| 1 Aos anciães, que estão entre vós, rogo eu, ancião como eles e testemunha dos sofrimentos de Cristo, e que tomarei parte com eles naquela glória que será manifestada um dia | 1 Πρεσβυτέρους τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός· |
| 2 Apascentai o rebanho de Deus, que vos está confiado, tende cuidado dele, não constrangidos, mas de boa vontade, segundo Deus; não por amor de lucro vil, mas por dedicação; | 2 ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ θεοῦ ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς ἀλλ’ ἑκουσίως κατὰ θεόν, μηδὲ αἰσχροκερδῶς ἀλλὰ προθύμως, |
| 3 não como para dominar aqueles que vos couberam em sorte, mas fazendo-vos exemplares do rebanho. | 3 μηδ’ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου· |
| 4 Quando aparecer o príncipe dos pastores, recebereis a coroa imarcescível de glória. | 4 καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον. |
| 5 Igualmente vós, ó jovens, obedecei aos anciães. Revesti-vos todos de humildade, nas vossas relações mútuas, porque Deus resiste aos soberbos e dá a sua graça aos humildes (Pv. 3, 34). | 5 ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις· πάντες δὲ ἀλλήλοις τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε, ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν. |
| 6 Humilhai-vos, pois, sob a mão poderosa de Deus, para que ele vos exalte no tempo determinado. | 6 Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ, |
| 7 Descarregai sobre ele todas as vossas preocupações, porque ele tem cuidado de vós. | 7 πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρίψαντες ἐπ’ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν. |
| 8 Sede sóbrios e vigiai, porque o demônio, vosso adversário, anda ao redor, como um leão que ruge, buscando a quem devorar. | 8 νήψατε, γρηγορήσατε. ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τινα καταπιεῖν· |
| 9 Resisti-lhe, fortes na fé, sabendo que os vossos irmãos, espalhados pelo mundo, sofrem as mesmas coisas. | 9 ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει εἰδότες τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι. |
| 10 Mas o Deus de toda a graça, que vos chamou em Jesus Cristo à sua eterna glória, depois que tiverdes sofrido um pouco, vos aperfeiçoará, fortificará, consolidará, vos tornará inabaláveis. | 10 ὁ δὲ θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ ὀλίγον παθόντας αὐτὸς καταρτίσει, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει. |
| 11 A ele, o império pelos séculos dos séculos. Amen. | 11 αὐτῷ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀμήν. |
| 12 Por meio de Silvano, que tenho por irmão fiel, vos escrevo estas poucas palavras, exortando-vos e garantindo-vos que a verdadeira graça de Deus é esta, na qual estais firmes. | 12 Διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δι’ ὀλίγων ἔγραψα παρακαλῶν καὶ ἐπιμαρτυρῶν ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ θεοῦ εἰς ἣν στῆτε. |
| 13 A Igreja de Babilônia, escolhida (por Deus) como vós, saúda-vos, assim como Marcos, meu filho. | 13 ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτὴ καὶ Μᾶρκος ὁ υἱός μου. |
| 14 Saudai-vos uns aos outros com ósculo de caridade. Paz a vós todos que estais (unidos) em Cristo. | 14 ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. |