| 1 Pocieszcie, pocieszcie mój lud! - mówi wasz Bóg. | 1 Comfort, give comfort to my people, says your God. |
| 2 Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy, | 2 Speak tenderly to Jerusalem, and proclaim to her that her service is at an end, her guilt is expiated; Indeed, she has received from the hand of the LORD double for all her sins. |
| 3 Głos się rozlega: Drogę dla Pana przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec naszemu Bogu! | 3 A voice cries out: In the desert prepare the way of the LORD! Make straight in the wasteland a highway for our God! |
| 4 Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i wzgórza obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną gładką. | 4 Every valley shall be filled in, every mountain and hill shall be made low; The rugged land shall be made a plain, the rough country, a broad valley. |
| 5 Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją wszelkie ciało zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały. | 5 Then the glory of the LORD shall be revealed, and all mankind shall see it together; for the mouth of the LORD has spoken. |
| 6 Głos się odzywa: Wołaj! - I rzekłem: Co mam wołać? - Wszelkie ciało to jakby trawa, a cały wdzięk jego jest niby kwiat polny. | 6 One man helps another, one says to the other, "Keep on!" |
| 7 Trawa usycha, więdnie kwiat, gdy na nie wiatr Pana powieje. Prawdziwie, trawą jest naród. | 7 The craftsman encourages the goldsmith, the one who beats with the hammer, him who strikes on the anvil; He says the soldering is good, and he fastens it with nails to steady it. |
| 8 Trawa usycha, więdnie kwiat, lecz słowo Boga naszego trwa na wieki. | 8 Though the grass withers and the flower wilts, the word of our God stands forever." |
| 9 Wstąpże na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: Oto wasz Bóg! | 9 Go up onto a high mountain, Zion, herald of glad tidings; Cry out at the top of your voice, Jerusalem, herald of good news! Fear not to cry out and say to the cities of Judah: Here is your God! |
| 10 Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. | 10 Here comes with power the Lord GOD, who rules by his strong arm; Here is his reward with him, his recompense before him. |
| 11 Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie. | 11 Like a shepherd he feeds his flock; in his arms he gathers the lambs, Carrying them in his bosom, and leading the ewes with care. |
| 12 Kto zmierzył wody morskie swą garścią i piędzią wymierzył niebiosa? Kto zawarł ziemię w miarce? Kto zważył góry na wadze i pagórki na szalach? | 12 Who has cupped in his hand the waters of the sea, and marked off the heavens with a span? Who has held in a measure the dust of the earth, weighed the mountains in scales and the hills in a balance? |
| 13 Kto zdołał zbadać ducha Pana? Kto w roli doradcy dawał Mu wskazania? | 13 Who has directed the spirit of the LORD, or has instructed him as his counselor? |
| 14 Do kogo się On zwracał po radę i światło, żeby Go pouczył o ścieżkach prawa, żeby Go nauczył wiedzy i wskazał Mu drogę roztropności? | 14 Whom did he consult to gain knowledge? Who taught him the path of judgment, or showed him the way of understanding? |
| 15 Oto narody są jak kropla wody u wiadra, uważa się je za pyłek na szali. Oto wyspy ważą tyle co ziarnko prochu. | 15 Behold, the nations count as a drop in the bucket, as dust on the scales; the coastlands weigh no more than powder. |
| 16 I lasów Libanu nie starczy na paliwo ani jego zwierzyny na całopalenie. | 16 Lebanon would not suffice for fuel, nor its animals be enough for holocausts. |
| 17 Niczym są przed Nim wszystkie narody, znaczą dla Niego tyle co nicość i pustka. | 17 Before him all the nations are as nought, as nothing and void he accounts them. |
| 18 Do kogóż to przyrównacie Boga i jaki obraz zastosujecie do Niego? | 18 To whom can you liken God? With what equal can you confront him? |
| 19 Ludwisarz odlewa posąg, a złotnik powleka go złotem i srebrne łańcuszki wykuwa. (9a) Pomagają sobie jeden drugiemu - i mówią nawzajem do siebie: Śmiało! (9b) Ludwisarz zachęca złotnika, a wygładzający młotem - tego, co kuje na kowadle; ocenia sprawnie: W porządku; i umacnia gwoźdźmi posąg, żeby się nie zachwiał. | 19 An idol, cast by a craftsman, which the smith plates with gold and fits with silver chains? |
| 20 Kogo nie stać na taką ofiarę, wybiera drzewo nie próchniejące; stara się o biegłego rzeźbiarza, żeby trwały posąg wystawić. | 20 Mulberry wood, the choice portion which a skilled craftsman picks out for himself, Choosing timber that will not rot, to set up an idol that will not be unsteady? |
| 21 Czy nie wiecie tego? Czyście nie słyszeli? Czy wam nie głoszono od początku? Czyście nie pojęli utworzenia ziemi? | 21 Do you not know? Have you not heard? Was it not foretold you from the beginning? Have you not understood? Since the earth was founded |
| 22 Ten, co mieszka nad kręgiem ziemi, której mieszkańcy są jak szarańcza, On rozciągnął niebiosa jak tkaninę i rozpiął je jak namiot mieszkalny. | 22 He sits enthroned above the vault of the earth, and its inhabitants are like grasshoppers; He stretches out the heavens like a veil, spreads them out like a tent to dwell in. |
| 23 On możnych obraca wniwecz, unicestwia władców ziemi. | 23 He brings princes to nought and makes the rulers of the earth as nothing. |
| 24 Ledwie ich wszczepiono, ledwie posiano, ledwie się w ziemi pień ich zakorzenił, On powiał na nich i pousychali, a wicher gwałtowny porwał ich jak słomkę. | 24 Scarcely are they planted or sown, scarcely is their stem rooted in the earth, When he breathes upon them and they wither, and the stormwind carries them away like straw. |
| 25 Z kimże byście mogli Mnie porównać, tak, żeby Mi dorównał? - mówi Święty. | 25 To whom can you liken me as an equal? says the Holy One. |
| 26 Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? - Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie uchyli. | 26 Lift up your eyes on high and see who has created these: He leads out their army and numbers them, calling them all by name. By his great might and the strength of his power not one of them is missing! |
| 27 Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo me przed Bogiem przeoczone? | 27 Why, O Jacob, do you say, and declare, O Israel, "My way is hidden from the LORD, and my right is disregarded by my God"? |
| 28 Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? Pan - to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona. | 28 Do you not know or have you not heard? The LORD is the eternal God, creator of the ends of the earth. He does not faint nor grow weary, and his knowledge is beyond scrutiny. |
| 29 On dodaje mocy zmęczonemu i pomnaża siły omdlałego. | 29 He gives strength to the fainting; for the weak he makes vigor abound. |
| 30 Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się słabnąc młodzieńcy, | 30 Though young men faint and grow weary, and youths stagger and fall, |
| 31 lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą. | 31 They that hope in the LORD will renew their strength, they will soar as with eagles' wings; They will run and not grow weary, walk and not grow faint. |
