Actus Apostolorum 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Saulus autem adhuc spirans minarum et cædis in discipulos Domini, accessit ad principem sacerdotum, | 1 Quanto a Saulo, ancora esalando minacce di strage contro i discepoli di Gesù, si presentò al sommo sacerdote |
| 2 et petiit ab eo epistolas in Damascum ad synagogas : ut si quos invenisset hujus viæ viros ac mulieres, vinctos perduceret in Jerusalem. | 2 e gli domandò autorizzazione scritta all’indirizzo delle comunità di Damasco allo scopo di arrestare e tradurre a Gerusalemme tutti quanti, uomini e donne, gli aderenti alla nostra religione. |
| 3 Et cum iter faceret, contigit ut appropinquaret Damasco : et subito circumfulsit eum lux de cælo. | 3 Durante il viaggio avvenne che, nelle vicinanze di Damasco, un fulgore improvviso gli balenò intorno dal cielo. |
| 4 Et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi : Saule, Saule, quid me persequeris ? | 4 Stramazzato a terra, sentì una voce che gli diceva: «Saulo, Saulo, perché mi perseguiti?» |
| 5 Qui dixit : Quis es, domine ? Et ille : Ego sum Jesus, quem tu persequeris : durum est tibi contra stimulum calcitrare. | 5 Egli disse: «Chi sei, Signore?» E la voce: «Sono Gesù che tu perseguiti. |
| 6 Et tremens ac stupens dixit : Domine, quid me vis facere ? | 6 Ma tu àlzati ed entra in città e io ti farò dire quel che devi fare». |
| 7 Et Dominus ad eum : Surge, et ingredere civitatem, et ibi dicetur tibi quid te oporteat facere. Viri autem illi qui comitabantur cum eo, stabant stupefacti, audientes quidem vocem, neminem autem videntes. | 7 I compagni di viaggio, sentendo parlare e non vedendo nessuno, erano senza parola. |
| 8 Surrexit autem Saulus de terra, apertisque oculis nihil videbat. Ad manus autem illum trahentes, introduxerunt Damascum. | 8 Saulo, comunque, si rialzò, ma, per quanto aprisse gli occhi, non distingueva nulla; perciò, per introdurlo in Damasco, lo presero per mano. |
| 9 Et erat ibi tribus diebus non videns, et non manducavit, neque bibit. | 9 Ed egli per tre giorni restò incapace di vedere e totalmente digiuno. |
| 10 Erat autem quidam discipulus Damasci, nomine Ananias : et dixit ad illum in visu Dominus : Anania. At ille ait : Ecce ego, Domine. | 10 Ora viveva nella città un discepolo di nome Anania, che il Signore per mezzo di una visione chiamò: «Anania!» Rispose: «Eccomi, Signore». |
| 11 Et Dominus ad eum : Surge, et vade in vicum qui vocatur Rectus : et quære in domo Judæ Saulum nomine Tarsensem : ecce enim orat. | 11 Riprese il Signore Gesù: «Su, va’ nella via Dritta e cerca in casa di Giuda un certo Saulo di Tarso che sta pregando». |
| 12 (Et vidit virum Ananiam nomine, introëuntem, et imponentem sibi manus ut visum recipiat.) | 12 In realtà Saulo vide in visione un certo Anania venir da lui e imporgli le mani per ridonargli la vista. |
| 13 Respondit autem Ananias : Domine, audivi a multis de viro hoc, quanta mala fecerit sanctis tuis in Jerusalem : | 13 Anania obiettò a Gesù: «Signore, da molti ho saputo di quest’uomo tutto il male che ha fatto in Gerusalemme ai tuoi fedeli, |
| 14 et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes qui invocant nomen tuum. | 14 e anche dai gran sacerdoti è autorizzato ad arrestare i tuoi adoratori». |
| 15 Dixit autem ad eum Dominus : Vade, quoniam vas electionis est mihi iste, ut portet nomen meum coram gentibus, et regibus, et filiis Israël. | 15 Gli rispose il Signore: «Va’ ugualmente, poiché quest'uomo è un mio strumento eletto per portare il mio evangelo davanti ai pagani, ai re e ai figli d’Israele. |
