Genesis 37
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Modern Hebrew Bible |
|---|---|
| 1 Habitavit autem Jacob in terra Chanaan, in qua pater suus peregrinatus est. | 1 וישב יעקב בארץ מגורי אביו בארץ כנען |
| 2 Et hæ sunt generationes ejus : Joseph cum sedecim esset annorum, pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer : et erat cum filiis Balæ et Zelphæ uxorum patris sui : accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo. | 2 אלה תלדות יעקב יוסף בן שבע עשרה שנה היה רעה את אחיו בצאן והוא נער את בני בלהה ואת בני זלפה נשי אביו ויבא יוסף את דבתם רעה אל אביהם |
| 3 Israël autem diligebat Joseph super omnes filios suos, eo quod in senectute genuisset eum : fecitque ei tunicam polymitam. | 3 וישראל אהב את יוסף מכל בניו כי בן זקנים הוא לו ועשה לו כתנת פסים |
| 4 Videntes autem fratres ejus quod a patre plus cunctis filiis amaretur, oderant eum, nec poterant ei quidquam pacifice loqui. | 4 ויראו אחיו כי אתו אהב אביהם מכל אחיו וישנאו אתו ולא יכלו דברו לשלם |
| 5 Accidit quoque ut visum somnium referret fratribus suis : quæ causa majoris odii seminarium fuit. | 5 ויחלם יוסף חלום ויגד לאחיו ויוספו עוד שנא אתו |
| 6 Dixitque ad eos : Audite somnium meum quod vidi : | 6 ויאמר אליהם שמעו נא החלום הזה אשר חלמתי |
| 7 putabam nos ligare manipulos in agro : et quasi consurgere manipulum meum, et stare, vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum. | 7 והנה אנחנו מאלמים אלמים בתוך השדה והנה קמה אלמתי וגם נצבה והנה תסבינה אלמתיכם ותשתחוין לאלמתי |
| 8 Responderunt fratres ejus : Numquid rex noster eris ? aut subjiciemur ditioni tuæ ? Hæc ergo causa somniorum atque sermonum, invidiæ et odii fomitem ministravit. | 8 ויאמרו לו אחיו המלך תמלך עלינו אם משול תמשל בנו ויוספו עוד שנא אתו על חלמתיו ועל דבריו |
| 9 Aliud quoque vidit somnium, quod narrans fratribus, ait : Vidi per somnium, quasi solem, et lunam, et stellas undecim adorare me. | 9 ויחלם עוד חלום אחר ויספר אתו לאחיו ויאמר הנה חלמתי חלום עוד והנה השמש והירח ואחד עשר כוכבים משתחוים לי |
| 10 Quod cum patri suo, et fratribus retulisset, increpavit eum pater suus, et dixit : Quid sibi vult hoc somnium quod vidisti ? num ego et mater tua, et fratres tui adorabimus te super terram ? | 10 ויספר אל אביו ואל אחיו ויגער בו אביו ויאמר לו מה החלום הזה אשר חלמת הבוא נבוא אני ואמך ואחיך להשתחות לך ארצה |
| 11 Invidebant ei igitur fratres sui : pater vero rem tacitus considerabat. | 11 ויקנאו בו אחיו ואביו שמר את הדבר |
| 12 Cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sichem, | 12 וילכו אחיו לרעות את צאן אביהם בשכם |
| 13 dixit ad eum Israël : Fratres tui pascunt oves in Sichimis : veni, mittam te ad eos. Quo respondente, | 13 ויאמר ישראל אל יוסף הלוא אחיך רעים בשכם לכה ואשלחך אליהם ויאמר לו הנני |
| 14 Præsto sum, ait ei : Vade, et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos, et pecora : et renuntia mihi quid agatur. Missus de valle Hebron, venit in Sichem : | 14 ויאמר לו לך נא ראה את שלום אחיך ואת שלום הצאן והשבני דבר וישלחהו מעמק חברון ויבא שכמה |
| 15 invenitque eum vir errantem in agro, et interrogavit quid quæreret. | 15 וימצאהו איש והנה תעה בשדה וישאלהו האיש לאמר מה תבקש |
| 16 At ille respondit : Fratres meos quæro : indica mihi ubi pascant greges. | 16 ויאמר את אחי אנכי מבקש הגידה נא לי איפה הם רעים |
