Samuelis I 20

VULGATA	Peshitta
1 Fugit autem David de Najoth, quæ est in Ramatha, veniensque locutus est coram Jonatha : Quid feci ? quæ est iniquitas mea, et quod peccatum meum in patrem tuum, quia quærit animam meam ?	1 ܘܥܪܩ ܕܘܝܕ ܡܢ ܝܘܢܬ ܕܒܪܡܬܐ ܘܐܬܐ ܘܐܡܪ ܩܕܡ ܝܘܢܬܢ ܡܢܐ ܥܒܕܬ ܘܡܢܐ ܗܝ ܣܟܠܘܬܝ ܘܡܢܐ ܗܘ ܣܘܪܚܢܝ ܩܕܡ ܐܒܘܟ ܕܒܥ̇ܐ ܢܦܫܝ
2 Qui dixit ei : Absit, non morieris : neque enim faciet pater meus quidquam grande vel parvum, nisi prius indicaverit mihi : hunc ergo celavit me pater meus sermonem tantummodo ? nequaquam erit istud.	2 ܘܐܡܪ ܠܗ ܝܘܢܬܢ ܚܣ ܠܟ ܠܐ ܬܡܘܬ ܗܐ ܠܐ ܥܒ̇ܕ ܐܒܝ ܡܠܬܐ ܪܒܬܐ ܘܡܠܬܐ ܙܥܘܪܬܐ ܕܠܐ ܓ̇ܠܐ ܠܝ ܡܛܠ ܡܢܐ ܛܫܝ ܐܒܝ ܡܢܝ ܡܠܬܐ ܗܕܐ ܠܝܬ ܗܕܐ
3 Et juravit rursum Davidi. Et ille ait : Scit profecto pater tuus quia inveni gratiam in oculis tuis, et dicet : Nesciat hoc Jonathas, ne forte tristetur. Quinimmo vivit Dominus, et vivit anima tua, quia uno tantum (ut ita dicam) gradu ego morsque dividimur.	3 ܘܐܝܡܐ ܠܗ ܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܡܛܠ ܕܝܕܥ ܐܒܘܟ ܕܐܫܟܚܬ ܪ̈ܚܡܐ ܒܥܝܢ̈ܝܟ ܐܡܪ ܕܠܐ ܢܕܥ ܝܘܢܬܢ ܒܗܕܐ ܕܠܐ ܬܟܪܐ ܠܗ ܒܪܡ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܘܚܝܐ ܗܝ ܢܦܫܟ ܐܠܐ ܐܢ ܦܣܥܬܐ ܗܘܬ ܒܝܢܝ ܠܡܘܬܐ
4 Et ait Jonathas ad David : Quodcumque dixerit mihi anima tua, faciam tibi.	4 ܘܐܡܪ ܝܘܢܬܢ ܠܕܘܝܕ ܡܐ ܕܐܡܪܐ ܢܦܫܟ ܐܥܒܕ ܠܟ
5 Dixit autem David ad Jonathan : Ecce calendæ sunt crastino, et ego ex more sedere soleo juxta regem ad vescendum : dimitte ergo me ut abscondar in agro usque ad vesperam diei tertiæ.	5 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܝܘܢܬܢ ܗܐ ܪܝܫ ܝܪܚܐ ܗܘ ܡܚܪ ܘܐܢܐ ܡܣܬܡܟܘ ܡܣܬܡܟ ܐܢܐ ܩܕܡ ܐܒܘܟ ܠܡܠܥܣ ܘܬܫܕܪܢܝ ܠܡܛܫܐ ܒܚܩܠܐ ܥܕܡܐ ܠܪܡܫܐ ܬܠܝܬܝܐ
6 Si respiciens requisierit me pater tuus, respondebis ei : Rogavit me David ut iret celeriter in Bethlehem civitatem suam, quia victimæ solemnes ibi sunt universis contribulibus suis.	6 ܐܢ ܡܦܩܕ ܢܦܩܕܢܝ ܐܒܘܟ ܐܡܪ ܠܗ ܡܫܬܐܠܘ ܐܫܬܐܠ ܡܢܝ ܕܘܝܕ ܕܢܐܙܠ ܠܒܝܬ ܠܚܡ ܩܪܝܬܗ ܡܛܠ ܕܕܒ̈ܚܐ ܕܝܘܡ̈ܬܐ ܬܡܢ ܠܟܠܗ̇ ܫܪܒܬܐ
