| 1 I rzekł Pan do Mojżesza: Idź do faraona, ponieważ uczyniłem twardym serce jego i jego sług, abym mógł czynić znaki swoje wśród nich, | 1 Alors le Seigneur dit à Moïse: Allez trouver le Pharaon, car J'ai endurci son coeur et celui de ses serviteurs, afin que J'accomplisse sur lui Mes prodiges, |
| 2 i abyś opowiadał dzieciom twoim i wnukom, co zdziałałem w Egipcie. A znaki moje czyniłem między nimi, aby wiedzieli, że Ja jestem Pan. | 2 Et que vous racontiez à vos enfants et aux enfants de vos enfants de combien de plaies J'ai frappé les Egyptiens, et combien de merveilles J'ai faites parmi eux, et pour que vous sachiez que Je suis le Seigneur. |
| 3 Mojżesz i Aaron przybyli do faraona i rzekli do niego: Tak powiedział Pan, Bóg Hebrajczyków: Dokądże będziesz zwlekał z upokorzeniem się przede Mną? Wypuść lud mój, aby Mi służył. | 3 Moïse et Aaron vinrent donc trouver le Pharaon, et ils lui dirent: Voici ce que dit le Seigneur, le Dieu des Hébreux: Jusques à quand refuserez-vous de vous assujettir à moi? Laissez aller Mon peuple, afin qu'il Me sacrifie. |
| 4 Bo jeżeli będziesz zwlekał z wypuszczeniem ludu mego, to sprowadzę jutro szarańczę do twego kraju. | 4 Si vous résistez encore et si vous ne voulez pas le laisser aller, Je ferai venir demain, dans votre pays, des sauterelles |
| 5 Okryje ona ziemię tak, że nie będzie można widzieć ziemi, i pożre resztę, która została uratowana i pozostała po gradzie. Zniszczy też wszelkie drzewa, które rosną na polach waszych. | 5 Qui couvriront la surface de la terre, en sorte qu'elle ne paraîtra plus, et qui mangeront tout ce que la grêle n'aura pas gâté; car elles rongeront tous les arbres qui poussent dans les champs. |
| 6 Napełni domy twoje, domy wszystkich sług twoich i domy wszystkich Egipcjan, czego nie widzieli ojcowie twoi ani ich praojcowie od dnia, gdy się ukazali na ziemi, aż do dnia dzisiejszego. Potem odwórcił się Mojżesz i wyszedł od faraona. | 6 Elles rempliront vos maisons, les maisons de vos serviteurs et de tous les Egyptiens; de sorte que ni vos pères ni vos aïeux n'en ont jamais vu une si grande quantité, depuis le temps qu'ils sont nés sur la terre jusqu'à aujourd'hui. Moïse se détourna aussitôt de devant le Pharaon, et se retira. |
| 7 A słudzy faraona rzekli do niego: Jak długo jeszcze będzie ten dla nas nieszczęściem? Wypuść ludzi, aby służyli swemu Panu Bogu. Czy nie rozumiesz, że ginie Egipt? | 7 Mais les serviteurs du Pharaon dirent à ce prince: Jusques à quand souffrirons-nous ce scandale? Laissez aller ces gens, afin qu'ils sacrifient au Seigneur leur Dieu. Ne voyez-vous pas que l'Egypte est perdue? |
| 8 Zawołano Mojżesza i Aarona na powrót do faraona, a ten rzekł do nich: Idźcie, oddajcie cześć Panu, Bogu waszemu. Którzy to mają iść? | 8 Ils rappelèrent donc Moïse et Aaron auprès du Pharaon, lequel leur dit: Allez sacrifier au Seigneur votre Dieu; mais qui sont ceux qui doivent y aller? |
| 9 Mojżesz odpowiedział: Pójdziemy z naszymi dziećmi i starcami, z synami i córkami, z owcami i bydłem; pójdziemy, bo mamy obchodzić święto Pana. | 9 Moïse lui répondit: Nous irons avec nos petits enfants et nos vieillards, avec nos fils et nos filles, avec nos brebis et nos troupeaux; car c'est la fête solennelle du Seigneur notre Dieu. |
| 10 Odpowiedział im: Niech Pan tak będzie z wami, jak ja was i dzieci wasz wypuszczę. Patrzcie, jakie złe są wasze zamierzenia. | 10 Le Pharaon lui repartit: Que le Seigneur soit avec vous en la même manière que je vous laisserai aller avec vos petits enfants. Qui doute que vous n'ayez un très mauvais dessein? |
| 11 Nie tak! Idźcie sami mężczyźni i oddajcie cześć Panu, jak tegoście się domagali. I wypędzono ich sprzed oblicza faraona. | 11 Il n'en sera pas ainsi; mais allez seulement vous, les hommes, et sacrifiez au Seigneur, car c'est ce que vous avez demandé vous-mêmes. Et aussitôt ils furent chassés de devant le Pharaon. |
| 12 Rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę nad ziemię egipską, aby ściągnęła szarańcza do ziemi egipskiej i pożarła wszelką roślinę ziemi, wszystko, co pozostało po gradzie. | 12 Alors le Seigneur dit à Moïse: Etendez votre mains sur l'Egypte, pour faire venir les sauterelles, afin qu'elles montent sur la terre et qu'elles dévorent toute l'herbe qui est restée après la grêle. |
| 13 I wyciągnął Mojżesz laskę swoją nad ziemię egipską, a Pan sprowadził wiatr wschodni, który wiał przez cały dzień i całą noc. Rano wiatr wschodni przyniósł szarańczę. | 13 Moïse étendit donc sa verge sur la terre d'Egypte, et le Seigneur fit souffler un vent brûlant tout le jour et toute la nuit. Le matin, ce vent brûlant fit élever les sauterelles, |
