Iudicum 20

VULGATA	Peshitta
1 Egressi itaque sunt omnes filii Israël, et pariter congregati, quasi vir unus, de Dan usque Bersabee, et terra Galaad, ad Dominum in Maspha.	1 ܘܢܦܩܘ ܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܬܟܢܫܘ ܟܢܘܫܬܐ ܟܠܗܘܢ ܐܝܟ ܚܕ ܓܒܪ ܡܢ ܕܢ ܘܥܕܡܐ ܠܒܪܫܒܥ ܠܐܪܥܐ ܕܓܠܥܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܒܡܨܦܝܐ
2 Omnesque anguli populorum, et cunctæ tribus Israël in ecclesiam populi Dei convenerunt, quadringenta millia peditum pugnatorum.	2 ܘܩܡ ܫܪ̈ܒܬܐ ܕܟܠܗ ܥܡܐ ܟܠܗܘܢ ܫ̈ܒܛܐ ܕܐܝܣܪܐܝܠ ܒܟܢܘܫܬܐ ܥܡܗ ܕܐܠܗܐ ܐܪܒܥܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܪ̈ܓܠܝܝܢ ܫ̈ܡܛܝ ܣܝܦܐ
3 (Nec latuit filios Benjamin quod ascendissent filii Israël in Maspha.) Interrogatusque Levita, maritus mulieris interfectæ, quomodo tantum scelus perpetratum esset,	3 ܘܫܡܥܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܕܣܠܩܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܠܡܨܦܝܐ ܘܐܡܪܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܡܪܘ ܠܢ ܐܝܟܢܐ ܗܘܬ ܒܝܫܬܐ ܗܕܐ
4 respondit : Veni in Gabaa Benjamin cum uxore mea, illucque diverti :	4 ܥܢܐ ܠܘܝ ܒܥܠܗ̇ ܕܐܢܬܬܐ ܕܐܬܩܛܠܬ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܠܓܒܥ ܕܒܢܝܡܝܢ ܥܠܬ ܐܢܐ ܘܕܪܘܟܬܝ ܠܡܒܬ
5 et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua manebam, volentes me occidere, et uxorem meam incredibili furore libidinis vexantes, denique mortua est.	5 ܘܩܡܘ ܥܠܝ ܡܪ̈ܝܗ ܕܓܒܥ ܘܐܬܟܪܟܘܗܝ ܥܠܝ ܒܝܬܐ ܒܠܠܝܐ ܠܝ ܒܥܘ ܠܡܩܛܠ ܘܠܕܪܘܟܬܝ ܨܥܪܘ ܘܡܝܬܬ
6 Quam arreptam, in frustra concidi, misique partes in omnes terminos possessionis vestræ : quia numquam tantum nefas, et tam grande piaculum, factum est in Israël.	6 ܘܐܚܕܬܗ̇ ܠܕܪܘܟܬܝ ܘܦܫܚܬܗ̇ ܘܫܕܝܬܗ̇ ܒܟܠܗܝܢ ܚ̈ܩܠܬܐ ܕܝܪ̈ܬܘܬܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܥܠ ܕܥܒܕܘ ܚܛܝܬܐ ܘܥܘܠܐ ܒܐܝܣܪܝܠ
7 Adestis, omnes filii Israël : decernite quid facere debeatis.	7 ܗܐ ܟܠܟܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܗܒܘ ܦܬܓܡܐ ܘܡܠܟܐ ܥܠ ܗܕܐ
8 Stansque omnis populus, quasi unius hominis sermone respondit : Non recedemus in tabernacula nostra, nec suam quisquam intrabit domum :	8 ܘܩܡܘ ܟܠܗ ܥܡܐ ܐܝܟ ܓܒܪܐ ܚܕ ܘܐܡܪܝܢ ܠܐ ܐܢܫ ܢܐܙܠ ܠܡܫܟܢܗ ܘܠܐ ܢܣܛܐ ܐܢܫ ܠܒܝܬܗ
9 sed hoc contra Gabaa in commune faciamus.	9 ܗܫܐ ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ ܠܗ̇ ܠܓܒܥ ܢܪܡܐ ܥܠܝܗ ܦܨ̈ܐ
10 Decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Israël, et centum de mille, et mille de decem millibus, ut comportent exercitui cibaria, et possimus pugnare contra Gabaa Benjamin, et reddere ei pro scelere, quod meretur.	10 ܢܕܒܪ ܥܣܪܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܠܡܐܐ ܠܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܡܐܐ ܠܐܠܦ ܘܐܠܦ ܠܪܒܘ ܕܢܣܒܘܢ ܙܘ̈ܕܐ ܠܥܡܐ ܕܥܒܪܝܢ ܕܢܐܙܠܘܢ ܥܠ ܓܒܥ ܕܒܢܝܡܝܢ ܐܝܟ ܟܠܗ ܥܘܠܐ ܕܥܒܕܘ ܒܐܝܣܪܝܠ
