Deuteronomium 1
12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Hæc sunt verba quæ locutus est Moyses ad omnem Israël trans Jordanem in solitudine campestri, contra mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et Haseroth, ubi auri est plurimum : | 1 Queste sono le parole che Mosè rivolse a tutti i figli di Israele al di là del Giordano, nel deserto, nell’Araba di fronte a Suf, tra Paran e Tofel e Laban e Khazerot e Di-Zahab. |
| 2 undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbarne. | 2 Dall’Horeb a Kadesh-Barne, per la via del monte Seir, ci sono undici giorni di cammino. |
| 3 Quadragesimo anno, undecimo mense, prima die mensis, locutus est Moyses ad filios Israël omnia quæ præceperat illi Dominus, ut diceret eis, | 3 Nel quarantesimo anno, nel mese undecimo, nel primo del mese Mosè riferì ai figli di Israele quanto Jahvè gli aveva ordinato. |
| 4 postquam percussit Sehon regem Amorrhæorum, qui habitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in Astaroth, et in Edrai, | 4 Dopo aver battuto Sikhon re degli Amorrei, che abitava a Kheshbon, e Og re di Bashan, che dimorava ad Ashtarot e a Edrei, |
| 5 trans Jordanem in terra Moab. Cœpitque Moyses explanare legem, et dicere : | 5 Mosè iniziò ad annunciare questa legge al di là del Giordano, nella terra di Moab: |
| 6 Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, dicens : Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis : | 6 «Jahvè nostro Dio ci ha detto sull’Horeb:“Avete abitato abbastanza su questa montagna. |
| 7 revertimini, et venite ad montem Amorrhæorum, et ad cetera quæ ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus maris, terram Chananæorum, et Libani usque ad flumen magnum Euphraten. | 7 Voltatevi, levate le tende, andate sulla montagna degli Amorrei e presso i loro vicini, nell’Araba, sulla montagna, nella Shefela, nel Negheb e sulla costa del mare, terra dei Cananei, e dalla regione del Libano fino al grande fiume, il fiume Eufrate. |
| 8 En, inquit, tradidi vobis : ingredimini et possidete eam, super qua juravit Dominus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret illam eis, et semini eorum post eos. | 8 Vedi, ho messo la terra in vostro potere: entrate, impadronitevi della terra che Jahvè ha giurato ai vostri padri, ad Abramo, a Isacco, e a Giacobbe e alla loro discendenza dopo di loro”. |
| 9 Dixique vobis illo in tempore : | 9 In quel tempo vi ho detto: “Da solo non posso più portare il peso di tutti voi. |
| 10 Non possum solus sustinere vos : quia Dominus Deus vester multiplicavit vos, et estis hodie sicut stellæ cæli, plurimi. | 10 Jahvè vostro Dio vi ha moltiplicato ed eccovi oggi numerosi come le stelle del cielo. |
| 11 (Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locutus est.) | 11 Jahvè Dio dei vostri padri vi renda mille volte più numerosi di quanto non siete ora e vi benedica come ha promesso! |
| 12 Non valeo solus negotia vestra sustinere, et pondus ac jurgia. | 12 Ma come posso io portare da solo il vostro carico, il vostro peso, le vostre liti? |
| 13 Date ex vobis viros sapientes et gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris, ut ponam eos vobis principes. | 13 Scegliete in ognuna delle vostre tribù uomini saggi, perspicaci, conosciuti, affinché io li ponga su di voi”. |
| 14 Tunc respondistis mihi : Bona res est, quam vis facere. | 14 Voi mi avete risposto: “Ciò che proponi è bene”. |
| 15 Tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et constitui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios ac decanos, qui docerent vos singula. | 15 Ho preso quindi i capi delle vostre tribù, uomini saggi e conosciuti, e li ho costituiti sopra di voi: capi di mille, capi di cento, capi di cinquanta, capi di dieci e ispettori per le vostre tribù. |
| 16 Præcepique eis, dicens : Audite illos, et quod justum est judicate : sive civis sit ille, sive peregrinus. | 16 Nello stesso tempo ho ordinato ai vostri giudici: “Ascoltate i vostri fratelli e giudicate rettamente fra un uomo e il suo fratello o il forestiero. |
