Księga Psalmów 7

Tysiąclecia	Nova Vulgata
¹ Skarga Dawida, którą wyśpiewał do Pan z powodu Kusza Beniamity.	¹ Lamentatio David, quam cantavit Domino propter Chus Beniaminitam.
² Panie, Boże mój, do Ciebie się uciekam; wybaw mnie i uwolnij od wszystkich prześladowców,	² Domine Deus meus, in te speravi; salvum me fac ex omnibus persequentibus me et libera me,
³ by kto - jak lew - mnie nie porwał i nie rozszarpał, gdy zabraknie wybawcy.	³ ne quando rapiat ut leo animam meam discerpens, dum non est qui salvum faciat.
⁴ Boże mój, Panie, jeżeli ja to popełniłem, jeśli nieprawość plami moje ręce,	⁴ Domine Deus meus, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis,
⁵ jeśli wyrządziłem zło swemu dobroczyńcy i swego wroga złupiłem doszczętnie,	⁵ si reddidi retribuenti mihi mala et exspoliavi inimicum meum dimittens inanem,
⁶ to niech nieprzyjaciel ściga mnie i schwyci, i wdepcze w ziemię me życie, a godność moją niechaj w proch obali.	⁶ persequatur inimicus animam meam et comprehendat et conculcet in terra vitam meam et gloriam meam in pulverem deducat.
⁷ Powstań, o Panie, w Twym gniewie, podnieś się przeciw zaciekłości mych ciemięzców, wystąp w sądzie, jaki zapowiedziałeś.	⁷ Exsurge, Domine, in ira tua et exaltare contra indignationem inimicorum meorum et exsurge, Deus meus, in iudicio, quod mandasti.
⁸ Gromada narodów niechaj Cię otoczy, a Ty zasiądź ponad nią wysoko.	⁸ Et synagoga populorum circumdabit te, et super hanc in altum regredere:
⁹ Pan jest Sędzią narodów: Panie, przyznaj mi słuszność, według mej sprawiedliwości i według niewinności, jaka jest we mnie.	⁹ Dominus iudicat populos. Iudica me, Domine, secundum iustitiam meam et secundum innocentiam meam, quae est in me.
¹⁰ Niechaj ustanie nieprawość występnych, a sprawiedliwego umocnij, Boże sprawiedliwy, Ty, co przenikasz serca i nerki.	¹⁰ Consumatur nequitia peccatorum; et iustum confirma: scrutans corda et renes Deus iustus.
¹¹ Tarczą jest dla mnie Bóg, co zbawia prawych sercem.	¹¹ Adiutorium meum apud Deum, qui salvos facit rectos corde.
¹² Bóg - Sędzia sprawiedliwy, Bóg codziennie pałający gniewem.	¹² Deus iudex iustus, fortis, irascens per singulos dies.
¹³ Jeśli się [kto] nie nawróci, miecz swój On wyostrzy;	¹³ Nonne iterum gladium suum exacuit, arcum suum tetendit et paravit illum?
¹⁴ przygotuje na niego pociski śmiertelne, sporządzi swe ogniste strzały.	¹⁴ Et paravit sibi vasa mortis, sagittas suas ardentes effecit.
¹⁵ Oto [tamten] począł nieprawość, brzemienny jest udręką i rodzi podstęp.	¹⁵ Ecce parturiit iniustitiam, concepit dolorem et peperit iniquitatem;
¹⁶ Wykopał dół i pogłębił go, lecz wpadł do jamy, którą przygotował.	¹⁶ lacum aperuit et effodit eum et incidit in foveam, quam fecit.
¹⁷ Jego złość obróci się na jego głowę, a jego gwałt spadnie mu na ciemię.	¹⁷ Convertetur dolor eius in caput eius, et in verticem ipsius iniquitas eius descendet.
¹⁸ Ja zaś uwielbiam Pana za Jego sprawiedliwość, psalm śpiewam imieniu Pana Najwyższego.	¹⁸ Confitebor Domino secundum iustitiam eius et psallam nomini Domini Altissimi.