου συμμετριαν. | 12 Dalle sue narici esce fumo come da caldaia accesa e bollente. |
| 13 Τις να εξιχνιαση την επιφανειαν του ενδυματος αυτου; τις να εισελθη εντος των διπλων σιαγονων αυτου; | 13 Il suo soffio accende carboni, fiamme escono dalla sua bocca. |
| 14 Τις δυναται να ανοιξη τας πυλας του προσωπου αυτου; οι οδοντες αυτου κυκλω ειναι τρομεροι. | 14 Nel suo collo risiede la forza, davanti a lui balza il terrore. |
| 15 Αι ισχυραι ασπιδες αυτου ειναι το εγκαυχημα αυτου, συγκεκλεισμεναι ομου δια σφιγκτου σφραγισματος? | 15 Le polpe della sua carne sono compatte salde di lui e non flosce. |
| 16 η μια ενουται μετα της αλλης, ωστε ουδε αηρ δυναται να περαση δι' αυτων? | 16 Il suo cuore è duro come una pietra, duro come la mola inferiore. |
| 17 ειναι προσκεκολλημεναι η μια μετα της αλλης? συνεχονται ουτως, ωστε δεν δυνανται να αποσπασθωσιν. | 17 Quando si rizza, temono anche i forti, per il terrore restano smarriti. |
| 18 Εις τον πταρνισμον αυτου λαμπει φως, και οι οφθαλμοι αυτου ειναι ως τα βλεφαρα της αυγης. | 18 La spada che lo raggiunge non si fissa né lancia né freccia né dardo. |
| 19 Εκ του στοματος αυτου εξερχονται λαμπαδες καιομεναι και σπινθηρες πυρος εξακοντιζονται. | 19 Disprezza il ferro come paglia e il bronzo come legno fradicio. |
| 20 Εκ των μυκτηρων αυτου εξερχεται καπνος, ως εξ αγγειου κοχλαζοντος η λεβητος. | 20 Le saette non lo mettono in fuga, le pietre della fionda gli sono come pula. |
| 21 Η πνοη αυτου αναπτει ανθρακας, και φλοξ εξερχεται εκ του στοματος αυτου? | 21 Disprezza la mazza, se ne ride come di stoppi, se ne ride del fischiare dei giavellotti. |
| 22 Εν τω τραχηλω αυτου κατοικει δυναμις, και τρομος προπορευεται εμπροσθεν αυτου. | 22 Di sotto ha punte di coccio e riga il terreno come un erpice. |
| 23 Τα στρωματα της σαρκος αυτου ειναι συγκεκολλημενα? ειναι στερεα επ' αυτον? δεν δυνανται να σαλευθωσιν. | 23 Fa ribollire i gorghi come pentola, agita il mare come vaso d’unguento. |
| 24 Η καρδια αυτου ειναι στερεα ως λιθος? σκληρα μαλιστα ως η κατω μυλοπετρα. | 24 Si lascia dietro un sentiero luminoso; si direbbe che l’abisso è canuto. |
| 25 Οτε ανεγειρεται, φριττουσιν οι δυνατοι, και εκ του φοβου παραφρονουσιν. | 25 Nessuno sulla terra è pari a lui, fatto per non aver paura. |
| 26 Η ρομφαια του συναπαντωντος αυτον δεν δυναται να ανθεξη? η λογχη, το δορυ, ουδε ο θωραξ. | 26 Egli guarda tutto ciò che è fiero, egli è il re di tutte le bestie feroci» |
| 27 Θεωρει τον σιδηρον ως αχυρον, τον χαλκον ως ξυλον σαθρον. | |
| 28 Τα βελη δεν δυνανται να τρεψωσιν αυτον εις φυγην? αι πετραι της σφενδονης ειναι εις αυτον ως στυπιον. | |
| 29 Τα ακοντια λογιζονται ως στυπιον? γελα εις το σεισμα της λογχης. | |
| 30 Οξεις λιθοι κοιτονται υποκατω αυτου? υποστρονει τα αγκυλωτα σωματα επι πηλου. | |
| 31 Καμνει την αβυσσον ως λεβητα να κοχλαζη? καθιστα την θαλασσαν ως σκευος μυρεψου. | |
| 32 Αφινει οπισω την πορειαν φωτεινην? ηθελε τις υπολαβει την αβυσσον ως πολιαν. | |
| 33 Επι της γης δεν υπαρχει ομοιον αυτου, δεδημιουργημενον ουτως αφοβον. | |
| 34 Περιορα παντα τα υψηλα? ειναι βασιλευς επι παντας τους υιους της υπερηφανιας. | |