| 16 Ego enim ostendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati. | 16 E a me solo tocca mostrargli tutto quel che dovrà soffrire per la mia causa». |
| 17 Et abiit Ananias, et introivit in domum : et imponens ei manus, dixit : Saule frater, Dominus misit me Jesus, qui apparuit tibi in via qua veniebas, ut videas, et implearis Spiritu Sancto. | 17 Allora Anania si mosse. Entrò in quella casa e impose le mani a Saulo, dicendo queste parole: «Saulo, fratello mio, mi ha mandato il Signore, quel Gesù che ti è apparso in viaggio, affinché tu ricuperi la vista e sia riempito di Spirito Santo». |
| 18 Et confestim ceciderunt ab oculis ejus tamquam squamæ, et visum recepit : et surgens baptizatus est. | 18 E all’istante caddero dai suoi occhi come delle croste ed egli riacquistò la vista, poi si preparò e fu battezzato, |
| 19 Et cum accepisset cibum, confortatus est. Fuit autem cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot. | 19 infine mangiò e si ristorò. Stette poi diverso tempo con i cristiani di Damasco. |
| 20 Et continuo in synagogis prædicabat Jesum, quoniam hic est Filius Dei. | 20 In seguito usò predicar Gesù nelle sinagoghe in questi termini: «È lui il Figlio di Dio!» |
| 21 Stupebant autem omnes qui audiebant, et dicebant : Nonne hic est qui expugnabat in Jerusalem eos qui invocabant nomen istud : et huc ad hoc venit, ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum ? | 21 Chiunque lo udiva né rimaneva stupito e diceva: «Ma quest'uomo non è colui che a Gerusalemme perseguitava gli adoratori di Gesù e che qui era venuto precisamente con lo scopo di arrestarli e trascinarli davanti ai gran sacerdoti ?» |
| 22 Saulus autem multo magis convalescebat, et confundebat Judæos qui habitabant Damasci, affirmans quoniam hic est Christus. | 22 Ma Saulo si fortificava ogni giorno più e riduceva al silenzio gli Ebrei residenti a Damasco dimostrando che Gesù era il Messia. |
| 23 Cum autem implerentur dies multi, consilium fecerunt in unum Judæi ut eum interficerent. | 23 Dopo molto tempo gli Ebrei stabilirono di ucciderlo. |
| 24 Notæ autem factæ sunt Saulo insidiæ eorum. Custodiebant autem et portas die ac nocte, ut eum interficerent. | 24 Saulo però venne a conoscere le loro macchinazioni. Per ucciderlo essi vigilarono perfino le porte della città giorno e notte; |
| 25 Accipientes autem eum discipuli nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta. | 25 finché i discepoli lo presero e di notte lo calarono lungo le mura in una cesta. |
| 26 Cum autem venisset in Jerusalem, tentabat se jungere discipulis, et omnes timebant eum, non credentes quod esset discipulus. | 26 Arrivato a Gerusalemme tentò ripetutamente di associarsi ai cristiani, ma tutti ne avevano paura non credendolo un cristiano. |
| 27 Barnabas autem apprehensum illum duxit ad Apostolos : et narravit illis quomodo in via vidisset Dominum, et quia locutus est ei, et quomodo in Damasco fiducialiter egerit in nomine Jesu. | 27 Soltanto Barnaba lo prese e lo condusse dagli Apostoli ai quali raccontò in che modo Saulo durante il viaggio aveva visto il Signore, quel che Gesù gli aveva detto, e in che modo Saulo a Damasco avesse impavidamente parlato nel nome di Gesù. |
| 28 Et erat cum illis intrans et exiens in Jerusalem, et fiducialiter agens in nomine Domini. | 28 Da allora Saulo visse con loro a Gerusalemme parlando animosamente nel nome del Signore Gesù, |
| 29 Loquebatur quoque gentibus, et disputabat cum Græcis : illi autem quærebant occidere eum. | 29 e spesso aveva colloqui e discussioni con gli Ebrei della diaspora, i quali cercavano di ucciderlo. |
