SCRUTATIO

Martedi, 1 settembre 2026 - Sant Egidio ( Letture di oggi)

Actus Apostolorum 9


font
VULGATASacra Bibbia Garofalo
1 Saulus autem adhuc spirans minarum et cædis in discipulos Domini, accessit ad principem sacerdotum,1 Quanto a Saulo, ancora esalando minacce di strage contro i discepoli di Gesù, si presentò al sommo sacerdote
2 et petiit ab eo epistolas in Damascum ad synagogas : ut si quos invenisset hujus viæ viros ac mulieres, vinctos perduceret in Jerusalem.
2 e gli domandò autorizzazione scritta all’indirizzo delle comunità di Damasco allo scopo di arrestare e tradurre a Gerusalemme tutti quanti, uomini e donne, gli aderenti alla nostra religione.
3 Et cum iter faceret, contigit ut appropinquaret Damasco : et subito circumfulsit eum lux de cælo.3 Durante il viaggio avvenne che, nelle vicinanze di Damasco, un fulgore improvviso gli balenò intorno dal cielo.
4 Et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi : Saule, Saule, quid me persequeris ?4 Stramazzato a terra, sentì una voce che gli diceva: «Saulo, Saulo, perché mi perseguiti?»
5 Qui dixit : Quis es, domine ? Et ille : Ego sum Jesus, quem tu persequeris : durum est tibi contra stimulum calcitrare.5 Egli disse: «Chi sei, Signore?» E la voce: «Sono Gesù che tu perseguiti.
6 Et tremens ac stupens dixit : Domine, quid me vis facere ?6 Ma tu àlzati ed entra in città e io ti farò dire quel che devi fare».
7 Et Dominus ad eum : Surge, et ingredere civitatem, et ibi dicetur tibi quid te oporteat facere. Viri autem illi qui comitabantur cum eo, stabant stupefacti, audientes quidem vocem, neminem autem videntes.7 I compagni di viaggio, sentendo parlare e non vedendo nessuno, erano senza parola.
8 Surrexit autem Saulus de terra, apertisque oculis nihil videbat. Ad manus autem illum trahentes, introduxerunt Damascum.8 Saulo, comunque, si rialzò, ma, per quanto aprisse gli occhi, non distingueva nulla; perciò, per introdurlo in Damasco, lo presero per mano.
9 Et erat ibi tribus diebus non videns, et non manducavit, neque bibit.
9 Ed egli per tre giorni restò incapace di vedere e totalmente digiuno.
10 Erat autem quidam discipulus Damasci, nomine Ananias : et dixit ad illum in visu Dominus : Anania. At ille ait : Ecce ego, Domine.10 Ora viveva nella città un discepolo di nome Anania, che il Signore per mezzo di una visione chiamò: «Anania!» Rispose: «Eccomi, Signore».
11 Et Dominus ad eum : Surge, et vade in vicum qui vocatur Rectus : et quære in domo Judæ Saulum nomine Tarsensem : ecce enim orat.11 Riprese il Signore Gesù: «Su, va’ nella via Dritta e cerca in casa di Giuda un certo Saulo di Tarso che sta pregando».
12 (Et vidit virum Ananiam nomine, introëuntem, et imponentem sibi manus ut visum recipiat.)12 In realtà Saulo vide in visione un certo Anania venir da lui e imporgli le mani per ridonargli la vista.
13 Respondit autem Ananias : Domine, audivi a multis de viro hoc, quanta mala fecerit sanctis tuis in Jerusalem :13 Anania obiettò a Gesù: «Signore, da molti ho saputo di quest’uomo tutto il male che ha fatto in Gerusalemme ai tuoi fedeli,
14 et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes qui invocant nomen tuum.14 e anche dai gran sacerdoti è autorizzato ad arrestare i tuoi adoratori».
15 Dixit autem ad eum Dominus : Vade, quoniam vas electionis est mihi iste, ut portet nomen meum coram gentibus, et regibus, et filiis Israël.15 Gli rispose il Signore: «Va’ ugualmente, poiché quest'uomo è un mio strumento eletto per portare il mio evangelo davanti ai pagani, ai re e ai figli d’Israele.
