| 1 Gdy po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. | 1 Passados alguns dias, entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, |
| 2 Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. | 2 e soube-se que ele estava em casa. Juntou-se muita gente, de modo que não se cabia, nem mesmo diante da porta. E ele pregava-lhes a palavra. |
| 3 Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. | 3 Foram ter com ele, conduzindo um paralítico, que era transportado por quatro. |
| 4 Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. | 4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o tecto pela parte debaixo da qual estava Jesus, e, tendo feito uma abertura, desceram o leito, em que jazia o paralítico. |
| 5 Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. | 5 Vendo Jesus a fé daqueles homens, disse ao paralítico: "Filho, são-te perdoados os teus pecados." |
| 6 A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: | 6 Estavam ali sentados alguns escribas, os quais iam discorrendo nos seus corações : |
| 7 Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga? | 7 "Como fala assim este homem ? Ele blasfema. Quem pode perdoar os pecados, senão só Deus?" |
| 8 Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? | 8 Jesus, conhecendo logo no seu espírito que eles discorriam desta maneira dentro de si, disse-lhes: Porque pensais isso nos vossos corações ? |
| 9 Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? | 9 O que é menos difícil dizer ao paralítico: Os teus pecados te são perdoados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda? |
| 10 Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów - rzekł do paralityka: | 10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra poder de perdoar pecados... |
| 11 Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! | 11 eu te ordeno, disse ao paralítico: "Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa." |
| 12 On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego. | 12 Imediatamente ele se levantou, e, tomando o seu leito, retirou-se à vista de todos, de maneira que todos se admiraram e louvavam a Deus, dizendo: "Nunca tal vimos." |
| 13 Potem wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. | 13 Foi outra vez para o lado do mar. Ia ter com ele todo o povo, e o ensinava. |
| 14 A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: Pójdź za Mną! On wstał i poszedł za Nim. | 14 Ao passar viu Levi, filho de Alfeu, sentado no telónio, e disse-lhe; "Segue-me." Ele, levantando-se, o seguiu. |
| 15 Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. | 15 Aconteceu que, estando Jesus sentado à mesa em casa dele, estavam também à mesa com Jesus e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque havia muitos deles que também o seguiam. |
| 16 Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami? | 16 Os escribas e fariseus, vendo que Jesus comia com os pecadores e publicanos, diziam a seus discípulos : "Porque come e bebe o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?" |
| 17 Jezus usłyszał to i rzekł do nich: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników. | 17 Ouvindo isto Jesus, disse-lhes: "Os sãos não têm necessidade de médico, mas os enfermos; eu não vim chamar os justos mas os pecadores." |
| 18 Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Niego i pytali: Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą? | 18 Os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Foram pois ter com Jesus, e disseram-lhe: "Porque jejuam os discípulos de João e os fariseus, e não jejuam os teus discípulos?" |
| 19 Jezus im odpowiedział: Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego majką u siebie. | 19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os companheiros do esposo, enquanto o esposo está com eles? Todo o tempo que têm consigo o esposo, não podem jejuar. |
| 20 Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. | 20 Mas virão dias em que lhes será tirado o esposo, e então nesses dias jejuarão. |
| 21 Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze /część/ ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. | 21 Ninguém cose um remendo de pano cru num vestido velho; doutra sorte o remendo novo leva parte do velho, e torna-se maior o rasgão. |
| 22 Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino /należy wlewać/ do nowych bukłaków. | 22 Ninguém lança vinho novo em odres velhos; doutra sorte o vinho fará arrebentar os odres, e entornar-se-á o vinho, e perder-se-ão os odres; mas para vinho novo, odres novos." |
| 23 Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. | 23 Sucedeu que, caminhando o Senhor em dia de sábado, por entre campos de trigo, os seus discípulos, enquanto caminhavam, começaram a colher espigas. |
| 24 Na to faryzeusze rzekli do Niego: Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno? | 24 Os fariseus diziam-lhe: "Como é que fazem ao sábado o que não é lícito?" |
| 25 On im odpowiedział: Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? | 25 Ele respondeu-lhes: "Nunca lestes o que fez David, quando se encontrou em necessidade, e teve fome, ele e os que com ele estavam? |
| 26 Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom. | 26 Como entrou na casa de Deus, sendo sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, dos quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu aos que com ele estavam?" |
| 27 I dodał: To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. | 27 E acrescentou: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado. |
| 28 Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu. | 28 Por isso o Filho do homem é senhor também do sábado." |
