| 1 Wtedy całe zgromadzenie zaczęło wołać podnosząc głos. I płakał lud owej nocy. | 1 Allora tutta la comunità ebbe paura, si mise a gridare e in quella notte il popolo pianse. |
| 2 Izraelici szemrali przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi. Całe zgromadzenie mówiło do nich: Obyśmy byli pomarli w Egipcie albo tu na pustyni! | 2 Tutti i figli di Israele mormorarono contro Mosè e contro Aronne; tutta la comunità diceva loro: «Fossimo morti nella terra d’Egitto! Fossimo almeno morti in questo deserto! |
| 3 Czemu nas Pan przywiódł do tego kraju, jeśli paść mamy od miecza, a nasze żony i dzieci mają się stać łupem nieprzyjaciół? Czyż nie lepiej nam będzie wrócić do Egiptu? | 3 Perché mai Jahvè ci introduce in questa terra? Per farci cadere di spada? Le nostre donne e i nostri bambini debbono forse essere un bottino? Non è meglio per noi ritornare in Egitto?» |
| 4 Mówili więc jeden do drugiego: Wybierzmy sobie wodza i wracajmy z powrotem do Egiptu. | 4 E si dicevano l’un l’altro: «Eleggiamoci un capo e ritorniamo in Egitto!» |
| 5 Mojżesz i Aaron padli przed całym zgromadzeniem społeczności Izraelitów twarzą na ziemię. | 5 Davanti a tutta l’assemblea della comunità dei figli di Israele, Mosè e Aronne caddero con la faccia a terra. |
| 6 A Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego, którzy należeli do badających kraj, rozdarli szaty | 6 Ma, tra coloro che avevano esplorato la terra, Giosuè figlio di Nun e Chaleb figlio di Jefunne si stracciarono le vesti |
| 7 i mówili do całej społeczności Izraelitów: Kraj, który przeszliśmy celem zbadania go, jest wspaniałym krajem. | 7 e a tutta la comunità dei figli di Israele dissero: «La terra che, esplorando, abbiamo attraversato è una terra ottima. |
| 8 Jeśli nam Pan sprzyja, to nas wprowadzi do tego kraju i da nam ten kraj, który prawdziwie opływa w mleko i miód. | 8 Se Jahvè è benevolo con noi, ci introdurrà in quella terra e ce la darà. È una terra dove scorre latte e miele. |
| 9 Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie bójcie się też ludu tego kraju, gdyż ich pochłoniemy. Obrona od niego odstąpi, a z nami jest przecież Pan. Zatem nie bójcie się ich! | 9 Però non dovete ribellarvi contro Jahvè né dovete avere paura del popolo di quella terra: esso è infatti il nostro pane. La loro ombra è svanita da loro, mentre con noi c’è Jahvè. Non dovete avere paura di loro». |
| 10 Całe zgromadzenie mówiło, by ich ukamienować, gdy [wtem] ukazała się chwała Pana wobec wszystkich Izraelitów nad Namiotem Spotkania. | 10 Tutta la comunità parlava di lapidarli, quando la gloria di Jahvè apparve sulla Tenda del convegno a tutti i figli di Israele. |
| 11 I rzekł Pan do Mojżesza: Dokądże jeszcze ten lud będzie Mi uwłaczał? Dokądże wierzyć Mi nie będzie mimo znaków, jakie pośród nich zdziałałem? | 11 Jahvè disse a Mosè: «Fino a quando questo popolo continuerà a disprezzarmi? Fino a quando continuerà a essere incredulo verso di me, nonostante i segni che io ho fatto in mezzo a lui? |
| 12 Zabiję ich zarazą i zupełnie wytracę, a ciebie uczynię ojcem innego narodu, który będzie większy i silniejszy niż oni. | 12 Lo colpirò di peste e li annienterò. Farò di te una nazione più grande e più potente di lui». |
| 13 Mojżesz rzekł jednak do Pana: Egipcjanie słyszeli, że Ty ten naród wyprowadziłeś swą mocą spośród nich, | 13 Mosè rispose a Jahvè: «Ma gli Egiziani sanno che hai fatto uscire con la tua fra questo popolo di mezzo a loro |
| 14 i donieśli o tym mieszkańcom tego kraju. Słyszeli oni, że Ty, Panie, przebywasz pośród tego narodu i bywasz widziany twarzą w twarz; że Twój obłok stoi nad nimi, że Ty wśród dnia idziesz przed nimi w słupie obłoku, a w nocy - w słupie ognistym. | 14 e lo hanno detto agli abitanti di quella terra; essi sanno che tu, Jahvè, sei in mezzo a questo popolo, al quale ti mostri occhi negli occhi; essi sanno che tu sei Jahvè e la tua nube sta su di lui; sanno che tu vai innanzi a lui, durante il giorno, sotto la forma di una colonna di nube e, durante la notte, sotto la forma di una colonna di fuoco. |