7 Si dixerit : Bene : pax erit servo tuo. Si autem fuerit iratus, scito quia completa est malitia ejus.	7 ܐܢ ܗܟܢܐ ܢܐܡܪ ܛܒ ܫܦܝܪ ܫܠܡܐ ܗܘ ܠܥܒܕܟ ܘܐܢ ܡܬܒܐܫܘ ܢܬܒܐܫ ܠܗ ܕܥ ܕܓܪܡܬ ܒܝܫܬܐ ܡܢ ܠܘܬܗ
8 Fac ergo misericordiam in servum tuum, quia fœdus Domini me famulum tuum tecum inire fecisti : si autem est iniquitas aliqua in me, tu me interfice, et ad patrem tuum ne introducas me.	8 ܘܥܒܕ ܛܝܒܘܬܐ ܗܕܐ ܥܡ ܥܒܕܟ ܡܛܠ ܕܒܩܝܡܗ ܕܡܪܝܐ ܐܥܠܬ ܠܥܒܕܟ ܥܡܟ ܘܐܢ ܐܝܬ ܠܝ ܣܟܠܘܬܐ ܩܛܘܠܝܢܝ ܐܢܬ ܘܠܘܬ ܐܒܘܟ ܠܐ ܬܘܒܠܢܝ
9 Et ait Jonathas : Absit hoc a te : neque enim fieri potest, ut si certe cognovero completam esse patris mei malitiam contra te, non annuntiem tibi.	9 ܘܐܡܪ ܝܘܢܬܢ ܚܣ ܠܟ ܡܛܠ ܕܐܢ ܡܕܥ ܐܕܥ ܕܓܪܡܬ ܒܝܫܬܐ ܡܢ ܠܘܬ ܐܒܝ ܐܬܐ ܥܠܝܟ ܘܐܚܘܝܟ
10 Responditque David ad Jonathan : Quis renuntiabit mihi, si quid forte responderit tibi pater tuus dure de me ?	10 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܠܝܘܢܬܢ ܡܢܘ ܢܚܘܝܢܝ ܕܠܡܐ ܢܥܢܝܟ ܐܒܘܟ ܩܫܝܐܝܬ
11 Et ait Jonathas ad David : Veni, et egrediamur foras in agrum. Cumque exissent ambo in agrum,	11 ܘܐܡܪ ܠܗ ܝܘܢܬܢ ܠܕܘܝܕ ܬܐ ܢܦܘܩ ܠܚܩܠܐ ܘܢܦܩܘ ܬܪ̈ܝܗܘܢ ܠܚܩܠܐ
12 ait Jonathas ad David : Domine Deus Israël, si investigavero sententiam patris mei crastino vel perendie, et aliquid boni fuerit super David, et non statim misero ad te, et notum tibi fecero,	12 ܘܐܡܪ ܝܘܢܬܢ ܠܕܘܝܕ ܢܣܗܕ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܐܠܐ ܐܒܕܩܝܘܗܝ ܠܐܒܝ ܐܝܟ ܙܒܢܐ ܗܢܐ ܡܚܪ ܠܬܠܬ ܫ̈ܥܝܢ ܐܢ ܛܒ ܠܟ ܘܗܝ ܕܝܢ ܐܫܠܘܚ ܠܟ ܘܐܓܠܐ ܠܟ
13 hæc faciat Dominus Jonathæ, et hæc addat. Si autem perseveraverit patris mei malitia adversum te, revelabo aurem tuam, et dimittam te, ut vadas in pace, et sit Dominus tecum, sicut fuit cum patre meo.	13 ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ ܡܪܝܐ ܠܝܘܢܬܢ ܘܗܟܢܐ ܢܘܣܦ ܠܗ ܕܐܢ ܐܛܒ ܡܢ ܐܒܝ ܒܝܫܬܐ ܕܥܠܝܟ ܐܓܠܐ ܠܟ ܘܐܫܕܪܟ ܘܬܐܙܠ ܒܫܠܡܐ ܘܢܗܘܐ ܡܪܝܐ ܥܡܟ ܐܝܟ ܕܗܘܐ ܥܡ ܐܒܝ