| 14 Szarańcza przyleciała na całą ziemię egipską i opuściła się na cały kraj egipski tak licznie, że tyle szarańczy nie było dotąd ani nie będzie nigdy. | 14 Qui vinrent fondre sur toute l'Egypte et s'arrêtèrent dans toutes les terres des Egyptiens, en une quantité si effroyable, que, ni avant ni après, on en vit jamais un si grand nombre. |
| 15 I pokryła powierzchnię całej ziemi. I ciemną stała się ziemia od szarańczy w takiej ilości. Szarańcza pożarła wszelką trawę ziemi i wszelki owoc z drzewa, który pozostał po gradzie, i nie pozostało nic zielonego na drzewach i nic z roślinności polnej w całej ziemi egipskiej. | 15 Elles couvrirent toute la surface de la terre et ravagèrent tout. Elles mangèrent toute l'herbe et tout ce qui se trouva de fruits sur les arbres qui avaient échappé à la grêle; et il ne resta absolument rien de vert, ni sur les arbres ni sur les herbes des champs, dans toute l'Egypte. |
| 16 Co rychlej kazał faraon zawołać Mojżesza i Aarona i rzekł: Zgrzeszyłem przeciwko Panu, Bogu waszemu, i przeciwko wam. | 16 C'est pourquoi le Pharaon se hâta de faire venir Moïse et Aaron, et il leur dit: J'ai péché contre le Seigneur votre Dieu et contre vous. |
| 17 A teraz, proszę, przebaczcie i tym razem grzech mój, a błagajcie Pana, Boga waszego, by usunął ode mnie przynajmniej tę śmierć. | 17 Mais pardonnez-moi ma faute encore cette fois, et priez le Seigneur votre Dieu, afin qu'Il retire de moi cette mort. |
| 18 I wyszedł Mojżesz od faraona, i prosił Pana. | 18 Moïse, étant sorti de devant le Pharaon, pria le Seigneur, |
| 19 Pan sprowadził wiatr zachodni, bardzo gwałtowny, który uniósł szarańczę i wrzucił ją do Morza Czerwonego. W całej ziemi egipskiej szarańcza zginęła doszczętnie. | 19 Qui, ayant fait souffler un vent très violent du côté de l'occident, enleva les sauterelles et les jeta dans la mer Rouge. Il n'en demeura pas une seule dans toute l'Egypte. |
| 20 Ale Pan uczynił upartym serce faraona, i nie wypuścił on Izraelitów. | 20 Mais le Seigneur endurcit le coeur du Pharaon, et il ne laissa point encore aller les enfants d'Israël. |
| 21 I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę ku niebu, a nastanie ciemność w ziemi egipskiej tak gęsta, że można będzie dotknąć ciemności. | 21 Le Seigneur dit donc à Moïse: Etendez votre main vers le ciel, et qu'il se forme sur la terre de l'Egypte des ténèbres si épaisses, qu'on puisse les toucher. |
| 22 Wyciągnął Mojżesz rękę do nieba i nastała ciemność gęsta w całej ziemi egipskiej przez trzy dni. | 22 Moïse étendit sa main vers le ciel, et des ténèbres horribles couvrirent toute la terre d'Egypte pendant trois jours. |
| 23 Jeden drugiego nie widział i nikt nie mógł wstać z miejsca swego przez trzy dni. Ale Izraelici wszyscy mieli światło w swoich mieszkaniach. | 23 Nul ne vit son frère ni ne se remua du lieu où il était; mais le jour luisait partout où habitaient les enfants d'Israël. |
| 24 Zawołał faraon Mojżesza i rzekł: Idźcie, oddajcie cześć Panu, tylko owce i bydło wasze zostanie. Dzieci wasze również mogą iść z wami. | 24 Alors le Pharaon fit venir Moïse et Aaron, et leur dit: Allez sacrifier au Seigneur; que vos brebis seulement et vos troupeaux demeurent ici, et que vos petits enfants aillent avec vous. |
| 25 Odpowiedział Mojżesz: Ty także musisz dać nam do rąk ofiary i całopalenia, byśmy mogli ofiarować je Panu, Bogu naszemu. | 25 Moïse lui répondit: Vous nous donnerez aussi des victimes et des holocaustes pour les offrir au Seigneur notre Dieu. |
| 26 Również bydło nasze pójdzie z nami, nie zostanie nawet kopyto, ponieważ z niego weźmiemy na ofiarę Panu, Bogu naszemu; a sami nie wiemy, z czego złożyć ofiarę dla Pana, aż tam przyjdziemy. | 26 Tous nos troupeaux marcheront avec nous, et il ne demeurera pas une corne de leurs pieds, parce que nous en avons besoin pour le culte du Seigneur notre Dieu; d'autant plus que nous ne savons pas ce qui doit Lui être immolé, jusqu'à ce que nous soyons arrivés au lieu même qu'Il nous a marqué. |
| 27 Pan uczynił upartym serce faraona i nie chciał ich wypuścić. | 27 Mais le Seigneur endurcit le coeur du Pharaon, et il ne voulut point les laisser aller. |
| 28 I rzekł faraon: Odejdź ode mnie! Strzeż się i nie zjawiaj się już przede mną! Skoro się tylko zjawisz przede mną, umrzesz. | 28 Le Pharaon dit encore à Moïse: Retirez-vous, et gardez-vous bien de paraître jamais devant moi; car le jour que vous vous montrerez à moi, vous mourrez. |
| 29 I rzekł Mojżesz do faraona: Będzie, jak powiedziałeś. Nie zjawię się więcej przed tobą. | 29 Moïse répondit: Ce que vous ordonnez sera fait; je ne verrai plus jamais votre visage. |
