Księga Psalmów 42

Tysiąclecia	New Jerusalem Bible
¹ Kierownikowi chóru. Pieśń pouczająca. Synów Koracha.	¹ [For the choirmaster Poem Of the sons of Korah] As a deer yearns for running streams, so I yearn foryou, my God.
² Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże!	² I thirst for God, the living God; when shal I go to see the face of God?
³ Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?	³ I have no food but tears day and night, as al day long I am taunted, 'Where is your God?'
⁴ Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią mi co dzień: Gdzie jest twój Bóg?	⁴ This I remember as I pour out my heart, how I used to pass under the roof of the Most High used to goto the house of God, among cries of joy and praise, the sound of the feast.
⁵ Gdy wspominam o tym, rozrzewnia się dusza moja we mnie, ponieważ wstępowałem do przedziwnego namiotu, do domu Bożego, wśród głosów radości i dziękczynienia w świątecznym orszaku.	⁵ Why be so downcast, why all these sighs? Hope in God! I will praise him stil , my Saviour,
⁶ Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza	⁶ my God. When I am downcast I think of you: from the land of Jordan and Hermon, I think of you,humble mountain.
⁷ i mojego Boga. A we mnie samym dusza jest zgnębiona, przeto wspominam Cię z ziemi Jordanu i z ziemi Hermonu, i z góry Misar.	⁷ Deep is cal ing to deep by the roar of your cataracts, al your waves and breakers have rolled over me.
⁸ Głębia przyzywa głębię hukiem Twych potoków. Wszystkie twe nurty i fale nade mną się przewalają.	⁸ In the daytime God sends his faithful love, and even at night; the song it inspires in me is a prayer tomy living God.
⁹ Za dnia udziela mi Pan swojej łaski, a w nocy Mu śpiewam, sławię Boga mego życia.	⁹ I shal say to God, my rock, 'Why have you forgotten me? Why must I go around in mourning,harrassed by the enemy?'
¹⁰ Mówię do Boga: Moja Skało, czemu zapominasz o mnie? Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga?	¹⁰ With death in my bones, my enemies taunt me, al day long they ask me, 'Where is your God?'
¹¹ Kości we mnie się kruszą, gdy lżą mnie przeciwnicy, gdy cały dzień mówią do mnie: Gdzie jest twój Bóg?	¹¹ Why so downcast, why al these sighs? Hope in God! I wil praise him stil , my Saviour, my God.
¹² Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza i mojego Boga.