14 Et si vixero, facies mihi misericordiam Domini : si vero mortuus fuero,	14 ܘܠܘܝ ܕܝܢ ܟܕ ܐܢܐ ܚܝ ܐܠܐ ܥܒܕ ܥܡܝ ܛܝܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܥܕܠܐ ܐܡܘܬ
15 non auferes misericordiam tuam a domo mea usque in sempiternum, quando eradicaverit Dominus inimicos David, unumquemque de terra : auferat Jonathan de domo sua, et requirat Dominus de manu inimicorum David.	15 ܘܠܐ ܬܥܢܕ ܛܝܒܘܬܟ ܡܢ ܒܝܬܝ ܠܥܠܡ ܘܟܕ ܢܘܒܕ ܡܪܝܐ ܠܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܡܢ ܐ̈ܦܝ ܐܪܥܐ
16 Pepigit ergo Jonathas fœdus cum domo David : et requisivit Dominus de manu inimicorum David.	16 ܢܩܘܡ ܝܘܢܬܢ ܥܡ ܕܒܝܬ ܕܘܝܕ ܘܢܬܬܒܥ ܡܪܝܐ ܡܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ ܕܕܘܝܕ
17 Et addidit Jonathas dejerare David, eo quod diligeret illum : sicut enim animam suam, ita diligebat eum.	17 ܘܐܘܣܦ ܝܘܢܬܢ ܠܡܘܡܝܘܬܗ ܠܕܘܝܕ ܒܕܪܚܡ ܗܘܐ ܠܗ ܡܛܠ ܕܪܚܡܬܐ ܕܢܦܫܗ ܪܚܡܗ
18 Dixitque ad eum Jonathas : Cras calendæ sunt, et requireris :	18 ܘܐܡܪ ܠܗ ܝܘܢܬܢ ܡܚܪ ܪܝܫ ܝܪܚܐ ܗܘ ܘܡܬܦܩܕ ܐܢܬ ܡܛܠ ܕܡܬܦܩܕ ܡܘܬܒܟ
19 requiretur enim sessio tua usque perendie. Descendes ergo festinus, et venies in locum ubi celandus es in die qua operari licet, et sedebis juxta lapidem cui nomen est Ezel.	19 ܘܠܬܠܬ ܫ̈ܥܝܢ ܡܬܒܥܐ ܐܢܬ ܛܒ ܘܬܐܬܐ ܠܕܘܟܬܐ ܕܛܫܝܬ ܬܡܢ ܒܝܘܡܐ ܕܡܚܪ ܘܬܒ ܥܠ ܓܢܒ ܟܐܦܐ ܗܝ
20 Et ego tres sagittas mittam juxta eum, et jaciam quasi exercens me ad signum.	20 ܘܐܢܐ ܗܐ ܬܪܨ ܐܢܐ ܬܠܬܐ ܓܐܪ̈ܝܢ ܠܡܫܕܐ ܠܡܪܡܝܘ ܢܝܫܐ
21 Mittam quoque et puerum, dicens ei : Vade, et affer mihi sagittas.	21 ܘܗܐ ܡܫܕܪ ܐܢܐ ܛܠܝܐ ܐܙܠ ܠܩܛ ܓܐܪ̈ܐ ܐܢ ܐܡܪ ܠܛܠܝܐ ܕܗܐ ܓܐܪ̈ܐ ܡܢܟ ܘܠܟܐ ܣܒ ܐܢܘܢ ܘܬܐ ܕܥ ܘܚܙܝ ܕܫܠܡ ܠܟ ܘܠܝܬ ܡܠܐ ܒܝܫܐ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ
