Księga Psalmów 42

Tysiąclecia	Bíblia Matos Soares
¹ Kierownikowi chóru. Pieśń pouczająca. Synów Koracha.	¹ Faz-me justiça, ó Deus, e defende a minha causa contra uma gente não santa; livra-me do homem enganador e iníquo,
² Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże!	² porque tu és, ó Deus, a minha fortaleza: por que me repeliste? Por que ando triste, sob a opressão do meu inimigo?
³ Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?	³ Envia a tua luz e a tua fidelidade: elas me guiem, me conduzam ao teu santo monte e aos teus tabernáculos.
⁴ Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią mi co dzień: Gdzie jest twój Bóg?	⁴ E subirei ao altar de Deus, ao Deus do meu júbilo e da minha alegria, e te louvarei ao som da citara, ó Deus, Deus meu!
⁵ Gdy wspominam o tym, rozrzewnia się dusza moja we mnie, ponieważ wstępowałem do przedziwnego namiotu, do domu Bożego, wśród głosów radości i dziękczynienia w świątecznym orszaku.	⁵ Por que te deprimes, minha alma? Por que te conturbas dentro de mim? Espera em Deus, porque novamente o hei-de louvar, (a ele que é) a salvação do meu rosto e o meu Deus.
⁶ Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza
⁷ i mojego Boga. A we mnie samym dusza jest zgnębiona, przeto wspominam Cię z ziemi Jordanu i z ziemi Hermonu, i z góry Misar.
⁸ Głębia przyzywa głębię hukiem Twych potoków. Wszystkie twe nurty i fale nade mną się przewalają.
⁹ Za dnia udziela mi Pan swojej łaski, a w nocy Mu śpiewam, sławię Boga mego życia.
¹⁰ Mówię do Boga: Moja Skało, czemu zapominasz o mnie? Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga?
¹¹ Kości we mnie się kruszą, gdy lżą mnie przeciwnicy, gdy cały dzień mówią do mnie: Gdzie jest twój Bóg?
¹² Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza i mojego Boga.