Księga Psalmów 44
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Tysiąclecia | BIBBIA MARTINI |
|---|---|
| 1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Pieśń pouczająca. | 1 Per quelli, che saranno cangiati. Ai figliuoli di Core, Salmo di intelligenza; cantico per lo diletto. IL mio cuore ha gettato una buona parola: al re io recito le opere mie. La mia lingua è la penna di uno scrittore, che scrive velocemente. |
| 2 Boże, słyszeliśmy na własne uszy: ojcowie nasi nam opowiedzieli o czynie, którego za ich dni dokonałeś, za dni starożytnych. | 2 Specioso in bellezza sopra i figliuoli degli uomini, la grazia è diffusa sulle tue labbra; per questo ti benedisse Dio in eterno. |
| 3 Ty własną ręką wygnałeś pogan, a ich zasadziłeś, starłeś narody, a im dałeś przestrzeń. | 3 Cingi a' tuoi fianchi la tua spada, o potentissimo, |
| 4 Bo nie zdobyli kraju swoim mieczem ani ich nie ocaliło własne ramię, lecz prawica i ramię Twoje, i światło Twego oblicza, boś ich umiłował. | 4 Colla tua speciosità, e bellezza tendi l'arco, avanzati felicemente, e regna, Mediante la verità, e la mansuetudine, e la giustizia: e a cose mirabili ti condurrà la tua destra. |
| 5 Ty, o mój Boże, jesteś moim Królem, który Jakubowi zapewniałeś ocalenie. | 5 Le tue penetranti saette passeranno i cuori de' nemici del re, i popoli cadranno a' tuoi piedi. |
| 6 Dzięki Tobie nacieramy na naszych wrogów i naszych napastników depczemy w imię Twoje. | 6 Il tuo trono, o Dio, per tutti i secoli: lo scettro del tuo regno, scettro di equità. |
| 7 Bo nie zaufałem mojemu łukowi ani mój miecz mnie nie ocalił; | 7 Hai amato la giustizia, ed hai odiato l'iniquità; per questo ti unse, o Dio, il tuo Dio di un unguento di letizia sopra li tuoi consorti. |
| 8 lecz Ty nas wybawiłeś od wrogów i zawstydziłeś Tych, co nas nienawidzą. | 8 Spirano mirra, e lagrima, e cassia le tue vestimenta tratte dalle case d'avorio; |
| 9 W każdym czasie chlubimy się Bogiem i sławimy bez przerwy Twe imię. | 9 Onde te rallegrarono le figlie dei regi rendendoti onore. Alla tua destra si sta la regina in manto d'oro, con ogni varietà di ornamenti. |
| 10 A jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz już z naszymi wojskami; | 10 Ascolta, o figlia, e considera, e porgi le tue orecchie, e scordati del tuo popolo, e della casa di tuo padre. |
| 11 sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem, a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli. | 11 E il re amerà la tua bellezza; perché egli è il Signore Dio tuo, e a lui renderanno adorazioni. |
| 12 Na rzeź nas wydałeś jak owce i rozproszyłeś nas między pogan. | 12 E le figlie di Tiro porteranno dei doni: porgeran suppliche a te tutti i ricchi del popolo. |
| 13 Swój lud sprzedałeś za bezcen i niewiele zyskałeś na tej sprzedaży. | 13 Tutta la gloria della figlia del re è interiore: ella è vestita di un abito a varj colori, con frange d'oro. |
| 14 Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadom, na śmiech i urąganie naszego otoczenia. | 14 Saranno presentate al re dopo di lei altre vergini: le compagne di lei saranno condotte a te. |
| 15 Uczyniłeś nas przedmiotem przysłowia wśród pogan, ludy potrząsają głową nad nami. | 15 Saranno condotte con allegrezza, e con festa, saran menate al tempio del re. |
| 16 Wciąż przede mną jest moja zniewaga i wstyd mi twarz okrywa, | 16 In luogo de' padri tuoi sono nati a te de' figliuoli; tu li costituirai principi sopra tutta la terra. |
| 17 na głos miotającego obelgi i szyderstwa, wobec wroga i mściciela. | 17 Eglino si ricorderan del tuo nome per tutte le generazioni. Per questo daranno a te laude i popoli in eterno, e pe' secoli de' secoli. |
| 18 Wszystko to na nas przyszło, a jednak myśmy nie zapomnieli o Tobie i nie złamaliśmy Twego przymierza, | |
| 19 ani serce nasze się nie odwróciło i kroki nasze nie zboczyły z Twej ścieżki, | |
| 20 kiedy nas starłeś w miejscu szakali i okryłeś nas mrokiem. | |
| 21 Gdybyśmy zapomnieli imię Boga naszego i wyciągali ręce do obcego boga, | |
| 22 czyżby Bóg tego nie dostrzegł, On, który zna tajniki serca? | |
| 23 Lecz to przez wzgląd na Ciebie ciągle nas mordują, mają nas za owce na rzeź przeznaczone. | |
| 24 Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze! | |
| 25 Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze? Zapominasz o nędzy i ucisku naszym? | |
| 26 Albowiem dusza nasza pogrążyła się w prochu, a ciało do ziemi. | |
| 27 Powstań, przyjdź nam na pomoc i wyzwól nas przez swą łaskawość! |