22 Si dixero puero : Ecce sagittæ intra te sunt, tolle eas : tu veni ad me, quia pax tibi est, et nihil est mali, vivit Dominus. Si autem sic locutus fuero puero : Ecce sagittæ ultra te sunt : vade in pace, quia dimisit te Dominus.	22 ܘܐܢ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܠܛܠܝܐ ܕܗܐ ܓܐܪܐ ܡܢܟ ܘܠܗܠ ܙܠ ܡܛܠ ܕܫܕܪܟ ܡܪܝܐ
23 De verbo autem quod locuti sumus ego et tu, sit Dominus inter me et te usque in sempiternum.	23 ܒܦܬܓܡܐ ܕܡܠܠܢ ܐܢܐ ܘܐܢܬ ܗܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܒܝܢܝ ܘܠܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
24 Absconditus est ergo David in agro, et venerunt calendæ, et sedit rex ad comedendum panem.	24 ܘܐܬܛܫܝ ܕܘܝܕ ܒܚܩܠܐ ܘܗܘܐ ܪܝܫ ܝܪܚܐ ܘܐܣܬܡܟ ܡܠܟܐ ܥܠ ܠܚܡܐ ܠܡܠܥܣ
25 Cumque sedisset rex super cathedram suam (secundum consuetudinem) quæ erat juxta parietem, surrexit Jonathas, et sedit Abner ex latere Saul : vacuusque apparuit locus David.	25 ܘܐܣܬܡܟ ܡܠܟܐ ܥܠ ܣܡܟܗ ܐܝܟ ܕܒܟܠܙܒܢ ܥܠ ܓܢܒ ܐܣܬܐ ܘܩܡ ܝܘܢܬܢ ܘܐܣܬܡܟ ܘܐܒܢܝܪ ܥܠ ܓܢܒ ܫܐܘܠ ܘܐܬܦܩܕܬ ܕܘܟܬܗ ܕܕܘܝܕ
26 Et non est locutus Saul quidquam in die illa : cogitabat enim quod forte evenisset ei, ut non esset mundus, nec purificatus.	26 ܘܠܐ ܐܡܪ ܫܐܘܠ ܡܕܡ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܡܛܠ ܕܐܡܪ ܕܓܕܫܐ ܗܘ ܕܠܡܐ ܕܟܐ ܗܘ ܐܘ ܕܠܡܐ ܠܐ ܗܘܐ ܕܟܐ
27 Cumque illuxisset dies secunda post calendas, rursus apparuit vacuus locus David. Dixitque Saul ad Jonathan filium suum : Cur non venit filius Isai nec heri nec hodie ad vescendum ?	27 ܘܗܘܐ ܠܝܘܡܐ ܐܚܪܢܐ ܕܪܝܫ ܝܪܚܐ ܘܐܬܦܩܕܬ ܕܘܟܬܗ ܕܕܘܝܕ ܘܐܡܪ ܫܐܘܠ ܠܝܘܢܬܢ ܒܪܗ ܡܛܠ ܡܢܐ ܠܐ ܐܬܐ ܒܪ ܐܝܫܝ ܠܐ ܐܬܡܠܝ ܘܠܐ ܝܘܡܢܐ ܠܠܚܡܐ
28 Responditque Jonathas Sauli : Rogavit me obnixe ut iret in Bethlehem,	28 ܘܥܢܐ ܝܘܢܬܢ ܘܐܡܪ ܠܫܐܘܠ ܐܒܘܗܝ ܡܫܬܐܠܘ ܐܫܬܐܠ ܡܢܝ ܕܘܝܕ ܥܕܡܐ ܠܒܝܬ ܠܚܡ