| 17 Nulla erit distantia personarum : ita parvum audietis ut magnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fuerit, referte ad me, et ego audiam. | 17 Nel giudizio non guardare in faccia a nessuno, ascoltate il piccolo e il grande, non abbiate timore di nessuno, poiché il giudizio è di Dio. Se un caso è per voi troppo difficile, riferitelo a me e io lo ascolterò”. |
| 18 Præcepique omnia quæ facere deberetis. | 18 In quello stesso tempo vi ho ordinato tutte le cose che dovevate compiere. |
| 19 Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum terribilem et maximam, quam vidistis, per viam montis Amorrhæi, sicut præceperat Dominus Deus noster nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne, | 19 Abbiamo levato le tende dall’Horeb e abbiamo percorso quel grande e terribile deserto che voi avete visto, lungo la via delle montagne degli Amorrei, come ci aveva ordinato Jahvè nostro Dio e siamo giunti a Kadesh-Barne. |
| 20 dixi vobis : Venistis ad montem Amorrhæi, quem Dominus Deus noster daturus est nobis : | 20 Allora vi ho detto: “Siete giunti sulla montagna degli Amorrei che Jahvè nostro Dio sta per darci. |
| 21 vide terram, quam Dominus Deus tuus dat tibi : ascende et posside eam, sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis : noli timere, nec quidquam paveas. | 21 Ecco, Jahvè ha messo la terra in tuo potere: sali, conquistala come ti ha promesso Jahvè, Dio dei tuoi padri; non aver paura e non scoraggiarti”. |
| 22 Et accessistis ad me omnes, atque dixistis : Mittamus viros qui considerent terram : et renuntient per quod iter debeamus ascendere, et ad quas pergere civitates. | 22 Ma voi tutti vi siete avvicinati a me, dicendo: “Mandiamo innanzi a noi uomini che esplorino la terra: ci riferiranno sul cammino che dobbiamo seguire per salirvi e sulle città in cui potremo entrare”. |
| 23 Cumque mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, singulos de tribubus suis. | 23 La proposta è parsa buona ai miei occhi, ho mandato quindi dodici uomini tra di voi, uno per ogni tribù. |
| 24 Qui cum perrexissent, et ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem botri : et considerata terra, | 24 Essi si sono volti, sono saliti sulla montagna, sono giunti fino alla valle di Eshchol e hanno perlustrato la terra. |
| 25 sumentes de fructibus ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, atque dixerunt : Bona est terra, quam Dominus Deus noster daturus est nobis. | 25 Con la loro mano hanno preso frutti della terra, li hanno portati a noi e ci hanno riferito: “La terra che Jahvè nostro Dio sta per darci è buona”. |
| 26 Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri, | 26 Ma voi non avete voluto salire e avete disprezzato ostinatamente la bocca di Jahvè vostro Dio |
| 27 murmurastis in tabernaculis vestris, atque dixistis : Odit nos Dominus, et idcirco eduxit nos de terra Ægypti, ut traderet nos in manu Amorrhæi, atque deleret. | 27 e, nelle vostre tende, avete mormorato dicendo: “Per odio contro di noi Jahvè ci ha fatto uscire dalla terra d’Egitto per metterci in mano agli Amorrei e così distruggerci. |
| 28 Quo ascendemus ? nuntii terruerunt cor nostrum, dicentes : Maxima multitudo est, et nobis statura procerior ; urbes magnæ, et ad cælum usque munitæ : filios Enacim vidimus ibi. | 28 Dove stiamo salendo? I nostri fratelli hanno liquefatto il nostro cuore, affermando: È un popolo più potente e alto di noi, le città sono grandi e così fortificate da raggiungere il cielo. Vi abbiamo visto perfino gli Anakiti”. |
| 29 Et dixi vobis : Nolite metuere, nec timeatis eos : | 29 Vi ho detto: “Non dovete spaventarvi, non dovete aver paura di loro. |
| 30 Dominus Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit, sicut fecit in Ægypto cunctis videntibus. | 30 Jahvè vostro Dio, che cammina innanzi a voi, egli stesso combatterà in vostro favore come ha fatto in Egitto sotto i vostri occhi; |
| 31 Et in solitudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus, ut solet homo gestare parvulum filium suum, in omni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum istum. | 31 e nel deserto, dove tu hai visto come Jahvè tuo Dio lungo tutto il cammino che tu hai percorso, ti abbia portato fino al tuo arrivo in questo luogo, come un uomo porta il figlio. |
