| 1 Τοτε εψαλεν ο Μωυσης και οι υιοι Ισραηλ την ωδην ταυτην προς τον Κυριον, και ειπον λεγοντες, Ας ψαλλω προς τον Κυριον? διοτι εδοξασθη ενδοξως? τον ιππον και τον αναβατην αυτου ερριψεν εις την θαλασσαν. | 1 Then Moses and the people of Israel sang this song to the LORD, saying, "I will sing to the LORD, for he has triumphed gloriously; the horse and his rider he has thrown into the sea. |
| 2 Ο Κυριος ειναι η δυναμις μου και το ασμα μου, και εσταθη η σωτηρια μου? αυτος ειναι Θεος μου και θελω δοξασει αυτον? Θεος του πατρος μου, και θελω υψωσει αυτον. | 2 The LORD is my strength and my song, and he has become my salvation; this is my God, and I will praise him, my father's God, and I will exalt him. |
| 3 Ο Κυριος ειναι δυνατος πολεμιστης? Κυριος το ονομα αυτου. | 3 The LORD is a man of war; the LORD is his name. |
| 4 Του Φαραω τας αμαξας και το στρατευμα αυτου ερριψεν εις την θαλασσαν? και εκλεκτοι πολεμαρχοι αυτου κατεποντισθησαν εν τη Ερυθρα θαλασση. | 4 "Pharaoh's chariots and his host he cast into the sea; and his picked officers are sunk in the Red Sea. |
| 5 Αι αβυσσοι εσκεπασαν αυτους? ως πετρα κατεβυθισθησαν εις τα βαθη. | 5 The floods cover them; they went down into the depths like a stone. |
| 6 Η δεξια σου, Κυριε, εδοξασθη εις δυναμιν? η δεξια σου, Κυριε, συνετριψε τον εχθρον. | 6 Thy right hand, O LORD, glorious in power, thy right hand, O LORD, shatters the enemy. |
| 7 Και με το μεγεθος της υπεροχης σου εξωλοθρευσας τους υπεναντιους σου? εξαπεστειλας την οργην σου και κατεφαγεν αυτους ως καλαμην. | 7 In the greatness of thy majesty thou overthrowest thy adversaries; thou sendest forth thy fury, it consumes them like stubble. |
| 8 Και με την πνοην του θυμου σου τα υδατα επεσωρευθησαν ομου? τα κυματα εσταθησαν ως σωρος, αι αβυσσοι επηξαν εν τω μεσω της θαλασσης. | 8 At the blast of thy nostrils the waters piled up, the floods stood up in a heap; the deeps congealed in the heart of the sea. |
| 9 Ο εχθρος ειπε, Θελω καταδιωξει, θελω καταφθασει, θελω διαμοιρασθη τα λαφυρα? η ψυχη μου θελει χορτασθη επ' αυτους? θελω συρει την μαχαιραν μου, η χειρ μου θελει αφανισει αυτους. | 9 The enemy said, 'I will pursue, I will overtake, I will divide the spoil, my desire shall have its fill of them. I will draw my sword, my hand shall destroy them.' |
| 10 Εφυσησας με τον ανεμον σου και η θαλασσα εσκεπασεν αυτους? κατεβυθισθησαν ως μολυβδος εις τα φοβερα υδατα. | 10 Thou didst blow with thy wind, the sea covered them; they sank as lead in the mighty waters. |
| 11 Τις ομοιος σου Κυριε, μεταξυ των θεων; Τις ομοιος σου, ενδοξος εις αγιοτητα, θαυμαστος εις υμνους, ενεργων τεραστια; | 11 "Who is like thee, O LORD, among the gods? Who is like thee, majestic in holiness, terrible in glorious deeds, doing wonders? |
| 12 Εξετεινας την δεξιαν σου, και η γη κατεπιεν αυτους. | 12 Thou didst stretch out thy right hand, the earth swallowed them. |
| 13 Με το ελεος σου ωδηγησας τον λαον τουτον, τον οποιον ελυτρωσας? ωδηγησας αυτον με την δυναμιν σου προς την κατοικιαν της αγιοτητος σου. | 13 "Thou hast led in thy steadfast love the people whom thou hast redeemed, thou hast guided them by thy strength to thy holy abode. |
| 14 Οι λαοι θελουσιν ακουσει και φριξει? πονοι θελουσι κατακυριευσει τους κατοικους της Παλαιστινης. | 14 The peoples have heard, they tremble; pangs have seized on the inhabitants of Philistia. |
| 15 Τοτε θελουσιν εκπλαγη οι ηγεμονες Εδωμ? τρομος θελει καταλαβει τους αρχοντας του Μωαβ? παντες οι κατοικοι της Χανααν θελουσιν αναλυθη. | 15 Now are the chiefs of Edom dismayed; the leaders of Moab, trembling seizes them; all the inhabitants of Canaan have melted away. |
