Ewangelia wg św. Marka 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Tysiąclecia | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Mówił także do nich: Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy. | 1 E diceva loro: «In verità vi dico: vi sono alcuni tra i qui presenti che non gusteranno la morte prima d’aver visto il regno di Dio venuto con potenza». |
| 2 Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. | 2 Sei giorni dopo, Gesù prende con sé Pietro, Giacomo e Giovanni e li conduce soli, in disparte, su di un’alta montagna. E si trasfigurò davanti a loro: |
| 3 Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła. | 3 Le sue vesti divennero fulgide, bianchissime, tali che nessun lavandaio sulla terra saprebbe farle più bianche. |
| 4 I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. | 4 E apparve loro Elia con Mosè i quali s’intrattenevano con Gesù. |
| 5 Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. | 5 Prendendo la parola, Pietro disse a Gesù: «Rabbi è bene per noi star qui; faremo tre tende: una per te, una per Mosè ed una per Elia». |
| 6 Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. | 6 Non sapeva, in realtà, che cosa dicesse, perché erano pieni di spavento. |
| 7 I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie. | 7 E venne una nube che li ricoprì con la sua ombra, e dalla nube una voce: «Questi è il mio Figlio diletto. Ascoltatelo!» |
| 8 I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. | 8 A un tratto, guardandosi intorno, non videro più nessuno all’infuori di Gesù, che era solo con loro. |
| 9 A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. | 9 Mentre scendevano dalla montagna, Gesù proibì loro di raccontare a chicchessia ciò che avevan veduto, fino a quando il Figlio dell’uomo sarebbe risorto dai morti. |
| 10 Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych. | 10 Essi tennero per sé la cosa, domandandosi tra loro che cosa significasse d risuscitare dai morti». |
| 11 I pytali Go: Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że wpierw musi przyjść Eliasz? | 11 E gli chiesero: «Perché gli scribi dicono che deve prima venire Elia?» |
| 12 Rzekł im w odpowiedzi: Istotnie, Eliasz przyjdzie najpierw i naprawi wszystko. Ale jak jest napisane o Synu Człowieczym? Ma On wiele cierpieć i być wzgardzonym. | 12 Gesù rispose: «Sì, Elia deve venire prima a rimettere tutto in ordine. Come, dunque, sta scritto del Figlio dell’uomo che deve molto soffrire ed essere disprezzato? |
| 13 Otóż mówię wam: Eliasz już przyszedł i uczynili mu tak, jak chcieli, jak o nim jest napisane. | 13 Ebbene io vi dico: Elia è già venuto, e lo han trattato come hanno voluto, secondo che sta scritto di lui». |
| 14 Gdy przyszli do uczniów, ujrzeli wielki tłum wokół nich i uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi. | 14 Giunti presso i discepoli, videro gran folla intorno ad essi e alcuni scribi che discutevano con loro. |
| 15 Skoro Go zobaczyli, zaraz podziw ogarnął cały tłum i przybiegając, witali Go. | 15 Appena tutta la folla lo vide ne fu sorpresa ed accorse a salutarlo. |
| 16 On ich zapytał: O czym rozprawiacie z nimi? | 16 Ed egli li interrogò: «Di che cosa discutete con loro?» |
| 17 Odpowiedział Mu jeden z tłumu: Nauczycielu, przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego. | 17 Uno dalla folla gli rispose: «Maestro, ti ho condotto mio figlio che ha uno spirito muto; |
| 18 Ten, gdziekolwiek go chwyci, rzuca nim, a on wtedy się pieni, zgrzyta zębami i drętwieje. Powiedziałem Twoim uczniom, żeby go wyrzucili, ale nie mogli. | 18 dovunque se ne impossessa lo atterra e il ragazzo fa la schiuma, digrigna i denti e si irrigidisce. Ho chiesto ai tuoi discepoli di scacciarlo, ma non hanno potuto». |
| 19 On zaś rzekł do nich: O, plemię niewierne, dopóki mam być z wami? Dopóki mam was cierpieć? Przyprowadźcie go do Mnie! | 19 Rivolgendo ad essi la parola, Gesù disse: «O generazione incredula! fino a quando sarò tra voi? fino a quando vi sopporterò ? Conducetemelo». |
| 20 I przywiedli go do Niego. Na widok Jezusa duch zaraz począł szarpać chłopca, tak że upadł na ziemię i tarzał się z pianą na ustach. | 20 E glielo condussero. Appena ebbe visto Gesù, lo spirito squassò convulsamente il ragazzo che, caduto in terra, si rotolava schiumando. |
| 21 Jezus zapytał ojca: Od jak dawna to mu się zdarza? Ten zaś odrzekł: Od dzieciństwa. | 21 Gesù interrogò il padre: «Da quanto tempo gli accade questo?» «Dall’infanzia — rispose — |
| 22 I często wrzucał go nawet w ogień i w wodę, żeby go zgubić. Lecz jeśli możesz co, zlituj się nad nami i pomóż nam! | 22 e spesso lo ha gettato nell’acqua o nel fuoco per farlo perire. Ma, se qualcosa puoi, aiutaci per pietà!» |
| 23 Jezus mu odrzekł: Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy. | 23 «Se puoi! — disse Gesù — tutto è possibile a chi crede!» |
