| 1 Aquele que teme o Senhor não sobrevirão desgraças, antes Deus o guardará na tentação e o livrará dos males. | 1 τω φοβουμενω κυριον ουκ απαντησει κακον αλλ' εν πειρασμω και παλιν εξελειται |
| 2 O sábio não aborrece os mandamentos nem as leis, e não se fará em pedaços como o navio na tempestade. | 2 ανηρ σοφος ου μισησει νομον ο δε υποκρινομενος εν αυτω ως εν καταιγιδι πλοιον |
| 3 O homem sensato crê na lei de Deus, e a lei é fiel para com ele. | 3 ανθρωπος συνετος εμπιστευσει νομω και ο νομος αυτω πιστος ως ερωτημα δηλων |
| 4 Prepara o teu discurso, e, deste modo, serás ouvido; junta o teu saber e depois responde. O coração do insensato é como as rodas de um carro, e o seu pensamento é como um eixo que gira. | 4 ετοιμασον λογον και ουτως ακουσθηση συνδησον παιδειαν και αποκριθητι |
| 5 τροχος αμαξης σπλαγχνα μωρου και ως αξων στρεφομενος ο διαλογισμος αυτου |
| 6 O amigo zombador é como um garanhão, que relincha debaixo de qualquer que o monta. | 6 ιππος εις οχειαν ως φιλος μωκος υποκατω παντος επικαθημενου χρεμετιζει |
| 7 Por que é que um dia é preferido a outro dia, uma luz a outra luz, e um ano a outro ano, provindo todos do mesmo Sol? | 7 δια τι ημερα ημερας υπερεχει και παν φως ημερας ενιαυτου αφ' ηλιου |
| 8 Foi a ciência do Senhor que os diferenciou, quando criou o Sol, o qual obedece às suas ordens. | 8 εν γνωσει κυριου διεχωρισθησαν και ηλλοιωσεν καιρους και εορτας |
| 9 Distinguiu as estações e os seus dias de festa, em que (os homens) celebram as solenidades a hora determinada. | 9 απ' αυτων ανυψωσεν και ηγιασεν και εξ αυτων εθηκεν εις αριθμον ημερων |
| 10 Destes mesmos dias fez Deus a uns grandes e sagrados, e a outros pôs no número dos dias comuns. Assim, igualmente, todos os homens são feitos do pó, da terra de que Adão foi formado. | 10 και ανθρωποι παντες απο εδαφους και εκ γης εκτισθη αδαμ |
| 11 O Senhor, porém, pela grandeza da sua sabedoria, distinguiu-os, diversificou os seus caminhos. | 11 εν πληθει επιστημης κυριος διεχωρισεν αυτους και ηλλοιωσεν τας οδους αυτων |
| 12 A uns abençoou e exaltou; a outros santificou e tomou para si; a outros amaldiçoou e humilhou, e deitou abaixo do seu lugar. | 12 εξ αυτων ευλογησεν και ανυψωσεν και εξ αυτων ηγιασεν και προς αυτον ηγγισεν απ' αυτων κατηρασατο και εταπεινωσεν και ανεστρεψεν αυτους απο στασεως αυτων |
| 13 Como o barro está nas mãos do oleiro, para lhe dar a forma e disposição que deseja, | 13 ως πηλος κεραμεως εν χειρι αυτου πασαι αι οδοι αυτου κατα την ευδοκιαν αυτου ουτως ανθρωποι εν χειρι του ποιησαντος αυτους αποδουναι αυτοις κατα την κρισιν αυτου |
| 14 e para o empregar nos usos que lhe aprouver, assim o homem se encontra na mão daquele que o criou, e que lhe dará segundo o seu juízo. | 14 απεναντι του κακου το αγαθον και απεναντι του θανατου η ζωη ουτως απεναντι ευσεβους αμαρτωλος |
| 15 Contra o mal está o bem, e contra a morte a vida; assim também contra o homem justo está o pecador. Considera assim todas as obras do Altíssimo; achá-las-ás duas a duas, e uma oposta à outra. | 15 και ουτως εμβλεψον εις παντα τα εργα του υψιστου δυο δυο εν κατεναντι του ενος |
| 16 E eu fui o ultimo que despertei, e fui como o que ajunta os bagos atrás dos vindimadores. | 16 καγω εσχατος ηγρυπνησα ως καλαμωμενος οπισω τρυγητων |
| 17 Eu também esperei na bênção de Deus, e enchi o lagar como o que vindima. | 17 εν ευλογια κυριου εφθασα και ως τρυγων επληρωσα ληνον |
| 18 Olhai que eu não trabalhei só para mim, mas para todos os que buscam a instrução. | 18 κατανοησατε οτι ουκ εμοι μονω εκοπιασα αλλα πασιν τοις ζητουσιν παιδειαν |
| 19 Ouvi-me, ó grandes e todos os povos, e vós, os que presidis às assembleias, aplicai os ouvidos. | 19 ακουσατε μου μεγιστανες λαου και οι ηγουμενοι εκκλησιας ενωτισασθε |
| 20 Ao teu filho, à tua mulher, ao teu irmão, ao teu amigo não dês em tua vida poder sobre ti; não dês a outro os bens que possuis, para que não suceda arrependeres-te disso e tomares a pedir-lhos. | 20 υιω και γυναικι αδελφω και φιλω μη δως εξουσιαν επι σε εν ζωη σου και μη δως ετερω τα χρηματα σου ινα μη μεταμεληθεις δεη περι αυτων |
| 21 Enquanto viveres e respirares, ninguém te faça mudar sobre este ponto. | 21 εως ετι ζης και πνοη εν σοι μη αλλαξης σεαυτον εν παση σαρκι |
| 22 porque melhor é que teus filhos te peçam, do que estares tu olhando para as mãos de teus filhos. | 22 κρεισσον γαρ εστιν τα τεκνα δεηθηναι σου η σε εμβλεπειν εις χειρας υιων σου |
| 23 Em todas as tuas obras conserva a tua superioridade. | 23 εν πασι τοις εργοις σου γινου υπεραγων μη δως μωμον εν τη δοξη σου |
| 24 Não manches o teu bom nome. No dia em que terminar o curso da tua vida, no tempo da tua morte, reparte a tua herança. | 24 εν ημερα συντελειας ημερων ζωης σου και εν καιρω τελευτης διαδος κληρονομιαν |
| 25 Ao asno, penso, vara e carga; ao escravo, pão, correcção e trabalho. | 25 χορτασματα και ραβδος και φορτια ονω αρτος και παιδεια και εργον οικετη |
| 26 Ele trabalha quando o castigam, doutra sorte não cuida senão em descansar; afrouxa-lhe as mãos, e buscará a liberdade. | 26 εργασαι εν παιδι και ευρησεις αναπαυσιν ανες χειρας αυτω και ζητησει ελευθεριαν |
| 27 O jugo e as correias fazem curvar o pescoço duro, assim as tarefas contínuas amansam o escravo. | 27 ζυγος και ιμας τραχηλον καμψουσιν και οικετη κακουργω στρεβλαι και βασανοι |
| 28 Ao escravo malévolo, tortura e ferros: manda-o para o trabalho a fim de que não esteja ocioso, | 28 εμβαλε αυτον εις εργασιαν ινα μη αργη πολλην γαρ κακιαν εδιδαξεν η αργια |
| 29 porque a ociosidade ensina muita malícia. | 29 εις εργα καταστησον καθως πρεπει αυτω καν μη πειθαρχη βαρυνον τας πεδας αυτου |
| 30 Põe-no ao trabalho, porque assim lhe convém. Mas, se ele te não obedecer, aperreia-o com grilhões; porém não cometas excessos seja com quem for, e não faças coisa alguma grave sem ter reflectido. | 30 και μη περισσευσης επι παση σαρκι και ανευ κρισεως μη ποιησης μηδεν |
| 31 Se tens um escravo fiel, estima-o como a ti próprio, trata-o como um irmão, porque o adquiriste à custa do teu sangue. | 31 ει εστιν σοι οικετης εστω ως συ οτι εν αιματι εκτησω αυτον |
| 32 Se o tratares mal sem razão, fugir-te-á: | 32 ει εστιν σοι οικετης αγε αυτον ως αδελφον οτι ως η ψυχη σου επιδεησεις αυτω |
| 33 e se ele se afasta de ti e se retira, não saberás a quem perguntar, nem por que caminho o hás-de buscar. | 33 εαν κακωσης αυτον και απαρας αποδρα εν ποια οδω ζητησεις αυτον |