16 Ego enim ostendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati.
16 E a me solo tocca mostrargli tutto quel che dovrà soffrire per la mia causa».
17 Et abiit Ananias, et introivit in domum : et imponens ei manus, dixit : Saule frater, Dominus misit me Jesus, qui apparuit tibi in via qua veniebas, ut videas, et implearis Spiritu Sancto.17 Allora Anania si mosse. Entrò in quella casa e impose le mani a Saulo, dicendo queste parole: «Saulo, fratello mio, mi ha mandato il Signore, quel Gesù che ti è apparso in viaggio, affinché tu ricuperi la vista e sia riempito di Spirito Santo».
18 Et confestim ceciderunt ab oculis ejus tamquam squamæ, et visum recepit : et surgens baptizatus est.18 E all’istante caddero dai suoi occhi come delle croste ed egli riacquistò la vista, poi si preparò e fu battezzato,
19 Et cum accepisset cibum, confortatus est.
Fuit autem cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot.
19 infine mangiò e si ristorò. Stette poi diverso tempo con i cristiani di Damasco.
20 Et continuo in synagogis prædicabat Jesum, quoniam hic est Filius Dei.20 In seguito usò predicar Gesù nelle sinagoghe in questi termini: «È lui il Figlio di Dio!»
21 Stupebant autem omnes qui audiebant, et dicebant : Nonne hic est qui expugnabat in Jerusalem eos qui invocabant nomen istud : et huc ad hoc venit, ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum ?21 Chiunque lo udiva né rimaneva stupito e diceva: «Ma quest'uomo non è colui che a Gerusalemme perseguitava gli adoratori di Gesù e che qui era venuto precisamente con lo scopo di arrestarli e trascinarli davanti ai gran sacerdoti ?»
22 Saulus autem multo magis convalescebat, et confundebat Judæos qui habitabant Damasci, affirmans quoniam hic est Christus.22 Ma Saulo si fortificava ogni giorno più e riduceva al silenzio gli Ebrei residenti a Damasco dimostrando che Gesù era il Messia.
23 Cum autem implerentur dies multi, consilium fecerunt in unum Judæi ut eum interficerent.23 Dopo molto tempo gli Ebrei stabilirono di ucciderlo.
24 Notæ autem factæ sunt Saulo insidiæ eorum. Custodiebant autem et portas die ac nocte, ut eum interficerent.24 Saulo però venne a conoscere le loro macchinazioni. Per ucciderlo essi vigilarono perfino le porte della città giorno e notte;
25 Accipientes autem eum discipuli nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta.
25 finché i discepoli lo presero e di notte lo calarono lungo le mura in una cesta.
26 Cum autem venisset in Jerusalem, tentabat se jungere discipulis, et omnes timebant eum, non credentes quod esset discipulus.26 Arrivato a Gerusalemme tentò ripetutamente di associarsi ai cristiani, ma tutti ne avevano paura non credendolo un cristiano.
27 Barnabas autem apprehensum illum duxit ad Apostolos : et narravit illis quomodo in via vidisset Dominum, et quia locutus est ei, et quomodo in Damasco fiducialiter egerit in nomine Jesu.27 Soltanto Barnaba lo prese e lo condusse dagli Apostoli ai quali raccontò in che modo Saulo durante il viaggio aveva visto il Signore, quel che Gesù gli aveva detto, e in che modo Saulo a Damasco avesse impavidamente parlato nel nome di Gesù.
28 Et erat cum illis intrans et exiens in Jerusalem, et fiducialiter agens in nomine Domini.28 Da allora Saulo visse con loro a Gerusalemme parlando animosamente nel nome del Signore Gesù,
29 Loquebatur quoque gentibus, et disputabat cum Græcis : illi autem quærebant occidere eum.
29 e spesso aveva colloqui e discussioni con gli Ebrei della diaspora, i quali cercavano di ucciderlo.
