ΙΩΒ - Giobbe - Job 36
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Modern Greek Bible | La Biblia |
|---|---|
| 1 Και ο Ελιου εξηκολουθησε και ειπεν? | 1 Elihú siguió diciendo: |
| 2 Υπομεινον με ολιγον, και θελω σε διδαξει? διοτι εχω ετι λογους υπερ του Θεου. | 2 «Sé paciente, que acabaré convenciéndote; | que quedan argumentos en favor de Dios. |
| 3 Θελω λαβει τα επιχειρηματα μου μακροθεν, και θελω αποδωσει δικαιοσυνην εις τον Ποιητην μου? | 3 Espigaré mi saber en el pasado, | demostraré que es justo mi Creador. |
| 4 διοτι οι λογοι μου επ' αληθειας δεν θελουσιν εισθαι ψευδεις? πλησιον σου ειναι ο τελειος κατα την γνωσιν. | 4 Mis palabras no son falsas, desde luego; | ante ti tienes ciencia consumada. |
| 5 Ιδου, ο Θεος ειναι ισχυρος, ομως δεν καταφρονει ουδενα? ισχυρος εις δυναμιν σοφιας. | 5 Dios es poderoso y no vacila; | poderoso y de firmes decisiones. |
| 6 Δεν θελει ζωοποιησει τον ασεβη? εις δε τους πτωχους διδει το δικαιον. | 6 No permite vivir al malvado, | sino que hace justicia al afligido; |
| 7 Δεν αποσυρει τους οφθαλμους αυτου απο των δικαιων, αλλα και μετα βασιλεων βαλλει αυτους επι θρονου? μαλιστα καθιζει αυτους διαπαντος, και ειναι υψωμενοι. | 7 no aparta sus ojos del justo: | los pone junto a reyes, en sus tronos, | los entroniza y exalta para siempre. |
| 8 Και εαν ηθελον εισθαι δεδεμενοι με δεσμα και πιασθη με σχοινια θλιψεως, | 8 Pero si él los sujeta con cadenas | y los ata con cuerdas de aflicción, |
| 9 τοτε φανερονει εις αυτους τα εργα αυτων και τας παραβασεις αυτων, οτι υπερηυξησαν, | 9 es para denunciar sus acciones, | sus delitos nacidos del orgullo; |
| 10 και ανοιγει το ωτιον αυτων εις διδασκαλιαν, και απο της ανομιας προσταζει να επιστρεψωσιν. | 10 les hace escuchar su advertencia, | les emplaza a dejar el pecado. |
| 11 Εαν υπακουσωσι και δουλευσωσι, θελουσι τελειωσει τας ημερας αυτων εν αγαθοις και τα ετη αυτων εν ευφροσυναις. | 11 Si escuchan y se muestran dóciles, | la prosperidad colmará su vida, | el bienestar acompañará sus años; |
| 12 Αλλ' εαν δεν υπακουσωσι, θελουσι διαπερασθη υπο ρομφαιας και θελουσι τελευτησει εν αγνωσια. | 12 si no escuchan, cruzarán el canal; | morirán repletos de ignorancia. |
| 13 Οι δε υποκριται την καρδιαν επισωρευουσιν οργην? δεν θελουσι βοησει οταν δεση αυτους? | 13 Los de corazón impío, | almacenan para sí la ira de Dios, | y no claman cuando él los encadena; |
| 14 αυτοι αποθνησκουσιν εν τη νεοτητι, και η ζωη αυτων τελειονει μεταξυ των ασελγων. | 14 mueren en plena juventud, | su vida termina en la adolescencia. |
| 15 Λυτρονει τον τεθλιμμενον εν τη θλιψει αυτου και ανοιγει τα ωτα αυτων εν συμφορα? | 15 Pero salva al afligido con la aflicción, | lo instruye mediante el sufrimiento. |
| 16 και ουτως ηθελε σε εκβαλει απο της στενοχωριας εις ευρυχωριαν, οπου δεν υπαρχει στενοχωρια? και το παρατιθεμενον επι της τραπεζης σου θελει εισθαι πληρες παχους. | 16 Te sacaría de las fauces de la angustia | a un lugar sin aprietos, espacioso, | a una mesa con platos sustanciosos. |
