Livro da Sabedoria 2

Torna indietro

Ave Maria Біблія
1 Dizem, com efeito, nos seus falsos raciocínios: “Curta é a nossa vida, e cheia de tristezas; para a morte não há remédio algum; não há notícia de alguém que tenha voltado da região dos mortos.1 Вони бо один до одного мовляють, міркуючи невірно: «Коротке й журливе життя наше, | і нема ліків на кончину людині, | та й невідомо про такого, що визволяв би з аду.
2 Um belo dia nascemos e, depois disso, seremos como se jamais tivéssemos sido! É fumaça a respiração de nossos narizes, e nosso pensamento, uma centelha que salta do bater de nosso coração!2 Бож випадком ми народились | й опісля будемо, наче нас ніколи й не було. | Бо дим — віддих у наших ніздрях, | а думка — іскра, коли б’ється наше серце.
3 Extinta ela, nosso corpo se tornará pó, e o nosso espírito se dissipará como um vapor inconsistente!3 Згасне вона, і тіло розсиплеться на попіл, | і дух розвіється, як легіт.
4 Com o tempo nosso nome cairá no esquecimento, e ninguém se lembrará de nossas obras. Nossa vida passará como os traços de uma nuvem, ela desvanecerá como uma névoa que os raios do sol expulsam, e que seu calor dissipa.4 І наше ім’я забудеться з часом, | і ніхто й не згадає про наші діла; | і промине життя наше, немов сліди хмари, | розвіється, мов мряка, | розігнана промінням сонця, | його жаром прибита.
5 A passagem de uma sombra: eis a nossa vida, e nenhum reinício é possível uma vez chegado o fim, porque o selo lhe é aposto e ninguém volta.5 Наш вік — тінь минуща, | і кончина наша вороття не знає: | печать прикладено, і не повернеться ніхто.
6 Vinde, portanto! Aproveitemo-nos das boas coisas que existem! Vivamente gozemos das criaturas durante nossa juventude!6 Отож користуймося з теперішніх дібр, | вживаймо світ із запалом юнацтва.
7 Inebriemo-nos de vinhos preciosos e de perfumes, e não deixemos passar a flor da primavera!7 Упиймось дорогим вином та пахощами, | нехай не втече наш весняний виквіт!
8 Coroemo-nos de botões de rosas antes que eles murchem!8 І вінчаймось розквітлими рожами, поки не зів’яли!
9 Ninguém de nós falte à nossa orgia; em toda parte deixemos sinais de nossa alegria, porque esta é a nossa parte, esta a nossa sorte!9 Нехай нікого з нас не бракує в нашій гульні, | по всіх усюдах сліди радощів лишімо, | бо наша це частка, наша це доля.
10 Tiranizemos o justo na sua pobreza, não poupemos a viúva, e não tenhamos consideração com os cabelos brancos do ancião!10 Гнобімо бідака праведного; | не жалуймо вдовиці, | і не вважаймо на довголітню сивину старого!
11 Que a nossa força seja o critério do direito, porque o fraco, em verdade, não serve para nada.11 Хай наша сила буде законом справедливости, | бо що безсиле, те являється безкорисне.
12 Cerquemos o justo, porque ele nos incomoda; é contrário às nossas ações; ele nos censura por violar a lei e nos acusa de contrariar a nossa educação.12 Засядьмо на праведника, бо він нам невигідний | і противиться нашим учинкам; | він закидає нам гріхи проти закону, | винує нас у вадах нашого виховання;
13 Ele se gaba de conhecer a Deus, e se chama a si mesmo filho do Senhor!13 Чого я без облуди навчивсь, тим без жалю ділюся: | багатств її я не приховую.
14 Sua existência é uma censura às nossas ideias; basta sua vista para nos importunar.14 Він — утілений докір думкам нашим, | нам тяжко і глянути на нього.
15 Sua vida, com efeito, não se parece com as outras, e os seus caminhos são muito diferentes.15 Життя ж його не таке, як в інших, | і поведінка його дивацька.
16 Ele nos tem por uma moeda de mau quilate, e afasta-se de nossos caminhos como de manchas. Julga feliz a morte do justo, e gloria-se de ter Deus por pai.16 Для нього ми — та підроблена монета, | він уникає доріг наших, як нечести, | щасливу називає кончину справедливих | і вихваляється, що Бог йому за батька.
17 Vejamos, pois, se suas palavras são verdadeiras, e experimentemos o que acontecerá quando da sua morte,17 Гляньмо, чи слова його правдиві, | та провірмо, що з ним буде накінець.
18 porque, se o justo é filho de Deus, Deus o defenderá, e o tirará das mãos dos seus adversários.18 Якщо праведник справді є син Божий, то захистить його | і вирве його з рук противників.
19 Provemo-lo por ultrajes e torturas, a fim de conhecer a sua doçura e estarmos cientes de sua paciência.19 Випробуймо його зневагою й мукою, | щоб ми пізнали його лагідність, | і випробуймо його терпеливість.
20 Condenemo-lo a uma morte infame. Porque, conforme ele, Deus deve intervir”.20 Засудімо його на смерть ганебну, бо, за його словами, допомога йому прийде.»
21 Eis o que pensam, mas enganam-se, sua malícia os cega:21 Отак собі гадали, та помилились, | бо їхня злоба їх засліпила.
22 eles desconhecem os segredos de Deus, não esperam que a santidade seja recompensada, e não acreditam na glorificação das almas puras.22 Вони не відають таємних судів Божих | і не надіються нагороди за святість; | не вірять у заплату для душ непорочних.
23 Ora, Deus criou o homem para a imortalidade, e o fez à imagem de sua própria natureza.23 Бог же створив безсмертною людину | і вчинив її за образом власної природи.
24 É por inveja do demônio que a morte entrou no mundo, e os que pertencem ao demônio a provarão.24 А через заздрість диявола смерть увійшла у світ, | скуштують її ті, що йому належать.