Psalmen 29
Versetti esaminati
| Pattloch Bibel | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 [Psalm Davids.] Entbietet dem Herrn, ihr himmlischen Wesen, entbietet dem Herrn Ehre und Macht! | 1 Psalmus cantici, in dedicatione domus David. |
| 2 Entbietet dem Herrn die Ehre seines Namens! Huldigt dem Herrn in heiligem Schmuck! | 2 Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec delectasti inimicos meos super me. |
| 3 Die Stimme des Herrn über den Wassern! Der Gott der Herrlichkeit donnert, der Herr über gewaltigen Wassern. | 3 Domine Deus meus, clamavi ad te, et sanasti me. |
| 4 Die Stimme des Herrn voll Kraft, die Stimme des Herrn voll Pracht! | 4 Domine, eduxisti ab inferno animam meam ; salvasti me a descendentibus in lacum. |
| 5 Die Stimme des Herrn zerschmettert Zedern, es zerschmettert der Herr die Zedern des Libanon. | 5 Psallite Domino, sancti ejus ; et confitemini memoriæ sanctitatis ejus. |
| 6 Er läßt den Libanon hüpfen wie ein Kalb, den Sirjon wie einen jungen Büffel. | 6 Quoniam ira in indignatione ejus, et vita in voluntate ejus : ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum lætitia. |
| 7 Die Stimme des Herrn sprüht Feuerflammen. | 7 Ego autem dixi in abundantia mea : Non movebor in æternum. |
| 8 Die Stimme des Herrn erschüttert die Wüste, der Herr erschüttert die Wüste von Kades. | 8 Domine, in voluntate tua præstitisti decori meo virtutem ; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus. |
| 9 Die Stimme des Herrn bringt Hirschkühe in Wehen, Gazellen zu Frühgeburten. In seinem Palast jedoch ruft alles: "O Herrlichkeit!" | 9 Ad te, Domine, clamabo, et ad Deum meum deprecabor. |
| 10 Der Herr thront über der Flut; es thront der Herr als König auf ewig. | 10 Quæ utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem ? numquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem tuam ? |
| 11 Der Herr gebe Kraft seinem Volke; der Herr segne sein Volk mit Heil! | 11 Audivit Dominus, et misertus est mei ; Dominus factus est adjutor meus. |
| 12 Convertisti planctum meum in gaudium mihi ; conscidisti saccum meum, et circumdedisti me lætitia : | |
| 13 ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Domine Deus meus, in æternum confitebor tibi. |