11 Convenitque universus Israël ad civitatem, quasi homo unus eadem mente, unoque consilio.	11 ܘܐܬܟܢܫܘ ܟܠܗܘܢ ܐܢܫܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܥܠ ܩܪܝܬܐ ܐܝܟ ܓܒܪܐ ܚܕ ܟܕ ܫܘܝܢ
12 Et miserunt nuntios ad omnem tribum Benjamin, qui dicerent : Cur tantum nefas in vobis repertum est ?	12 ܘܫܕܪܘ ܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܓܒܪ̈ܐ ܠܘܬ ܟܠܗܘܢ ܕܒܝܬ ܒܢܝܡܝܢ ܠܡܐܡܪ ܡܢܐ ܗܝ ܒܝܫܬܐ ܗܕܐ ܕܗܘܬܟܘܢ
13 Tradite homines de Gabaa, qui hoc flagitium perpetrarunt, ut moriantur, et auferatur malum de Israël. Qui noluerunt fratrum suorum filiorum Israël audire mandatum :	13 ܗܫܐ ܗܒܘ ܓܒܪ̈ܐ ܒܢ̈ܝ ܥܘܠܐ ܕܐܝܬ ܒܓܒܥ ܢܩܛܠ ܐܢܘܢ ܘܢܦܪܩ ܒܝܫܬܐ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܘܠܐ ܨܒܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܕܢܫܡܥܘܢ ܒܩܠܐ ܕܐܚܝ̈ܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ
14 sed ex cunctis urbibus, quæ sortis suæ erant, convenerunt in Gabaa, ut illis ferrent auxilium, et contra universum populum Israël dimicarent.	14 ܘܐܬܟܢܫܘ ܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܗܘܢ ܠܓܒܥ ܠܡܦܩ ܘܠܡܬܟܬܫܘ ܥܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ
15 Inventique sunt viginti quinque millia de Benjamin educentium gladium, præter habitatores Gabaa,	15 ܘܐܬܡܢܝܘ ܒ̈ܢܝ ܒܢܝܡܝܢ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܥܣܪ̈ܝܢ ܘܐܫܬܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܣܛܪ ܡܢ ܝܬ̈ܒܝ ܓܒܥ ܕܐܬܡܢܝܘ ܫܒܥܡܐܐ ܓܒܪ̈ܝܢ
16 qui septingenti erant viri fortissimi, ita sinistra ut dextra præliantes : et sic fundis lapides ad certum jacientes, ut capillum quoque possent percutere, et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur.	16 ܕܦܫܝ̈ܓܢ ܐ̈ܝܕܝܗܘܢ ܕܝܡܝܢܐ ܟܠ ܕܫܕܐ ܒܩܠܥܐ ܠܥܠܥܠܐ ܘܠܐ ܡܦܝܫ
17 Virorum quoque Israël, absque filiis Benjamin, inventa sunt quadringenta millia educentium gladium, et paratorum ad pugnam.	17 ܘܓܒܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܐܝܠ ܐܬܡܢܝܘ ܣܛܪ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܐܪܒܥܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܟܠܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܥܒ̈ܕܝ ܩܪܒܐ
18 Qui surgentes venerunt in domum Dei, hoc est, in Silo : consulueruntque Deum, atque dixerunt : Quis erit in exercitu nostro princeps certaminis contra filios Benjamin ? Quibus respondit Dominus : Judas sit dux vester.	18 ܘܩܡܘ ܘܣܠܩܘ ܠܒܝܬ ܐܝܠ ܘܫܐܠܘ ܒܐܠܗܐ ܘܐܡܪ̈ܝܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢܘ ܢܣܩ ܠܢ ܒܪܝܫܐ ܠܡܬܟܬܫܘ ܥܡ ܒܢܝ̈ ܒܢܝܡܝܢ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܝܗܘܕܐ ܒܩܕܡܝܬܐ
19 Statimque filii Israël surgentes mane, castrametati sunt juxta Gabaa :	19 ܘܩܡܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܒܨܦܪܐ ܘܫܪܘ ܥܠ ܓܒܥ
20 et inde procedentes ad pugnam contra Benjamin, urbem oppugnare cœperunt.	20 .
