| 1 Em seguida Job, continuando a sua parábola, acrescentou: | 1 Hiob jeszcze głos zabrał, i rzekł: |
| 2 Por Deus (o qual parece) que abandonou a minha causa (ao juízo dos homens), pelo Omnipotente, que submergiu a minha alma na amargura, | 2 Na życie Boga, co nie dał mi prawa, na Wszechmocnego, co poi goryczą, |
| 3 (juro que) enquanto em mim houver alento, enquanto Deus me conservar a respiração, | 3 dopóki mam oddech w sobie, a w nozdrzach mam Boże tchnienie, |
| 4 os meus lábios não dirão uada de injusto, nem a minha língua proferirá mentira. | 4 usta moje nie wyrażą się podle, nie wyrwie się słowo podstępne. |
| 5 Longe de mim o eu ter-vos por justos; enquanto eu viver, defenderei a minha inocência, | 5 Dalekim od tego, by słuszność wam przyznać, jak długo żyć będę, twierdzę, żem czysty. |
| 6 não abandonarei a justificação que comecei a fazer, porque o meu coração nada me reprova em toda a minha vida. | 6 Że strzegę prawości, a nie porzucam: serce nie dręczy mnie nigdy. |
| 7 Seja tido como culpado o meu inimigo, e o meu adversário seja como o iníquo. | 7 Mój wróg niech stanie się winny, przeciwnik niech będzie występny! |
| 8 Qual é a esperança do ímpio, quando Deus lhe arrancar a vida? | 8 W czym grzesznik ma ufać, gdy skończy, gdy Bóg zabierze mu duszę? |
| 9 Porventura ouvirá Deus o seu clamor, quando lhe sobrevier a tribulação? | 9 Czyż Bóg wysłucha jego wołania, gdy spadnie na niego nieszczęście? |
| 10 Poderá ele deleitar-se no Omnipotente, e invocar a Deus em todo o tempo? | 10 Czy może się cieszyć Wszechmocnym, choć wzywałby Boga co chwila? |
| 11 Eu vos ensinarei, com o auxilio de Deus, o que faz o Omnipotente, não vo-lo esconderei. | 11 Pouczam was o Bożej mocy, niczego nie taję o Wszechmocnym. |
| 12 Mas todos vós já o sabeis; porque proferia inútilmente palavras vãs? | 12 Wy już to wszystko widzicie, więc po cóż jałowe spory? |
| 13 Esta é a sorte do homem ímpio diante de Deus, esta a herança que os violentos receberão da Omnipotente. | 13 Taki to los grzesznika - od Boga, dola ciemiężcy - od Wszechmocnego: |
| 14 Se os teus filhos se multiplicarem, serão para a espada, e os seus netos não serão fartos de pão. | 14 Synowie się mnożą pod miecz, a dzieci głodne z braku chleba; |
| 15 Os que ficarem da sua linhagem serão sepultados na sua ruína. e as suas viúvas não chorarão. | 15 potomków grzebie zaraza, a wdowom ich płakać nie wolno. |
| 16 Se ele amontoar prata como terra, e se juntar vestidos como pó, | 16 Niech sobie on srebro jak proch gromadzi, suknie upycha jak glinę; |
| 17 ele sim os juntará, mas o justo se vestirá com eles, | 17 niech zbiera: prawy je wdzieje, a srebro posiądzie niewinny. |
| 18 Fabricou como a traça a sua casa, e como o guarda fez a sua choupana. | 18 Zbudował dom z pajęczyny, jak szałas stawiany przez stróża. |
| 19 O rico deita-se: é pela última vez; abre os olhos, e já não existe. | 19 Położył się bogacz, lecz zgarnia; otworzył oczy: nic nie ma. |
| 20 O terror o surpreenderá como uma inundação, de noite o arrastará a tempestade. | 20 Pędzi go strach niby powódź, po nocy wichura go ściga. |
| 21 Um vento abrasador o tirará e levará, e como fim redemoinho o arrebatará do seu lugar. | 21 Wiatr wschodni porywa i ciągnie, zabiera go z jego siedziby; |
| 22 Deus mandará sobre ele (estas coisas), e não o poupará, e ele se esforçará por fugir da sua mão. | 22 unosi, nie mając litości, bo z ręki ujść mu nie może. |
| 23 Quem vir o seu lugar, baterá palmas (contra ele) e assobiará sobre ele _(escarnecendo)_. | 23 Klaszcze się za nim w dłonie, gwiżdże ze wszystkich stron, |
| 24 on lekki na wodnej powierzchni. Przeklęte dziedzictwo na ziemi: nie zwraca się on w stronę winnic. (4a) Susza, spiekota, śnieg niszczy, a Szeol wymiata grzesznika. (4b) Wymaże go łono z pamięci, robak go połknie jak słodycz, nikt go już nawet nie wspomni. Nieprawość wycięta jak drzewo. (4c) Gnębił niepłodną, bezdzietną, niedobrze się z wdową obchodził, (4d) swą siłą wspomagał mocarzy; stoi, lecz życia niepewien. (4e) Oparcie mu dano, bezpieczny, pilnie naśladuje ich drogi. (4f) Pysznił się krótko i odszedł, poniżony, wycięty jak malwa, jak wierzchołek kłosa zabrany. (4g) Czy nie tak? Któż kłamstwo wykaże? Któż mowę moją zniweczy? |
