Paralipomenon I 19

VULGATA	Peshitta
1 Accidit autem ut moreretur Naas rex filiorum Ammon, et regnaret filius ejus pro eo.	1 ܘܗܘܐ ܡܢ ܒܬܪ ܗܠܝܢ ܘܡܝܬ ܢܚܫ ܡܠܟܐ ܕܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܘܐܡܠܟ ܚܢܘܢ ܒܪܗ ܒܬܪܗ
2 Dixitque David : Faciam misericordiam cum Hanon filio Naas : præstitit enim mihi pater ejus gratiam. Misitque David nuntios ad consolandum eum super morte patris sui. Qui cum pervenissent in terram filiorum Ammon ut consolarentur Hanon,	2 ܘܐܡܪ ܕܘܝܕ ܡܥܒܕ ܐܥܒܕ ܚܣܕܐ ܥܡ ܚܢܘܢ ܒܪ ܢܚܫ ܐܝܟܢܐ ܕܥܒܕ ܐܒܘܗܝ ܥܡܝ ܚܣܕܐ ܘܫܕܪ ܕܘܝܕ ܐܝܙ̈ܓܕܐ ܠܡܒܝܐܘܬܗ ܥܠ ܐܒܘܗܝ ܘܐܬܘ ܥܒ̣ܕ̈ܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܠܐܪܥܐ ܕܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܠܘܬ ܚܢܘܢ ܠܡܒܝܐܘܬܗ
3 dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon : Tu forsitan putas, quod David honoris causa in patrem tuum miserit qui consolentur te : nec animadvertis quod ut explorent, et investigent, et scrutentur terram tuam, venerint ad te servi ejus.	3 ܘܐܡ̇ܪܝܢ ܪܘܪ̈ܒܢܐ ܕܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܠܚܢܘܢ ܡܪܗܘܢ ܡܝܩܪܘ ܡܝܩܪ ܗܘܐ ܕܘܝܕ ܠܐܒܘܟ ܒܚܝܘ̈ܗܝ ܡܛܠ ܕܗܐ ܫܕܪ ܠܟ ܡܒܝܐ̈ܢܐ ܡܛܠ ܕܠܡܓܫ ܡܕܝܢܬܐ ܘܠܡܕܥ ܡܦܩ̈ܢܐ ܘܡܥ̈ܠܢܐ ܫܕܪ ܕܘܝܕ ܥܒ̣ܕ̈ܘܗܝ ܠܘܬܢ
4 Igitur Hanon pueros David decalvavit, et rasit, et præcidit tunicas eorum a natibus usque ad pedes, et dimisit eos.	4 ܘܕܒܪ ܚܢܘܢ ܠܥܒ̣ܕ̈ܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܘܓܪܥ ܦܠܓܘܬ ܕܩܢܝ̈ܗܘܢ ܘܦܠܓܘܬ ܪ̈ܫܝܗܘܢ ܘܩܕܕ ܟܘܬܝ̈ܢܝܬܗܘܢ ܥܕܡܐ ܠܟܢܘܬܫܪ̈ܝܗܘܢ ܘܫܕܪ ܐܢܘܢ
5 Qui cum abiissent, et hoc mandassent David, misit in occursum eorum (grandem enim contumeliam sustinuerant) et præcepit ut manerent in Jericho, donec cresceret barba eorum, et tunc reverterentur.	5 ܘܚܘܝܘ ܠܕܘܝܕ ܘܫܕܪ ܠܐܘܪܥܗܘܢ ܕܓܒܪ̈ܐ ܡܛܠ ܕܒܗܝܬܝܢ ܗܘܘ ܛܒ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܡܠܟܐ ܬܒܘ ܒܐܝܪܝܚܘ ܥܕܡܐ ܠܐܝܟܐ ܕܢܐܥܘܢ ܕܩܢܝ̈ܟܘܢ ܘܬܗܦܟܘܢ