21 Egressique filii Benjamin de Gabaa, occiderunt de filiis Israël die illo viginti duo millia virorum.	21 ܘܢܦܩܘ ܒܢܝ̈ ܒܢܝܡܝܢ ܡܢ ܓܒܥ ܘܐܣܬܕܪܘ ܠܘܩܒܠ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܪܡܝܘ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܕܐܩܪܒܘ ܥܡܗܘܢ ܥܣܪ̈ܝܢ ܘܬܪ̈ܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܥܠ ܐܪܥܐ
22 Rursum filii Israël et fortitudine et numero confidentes, in eodem loco in quo prius certaverant, aciem direxerunt :	22 ܘܐܬܚܝܠܘ ܬܘܒ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܘܣܦܘ ܠܡܣܕܪ ܩܪܒܐ ܒܕܘܟܬܐ ܕܣܕܪܘ ܒܝܘܡܐ ܩܕܡܝܐ
23 ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem, consulerentque eum, et dicerent : Debeo ultra procedere ad dimicandum contra filios Benjamin fratres meos, an non ? Quibus ille respondit : Ascendite ad eos, et inite certamen.	23 ܘܣܠܩܘ ܒܢܝ̈ ܐܝܣܪܝܠ ܘܒܟܘ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܥܕܡܐ ܠܪܡܫܐ ܘܫܐܠܘ ܒܡܪܝܐ ܘܐܡܪ̈ܝܢ ܢܘܣܦ ܬܘܒ ܠܡܩܪܒܘ ܩܪܒܐ ܥܡ ܒܢܝ̈ ܒܢܝܡܝܢ ܐܚܘܢ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܣܩܘ ܥܠܘܗܝ
24 Cumque filii Israël altera die contra filios Benjamin ad prælium processissent,	24 ܘܐܩܪܒܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܥܡ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܠܝܘܡܐ ܐܚܪܢܐ
25 eruperunt filii Benjamin de portis Gabaa : et occurrentes eis tanta in illos cæde bacchati sunt, ut decem et octo millia virorum educentium gladium prosternerent.	25 ܘܢܦܩܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܠܘܩܒܠܗܘܢ ܡܢ ܓܒܥ ܒܝܘܡܐ ܕܬܪ̈ܝܢ ܘܐܪܡܝܘ ܬܘܒ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܬܡܢܬܥܣܪ̈ ܐܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܥܠ ܐܪܥܐ ܟܠܗܘܢ ܗܠܝܢ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ
26 Quam ob rem omnes filii Israël venerunt in domum Dei, et sedentes flebant coram Domino : jejunaveruntque die illo usque ad vesperam, et obtulerunt ei holocausta, atque pacificas victimas,	26 ܘܣܠܩܘ ܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܟܠܗ ܥܡܐ ܘܐܬܘ ܠܒܝܬ ܐܝܠ ܘܒܟܘ ܘܐܝܬܒܘ ܬܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܨܡܘ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܥܕܡܐ ܠܪܡܫܐ ܘܐܣܩܘ ܥ̈ܠܘܬܐ ܘܫ̈ܠܡܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ
27 et super statu suo interrogaverunt. Eo tempore ibi erat arca fœderis Dei,	27 ܘܫܐܠܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܒܡܪܝܐ ܘܬܡܢ ܗܘܬ ܩܒܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܒܝ̈ܘܡܬܐ ܗܢܘܢ