| 32 Et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro, | 32 Ma, nonostante ciò, avete continuato a non aver fiducia in Jahvè vostro Dio |
| 33 qui præcessit vos in via, et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis iter per ignem, et die per columnam nubis. | 33 che camminava innanzi a voi sul cammino per cercarvi un luogo dove drizzare l’accampamento: di notte sotto forma di fuoco per illuminare il cammino che dovevate percorrere, di giorno sotto forma di nube”. |
| 34 Cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum, iratus juravit, et ait : | 34 Jahvè, dopo aver udito il suono delle vostre parole, si è adirato e ha giurato: |
| 35 Non videbit quispiam de hominibus generationis hujus pessimæ terram bonam, quam sub juramento pollicitus sum patribus vestris, | 35 “Certo, fra questi uomini, questa perversa generazione, nessuno vedrà la buona terra che io ho giurato di dare ai vostri padri, |
| 36 præter Caleb filium Jephone : ipse enim videbit eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus, quia secutus est Dominum. | 36 eccetto Chaleb figlio di Jefunne: egli la vedrà; a lui e ai suoi figli darò la terra che ha calcato, poiché egli ha seguito pienamente Jahvè”. |
| 37 Nec miranda indignatio in populum, cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit : Nec tu ingredieris illuc : | 37 Per vostra causa Jahvè si è adirato anche contro di me: Neppure tu ha detto entrerai là. |
| 38 sed Josue filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc exhortare et robora, et ipse sorte terram dividet Israëli. | 38 Giosuè, figlio di Nun, colui che ti sta innanzi, è lui che entrerà là; fortificalo. Egli infatti, metterà Israele in possesso della terra. |
| 39 Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi ducerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam, ipsi ingredientur : et ipsis dabo terram, et possidebunt eam. | 39 I vostri bambini, dei quali avete detto che sarebbero divenuti un bottino, i vostri figli che oggi, non distinguono il bene dal male, essi entreranno là: a loro la darò, essi la possederanno. |
| 40 Vos autem revertimini, et abite in solitudinem per viam maris Rubri. | 40 Quanto a voi, voltatevi, riprendele il viaggio verso il deserto sul cammino del Mare dei Giunchi”. |
| 41 Et respondistis mihi : Peccavimus Domino : ascendemus et pugnabimus, sicut præcepit Dominus Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in montem, | 41 Allora, voi mi avete risposto: “Abbiamo peccato contro Jahvè nostro Dio. Saliremo e combatteremo come ci ha prescritto Jahvè nostro Dio”. Ognuno si è cinto le armi e avete provato a salire verso la montagna. |
| 42 ait mihi Dominus : Dic ad eos : Nolite ascendere, neque pugnetis : non enim sum vobiscum : ne cadatis coram inimicis vestris. | 42 Jahvè mi ha detto: “Riferisci loro: Non dovete né salire né combattere, poiché io non sono in mezzo a voi; non dovete soccombere innanzi ai vostri nemici”. |
| 43 Locutus sum, et non audistis : sed adversantes imperio Domini, et tumentes superbia, ascendistis in montem. | 43 lo ve l’ho detto, ma voi non avete voluto ascoltare: avete disprezzato ostinatamente la bocca di Jahvè salendo presuntuosamente verso la montagna. |
| 44 Itaque egressus Amorrhæus, qui habitabat in montibus, et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes persequi : et cecidit de Seir usque Horma. | 44 L’Amorreo, che abita quelle montagne, è uscito incontro a voi, vi ha inseguito come fanno le api e vi ha disperso da Seir fino a Khorma. |
| 45 Cumque reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos, nec voci vestræ voluit acquiescere. | 45 Al vostro ritorno avete pianto innanzi a Jahvè, ma Jahvè non ha voluto ascoltare la vostra voce, non ha prestato l’orecchio a voi. |
| 46 Sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore. | 46 A Kadesh-Barne avete dimorato molto tempo, secondo il tempo in cui avete dimorato là». |