6 Videntes autem filii Ammon quod injuriam fecissent David, tam Hanon quam reliquus populus, miserunt mille talenta argenti, ut conducerent sibi de Mesopotamia, et de Syria Maacha, et de Soba currus et equites.	6 ܘܚܙܘ ܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܕܐܣܟܠܘ ܒܥܒ̣ܕ̈ܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܘܫܕܪ ܚܢܘܢ ܘܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܠܡܐܓܪ ܠܗܘܢ ܒܐܠܦ ܟܟܪ̈ܝܢ ܕܟܣܦܐ ܡܢ ܐܪܡ ܢܗܪ̈ܝܢ ܘܡܢ ܚܪܢ ܘܡܢ ܢܨܝܒܝܢ ܘܡܢ ܐܕܘܡ ܙܘܓ̈ܐ ܘܦܪ̈ܫܐ
7 Conduxeruntque triginta duo millia curruum, et regem Maacha cum populo ejus. Qui cum venissent, castrametati sunt e regione Medaba. Filii quoque Ammon congregati de urbibus suis venerunt ad bellum.	7 ܘܐܓܪܘ ܠܗܘܢ ܬܠܬܝܢ ܘܬܪܝܢ ܐܠܦ̈ܝܢ ܦܪ̈ܫܝܢ ܘܠܡܠܟܐ ܕܚܪܢ ܘܠܡܠܟܐ ܕܐܕܘܡ ܘܠܡܠܟܐ ܕܐܪܡ ܢܗܪ̈ܝܢ ܘܠܡܠܟܐ ܕܢܨܝܒܝܢ ܘܠܚܝ̈ܠܘܬܗܘܢ ܘܐܬܘ ܘܫܪܘ ܩܕܡ ܡܕܐܒܐ ܘܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܐܬܟܢܫܘ ܡܢ ܩܘܪ̈ܝܗܘܢ ܘܐܬܘ ܠܩܪܒܐ
8 Quod cum audisset David, misit Joab, et omnem exercitum virorum fortium :	8 ܘܫܡܥ ܕܘܝܕ ܘܫܕܪ ܠܝܘܐܒ ܘܠܟܠ ܚܝܠܘ̈ܬܐ ܕܓܢܒܪ̈ܐ
9 egressique filii Ammon, direxerunt aciem juxta portam civitatis ; reges autem, qui ad auxilium ejus venerant, separatim in agro steterunt.	9 ܘܢܦܩܘ ܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܘܥܒܕܘ ܩܪܒܐ ܩܕܡ ܬܪܥܐ ܘܗܠܝܢ ܡܠܟ̈ܐ ܗܢܘܢ ܘܚܝܠܘ̈ܬܗܘܢ ܫܪܝܢ ܗܘܘ ܒܠܚܘܕܝܗܘܢ ܒܚܩ̈ܠܬܐ
10 Igitur Joab, intelligens bellum ex adverso et post tergum contra se fieri, elegit viros fortissimos de universo Israël, et perrexit contra Syrum.	10 ܘܚܙܐ ܝܘܐܒ ܕܥܫܢ ܥܠܘܗܝ ܩܪܒܐ ܡܢ ܩܕܡܘܗܝ ܘܡܢ ܒܣܬܪܗ ܘܓܒܐ ܠܗ ̇—̇— ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܓܢܒܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܥܒܕܘ ܩܪܒܐ ܠܘܩܒܠ ܐܕܘܡ
11 Reliquam autem partem populi dedit sub manu Abisai fratris sui : et perrexerunt contra filios Ammon.	11 ܘܫܪܟܐ ܕܥܡܐ ܐܫܠܡ ܠܐܒܝܫܝ ܐܚܘܗܝ ܘܣܕܪ ܠܘܩܒܠ ܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ
12 Dixitque : Si vicerit me Syrus, auxilio eris mihi : si autem superaverint te filii Ammon, ero tibi in præsidium.	12 ܘܐܡܪ ܠܗ ܐܢܗܘ ܕܢܬܩܦ ܡܢܝ ܐܕܘܡ ܬܐܬܐ ܬܦܨܝܢܝ ܘܐܢ ܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܢܬܩܦܘܢ ܡܢܟ ܐܬܐ ܘܐܦܨܝܟ ܡܢܗܘܢ