30 Quod cum cognovissent fratres, deduxerunt eum Cæsaream, et dimiserunt Tarsum.30 Ma i cristiani, avutone sentore, lo condussero a Cesarea e di là lo fecero partire per Tarso.
31 Ecclesia quidem per totam Judæam, et Galilæam, et Samariam habebat pacem, et ædificabatur ambulans in timore Domini, et consolatione Sancti Spiritus replebatur.
31 Intanto la Chiesa attraverso l’intera Giudea, Galilea e Samaria godeva pace continua e progrediva e viveva nel timor di Dio, mentre con la consolazione dello Spirito Santo si moltiplicava.
32 Factum est autem, ut Petrus dum pertransiret universos, deveniret ad sanctos qui habitabant Lyddæ.32 Avvenne allora che Pietro, toccando tutte le jocalità, scese anche presso i cristiani residenti a Lidda.
33 Invenit autem ibi hominem quemdam, nomine Æneam, ab annis octo jacentem in grabato, qui erat paralyticus.33 Là trovò un paralitico chiamato Enea, giacente da otto anni in un lettuccio.
34 Et ait illi Petrus : Ænea, sanat te Dominus Jesus Christus : surge, et sterne tibi. Et continuo surrexit.34 Gli disse Pietro: «Enea, Gesù Cristo ti ha guarito: àlzati e rifatti il letto».
35 Et viderunt eum omnes qui habitabant Lyddæ et Saronæ : qui conversi sunt ad Dominum.
35 E lo videro tutti gli abitanti di Lidda e del Saron e si convertirono al Signore Gesù.
36 In Joppe autem fuit quædam discipula, nomine Tabitha, quæ interpretata dicitur Dorcas. Hæc erat plena operibus bonis et eleemosynis quas faciebat.36 Nella città di Joppe si trovava una cristiana di nome Tabita, che significa «Gazzella», donna benemerita per opere buone, vale a dire per continue elemosine.
37 Factum est autem in diebus illis ut infirmata moreretur. Quam cum lavissent, posuerunt eam in cœnaculo.37 Giusto in quei giorni avvenne che cadde ammalata e morì, dopodichè fu lavata e deposta nella sala superiore.
38 Cum autem prope esset Lydda ad Joppen, discipuli, audientes quia Petrus esset in ea, miserunt duos viros ad eum, rogantes : Ne pigriteris venire ad nos.38 Data la vicinanza di Lidda a Joppe, i cristiani seppero della presenza di Pietro in quella città e gli mandarono due uomini a supplicarlo: «Vieni subito da noi».
39 Exsurgens autem Petrus, venit cum illis. Et cum advenisset, duxerunt illum in cœnaculum : et circumsteterunt illum omnes viduæ flentes, et ostendentes ei tunicas et vestes quas faciebat illis Dorcas.39 Immediatamente Pietro si mise in cammino con loro e appena fu arrivato fu fatto salire alla sala superiore. Là gli si presentarono tutte le vedove singhiozzando e mostrando le loro tuniche e i mantelli: quando Gazzella era in vita era lei che li confezionava.
40 Ejectis autem omnibus foras, Petrus ponens genua oravit : et conversus ad corpus, dixit : Tabitha, surge. At illa aperuit oculos suos : et viso Petro, resedit.40 Pietro pertanto fece uscire tutti, quindi s’inginocchiò e pregò, infine si volse al cadavere con queste parole: «Tabita, Alzati!» Quella spiù gli occhi e, visto Pietro, sì levò a sedere.
41 Dans autem illi manum, erexit eam. Et cum vocasset sanctos et viduas, assignavit eam vivam.41 Allora Pietro le porse ja mano e la fece alzare, poi chiamò i cristiani e le vedove e la presentò loro viva.
42 Notum autem factum est per universam Joppen : et crediderunt multi in Domino.42 Il fatto si riseppe in tutta Joppe e molti credettero in Gesù.
43 Factum est autem ut dies multos moraretur in Joppe, apud Simonem quemdam coriarium.43 Pietro, beninteso, si trattenne lungo tempo a Joppe ospite di un certo Simone conciatore di pelli.