28 et Phinees filius Eleazari filii Aaron præpositus domus. Consuluerunt igitur Dominum, atque dixerunt : Exire ultra debemus ad pugnam contra filios Benjamin fratres nostros, an quiescere ? Quibus ait Dominus : Ascendite : cras enim tradam eos in manus vestras.	28 ܘܦܝܢܚܣ ܒܪ ܐܠܝܥܙܪ ܒܪ ܐܗܪܘܢ ܟܗܢܐ ܩܐܡ ܗܘܐ ܩܕܡܘܗܝ ܒܝܘ̈ܡܬܐ ܗܢܘܢ ܘܐܡܪ̈ܝܢ ܢܘܣܦ ܬܘܒ ܠܡܦܩ ܠܩܪܒܐ ܥܠ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܐܚܘܢ ܐܘ ܢܫܠܐ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܣܩܘ ܡܛܠ ܕܡܚܪ ܡܫܠܡ ܐܢܐ ܠܗ ܒܐ̈ܝܕܝܟܘܢ
29 Posueruntque filii Israël insidias per circuitum urbis Gabaa :	29 ܘܐܟܡܢܘ ܒܢܝ̈ ܐܝܣܪܝܠ ܟܡܐܢܐ ܥܠ ܓܒܥ ܘܚܕܪܘܗ
30 et tertia vice, sicut semel et bis, contra Benjamin exercitum produxerunt.	30 ܘܣܠܩܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܥܠ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܒܝܘܡܐ ܬܠܝܬܝܐ ܘܐܣܬܕܪܘ ܥܠ ܓܒܥ ܐܝܟ ܕܒܟܠܙܒܢ
31 Sed et filii Benjamin audacter eruperunt de civitate, et fugientes adversarios longius persecuti sunt, ita ut vulnerarent ex eis sicut primo die et secundo, et cæderent per duas semitas vertentes terga, quarum una ferebatur in Bethel et altera in Gabaa, atque prosternerent triginta circiter viros :	31 ܘܢܦܩܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܠܐܘܪܥܗ ܕܥܡܐ ܘܐܬܢܦܨܘ ܡܢ ܩܪܝܬܐ ܘܫܪܝܘ ܕܢܪܡܘܢ ܡܢ ܥܡܐ ܩ̈ܛܝܠܐ ܐܝܟ ܕܒܟܠܙܒܢ ܒܫܒܝܠܐ ܚܕ ܕܣ̇ܠܩ ܠܓܒܥ ܘܚܕ ܠܒܝܬ ܐܝܠ ܒܚܩܠܐ ܐܝܟ ܬܠܬܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ
32 putaverunt enim solito eos more cedere. Qui fugam arte simulantes inierunt consilium ut abstraherent eos de civitate, et quasi fugientes ad supradictas semitas perducerent.	32 ܘܐܡܪܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܡܬܬܒܪܝܢ ܐܢܘܢ ܡܢ ܩܕܡܝܢ ܐܝܟ ܕܒܩܕܡܝܬܐ ܘܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܡܪܘ ܢܥܪܘܩ ܘܢܦܩ ܐܢܘܢ ܡܢ ܩܪܝܬܐ ܠܫܒܝܠܐ
33 Omnes itaque filii Israël surgentes de sedibus suis, tetenderunt aciem in loco qui vocatur Baalthamar. Insidiæ quoque, quæ circa urbem erant, paulatim se aperire cœperunt,	33 ܘܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܩܡܘ ܡܢ ܕܘܟܝ̈ܬܗܘܢ ܘܐܣܬܕܪܘ ܒܒܥܠ ܬܡܪ ܘܟܡܐܢܐ ܕܐܝܣܪܐܝܠ ܡܕܝܩ ܗܘܐ ܡܢ ܕܘܟܬܗ ܡܢ ܡܥܪܬܐ ܕܒܓܒܥ
34 et ab occidentali urbis parte procedere. Sed et alia decem millia virorum de universo Israël, habitatores urbis ad certamina provocabant. Ingravatumque est bellum contra filios Benjamin : et non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus.	34 ܘܐܬܘ ܡܢ ܠܘܩܒܠ ܓܒܥ ܥܣܪܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܓܒܝ̈ܐ ܡܢ ܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܘܩܪܒܐ ܥܫܢ ܘܗܢܘܢ ܠܐ ܐܝܕܥܘ ܕܡܛܬ ܥܠܝܗܘܢ ܒܝܫܬܐ