13 Confortare, et agamus viriliter pro populo nostro, et pro urbibus Dei nostri : Dominus autem, quod in conspectu suo bonum est, faciet.	13 ܬܩܦ ܘܐܬܬܩܦ ܘܢܬܟܬܫ ܥܠ ܐܦ̈ܝ ܥܡܢ ܘܥܠ ܐܦ̈ܝ ܩܘܪ̈ܝܐ ܕܐܠܗܢ ܘܡܪܝܐ ܢܥܒܕ ܡܕܡ ܕܫܦܝܪ ܒܥܝܢ̈ܘܗܝ
14 Perrexit ergo Joab et populus qui cum eo erat, contra Syrum ad prælium : et fugavit eos.	14 ܘܩܪܒ ܝܘܐܒ ܘܥܡܐ ܕܐܝܬ ܥܡܗ ܠܡܬܟܬܫܘ ܥܡ ܐܕܘܡ̈ܝܐ ܘܥܪܩܘ ܡܢ ܩܕܡܘܗܝ
15 Porro filii Ammon videntes quod fugisset Syrus, ipsi quoque fugerunt Abisai fratrem ejus, et ingressi sunt civitatem : reversusque est etiam Joab in Jerusalem.	15 ܘܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ ܚܙܘ ܕܥܪܩܘ ܐܕܘܡ̈ܝܐ ܘܥܪܩܘ ܐܦ ܗܢܘܢ ܡܢ ܩܕܡ ܐܒܝܫܝ ܐܚܘܗܝ ܘܐܬܘ ܠܩܪܝܬܐ ܘܗܦܟ ܝܘܐܒ ܠܐܘܪܫܠܡ
16 Videns autem Syrus quod cecidisset coram Israël, misit nuntios, et adduxit Syrum, qui erat trans fluvium : Sophach autem princeps militiæ Adarezer erat dux eorum.	16 ܘܚܙܘ ܐܕܘ̈ܡܝܐ ܕܐܬܬܒܪܘ ܩܕܡ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܫܕܪܘ ܐܝܙ̈ܓܕܐ ܘܐܦܩܘ ܠܐܕܘܡ̈ܝܐ ܕܐܝܬ ܡܢ ܥܒܪ ܢܗܪܐ ܘܐܬܘ ܠܚܝܠܡ ܘܫܘܒܟ ܪܒ ܚܝܠܗ ܕܗܕܪܥܙܪ ܩܕܡܝܗܘܢ
17 Quod cum nuntiatum esset David, congregavit universum Israël, et transivit Jordanem, irruitque in eos et direxit ex adverso aciem, illis contra pugnantibus.	17 ܘܚܘܝܘ ܠܕܘܝܕ ܘܟܢܫ ܠܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܬܐ ܥܠܝܗܘܢ ܘܣܕܪ ܕܘܝܕ ܠܘܩܒܠ ܐܕܘܡ̈ܝܐ ܩܪܒܐ ܘܐܬܟܬܫܘ ܥܡܗܘܢ
18 Fugit autem Syrus Israël, et interfecit David de Syris septem millia curruum, et quadraginta millia peditum, et Sophach exercitus principem.	18 ܘܥܪܩܘ ܐܕܘ̈ܡܝܐ ܡܢ ܩܕܡ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܐܝܠ ܘܚܪܒ ܕܘܝܕ ܒܐܕܘܡ̈ܝܐ ܫܒܥܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܙܘ̈ܓܝܢ ܘܐܪ̈ܒܥܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܪ̈ܓܠܝܐ ܘܫܘܒܟ ܪܒ ܚܝܠܗ ܕܗܕܪܥܙܪ ܐܬܩܛܠ ܬܡܢ
19 Videntes autem servi Adarezer se ab Israël esse superatos, transfugerunt ad David, et servierunt ei : noluitque ultra Syria auxilium præbere filiis Ammon.	19 ܘܚܙܘ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܗܕܪܥܙܪ ܕܐܬܬܒܪܘ ܩܕܡ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܫܠܡܘ ܠܕܘܝܕ ܘܦܠܚܘܗܝ ܘܠܐ ܨܒܘ ܐܕܘ̈ܡܝܐ ܠܡܥܕܪܘ ܬܘܒ ܠܒ̈ܢܝ ܥܡܘܢ