| 16 Φοβος και τρομος θελει επιπεσει επ' αυτους? απο του μεγεθους του βραχιονος σου θελουσιν απολιθωθη, εωσου περαση ο λαος σου, Κυριε, εωσου περαση ο λαος ουτος, τον οποιον απεκτησας. | 16 Terror and dread fall upon them; because of the greatness of thy arm, they are as still as a stone, till thy people, O LORD, pass by, till the people pass by whom thou hast purchased. |
| 17 Θελεις εισαγαγει αυτους και φυτευσει αυτους εις το ορος της κληρονομιας σου, τον τοπον, Κυριε, τον οποιον ητοιμασας δια κατοικιαν σου, το αγιαστηριον, Κυριε, το οποιον αι χειρες σου εστησαν. | 17 Thou wilt bring them in, and plant them on thy own mountain, the place, O LORD, which thou hast made for thy abode, the sanctuary, O LORD, which thy hands have established. |
| 18 Ο Κυριος θελει βασιλευει εις τους αιωνας των αιωνων. | 18 The LORD will reign for ever and ever." |
| 19 Διοτι εισηλθον οι ιπποι του Φαραω εις την θαλασσαν μετα των αμαξων αυτου και μετα των ιππεων αυτου, και ο Κυριος εστρεψεν επ' αυτους τα υδατα της θαλασσης? οι δε υιοι Ισραηλ επερασαν δια ξηρας εν τω μεσω της θαλασσης. | 19 For when the horses of Pharaoh with his chariots and his horsemen went into the sea, the LORD brought back the waters of the sea upon them; but the people of Israel walked on dry ground in the midst of the sea. |
| 20 Μαριαμ δε η προφητις, η αδελφη του Ααρων ελαβε το τυμπανον εν τη χειρι αυτης και πασαι αι γυναικες εξηλθον κατοπιν αυτης μετα τυμπανων και χορων. | 20 Then Miriam, the prophetess, the sister of Aaron, took a timbrel in her hand; and all the women went out after her with timbrels and dancing. |
| 21 Και η Μαριαμ ανταπεκρινετο προς αυτους, λεγουσα, Ψαλλετε εις τον Κυριον? διοτι εδοξασθη ενδοξως? τον ιππον και τον αναβατην αυτου ερριψεν εις θαλασσαν. | 21 And Miriam sang to them: "Sing to the LORD, for he has triumphed gloriously; the horse and his rider he has thrown into the sea." |
| 22 Τοτε εσηκωσεν ο Μωυσης τους Ισραηλιτας απο της Ερυθρας θαλασσης, και εξηλθον εις την ερημον Σουρ? και περιεπατουν τρεις ημερας εν τη ερημω και δεν ευρισκον υδωρ. | 22 Then Moses led Israel onward from the Red Sea, and they went into the wilderness of Shur; they went three days in the wilderness and found no water. |
| 23 Και εκειθεν ηλθον εις Μερραν? δεν ηδυναντο ομως να πιωσιν εκ των υδατων της Μερρας, διοτι ησαν πικρα? δια τουτο και επωνομασθη Μερρα. | 23 When they came to Marah, they could not drink the water of Marah because it was bitter; therefore it was named Marah. |
| 24 Και εγογγυζεν ο λαος κατα του Μωυσεως, λεγων, Τι θελομεν πιει; | 24 And the people murmured against Moses, saying, "What shall we drink?" |
| 25 Ο δε Μωυσης εβοησε προς τον Κυριον? και εδειξεν εις αυτον ο Κυριος ξυλον, το οποιον οτε ερριψεν εις τα υδατα, τα υδατα εγλυκανθησαν. Εκει εδωκεν εις αυτους παραγγελιαν και διαταγμα, και εκει εδοκιμασεν αυτους? | 25 And he cried to the LORD; and the LORD showed him a tree, and he threw it into the water, and the water became sweet. There the LORD made for them a statute and an ordinance and there he proved them, |
| 26 και ειπεν, Εαν ακουσης επιμελως την φωνην Κυριου του Θεου σου και πραττης το αρεστον εις τους οφθαλμους αυτου και δωσης ακροασιν εις τας εντολας αυτου και φυλαξης παντα τα προσταγματα αυτου, δεν θελω φερει επι σε ουδεμιαν εκ των νοσων, τας οποιας εφερα κατα των Αιγυπτιων? διοτι εγω ειμαι ο Κυριος ο θεραπευων σε. | 26 saying, "If you will diligently hearken to the voice of the LORD your God, and do that which is right in his eyes, and give heed to his commandments and keep all his statutes, I will put none of the diseases upon you which I put upon the Egyptians; for I am the LORD, your healer." |
| 27 Επειτα ηλθον εις Αιλειμ, οπου ησαν δωδεκα πηγαι υδατων και εβδομηκοντα δενδρα φοινικων? και εκει εστρατοπεδευσαν πλησιον των υδατων. | 27 Then they came to Elim, where there were twelve springs of water and seventy palm trees; and they encamped there by the water. |
