| 1 Dizem, com efeito, nos seus falsos raciocínios: “Curta é a nossa vida, e cheia de tristezas; para a morte não há remédio algum; não há notícia de alguém que tenha voltado da região dos mortos. | 1 Вони бо один до одного мовляють, міркуючи невірно: «Коротке й журливе життя наше, | і нема ліків на кончину людині, | та й невідомо про такого, що визволяв би з аду. |
| 2 Um belo dia nascemos e, depois disso, seremos como se jamais tivéssemos sido! É fumaça a respiração de nossos narizes, e nosso pensamento, uma centelha que salta do bater de nosso coração! | 2 Бож випадком ми народились | й опісля будемо, наче нас ніколи й не було. | Бо дим — віддих у наших ніздрях, | а думка — іскра, коли б’ється наше серце. |
| 3 Extinta ela, nosso corpo se tornará pó, e o nosso espírito se dissipará como um vapor inconsistente! | 3 Згасне вона, і тіло розсиплеться на попіл, | і дух розвіється, як легіт. |
| 4 Com o tempo nosso nome cairá no esquecimento, e ninguém se lembrará de nossas obras. Nossa vida passará como os traços de uma nuvem, ela desvanecerá como uma névoa que os raios do sol expulsam, e que seu calor dissipa. | 4 І наше ім’я забудеться з часом, | і ніхто й не згадає про наші діла; | і промине життя наше, немов сліди хмари, | розвіється, мов мряка, | розігнана промінням сонця, | його жаром прибита. |
| 5 A passagem de uma sombra: eis a nossa vida, e nenhum reinício é possível uma vez chegado o fim, porque o selo lhe é aposto e ninguém volta. | 5 Наш вік — тінь минуща, | і кончина наша вороття не знає: | печать прикладено, і не повернеться ніхто. |
| 6 Vinde, portanto! Aproveitemo-nos das boas coisas que existem! Vivamente gozemos das criaturas durante nossa juventude! | 6 Отож користуймося з теперішніх дібр, | вживаймо світ із запалом юнацтва. |
| 7 Inebriemo-nos de vinhos preciosos e de perfumes, e não deixemos passar a flor da primavera! | 7 Упиймось дорогим вином та пахощами, | нехай не втече наш весняний виквіт! |
| 8 Coroemo-nos de botões de rosas antes que eles murchem! | 8 І вінчаймось розквітлими рожами, поки не зів’яли! |
| 9 Ninguém de nós falte à nossa orgia; em toda parte deixemos sinais de nossa alegria, porque esta é a nossa parte, esta a nossa sorte! | 9 Нехай нікого з нас не бракує в нашій гульні, | по всіх усюдах сліди радощів лишімо, | бо наша це частка, наша це доля. |
| 10 Tiranizemos o justo na sua pobreza, não poupemos a viúva, e não tenhamos consideração com os cabelos brancos do ancião! | 10 Гнобімо бідака праведного; | не жалуймо вдовиці, | і не вважаймо на довголітню сивину старого! |
| 11 Que a nossa força seja o critério do direito, porque o fraco, em verdade, não serve para nada. | 11 Хай наша сила буде законом справедливости, | бо що безсиле, те являється безкорисне. |
| 12 Cerquemos o justo, porque ele nos incomoda; é contrário às nossas ações; ele nos censura por violar a lei e nos acusa de contrariar a nossa educação. | 12 Засядьмо на праведника, бо він нам невигідний | і противиться нашим учинкам; | він закидає нам гріхи проти закону, | винує нас у вадах нашого виховання; |
| 13 Ele se gaba de conhecer a Deus, e se chama a si mesmo filho do Senhor! | 13 Чого я без облуди навчивсь, тим без жалю ділюся: | багатств її я не приховую. |
| 14 Sua existência é uma censura às nossas ideias; basta sua vista para nos importunar. | 14 Він — утілений докір думкам нашим, | нам тяжко і глянути на нього. |
| 15 Sua vida, com efeito, não se parece com as outras, e os seus caminhos são muito diferentes. | 15 Життя ж його не таке, як в інших, | і поведінка його дивацька. |
| 16 Ele nos tem por uma moeda de mau quilate, e afasta-se de nossos caminhos como de manchas. Julga feliz a morte do justo, e gloria-se de ter Deus por pai. | 16 Для нього ми — та підроблена монета, | він уникає доріг наших, як нечести, | щасливу називає кончину справедливих | і вихваляється, що Бог йому за батька. |
| 17 Vejamos, pois, se suas palavras são verdadeiras, e experimentemos o que acontecerá quando da sua morte, | 17 Гляньмо, чи слова його правдиві, | та провірмо, що з ним буде накінець. |
| 18 porque, se o justo é filho de Deus, Deus o defenderá, e o tirará das mãos dos seus adversários. | 18 Якщо праведник справді є син Божий, то захистить його | і вирве його з рук противників. |
| 19 Provemo-lo por ultrajes e torturas, a fim de conhecer a sua doçura e estarmos cientes de sua paciência. | 19 Випробуймо його зневагою й мукою, | щоб ми пізнали його лагідність, | і випробуймо його терпеливість. |
| 20 Condenemo-lo a uma morte infame. Porque, conforme ele, Deus deve intervir”. | 20 Засудімо його на смерть ганебну, бо, за його словами, допомога йому прийде.» |
| 21 Eis o que pensam, mas enganam-se, sua malícia os cega: | 21 Отак собі гадали, та помилились, | бо їхня злоба їх засліпила. |
| 22 eles desconhecem os segredos de Deus, não esperam que a santidade seja recompensada, e não acreditam na glorificação das almas puras. | 22 Вони не відають таємних судів Божих | і не надіються нагороди за святість; | не вірять у заплату для душ непорочних. |
| 23 Ora, Deus criou o homem para a imortalidade, e o fez à imagem de sua própria natureza. | 23 Бог же створив безсмертною людину | і вчинив її за образом власної природи. |
| 24 É por inveja do demônio que a morte entrou no mundo, e os que pertencem ao demônio a provarão. | 24 А через заздрість диявола смерть увійшла у світ, | скуштують її ті, що йому належать. |