29 et ait : Dimitte me, quoniam sacrificium solemne est in civitate, unus de fratribus meis accersivit me : nunc ergo si inveni gratiam in oculis tuis, vadam cito, et videbo fratres meos. Ob hanc causam non venit ad mensam regis.	29 ܘܐܡܪ ܫܕܪܝܢܝ ܡܛܘܠ ܕܕܒܚܬܐ ܕܫܪܒܬܐ ܐܝܬ ܠܢ ܒܩܪܝܬܐ ܘܦܩܕܢܝ ܘܐܡܪ ܠܝ ܐܚܝ ܐܢ ܐܫܟܚܬ ܪ̈ܚܡܐ ܒܥܝܢ̈ܝܟ ܐܙܠ ܐܚܙܐ ܠܐܚ̈ܝ ܡܛܠ ܗܢܐ ܠܐ ܐܬܐ ܠܦܬܘܪܐ ܕܡܠܟܐ
30 Iratus autem Saul adversum Jonathan, dixit ei : Fili mulieris virum ultro rapientis, numquid ignoro quia diligis filium Isai in confusionem tuam, et in confusionem ignominiosæ matris tuæ ?	30 ܘܐܬܚܡܬ ܪܘܓܙܗ ܕܫܐܘܠ ܥܠ ܝܘܢܬܢ ܘܐܡܪ ܠܗ ܒܪ ܚܣܝܪܬ ܡܪܕܘܬܐ ܠܐ ܝܕܥ ܐܢܐ ܕܨܒܐ ܐܢܬ ܒܒܪܗ ܕܐܝܫܝ ܠܒܗܬܬܟ ܘܠܒܗܬܬ ܦܘܪܣܝܗ ܕܐܡܟ
31 Omnibus enim diebus quibus filius Isai vixerit super terram, non stabilieris tu, neque regnum tuum. Itaque jam nunc mitte, et adduc eum ad me : quia filius mortis est.	31 ܡܛܠ ܕܟܠܗܘܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܒܪ ܐܝܫܝ ܚܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܠܐ ܬܬܩܢ ܐܢܬ ܘܡܠܟܘܬܟ ܗܫܐ ܐܫܕܪ ܐܕܒܪܝܘܗܝ ܠܝ ܡܛܠ ܕܒܪ ܡܘܬܐ ܗܘ
32 Respondens autem Jonathas Sauli patri suo, ait : Quare morietur ? quid fecit ?	32 ܘܥܢܐ ܝܘܢܬܢ ܘܐܡܪ ܠܫܐܘܠ ܐܒܘܗܝ ܥܠ ܡܢܐ ܡܐܬ ܡܢܐ ܥܒܕ
33 Et arripuit Saul lanceam ut percuteret eum. Et intellexit Jonathas quod definitum esset a patre suo, ut interficeret David.	33 ܘܐܪܝܡ ܫܐܘܠ ܡܘܪܢܝܬܐ ܥܠܘܗܝ ܠܡܡܚܝܗ ܘܝܕܥ ܝܘܢܬܢ ܕܓܪܡܬ ܡܢ ܠܘܬ ܐܒܘܗܝ ܠܡܩܛܠܗ ܠܕܘܝܕ
34 Surrexit ergo Jonathas a mensa in ira furoris, et non comedit in die calendarum secunda panem. Contristatus est enim super David, eo quod confudisset eum pater suus.	34 ܘܩܡ ܝܘܢܬܢ ܡܢ ܦܬܘܪܐ ܒܚܡܬܐ ܥܫܝܢܬܐ ܘܠܐ ܐܟܠ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܕܬܪ̈ܝܢ ܕܪܝܫ ܝܪܚܐ ܡܛܠ ܕܟܪܝܬ ܠܗ ܥܠ ܕܘܝܕ ܕܓܪܡܗ̇ ܐܒܘܗܝ ܥܠܘܗܝ
35 Cumque illuxisset mane, venit Jonathas in agrum juxta placitum David, et puer parvulus cum eo.	35 ܘܗܘܐ ܨܦܪܐ ܘܢܦܩ ܝܘܢܬܢ ܠܚܩܠܐ ܠܐܘܪܥܗ ܕܕܘܝܕ ܘܛܠܝܐ ܙܥܘܪܐ ܥܡܗ