| 15 Gdy więc ten naród wybijesz do ostatniego męża, narody, które o tym posłyszą, powiedzą o Tobie: | 15 Se tu, quindi, fai perire questo popolo come un sol uomo, le nazioni che udirono parlare di te diranno: |
| 16 Pan nie mógł sprawić, by ten naród wszedł do kraju, który mu poprzysiągł, i dlatego ich wytracił na pustyni. | 16 “Jahvè ha massacrato questo popolo nel deserto perché non lo ha potuto introdurre nella terra giurata loro”. |
| 17 Niech się okaże, Panie, cała Twoja moc, jak przyobiecałeś mówiąc: | 17 Ora, invece, sia grande, Signore, la tua forza! Secondo quanto hai promesso dicendo: |
| 18 Pan cierpliwy, bogaty w życzliwość, przebacza niegodziwość i grzech, lecz nie pozostawia go bez ukarania, tylko karze grzechy ojców na synach do trzeciego, a nawet czwartego pokolenia. | 18 “Jahvè è longanime e grande in grazia, perdona colpe e trasgressioni, ma non lascia completamente impuniti e castiga le colpe dei padri sui figli fino alla terza e quarta generazione”. |
| 19 Odpuść więc winy tego ludu według wielkości Twego miłosierdzia, tak jak znosiłeś ten lud od Egiptu aż dotąd. | 19 Perdona dunque la colpa di questo popolo secondo la tua grande grazia, come verso questo popolo ti sei dimostrato indulgente dall’Egitto fin qui». |
| 20 I odpowiedział Pan: Odpuszczam zgodnie z twoim słowem. | 20 Jahvè disse: «Perdono come tu hai detto. |
| 21 Lecz - na moje życie - napełni się chwałą Pana cała ziemia. | 21 Ma, per la mia vita! come è vero che della gloria di Jahvè sarà piena tutta la terra, |
| 22 Wszyscy, którzy widzieli moją chwałę i moje znaki, które działałem w Egipcie i na pustyni, a wystawiali Mnie na próbę już dziesięciokrotnie i nie słuchali mego głosu, | 22 degli uomini, che videro la mia gloria e i segni che ho fatto in Egitto e nel deserto e tuttavia mi hanno messo alla prova già dieci volte non ascoltando la mia voce, |
| 23 ci nie zobaczą kraju, który obiecałem pod przysięgą ich ojcom. Żaden z tych, którzy Mną wzgardzili, nie zobaczy go. | 23 nessuno vedrà la terra che ho giurato ai loro padri. Non la vedrà nessuno di coloro che mi hanno disprezzato. |
| 24 Tylko słudze memu Kalebowi, który ożywiony innym duchem okazał Mi pełne posłuszeństwo, dozwolę wejść do kraju, który już przewędrował, i potomstwu jego dam go w posiadanie. | 24 Il mio servitore Chaleb si è lasciato animare da un altro spirito e mi è rimasto pienamente fedele: in premio, lo farò entrare nella terra in cui è andato, e la sua discendenza ne prenderà possesso». — L’Amalecita e il Cananeo abitavano la valle. — |
| 25 Amalekici i Kananejczycy mieszkają w dolinie. Jutro zawrócicie i pociągniecie na pustynię w kierunku Morza Czerwonego. | 25 «Domani voltatevi e partite verso il deserto, in direzione del Mare dei Giunchi». |
| 26 Pan przemówił znów do Mojżesza i Aarona i rzekł: | 26 Jahvè parlò a Mosè e ad Aronne: |
| 27 Jak długo mam znosić to przewrotne zgromadzenie szemrzące przeciw Mnie? Słyszałem szemranie Izraelitów przeciw Mnie. | 27 «Fino a quando questa comunità perversa mormorerà contro di me? Ho sentito le mormorazioni che i figli di Israele stanno mormorando contro di me. |
| 28 Powiedz im: Na moje życie - wyrocznia Pana - postąpię z wami według słów, któreście wypowiedzieli przede Mną. | 28 Di’ loro: “Per la mia vita — oracolo di Jahvè — agirò con voi secondo quanto avete affermato ad alta voce davanti a me. |
| 29 Trupy wasze zalegną tę pustynię. Wy wszyscy, którzy zostaliście spisani w wieku od dwudziestu lat wzwyż, wy, którzyście przeciwko Mnie szemrali, | 29 In questo deserto cadranno i vostri cadaveri: di tutti voi registrati, di tutti voi dai vent'anni in su che siete stati registrati, di voi che avete mormorato contro di me. |
| 30 nie wejdziecie z pewnością do kraju, w którym uroczyście poprzysiągłem wam zamieszkanie, z pewnością nie wejdziecie - z wyjątkiem Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna. | 30 Non entrerete nella terra per la quale ho alzato la mano giurando di stabilirvi in essa, eccetto Chaleb figlio di Jefunne, Giosuè figlio di Nun; |