35 Percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Israël, et interfecerunt ex eis in illo die viginti quinque millia, et centum viros, omnes bellatores et educentes gladium.	35 ܘܬܒܪܗ ܡܪܝܐ ܠܒܢܝܡܝܢ ܩܕܡ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܪܡܝܘ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܕܒܝܬ ܒܢܝܡܝܢ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܥܣܪ̈ܝܢ ܘܚܡܫܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܘܡܐܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܟܠܗܘܢ ܗܠܝܢ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ
36 Filii autem Benjamin cum se inferiores esse vidissent, cœperunt fugere. Quod cernentes filii Israël, dederunt eis ad fugiendum locum, ut ad præparatas insidias devenirent, quas juxta urbem posuerant.	36 ܘܚܙܘ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܕܐܬܬܒܪܘ ܘܝܗܒܘ ܒܢܝ̈ ܐܝܣܪܝܠ ܐܬܪܐ ܠܓܒܪ̈ܐ ܕܒܢܝܡܝܢ ܡܛܠ ܕܐܬܬܟܠܘ ܥܠ ܟܡܐܢܐ ܕܐܬܟܡܢܘ ܥܠ ܓܒܥ
37 Qui cum repente de latibulis surrexissent, et Benjamin terga cædentibus daret, ingressi sunt civitatem, et percusserunt eam in ore gladii.	37 ܘܟܡܐܢܐ ܪܟܝܟܐܝܬ ܢܦܠ ܥܠ ܓܒܥ ܘܗܠܟ ܟܡܐܢܐ ܘܡܚܐ ܠܟܠܗ̇ ܩܪܝܬܐ ܒܦܘܡܐ ܕܚܪܒܐ
38 Signum autem dederant filii Israël his quos in insidiis collocaverant, ut postquam urbem cepissent, ignem accenderent : ut ascendente in altum fumo, captam urbem demonstrarent.	38 ܘܘܥܕܐ ܗܘܐ ܠܓܒܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܥܠ ܟܡܐܢܐ ܠܡܣܩܘ ܐܢܘܢ ܐܝܟ ܡܣܩ ܬܢܢܐ ܡܢ ܩܪܝܬܐ
39 Quod cum cernerent filii Israël in ipso certamine positi (putaverunt enim filii Benjamin eos fugere, et instantius persequebantur, cæsis de exercitu eorum triginta viris),	39 ܘܗܦܟܘ ܓܒܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܩܪܒܐ ܘܒܢܝܡܝܢ ܫܪܝ ܕܢܪܡܐ ܩ̈ܛܝܠܐ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܬܠܬܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܡܛܠ ܕܐܡܪ̈ܝܢ ܡܬܬܒܪܘ ܡܬܬܒܪܝܢ ܡܢ ܩܕܡܝܢ ܐܝܟ ܕܒܩܪ̈ܒܐ ܩܕܡ̈ܝܐ
40 et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere : Benjamin quoque aspiciens retro, cum captam cerneret civitatem, et flammas in sublime ferri :	40 ܘܬܢܢܐ ܫܪܝ ܕܢܣܩ ܡܢ ܩܪܝܬܐ ܐܝܟ ܥܡܘܕܐ ܘܐܬܦܢܝܘ ܒܢܝ̈ ܒܢܝܡܝܢ ܠܒܣܬܪܗܘܢ ܘܗܐ ܣܠܩ ܝܚܒܘܪܗ̇ ܕܩܪܝܬܐ ܠܫܡܝܐ
41 qui prius simulaverant fugam, versa facie fortius resistebant. Quod cum vidissent filii Benjamin, in fugam versi sunt,	41 ܘܓܒܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܗܦܟܘ ܥܠܝܗܘܢ ܘܕܚܠܘ ܓܒܪ̈ܐ ܕܒܢܝܡܝܢ ܡܛܠ ܕܚܙܘ ܕܩܪܒܬ ܥܠܝܗܘܢ ܒܝܫܬܐ