36 Et ait ad puerum suum : Vade, et affer mihi sagittas quas ego jacio. Cumque puer cucurrisset, jecit aliam sagittam trans puerum.	36 ܘܐܡܪ ܠܛܠܝܐ ܗܪܛ ܠܩܛ ܓܐܪ̈ܐ ܕܫܕܐ ܐܢܐ ܛܠܝܐ ܪܗܛ ܘܗܘ ܫܕܐ ܓܐܪܐ ܠܡܥܒܪܘܬܗ
37 Venit itaque puer ad locum jaculi quod miserat Jonathas : et clamavit Jonathas post tergum pueri, et ait : Ecce ibi est sagitta porro ultra te.	37 ܘܡܛܐ ܛܠܝܐ ܥܕܡܐ ܠܕܘܟܬܗ ܕܓܐܪܐ ܕܫܕܐ ܝܘܢܬܢ ܘܩܪܐ ܝܘܢܬܢ ܠܛܠܝܐ ܘܐܡܪ ܗܐ ܓܐܪܐ ܡܢܟ ܘܠܗܠ
38 Clamavitque iterum Jonathas post tergum pueri, dicens : Festina velociter, ne steteris. Collegit autem puer Jonathæ sagittas, et attulit ad dominum suum :	38 ܘܩܪܐ ܝܘܢܬܢ ܒܬܪ ܛܠܝܐ ܘܐܡܪ ܐܣܬܪܗܒ ܒܥܓܠ ܘܠܐ ܬܩܘܡ ܘܠܩܛ ܛܠܝܐ ܕܝܘܢܬܢ ܓܐܪ̈ܐ ܘܐܝܬܝ ܠܡܪܗ
39 et quid ageretur, penitus ignorabat, tantummodo enim Jonathas et David rem noverant.	39 ܘܠܐ ܝܕܥ ܛܠܝܐ ܡܕܡ ܐܠܐ ܝܘܢܬܢ ܘܕܘܝܕ ܕܝܕܥܝܢ ܗܘܘ ܦܬܓܡܐ
40 Dedit ergo Jonathas arma sua puero, et dixit ei : Vade, et defer in civitatem.	40 ܘܝܗܒ ܝܘܢܬܢ ܡܐ̈ܢܘܗܝ ܠܛܠܝܗ ܘܐܡܪ ܠܗ ܙܠ ܐܥܠ ܠܩܪܝܬܐ
41 Cumque abiisset puer, surrexit David de loco qui vergebat ad austrum, et cadens pronus in terram, adoravit tertio : et osculantes se alterutrum, fleverunt pariter, David autem amplius.	41 ܛܠܝܐ ܥܠ ܘܕܘܝܕ ܩܡ ܡܢ ܠܘܬ ܟܐܦܐ ܘܐܬܐ ܠܘܬ ܝܘܢܬܢ ܘܢܦܠ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܣܓܕ ܬܠܬ ܙܒܢ̈ܝܢ ܘܢܫܩܘ ܓܒܪ ܠܚܒܪܗ ܘܒܟܘ ܓܒܪ ܥܠ ܚܒܪܗ ܒܪܡ ܕܘܝܕ ܐܣܓܝ
42 Dixit ergo Jonathas ad David : Vade in pace : quæcumque juravimus ambo in nomine Domini, dicentes : Dominus sit inter me et te, et inter semen meum et semen tuum usque in sempiternum.	42 ܘܐܡܪ ܝܘܢܬܢ ܠܕܘܝܕ ܙܠ ܒܫܠܡܐ ܝܡܝܢܢ ܕܝܢ ܬܪ̈ܝܢ ܒܫܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ ܡܪܝܐ ܒܝܢܝ ܘܠܟ ܘܒܝܬ ܙܪܥܝ ܠܙܪܥܟ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
43 Et surrexit David, et abiit : sed et Jonathas ingressus est civitatem.