| 31 Wasze małe dzieci, o których mówiliście, że będą wydane na łup, one wejdą i poznają kraj, którym wyście wzgardzili. | 31 farò entrare i Vostri bambini di cui avete detto che sarebbero stati un bottino, essi conosceranno la terra che avete disprezzato. |
| 32 Jeśli zaś chodzi o was, to trupy wasze legną na pustyni, | 32 I vostri cadaveri cadranno in questo deserto |
| 33 a synowie wasi będą się błąkali na pustyni przez czterdzieści lat, dźwigając ciężar waszej niewierności, póki trupy wasze nie zniszczeją na pustyni. | 33 e i vostri figli saranno nomadi nel deserto per quarant’anni e sconteranno le vostre infedeltà finché i vostri cadaveri non siano al completo nel deserto. |
| 34 Poznaliście kraj w przeciągu czterdziestu dni; każdy dzień teraz zamieni się w rok i przez czterdzieści lat pokutować będziecie za winy i poznacie, co to znaczy, gdy Ja się oddalę. | 34 Per quarant'anni sconterete le vostre colpe in base al numero dei quaranta giorni che avete impiegato a esplorare la terra. Ogni giorno corrisponderà a un anno. Conoscerete la mia opposizione”. |
| 35 Ja, Pan, powiedziałem! Zaprawdę, w ten sposób postąpię z tą złą zgrają, która się zebrała przeciw Mnie. Na tej pustyni zniszczeją i tutaj pomrą. | 35 Io, Jahvè, ho parlato: così farò a tutta questa comunità pena che ha cospirato contro di me. Resteranno completamente in questo deserto, moriranno qui». |
| 36 Ludzie ci, których Mojżesz posłał na zbadanie kraju i którzy po powrocie pobudzili zgromadzenie do szemrania, podając fałszywe wiadomości o kraju, | 36 Gli uomini che Mosè aveva mandato a esplorare la terra e che, ritornati, avevano fatto mormorare contro di lui tutta la comunità diffondendo a proposito della terra cattive notizie, |
| 37 ci ludzie, którzy złośliwie podali fałszywe dane o kraju, pomarli nagłą śmiercią przed Panem. | 37 questi uomini, che malignamente descrivevano la terra come cattiva, morirono improvvisamente al cospetto di Jahvè. |
| 38 Z owych ludzi, którzy badali kraj, pozostali przy życiu tylko Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunnego. | 38 Degli uomini che erano andati a esplorare la terra rimasero in vita soltanto Giosuè figlio di Nun e Chaleb figlio di Jefunne.” |
| 39 Mojżesz przekazał te słowa wszystkim Izraelitom. A lud bardzo się zasmucił. | 39 Mosè riferì queste parole a tutti i figli di Israele e il popolo se ne rattristò molto. |
| 40 Następnego ranka powstali bardzo wcześnie, wstąpili na szczyt góry i rzekli: Teraz jesteśmy gotowi wyruszyć do kraju, o którym mówił Pan; widzimy bowiem, żeśmy zawinili. | 40 Il giorno dopo si alzarono di buon mattino e salirono verso la cima della montagna dicendo: «Ecco, noi saliamo a quel luogo di cui Jahvè ha parlato, poiché abbiamo peccato». |
| 41 Mojżesz im oświadczył: Czemu przekraczacie rozkaz Pana? To się wam nie uda! | 41 Mosè disse: «Perché trasgredite l’ordine di Jahvè? Ciò non avrà esito felice. |
| 42 Nie idźcie, albowiem pośród was nie ma Pana; rozgromią was nieprzyjaciele wasi. | 42 Non salite poiché Jahvè non è in mezzo a voi; così non soccomberete di fronte ai vostri nemici. |
| 43 Amalekici bowiem i Kananejczycy wystąpią przeciw wam i polegniecie od miecza. Albowiem odkąd odwróciliście się, aby nie iść za Panem, Pan również nie jest z wami. | 43 Innanzi a voi c’è infatti l’Amalecita e il Cananeo e voi cadrete di spada. Jahvè non sarà con voi poiché vi siete allontanati da Jahvè». |
| 44 Oni mimo wszystko trwali uparcie przy swoim zamiarze, aby ruszyć ku szczytowi góry. Jednak Arka Przymierza Pana i Mojżesz nie opuścili swego miejsca pośród obozu. | 44 Ma essi agirono con presunzione volendo salire verso la cima della montagna. Però né l’arca dell’alleanza di Jahvè né Mosè si mossero dall’accampamento. |
| 45 Wtedy zeszli Amalekici i Kananejczycy mieszkający na tej górze, pobili ich i rozproszyli aż do miejscowości Chorma. | 45 L’Amalecita e il Cananeo che abitavano quella montagna discesero, li batterono e li dispersero fino a Khorma. Poi ritornarono all’accampamento. |