Ісая 2
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 Слово, що його узрів Ісая, син Амоса, про Юдею і про Єрусалим. | 1 Verbum, quod vidit Isaias filius Amos super Iudam et Ieru salem. |
| 2 На останку днів станеться, що гора дому Господнього буде поставлена на вершині гір і підійметься понад пагорби. Усі народи поспішать до неї. | 2 Et erit in novissimis diebus praeparatus mons domus Domini in vertice montium, et elevabitur super colles; et fluent ad eum omnes gentes. |
| 3 І сила народів піде туди, і скажуть: «Ходіте, вийдемо на гору Господню, в дім Бога Якова, і він покаже нам свої дороги, і будемо ходити його стежками, бо з Сіону закон вийде, і слово Господнє з Єрусалиму.» | 3 Et ibunt populi multi et dicent: “ Venite, et ascendamus ad montem Domini, ad domum Dei Iacob, ut doceat nos vias suas, et ambulemus in semitis eius ”; quia de Sion exibit lex, et verbum Domini de Ierusalem. |
| 4 І він судитиме народи, буде розсуджувати людей многих; вони перекують свої мечі на рала, а списи свої на серпи. Народ на народ не буде меча підіймати, і не вчитимуться більше воювати. | 4 Et iudicabit gentes et arguet populos multos; et conflabunt gladios suos in vomeres et lanceas suas in falces; non levabit gens contra gentem gladium, nec exercebuntur ultra ad proelium. |
| 5 Доме Якова, прийдіть, і будемо ходити в світлі Господнім! | 5 Domus Iacob, venite, et ambulemus in lumine Domini. |
| 6 Так! Ти відкинув люд свій, дім Якова, бо в них повно чарівників і знахурів, як у філістимлян, і вони з синами чужоземців у побратистві. | 6 Proiecisti enim populum tuum, domum Iacob, quia repleti sunt hariolis orientalibus et augures habuerunt ut Philisthim et manus alienis porrigunt. |
| 7 Край його повен срібла і золота, і нема ліку його скарбам. Край його наповнився кіньми і нема ліку його колісницям. | 7 Repleta est terra eius argento et auro, et non est finis thesaurorum eius; |
| 8 Край його повен ідолів. Вони падають низько перед ділом своїх рук, перед тим, що пальці їхні виробили. | 8 et repleta est terra eius equis, et innumerabiles quadrigae eius; et repleta est terra eius idolis: opus manuum suarum adoraverunt, quod fecerunt digiti eorum. |
| 9 І похилився чоловік, понизилась людина. Ти не простиш їм цього. | 9 Et incurvavit se homo, et humiliatus est vir: ne dimittas eis. |
| 10 Сховайся у скелі, зарийся в землю зо страху перед Господом і перед сяйвом його величі. | 10 Ingredere in petram, abscondere in pulvere a facie timoris Domini et a gloria maiestatis eius. |
| 11 Поникнуть горді очі людей, принижена буде пиха людська, один Господь звисочиться того часу. | 11 Oculi sublimes hominis humiliabuntur, et incurvabitur altitudo virorum; exaltabitur autem Dominus solus in die illa. |
| 12 Бо це буде день Господа сил на все горде й набундючене, на все, що несеться вгору, — щоб оте принизити; | 12 Quia dies Domini exercituum super omnem superbum et excelsum et super omnem arrogantem, et humiliabitur; |
| 13 на всі кедри ливанські, на всі дуби башанські; | 13 et super omnes cedros Libani sublimes et erectas et super omnes quercus Basan |
| 14 на всі високі гори й на всі пагорби, що вгору пнуться; | 14 et super omnes montes excelsos et super omnes colles elevatos |
| 15 на кожну високу башту і на кожний мур кріпкий; | 15 et super omnem turrim excelsam et super omnem murum munitum |
| 16 на всі кораблі таршішські й на всі прикраси принадні. | 16 et super omnes naves Tharsis et super omnia navigia pulchra. |
| 17 І повалиться людська гордість, і понизиться пиха смертних. Один Господь звисочиться того часу. | 17 Et incurvabitur sublimitas hominum, et humiliabitur altitudo virorum; et elevabitur Dominus solus in die illa, |
| 18 Боввани щезнуть дощенту. | 18 et idola penitus conterentur. |
| 19 Сховайтесь по печерах, у скелях та по норах у землі зо страху перед Господом і перед сяйвом його величі, коли він устане, щоб стрясти землю. | 19 Et introibunt in speluncas petrarum et in voragines terrae a facie formidinis Domini et a gloria maiestatis eius, cum surrexerit percutere terram. |
| 20 Того дня чоловік повикидає кротам та кажанам своїх срібних бовванів і свої золоті кумири, які наробив собі, щоб їм поклонятись, | 20 In die illa proiciet homo idola sua argentea et simulacra sua aurea, quaefecerat sibi, ut adoraret, ad talpas et vespertiliones. |
| 21 аби лише самому сховатись У щілинах по скелях та скельних розколинах зо страху перед Господом і перед сяйвом його величі, коли він устане, щоб стрясти землю. | 21 Et ingredieturscissuras petrarum et cavernas saxorum a facie formidinis Domini et a gloriamaiestatis eius, cum surrexerit percutere terram. |
| 22 Годі вам надію покладати на чоловіка, в якого тільки й духу, що у ніздрах; бо й що він вартий? | 22 Quiescite ergo ab homine,cuius spiritus in naribus eius. Quanti enim aestimabitur ipse? |