Księga Liczb 14

Torna indietro

Tysiąclecia	Revised Standard Version Catholic Edition
¹ Wtedy całe zgromadzenie zaczęło wołać podnosząc głos. I płakał lud owej nocy.	¹ Then all the congregation raised a loud cry; and the people wept that night.
² Izraelici szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Całe zgromadzenie mówiło do nich: Obyśmy byli pomarli w Egipcie albo tu na pustyni!	² And all the people of Israel murmured against Moses and Aaron; the whole congregation said to them, "Would that we had died in the land of Egypt! Or would that we had died in this wilderness!
³ Czemu nas Pan przywiódł do tego kraju, jeśli paść mamy od miecza, a nasze żony i dzieci mają się stać łupem nieprzyjaciół? Czyż nie lepiej nam będzie wrócić do Egiptu?	³ Why does the LORD bring us into this land, to fall by the sword? Our wives and our little ones will become a prey; would it not be better for us to go back to Egypt?"
⁴ Mówili więc jeden do drugiego: Wybierzmy sobie wodza i wracajmy z powrotem do Egiptu.	⁴ And they said to one another, "Let us choose a captain, and go back to Egypt."
⁵ Mojżesz i Aaron padli przed całym zgromadzeniem społeczności Izraelitów twarzą na ziemię.	⁵ Then Moses and Aaron fell on their faces before all the assembly of the congregation of the people of Israel.
⁶ A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, którzy należeli do badających kraj, rozdarli szaty	⁶ And Joshua the son of Nun and Caleb the son of Jephunneh, who were among those who had spied out the land, rent their clothes,
⁷ i mówili do całej społeczności Izraelitów: Kraj, który przeszliśmy celem zbadania go, jest wspaniałym krajem.	⁷ and said to all the congregation of the people of Israel, "The land, which we passed through to spy it out, is an exceedingly good land.
⁸ Jeśli nam Pan sprzyja, to nas wprowadzi do tego kraju i da nam ten kraj, który prawdziwie opływa w mleko i miód.	⁸ If the LORD delights in us, he will bring us into this land and give it to us, a land which flows with milk and honey.
⁹ Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie bójcie się też ludu tego kraju, gdyż ich pochłoniemy. Obrona od niego odstąpi, a z nami jest przecież Pan. Zatem nie bójcie się ich!	⁹ Only, do not rebel against the LORD; and do not fear the people of the land, for they are bread for us; their protection is removed from them, and the LORD is with us; do not fear them."
¹⁰ Całe zgromadzenie mówiło, by ich ukamienować, gdy [wtem] ukazała się chwała Pana wobec wszystkich Izraelitów nad Namiotem Spotkania.	¹⁰ But all the congregation said to stone them with stones. Then the glory of the LORD appeared at the tent of meeting to all the people of Israel.
¹¹ I rzekł Pan do Mojżesza: Dokądże jeszcze ten lud będzie Mi uwłaczał? Dokądże wierzyć Mi nie będzie mimo znaków, jakie pośród nich zdziałałem?	¹¹ And the LORD said to Moses, "How long will this people despise me? And how long will they not believe in me, in spite of all the signs which I have wrought among them?
¹² Zabiję ich zarazą i zupełnie wytracę, a ciebie uczynię ojcem innego narodu, który będzie większy i silniejszy niż oni.	¹² I will strike them with the pestilence and disinherit them, and I will make of you a nation greater and mightier than they."
¹³ Mojżesz rzekł jednak do Pana: Egipcjanie słyszeli, że Ty ten naród wyprowadziłeś swą mocą spośród nich,	¹³ But Moses said to the LORD, "Then the Egyptians will hear of it, for thou didst bring up this people in thy might from among them,
¹⁴ i donieśli o tym mieszkańcom tego kraju. Słyszeli oni, że Ty, Panie, przebywasz pośród tego narodu i bywasz widziany twarzą w twarz; że Twój obłok stoi nad nimi, że Ty wśród dnia idziesz przed nimi w słupie obłoku, a w nocy - w słupie ognistym.	¹⁴ and they will tell the inhabitants of this land. They have heard that thou, O LORD, art in the midst of this people; for thou, O LORD, art seen face to face, and thy cloud stands over them and thou goest before them, in a pillar of cloud by day and in a pillar of fire by night.
