Ecclesiastes 1
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Biblia Sagrada Católica |
|---|---|
| 1 Verba Ecclesiastæ, filii David, regis Jerusalem. | 1 Palavras do Eclesiastes, filho de Davi, rei de Jerusalém. |
| 2 Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes ; vanitas vanitatum, et omnia vanitas. | 2 Vaidade das vaidades, diz o Eclesiastes, vaidade das vaidades! Tudo é vaidade. |
| 3 Quid habet amplius homo de universo labore suo quo laborat sub sole ? | 3 Que proveito tira o homem de todo o trabalho com que se afadiga debaixo do sol? |
| 4 Generatio præterit, et generatio advenit ; terra autem in æternum stat. | 4 Uma geração passa, outra vem; mas a terra sempre subsiste. |
| 5 Oritur sol et occidit, et ad locum suum revertitur ; ibique renascens, | 5 O sol se levanta, o sol se põe; apressa-se a voltar a seu lugar; em seguida, se levanta de novo. |
| 6 gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem. Lustrans universa in circuitu pergit spiritus, et in circulos suos revertitur. | 6 O vento vai em direção ao sul, vai em direção ao norte, volteia e gira nos mesmos circuitos. |
| 7 Omnia flumina intrant in mare, et mare non redundat ; ad locum unde exeunt flumina revertuntur ut iterum fluant. | 7 Todos os rios se dirigem para o mar, e o mar não transborda. Em direção ao mar, para onde correm os rios, eles continuam a correr. |
| 8 Cunctæ res difficiles ; non potest eas homo explicare sermone. Non saturatur oculus visu, nec auris auditu impletur. | 8 Todas as coisas se afadigam, mais do que se pode dizer. A vista não se farta de ver, o ouvido nunca se sacia de ouvir. |
| 9 Quid est quod fuit ? Ipsum quod futurum est. Quid est quod factum est ? Ipsum quod faciendum est. | 9 O que foi é o que será: o que acontece é o que há de acontecer. Não há nada de novo debaixo do sol. |
| 10 Nihil sub sole novum, nec valet quisquam dicere : Ecce hoc recens est : jam enim præcessit in sæculis quæ fuerunt ante nos. | 10 Se é encontrada alguma coisa da qual se diz: Veja: isto é novo, ela já existia nos tempos passados. |
| 11 Non est priorum memoria ; sed nec eorum quidem quæ postea futura sunt erit recordatio apud eos qui futuri sunt in novissimo. | 11 Não há memória do que é antigo, e nossos descendentes não deixarão memória junto daqueles que virão depois deles. |
| 12 Ego Ecclesiastes fui rex Israël in Jerusalem ; | 12 Eu, o Eclesiastes, fui rei de Israel em Jerusalém. |
| 13 et proposui in animo meo quærere et investigare sapienter de omnibus quæ fiunt sub sole. Hanc occupationem pessimam dedit Deus filiis hominum, ut occuparentur in ea. | 13 Apliquei meu espírito a um estudo atencioso e à sábia observação de tudo que se passa debaixo dos céus: Deus impôs aos homens esta ocupação ingrata. |
| 14 Vidi cuncta quæ fiunt sub sole, et ecce universa vanitas et afflictio spiritus. | 14 Vi tudo o que se faz debaixo do sol, e eis: tudo vaidade, e vento que passa. |
| 15 Perversi difficile corriguntur, et stultorum infinitus est numerus. | 15 O que está curvado não se pode endireitar, e o que falta não se pode calcular. |
| 16 Locutus sum in corde meo, dicens : Ecce magnus effectus sum, et præcessi omnes sapientia qui fuerunt ante me in Jerusalem ; et mens mea contemplata est multa sapienter, et didici. | 16 Eu disse comigo mesmo: Eis que amontoei e acumulei mais sabedoria que todos os que me precederam em Jerusalém. Porque meu espírito estudou muito a sabedoria e a ciência, |
| 17 Dedique cor meum ut scirem prudentiam atque doctrinam, erroresque et stultitiam ; et agnovi quod in his quoque esset labor et afflictio spiritus : | 17 e apliquei o meu espírito ao discernimento da sabedoria, da loucura e da tolice. Mas cheguei à conclusão de que isso é também vento que passa. |
| 18 eo quod in multa sapientia multa sit indignatio ; et qui addit scientiam, addit et laborem. | 18 Porque no acúmulo de sabedoria, acumula-se tristeza, e que aumenta a ciência, aumenta a dor. |