Ijob 35

Pattloch Bibel	LXX
1 Dann sprach Elihu als Erwiderung:	1 υπολαβων δε ελιους λεγει
2 "Dies also hältst du für richtig, "dies", sprichst du, "ist mein Recht gegenüber Gott",	2 τι τουτο ηγησω εν κρισει συ τις ει οτι ειπας δικαιος ειμι εναντι κυριου
3 daß du fragst, was es dir nütze, "welchen Vorteil habe ich von meiner Sündenlosigkeit?"	3 η ερεις τι ποιησω αμαρτων
4 Ich will dir Worte erwidern und deinen Freunden zusammen mit dir:	4 εγω σοι δωσω αποκρισιν και τοις τρισιν φιλοις σου
5 Blick den Himmel an und sieh; schau die Wolken hoch über dir!	5 αναβλεψον εις τον ουρανον και ιδε καταμαθε δε νεφη ως υψηλα απο σου
6 Wenn du sündigst, was fügst du ihm zu, sind zahlreich deine Frevel, was kannst du ihm antun?	6 ει ημαρτες τι πραξεις ει δε και πολλα ηνομησας τι δυνασαι ποιησαι
7 Handelst du recht, was schenkst du ihm damit? Oder was empfängt er aus deiner Hand?	7 επει δε ουν δικαιος ει τι δωσεις αυτω η τι εκ χειρος σου λημψεται
8 Nur den Menschen deinesgleichen betrifft deine Missetat und nur die Menschenkinder deine Gerechtigkeit.	8 ανδρι τω ομοιω σου η ασεβεια σου και υιω ανθρωπου η δικαιοσυνη σου
9 Wohl schreit man ob der Gewalttaten Menge, jammert unter der Faust der Großen,	9 απο πληθους συκοφαντουμενοι κεκραξονται βοησονται απο βραχιονος πολλων
10 doch keiner fragt: "Wo ist Gott, mein Schöpfer, der Loblieder anstimmen läßt bei Nacht,	10 και ουκ ειπεν που εστιν ο θεος ο ποιησας με ο κατατασσων φυλακας νυκτερινας
11 der klüger uns macht als der Erde Tiere, weiser als die Vögel des Himmels?"	11 ο διοριζων με απο τετραποδων γης απο δε πετεινων ουρανου
12 Da schreit man, doch er gibt keine Antwort wegen der Bösen Übermut.	12 εκει κεκραξονται και ου μη εισακουση και απο υβρεως πονηρων
13 Wahrlich, Nichtiges hört Gott nicht, und der Allmächtige sieht es nicht an!	13 ατοπα γαρ ου βουλεται ο κυριος ιδειν αυτος γαρ ο παντοκρατωρ ορατης εστιν
14 Erst recht, wo du sagst, du sähest ihn nimmer! Das Gericht steht bei ihm, und du mußt seiner harren!	14 των συντελουντων τα ανομα και σωσει με κριθητι δε εναντιον αυτου ει δυνασαι αινεσαι αυτον ως εστιν
15 Jetzt aber, weil sein Zorn nicht strafte und er nichts wußte von heftigem Auftreten,	15 και νυν οτι ουκ εστιν επισκεπτομενος οργην αυτου και ουκ εγνω παραπτωματι σφοδρα
16 da reißt nun Job umsonst seinen Mund auf, hält große Reden voll Unverstand."	16 και ιωβ ματαιως ανοιγει το στομα αυτου εν αγνωσια ρηματα βαρυνει