¹⁵ Gdy więc ten naród wybijesz do ostatniego męża, narody, które o tym posłyszą, powiedzą o Tobie:	¹⁵ Now if thou dost kill this people as one man, then the nations who have heard thy fame will say,
¹⁶ Pan nie mógł sprawić, by ten naród wszedł do kraju, który mu poprzysiągł, i dlatego ich wytracił na pustyni.	¹⁶ 'Because the LORD was not able to bring this people into the land which he swore to give to them, therefore he has slain them in the wilderness.'
¹⁷ Niech się okaże, Panie, cała Twoja moc, jak przyobiecałeś mówiąc:	¹⁷ And now, I pray thee, let the power of the LORD be great as thou hast promised, saying,
¹⁸ Pan cierpliwy, bogaty w życzliwość, przebacza niegodziwość i grzech, lecz nie pozostawia go bez ukarania, tylko karze grzechy ojców na synach do trzeciego, a nawet czwartego pokolenia.	¹⁸ 'The LORD is slow to anger, and abounding in steadfast love, forgiving iniquity and transgression, but he will by no means clear the guilty, visiting the iniquity of fathers upon children, upon the third and upon the fourth generation.'
¹⁹ Odpuść więc winy tego ludu według wielkości Twego miłosierdzia, tak jak znosiłeś ten lud od Egiptu aż dotąd.	¹⁹ Pardon the iniquity of this people, I pray thee, according to the greatness of thy steadfast love, and according as thou hast forgiven this people, from Egypt even until now."
²⁰ I odpowiedział Pan: Odpuszczam zgodnie z twoim słowem.	²⁰ Then the LORD said, "I have pardoned, according to your word;
²¹ Lecz - na moje życie - napełni się chwałą Pana cała ziemia.	²¹ but truly, as I live, and as all the earth shall be filled with the glory of the LORD,
²² Wszyscy, którzy widzieli moją chwałę i moje znaki, które działałem w Egipcie i na pustyni, a wystawiali Mnie na próbę już dziesięciokrotnie i nie słuchali mego głosu,	²² none of the men who have seen my glory and my signs which I wrought in Egypt and in the wilderness, and yet have put me to the proof these ten times and have not hearkened to my voice,
²³ ci nie zobaczą kraju, który obiecałem pod przysięgą ich ojcom. Żaden z tych, którzy Mną wzgardzili, nie zobaczy go.	²³ shall see the land which I swore to give to their fathers; and none of those who despised me shall see it.
²⁴ Tylko słudze memu Kalebowi, który ożywiony innym duchem okazał Mi pełne posłuszeństwo, dozwolę wejść do kraju, który już przewędrował, i potomstwu jego dam go w posiadanie.	²⁴ But my servant Caleb, because he has a different spirit and has followed me fully, I will bring into the land into which he went, and his descendants shall possess it.
²⁵ Amalekici i Kananejczycy mieszkają w dolinie. Jutro zawrócicie i pociągniecie na pustynię w kierunku Morza Czerwonego.	²⁵ Now, since the Amalekites and the Canaanites dwell in the valleys, turn tomorrow and set out for the wilderness by the way to the Red Sea."
²⁶ Pan przemówił znów do Mojżesza i Aarona i rzekł:	²⁶ And the LORD said to Moses and to Aaron,
²⁷ Jak długo mam znosić to przewrotne zgromadzenie szemrzące przeciw Mnie? Słyszałem szemranie Izraelitów przeciw Mnie.	²⁷ "How long shall this wicked congregation murmur against me? I have heard the murmurings of the people of Israel, which they murmur against me.
²⁸ Powiedz im: Na moje życie - wyrocznia Pana - postąpię z wami według słów, któreście wypowiedzieli przede Mną.	²⁸ Say to them, 'As I live,' says the LORD, 'what you have said in my hearing I will do to you:
²⁹ Trupy wasze zalegną tę pustynię. Wy wszyscy, którzy zostaliście spisani w wieku od dwudziestu lat wzwyż, wy, którzyście przeciwko Mnie szemrali,	²⁹ your dead bodies shall fall in this wilderness; and of all your number, numbered from twenty years old and upward, who have murmured against me,
³⁰ nie wejdziecie z pewnością do kraju, w którym uroczyście poprzysiągłem wam zamieszkanie, z pewnością nie wejdziecie - z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna.	³⁰ not one shall come into the land where I swore that I would make you dwell, except Caleb the son of Jephunneh and Joshua the son of Nun.
