| 1 Pocieszcie, pocieszcie mój lud! - mówi wasz Bóg. | 1 Comfort, comfort my people, says your God. |
| 2 Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy, | 2 Speak tenderly to Jerusalem, and cry to her that her warfare is ended, that her iniquity is pardoned, that she has received from the LORD's hand double for all her sins. |
| 3 Głos się rozlega: Drogę dla Pana przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu! | 3 A voice cries: "In the wilderness prepare the way of the LORD, make straight in the desert a highway for our God. |
| 4 Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i wzgórza obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną gładką. | 4 Every valley shall be lifted up, and every mountain and hill be made low; the uneven ground shall become level, and the rough places a plain. |
| 5 Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją wszelkie ciało zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały. | 5 And the glory of the LORD shall be revealed, and all flesh shall see it together, for the mouth of the LORD has spoken." |
| 6 Głos się odzywa: Wołaj! - I rzekłem: Co mam wołać? - Wszelkie ciało to jakby trawa, a cały wdzięk jego jest niby kwiat polny. | 6 A voice says, "Cry!" And I said, "What shall I cry?" All flesh is grass, and all its beauty is like the flower of the field. |
| 7 Trawa usycha, więdnie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje. Prawdziwie, trawą jest naród. | 7 The grass withers, the flower fades, when the breath of the LORD blows upon it; surely the people is grass. |
| 8 Trawa usycha, więdnie kwiat, lecz słowo Boga naszego trwa na wieki. | 8 The grass withers, the flower fades; but the word of our God will stand for ever. |
| 9 Wstąpże na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: Oto wasz Bóg! | 9 Get you up to a high mountain, O Zion, herald of good tidings; lift up your voice with strength, O Jerusalem, herald of good tidings, lift it up, fear not; say to the cities of Judah, "Behold your God!" |
| 10 Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. | 10 Behold, the Lord GOD comes with might, and his arm rules for him; behold, his reward is with him, and his recompense before him. |
| 11 Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie. | 11 He will feed his flock like a shepherd, he will gather the lambs in his arms, he will carry them in his bosom, and gently lead those that are with young. |
| 12 Kto zmierzył wody morskie swą garścią i piędzią wymierzył niebiosa? Kto zawarł ziemię w miarce? Kto zważył góry na wadze i pagórki na szalach? | 12 Who has measured the waters in the hollow of his hand and marked off the heavens with a span, enclosed the dust of the earth in a measure and weighed the mountains in scales and the hills in a balance? |
| 13 Kto zdołał zbadać ducha Pana? Kto w roli doradcy dawał Mu wskazania? | 13 Who has directed the Spirit of the LORD, or as his counselor has instructed him? |
| 14 Do kogo się On zwracał po radę i światło, żeby Go pouczył o ścieżkach prawa, żeby Go nauczył wiedzy i wskazał Mu drogę roztropności? | 14 Whom did he consult for his enlightenment, and who taught him the path of justice, and taught him knowledge, and showed him the way of understanding? |
| 15 Oto narody są jak kropla wody u wiadra, uważa się je za pyłek na szali. Oto wyspy ważą tyle co ziarnko prochu. | 15 Behold, the nations are like a drop from a bucket, and are accounted as the dust on the scales; behold, he takes up the isles like fine dust. |
| 16 I lasów Libanu nie starczy na paliwo ani jego zwierzyny na całopalenie. | 16 Lebanon would not suffice for fuel, nor are its beasts enough for a burnt offering. |
| 17 Niczym są przed Nim wszystkie narody, znaczą dla Niego tyle co nicość i pustka. | 17 All the nations are as nothing before him, they are accounted by him as less than nothing and emptiness. |
| 18 Do kogóż to przyrównacie Boga i jaki obraz zastosujecie do Niego? | 18 To whom then will you liken God, or what likeness compare with him? |
| 19 Ludwisarz odlewa posąg, a złotnik powleka go złotem i srebrne łańcuszki wykuwa. (9a) Pomagają sobie jeden drugiemu - i mówią nawzajem do siebie: Śmiało! (9b) Ludwisarz zachęca złotnika, a wygładzający młotem - tego, co kuje na kowadle; ocenia sprawnie: W porządku; i umacnia gwoźdźmi posąg, żeby się nie zachwiał. | 19 The idol! a workman casts it, and a goldsmith overlays it with gold, and casts for it silver chains. |
| 20 Kogo nie stać na taką ofiarę, wybiera drzewo nie próchniejące; stara się o biegłego rzeźbiarza, żeby trwały posąg wystawić. | 20 He who is impoverished chooses for an offering wood that will not rot; he seeks out a skilful craftsman to set up an image that will not move. |
| 21 Czy nie wiecie tego? Czyście nie słyszeli? Czy wam nie głoszono od początku? Czyście nie pojęli utworzenia ziemi? | 21 Have you not known? Have you not heard? Has it not been told you from the beginning? Have you not understood from the foundations of the earth? |
| 22 Ten, co mieszka nad kręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak szarańcza, On rozciągnął niebiosa jak tkaninę i rozpiął je jak namiot mieszkalny. | 22 It is he who sits above the circle of the earth, and its inhabitants are like grasshoppers; who stretches out the heavens like a curtain, and spreads them like a tent to dwell in; |
| 23 On możnych obraca wniwecz, unicestwia władców ziemi. | 23 who brings princes to nought, and makes the rulers of the earth as nothing. |
| 24 Ledwie ich wszczepiono, ledwie posiano, ledwie się w ziemi pień ich zakorzenił, On powiał na nich i pousychali, a wicher gwałtowny porwał ich jak słomkę. | 24 Scarcely are they planted, scarcely sown, scarcely has their stem taken root in the earth, when he blows upon them, and they wither, and the tempest carries them off like stubble. |
| 25 Z kimże byście mogli Mnie porównać, tak, żeby Mi dorównał? - mówi Święty. | 25 To whom then will you compare me, that I should be like him? says the Holy One. |
| 26 Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? - Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie uchyli. | 26 Lift up your eyes on high and see: who created these? He who brings out their host by number, calling them all by name; by the greatness of his might, and because he is strong in power not one is missing. |
| 27 Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo me przed Bogiem przeoczone? | 27 Why do you say, O Jacob, and speak, O Israel, "My way is hid from the LORD, and my right is disregarded by my God"? |
| 28 Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? Pan - to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona. | 28 Have you not known? Have you not heard? The LORD is the everlasting God, the Creator of the ends of the earth. He does not faint or grow weary, his understanding is unsearchable. |
| 29 On dodaje mocy zmęczonemu i pomnaża siły omdlałego. | 29 He gives power to the faint, and to him who has no might he increases strength. |
| 30 Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się słabnąc młodzieńcy, | 30 Even youths shall faint and be weary, and young men shall fall exhausted; |
| 31 lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą. | 31 but they who wait for the LORD shall renew their strength, they shall mount up with wings like eagles, they shall run and not be weary, they shall walk and not faint. |