| 17 Αλλα συ εξεπληρωσας δικην ασεβους? δικη και κρισις θελουσι σε καταλαβει. | 17 Pero tu pleito es propio de un culpable, | el pleito y el derecho te obsesionan. |
| 18 Επειδη υπαρχει θυμος, προσεχε μη σε εξαφανιση δια της προσβολης αυτου? τοτε ουδε μεγα λυτρον ηθελε σε λυτρωσει. | 18 No te dejes seducir por la riqueza, | ni un soborno sustancioso te engañe: |
| 19 Θελει αποβλεψει εις τα πλουτη σου, ουτε εις χρυσιον ουτε εις πασαν την ισχυν της δυναμεως; | 19 nada valdrá ante la angustia | todo el poder de tus riquezas. |
| 20 Μη επιποθει την νυκτα, καθ' ην οι λαοι εκκοπτονται εν τω τοπω αυτων. | 20 No suspires porque llegue la noche | en que la gente desaparece de su sitio. |
| 21 Προσεχε, μη στραφης προς την ανομιαν? διοτι συ προεκρινας τουτο μαλλον παρα την θλιψιν. | 21 Cuidado con reincidir en la maldad, | que por ella probaste la aflicción». |
| 22 Ιδου, ο Θεος ειναι υψωμενος δια της δυναμεως αυτου? τις διδασκει ως αυτος; | 22 Dios es sublime y poderoso, | ¿qué maestro se le puede comparar?, |
| 23 Τις διωρισεν εις αυτον την οδον αυτου; η τις δυναται να ειπη, Επραξας ανομιαν; | 23 ¿quién podrá determinar su conducta?, | ¿quién puede acusarle de obrar mal? |
| 24 Ενθυμου να μεγαλυνης το εργον αυτου, το οποιον θεωρουσιν οι ανθρωποι. | 24 Acuérdate de ensalzar sus obras, | que todos los hombres cantaron; |
| 25 Πας ανθρωπος βλεπει αυτο? ο ανθρωπος θεωρει αυτο μακροθεν. | 25 todo el mundo las contempla, | los mortales las perciben de lejos. |
| 26 Ιδου, ο Θεος ειναι μεγας και ακατανοητος εις ημας, και ο αριθμος των ετων αυτου ανεξερευνητος. | 26 Dios es poderoso, incomprensible; | no se pueden contar sus años. |
| 27 Οταν ανασυρη τας ρανιδας του υδατος, αυται καταχεουσιν εκ των ατμων αυτου βροχην, | 27 Atrae hacia sí las gotas de agua, | las filtra de su fuente como lluvia, |
| 28 την οποιαν τα νεφη ραινουσιν? αφθονως σταλαζουσιν επι τον ανθρωπον. | 28 la lluvia destilada por las nubes, | que riega a toda la humanidad. |
| 29 Δυναται τις ετι να εννοηση τας εφαπλωσεις των νεφελων, τον κροτον της σκηνης αυτου; | 29 ¿Quién conoce la extensión de su nube, | o el fragor que retumba en su tienda? |
| 30 Ιδου, εφαπλονει το φως αυτου επ' αυτην και σκεπαζει τους πυθμενας της θαλασσης? | 30 El Altísimo despliega su relámpago, | que ilumina las raíces del mar. |
| 31 επειδη δι' αυτων δικαζει τους λαους και διδει τροφην αφθονως. | 31 De este modo alimenta a los pueblos, | les regala sustento en abundancia. |
| 32 Εν ταις παλαμαις αυτου κρυπτει την αστραπην? και προσταζει αυτην εις ο, τι εχει να απαντηση. | 32 Oculta el relámpago en sus manos, | lo dirige directo hacia el blanco. |
| 33 Παραγγελλει εις αυτην υπερ του φιλου αυτου, κατα δε του ασεβους ετοιμαζει οργην. | 33 El Altísimo habla con su trueno, | su cólera provoca la tormenta. |