³¹ Wasze małe dzieci, o których mówiliście, że będą wydane na łup, one wejdą i poznają kraj, którym wyście wzgardzili.	³¹ But your little ones, who you said would become a prey, I will bring in, and they shall know the land which you have despised.
³² Jeśli zaś chodzi o was, to trupy wasze legną na pustyni,	³² But as for you, your dead bodies shall fall in this wilderness.
³³ a synowie wasi będą się błąkali na pustyni przez czterdzieści lat, dźwigając ciężar waszej niewierności, póki trupy wasze nie zniszczeją na pustyni.	³³ And your children shall be shepherds in the wilderness forty years, and shall suffer for your faithlessness, until the last of your dead bodies lies in the wilderness.
³⁴ Poznaliście kraj w przeciągu czterdziestu dni; każdy dzień teraz zamieni się w rok i przez czterdzieści lat pokutować będziecie za winy i poznacie, co to znaczy, gdy Ja się oddalę.	³⁴ According to the number of the days in which you spied out the land, forty days, for every day a year, you shall bear your iniquity, forty years, and you shall know my displeasure.'
³⁵ Ja, Pan, powiedziałem! Zaprawdę, w ten sposób postąpię z tą złą zgrają, która się zebrała przeciw Mnie. Na tej pustyni zniszczeją i tutaj pomrą.	³⁵ I, the LORD, have spoken; surely this will I do to all this wicked congregation that are gathered together against me: in this wilderness they shall come to a full end, and there they shall die."
³⁶ Ludzie ci, których Mojżesz posłał na zbadanie kraju i którzy po powrocie pobudzili zgromadzenie do szemrania, podając fałszywe wiadomości o kraju,	³⁶ And the men whom Moses sent to spy out the land, and who returned and made all the congregation to murmur against him by bringing up an evil report against the land,
³⁷ ci ludzie, którzy złośliwie podali fałszywe dane o kraju, pomarli nagłą śmiercią przed Panem.	³⁷ the men who brought up an evil report of the land, died by plague before the LORD.
³⁸ Z owych ludzi, którzy badali kraj, pozostali przy życiu tylko Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego.	³⁸ But Joshua the son of Nun and Caleb the son of Jephunneh remained alive, of those men who went to spy out the land.
³⁹ Mojżesz przekazał te słowa wszystkim Izraelitom. A lud bardzo się zasmucił.	³⁹ And Moses told these words to all the people of Israel, and the people mourned greatly.
⁴⁰ Następnego ranka powstali bardzo wcześnie, wstąpili na szczyt góry i rzekli: Teraz jesteśmy gotowi wyruszyć do kraju, o którym mówił Pan; widzimy bowiem, żeśmy zawinili.	⁴⁰ And they rose early in the morning, and went up to the heights of the hill country, saying, "See, we are here, we will go up to the place which the LORD has promised; for we have sinned."
⁴¹ Mojżesz im oświadczył: Czemu przekraczacie rozkaz Pana? To się wam nie uda!	⁴¹ But Moses said, "Why now are you transgressing the command of the LORD, for that will not succeed?
⁴² Nie idźcie, albowiem pośród was nie ma Pana; rozgromią was nieprzyjaciele wasi.	⁴² Do not go up lest you be struck down before your enemies, for the LORD is not among you.
⁴³ Amalekici bowiem i Kananejczycy wystąpią przeciw wam i polegniecie od miecza. Albowiem odkąd odwróciliście się, aby nie iść za Panem, Pan również nie jest z wami.	⁴³ For there the Amalekites and the Canaanites are before you, and you shall fall by the sword; because you have turned back from following the LORD, the LORD will not be with you."
⁴⁴ Oni mimo wszystko trwali uparcie przy swoim zamiarze, aby ruszyć ku szczytowi góry. Jednak Arka Przymierza Pana i Mojżesz nie opuścili swego miejsca pośród obozu.	⁴⁴ But they presumed to go up to the heights of the hill country, although neither the ark of the covenant of the LORD, nor Moses, departed out of the camp.
⁴⁵ Wtedy zeszli Amalekici i Kananejczycy mieszkający na tej górze, pobili ich i rozproszyli aż do miejscowości Chorma.	⁴⁵ Then the Amalekites and the Canaanites who dwelt in that hill country came down, and defeated them and pursued them, even to Hormah.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati