Livro dos Salmos 73
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Matos Soares | LXX |
|---|---|
| 1 Maskil. Do Asaf, Por que razão, ó Deus, nos desamparaste para sempre? (Por que razão) se acende a tua ira contra as ovelhas do teu pasto? | 1 συνεσεως τω ασαφ ινα τι απωσω ο θεος εις τελος ωργισθη ο θυμος σου επι προβατα νομης σου |
| 2 Lembra-te da tua família, que fundaste desde a antiguidade, da tribo que para propriedade tua resgataste, do monte de Sião, em que estabeleceste a tua morada. | 2 μνησθητι της συναγωγης σου ης εκτησω απ' αρχης ελυτρωσω ραβδον κληρονομιας σου ορος σιων τουτο ο κατεσκηνωσας εν αυτω |
| 3 Dirige os teus passos para essas ruínas irreparáveis: o inimigo tudo devastou no santuário. | 3 επαρον τας χειρας σου επι τας υπερηφανιας αυτων εις τελος οσα επονηρευσατο ο εχθρος εν τοις αγιοις σου |
| 4 Rugiram os teus adversários no lugar da tua assembleia, arvoraram os seus estandartes como troféu. | 4 και ενεκαυχησαντο οι μισουντες σε εν μεσω της εορτης σου εθεντο τα σημεια αυτων σημεια και ουκ εγνωσαν |
| 5 Pareciam-se cora os que no bosque vibram o machado, | 5 ως εις την εισοδον υπερανω |
| 6 e com o machado e o martelo igualmente despedaçam as suas portas. | 6 ως εν δρυμω ξυλων αξιναις εξεκοψαν τας θυρας αυτης επι το αυτο εν πελεκει και λαξευτηριω κατερραξαν αυτην |
| 7 Puseram fogo ao teu santuário; na terra profanaram o tabernáculo do teu nome. | 7 ενεπυρισαν εν πυρι το αγιαστηριον σου εις την γην εβεβηλωσαν το σκηνωμα του ονοματος σου |
| 8 Disseram no seu coração: "Destruámo-los todos juntamente; incendiai todos os santuários de Deus na terra." | 8 ειπαν εν τη καρδια αυτων η συγγενεια αυτων επι το αυτο δευτε και κατακαυσωμεν πασας τας εορτας του θεου απο της γης |
| 9 Já não vemos os nossos prodígios, já não há um profeta (que nos guie); nem há entre nós quem saiba até quando. | 9 τα σημεια ημων ουκ ειδομεν ουκ εστιν ετι προφητης και ημας ου γνωσεται ετι |
| 10 Até quando, ó Deus, nos insultará o inimigo? O adversário há-de blasfemar sempre o teu nome? | 10 εως ποτε ο θεος ονειδιει ο εχθρος παροξυνει ο υπεναντιος το ονομα σου εις τελος |
| 11 Por que retraia a tua mão? Por que reténs a tua direita no teu seio? | 11 ινα τι αποστρεφεις την χειρα σου και την δεξιαν σου εκ μεσου του κολπου σου εις τελος |
| 12 Deus, todavia, é meu rei desde outrora, ele que opera a salvação no meio da terra. | 12 ο δε θεος βασιλευς ημων προ αιωνος ειργασατο σωτηριαν εν μεσω της γης |
| 13 Tu com o teu poder abriste o mar (Vermelho), pisaste as cabeças dos dragões nas águas. | 13 συ εκραταιωσας εν τη δυναμει σου την θαλασσαν συ συνετριψας τας κεφαλας των δρακοντων επι του υδατος |
| 14 Tu quebraste as cabeças do Leviatã, deste-lo por comida aos monstros marinhos. | 14 συ συνεθλασας τας κεφαλας του δρακοντος εδωκας αυτον βρωμα λαοις τοις αιθιοψιν |
| 15 Tu fizeste brotar fontes e torrentes; tu secaste os rios caudalosos. | 15 συ διερρηξας πηγας και χειμαρρους συ εξηρανας ποταμους ηθαμ |
| 16 Teu é o dia, e tua é a noite; tu fixaste a lua e o sol. | 16 ση εστιν η ημερα και ση εστιν η νυξ συ κατηρτισω φαυσιν και ηλιον |
| 17 Tu estabeleceste todos os limites da terra, o estio e o inverno, tu os formaste. | 17 συ εποιησας παντα τα ορια της γης θερος και εαρ συ επλασας αυτα |
| 18 Lembra-te disto: o inimigo ultrajou-te. Senhor, e um povo insensato blasfemou do teu nome. | 18 μνησθητι ταυτης εχθρος ωνειδισεν τον κυριον και λαος αφρων παρωξυνεν το ονομα σου |
| 19 Não abandones ao abutre a vida da tua rola, e não esqueças para sempre as vidas dos teus pobres. | 19 μη παραδως τοις θηριοις ψυχην εξομολογουμενην σοι των ψυχων των πενητων σου μη επιλαθη εις τελος |
| 20 Olha para a tua aliança, porque todos os esconderijos do país e os campos estão cheios de violência. | 20 επιβλεψον εις την διαθηκην σου οτι επληρωθησαν οι εσκοτισμενοι της γης οικων ανομιων |
| 21 Não se volte confundido o humilde: o pobre e o desvalido louvam o teu nome. | 21 μη αποστραφητω τεταπεινωμενος κατησχυμμενος πτωχος και πενης αινεσουσιν το ονομα σου |
| 22 Levanta-te, ó Deus, defende a tua causa; lembra-te do ultraje que o néscio te dirige continuamente. | 22 αναστα ο θεος δικασον την δικην σου μνησθητι των ονειδισμων σου των υπο αφρονος ολην την ημεραν |
| 23 Não te esqueças dos gritos dos teus adversários: o tumulto dos que se insurgem contra ti aumenta continuamente. | 23 μη επιλαθη της φωνης των ικετων σου η υπερηφανια των μισουντων σε ανεβη δια παντος προς σε |