| 24 Natychmiast ojciec chłopca zawołał: Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu! | 24 Il padre del ragazzo subito gridò: «Io credo! vieni in aiuto alla mia mancanza di fede!» |
| 25 A Jezus widząc, że tłum się zbiega, rozkazał surowo duchowi nieczystemu: Duchu niemy i głuchy, rozkazuję ci, wyjdź z niego i nie wchodź więcej w niego. | 25 Gesù, vedendo accorrere la folla, intimò allo spirito immondo: «Spirito muto e sordo, io ti ordino: esci da lui e non entrarvi mai più!» |
| 26 A on krzyknął i wyszedł wśród gwałtownych wstrząsów. Chłopiec zaś pozostawał jak martwy, tak że wielu mówiło: On umarł. | 26 Lo spirito gettò un grido, sbatté con violenza il fanciullo e uscì. Il fanciullo diventò come morto sicchè molti dicevano: «È morto!» |
| 27 Lecz Jezus ujął go za rękę i podniósł, a on wstał. | 27 Ma Gesù, prendendogli le mani, lo rialzò e quello stette in piedi. |
| 28 Gdy przyszedł do domu, uczniowie Go pytali na osobności: Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić? | 28 Quando Gesù entrò in casa, i suoi discepoli lo interrogavano in disparte: «Perché noi non abbiamo potuto scacciarlo?» |
| 29 Rzekł im: Ten rodzaj można wyrzucić tylko modlitwą /i postem/. | 29 Egli rispose: «Questa specie di demoni in nessun altro modo si può scacciare se non con la preghiera e il digiuno». |
| 30 Po wyjściu stamtąd podróżowali przez Galileję, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. | 30 Partiti di là, attraversavano la Galilea e Gesù non voleva che lo si sapesse. |
| 31 Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie. | 31 Insegnava, difatti, ai discepoli e diceva loro: «Il Figlio dell’uomo è consegnato nelle mani degli uomini, lo uccideranno; ma tre giorni dopo la morte risorgerà». |
| 32 Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. | 32 Ma essi non capivano un tale parlare e avevano paura di interrogarlo. |
| 33 Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: O czym to rozprawialiście w drodze? | 33 Arrivarono a Cafarnao e quando fu nella casa domandò loro: «Di che cosa discutevate per via?» |
| 34 Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. | 34 Ma essi tacevano, perché cammin facendo avevano discusso tra loro chi fosse il più grande. |
| 35 On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich! | 35 Sedutosi, Gesù chiamò i dodici e disse loro: «Chi vuol essere primo sia l’ultimo di tutti e di tutti servo». |
| 36 Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: | 36 Poi, prendendo un fanciullo, lo pose in mezzo a loro e stringendoselo fra le braccia disse loro: |
| 37 Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje mnie, lecz Tego, który Mnie posłał. | 37 «Chi accoglie nel mio nome uno di questi bambini accoglie me, e chi accoglie me non accoglie me ma colui che mi ha mandato». |
| 38 Wtedy Jan rzekł do Niego: Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami. | 38 Giovanni gli diceva: «Maestro, abbiamo visto uno scacciare demoni nel nome tuo, uno che non è nostro seguace, e abbiamo tentato di impedirglielo perché non è nostro seguace». |
| 39 Lecz Jezus odrzekł: Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. | 39 Ma Gesù disse: «Non glielo impedite, perché non c’è nessuno che, facendo un miracolo in mio nome, possa facilmente dir male di me. |
| 40 Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. | 40 Chi non è contro di noi, infatti, è per noi. |
| 41 Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. | 41 Chiunque vi darà a bere un bicchier d’acqua per la ragione che voi siete di Cristo, in verità vi dico: non perderà la sua ricompensa. |
| 42 Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze. | 42 E chiunque scandalizza uno di questi piccoli che credono, meglio sarebbe per lui che gli fosse messa al collo una mola d’asino e fosse gettato nel mare. |
| 43 Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. | 43 E se la tua mano ti scandalizza, tagliala; è meglio per te entrar nella vita monco che andartene con due mani nella Geenna, nel fuoco inestinguibile. |
| 44 . | |
| 45 I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie, chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. | 45 E se è il tuo piede a scandalizzarti, taglialo; è meglio per te andar nella vita zoppo che essere gettato con due piedi nella Geenna. |
| 46 . | |
| 47 Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, | 47 E se è il tuo occhio a scandalizzarti, càvalo; è meglio per te entrare con un occhio solo nel regno di Dio che esser gettato con due occhi nella Geenna, |
| 48 gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie. | 48 dove il loro verme non muore e il fuoco non si estingue |
| 49 Bo każdy ogniem będzie posolony. | 49 Ognuno, infatti, sarà salato per mezzo del fuoco. |
| 50 Dobra jest sól; lecz jeśli sól smak utraci, czymże ją przyprawicie? Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą. | 50 Buono è il sale; ma se il sale diventa insipido, con che cosa lo condirete? Abbiate sale in voi stessi, e siate in pace tra voi». |