| 30 Quod cum cognovissent fratres, deduxerunt eum Cæsaream, et dimiserunt Tarsum. | 30 Ma i cristiani, avutone sentore, lo condussero a Cesarea e di là lo fecero partire per Tarso. |
| 31 Ecclesia quidem per totam Judæam, et Galilæam, et Samariam habebat pacem, et ædificabatur ambulans in timore Domini, et consolatione Sancti Spiritus replebatur. | 31 Intanto la Chiesa attraverso l’intera Giudea, Galilea e Samaria godeva pace continua e progrediva e viveva nel timor di Dio, mentre con la consolazione dello Spirito Santo si moltiplicava. |
| 32 Factum est autem, ut Petrus dum pertransiret universos, deveniret ad sanctos qui habitabant Lyddæ. | 32 Avvenne allora che Pietro, toccando tutte le jocalità, scese anche presso i cristiani residenti a Lidda. |
| 33 Invenit autem ibi hominem quemdam, nomine Æneam, ab annis octo jacentem in grabato, qui erat paralyticus. | 33 Là trovò un paralitico chiamato Enea, giacente da otto anni in un lettuccio. |
| 34 Et ait illi Petrus : Ænea, sanat te Dominus Jesus Christus : surge, et sterne tibi. Et continuo surrexit. | 34 Gli disse Pietro: «Enea, Gesù Cristo ti ha guarito: àlzati e rifatti il letto». |
| 35 Et viderunt eum omnes qui habitabant Lyddæ et Saronæ : qui conversi sunt ad Dominum. | 35 E lo videro tutti gli abitanti di Lidda e del Saron e si convertirono al Signore Gesù. |
| 36 In Joppe autem fuit quædam discipula, nomine Tabitha, quæ interpretata dicitur Dorcas. Hæc erat plena operibus bonis et eleemosynis quas faciebat. | 36 Nella città di Joppe si trovava una cristiana di nome Tabita, che significa «Gazzella», donna benemerita per opere buone, vale a dire per continue elemosine. |
| 37 Factum est autem in diebus illis ut infirmata moreretur. Quam cum lavissent, posuerunt eam in cœnaculo. | 37 Giusto in quei giorni avvenne che cadde ammalata e morì, dopodichè fu lavata e deposta nella sala superiore. |
| 38 Cum autem prope esset Lydda ad Joppen, discipuli, audientes quia Petrus esset in ea, miserunt duos viros ad eum, rogantes : Ne pigriteris venire ad nos. | 38 Data la vicinanza di Lidda a Joppe, i cristiani seppero della presenza di Pietro in quella città e gli mandarono due uomini a supplicarlo: «Vieni subito da noi». |
| 39 Exsurgens autem Petrus, venit cum illis. Et cum advenisset, duxerunt illum in cœnaculum : et circumsteterunt illum omnes viduæ flentes, et ostendentes ei tunicas et vestes quas faciebat illis Dorcas. | 39 Immediatamente Pietro si mise in cammino con loro e appena fu arrivato fu fatto salire alla sala superiore. Là gli si presentarono tutte le vedove singhiozzando e mostrando le loro tuniche e i mantelli: quando Gazzella era in vita era lei che li confezionava. |
| 40 Ejectis autem omnibus foras, Petrus ponens genua oravit : et conversus ad corpus, dixit : Tabitha, surge. At illa aperuit oculos suos : et viso Petro, resedit. | 40 Pietro pertanto fece uscire tutti, quindi s’inginocchiò e pregò, infine si volse al cadavere con queste parole: «Tabita, Alzati!» Quella spiù gli occhi e, visto Pietro, sì levò a sedere. |
| 41 Dans autem illi manum, erexit eam. Et cum vocasset sanctos et viduas, assignavit eam vivam. | 41 Allora Pietro le porse ja mano e la fece alzare, poi chiamò i cristiani e le vedove e la presentò loro viva. |
| 42 Notum autem factum est per universam Joppen : et crediderunt multi in Domino. | 42 Il fatto si riseppe in tutta Joppe e molti credettero in Gesù. |
| 43 Factum est autem ut dies multos moraretur in Joppe, apud Simonem quemdam coriarium. | 43 Pietro, beninteso, si trattenne lungo tempo a Joppe ospite di un certo Simone conciatore di pelli. |