42 et ad viam deserti ire cœperunt, illuc quoque eos adversariis persequentibus : sed et hi qui urbem succenderant, occurrerunt eis.	42 ܘܥܪܩܘ ܡܢ ܩܕܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܠܐܘܪܚܐ ܕܡܕܒܪܐ ܘܩܪܒܐ ܐܕܪܟ ܐܢܘܢ ܘܕܒܩܕܡܝܬܐ ܥܒܕ ܐܢܘܢ ܒܡܨܥܬܐ
43 Atque ita factum est, ut ex utraque parte ab hostibus cæderentur, nec erat ulla requies morientium. Ceciderunt, atque prostrati sunt ad orientalem plagam urbis Gabaa.	43 ܘܪܕܦܘܗܝ ܠܒܢܝܡܝܢ ܘܛܪܕܘܗܝ ܘܒܢܝܚܐ ܚܪܒܘܗܝ ܥܕܡܐ ܠܘܩܒܠ ܓܒܥ ܡܢ ܡܕܢܚ̈ܝ ܫܡܫܐ
44 Fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt, decem et octo millia virorum, omnes robustissimi pugnatores.	44 ܘܢܦܠܘ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܬܡܢܬܥܣܪ̈ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܟܠܗܘܢ ܗܠܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܩܪ̈ܒܬܢܐ
45 Quod cum vidissent qui remanserant de Benjamin, fugerunt in solitudinem : et pergebant ad petram, cujus vocabulum est Remmon. In illa quoque fuga palantes, et in diversa tendentes, occiderunt quinque millia virorum. Et cum ultra tenderent, persecuti sunt eos, et interfecerunt etiam alia duo millia.	45 ܘܐܬܦܢܝܘ ܘܥܪܩܘ ܠܡܕܒܪܐ ܠܫܩܝܦܐ ܕܪܡܘܢ ܘܢܦܠܘ ܒܫܒܝܠܐ ܚܡܫܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܘܪܕܦܘ ܒܬܪܗܘܢ ܥܕܡܐ ܠܓܒܥܘܢ ܘܚܪܒܘ ܡܢܗܘܢ ܬܪ̈ܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ
46 Et sic factum est, ut omnes qui ceciderant de Benjamin in diversis locis essent viginti quinque millia pugnatores ad bella promptissimi.	46 ܘܟܠ ܕܢܦܠܘ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܒܢܝܡܝܢ ܥܣܪ̈ܝܢ ܘܚܡܫܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܫܡ̈ܛܝ ܣܝܦܐ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܟܠܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܚܝ̈ܠܬܢܐ
47 Remanserunt itaque de omni numero Benjamin, qui evadere et fugere in solitudinem potuerunt, sexcenti viri : sederuntque in petra Remmon mensibus quatuor.	47 ܘܐܬܦܢܝܘ ܘܥܪܩܘ ܠܡܕܒܪܐ ܠܫܩܝܦܐ ܕܪܡܘܢ ܫܬܡܐܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܘܐܝܬܒܘ ܒܫܩܝܦܐ ܕܪܡܘܢ ܐܪ̈ܒܥܐ ܝܪ̈ܚܝܢ
48 Regressi autem filii Israël, omnes reliquias civitatis a viris usque ad jumenta gladio percusserunt, cunctasque urbes et viculos Benjamin vorax flamma consumpsit.	48 ܘܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܗܦܟܘ ܥܠ ܒ̈ܢܝ ܒܢܝܡܝܢ ܘܡܚܘ ܐܢܘܢ ܒܦܘܡܐ ܕܚܪܒܐ ܘܓܡܪܘ ܐܢܘܢ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܘܥܕܡܐ ܠܒܥܝܪܐ ܘܥܕܡܐ ܠܟܠ ܕܐܫܬܟܚ ܘܐܦ ܟܠܗܝܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܕܐܫܬܟܚ ܐܘܩܕܘ ܐܢܝ̈ܢ ܒܢܘܪܐ