| 17 Dixitque ei vir : Recesserunt de loco isto : audivi autem eos dicentes : Eamus in Dothain. Perrexit ergo Joseph post fratres suos, et invenit eos in Dothain. | 17 ויאמר האיש נסעו מזה כי שמעתי אמרים נלכה דתינה וילך יוסף אחר אחיו וימצאם בדתן |
| 18 Qui cum vidissent eum procul, antequam accederet ad eos, cogitaverunt illum occidere : | 18 ויראו אתו מרחק ובטרם יקרב אליהם ויתנכלו אתו להמיתו |
| 19 et mutuo loquebantur : Ecce somniator venit : | 19 ויאמרו איש אל אחיו הנה בעל החלמות הלזה בא |
| 20 venite, occidamus eum, et mittamus in cisternam veterem : dicemusque : Fera pessima devoravit eum : et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua. | 20 ועתה לכו ונהרגהו ונשלכהו באחד הברות ואמרנו חיה רעה אכלתהו ונראה מה יהיו חלמתיו |
| 21 Audiens autem hoc Ruben, nitebatur liberare eum de manibus eorum, et dicebat : | 21 וישמע ראובן ויצלהו מידם ויאמר לא נכנו נפש |
| 22 Non interficiatis animam ejus, nec effundatis sanguinem : sed projicite eum in cisternam hanc, quæ est in solitudine, manusque vestras servate innoxias : hoc autem dicebat, volens eripere eum de manibus eorum, et reddere patri suo. | 22 ויאמר אלהם ראובן אל תשפכו דם השליכו אתו אל הבור הזה אשר במדבר ויד אל תשלחו בו למען הציל אתו מידם להשיבו אל אביו |
| 23 Confestim igitur ut pervenit ad fratres suos, nudaverunt eum tunica talari et polymita : | 23 ויהי כאשר בא יוסף אל אחיו ויפשיטו את יוסף את כתנתו את כתנת הפסים אשר עליו |
| 24 miseruntque eum in cisternam veterem, quæ non habebat aquam. | 24 ויקחהו וישלכו אתו הברה והבור רק אין בו מים |
| 25 Et sedentes ut comederent panem, viderunt Ismaëlitas viatores venire de Galaad, et camelos eorum portantes aromata, et resinam, et stacten in Ægyptum. | 25 וישבו לאכל לחם וישאו עיניהם ויראו והנה ארחת ישמעאלים באה מגלעד וגמליהם נשאים נכאת וצרי ולט הולכים להוריד מצרימה |
| 26 Dixit ergo Judas fratribus suis : Quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum, et celaverimus sanguinem ipsius ? | 26 ויאמר יהודה אל אחיו מה בצע כי נהרג את אחינו וכסינו את דמו |
| 27 melius est ut venundetur Ismaëlitis, et manus nostræ non polluantur : frater enim et caro nostra est. Acquieverunt fratres sermonibus illius. | 27 לכו ונמכרנו לישמעאלים וידנו אל תהי בו כי אחינו בשרנו הוא וישמעו אחיו |
| 28 Et prætereuntibus Madianitis negotiatoribus, extrahentes eum de cisterna, vendiderunt eum Ismaëlitis, viginti argenteis : qui duxerunt eum in Ægyptum. | 28 ויעברו אנשים מדינים סחרים וימשכו ויעלו את יוסף מן הבור וימכרו את יוסף לישמעאלים בעשרים כסף ויביאו את יוסף מצרימה |
| 29 Reversusque Ruben ad cisternam, non invenit puerum : | 29 וישב ראובן אל הבור והנה אין יוסף בבור ויקרע את בגדיו |
| 30 et scissis vestibus pergens ad fratres suos, ait : Puer non comparet, et ego quo ibo ? | 30 וישב אל אחיו ויאמר הילד איננו ואני אנה אני בא |
| 31 Tulerunt autem tunicam ejus, et in sanguine hædi, quem occiderant, tinxerunt : | 31 ויקחו את כתנת יוסף וישחטו שעיר עזים ויטבלו את הכתנת בדם |
| 32 mittentes qui ferrent ad patrem, et dicerent : Hanc invenimus : vide utrum tunica filii tui sit, an non. | 32 וישלחו את כתנת הפסים ויביאו אל אביהם ויאמרו זאת מצאנו הכר נא הכתנת בנך הוא אם לא |
| 33 Quam cum agnovisset pater, ait : Tunica filii mei est : fera pessima comedit eum, bestia devoravit Joseph. | 33 ויכירה ויאמר כתנת בני חיה רעה אכלתהו טרף טרף יוסף |
| 34 Scissisque vestibus, indutus est cilicio, lugens filium suum multo tempore. | 34 ויקרע יעקב שמלתיו וישם שק במתניו ויתאבל על בנו ימים רבים |
| 35 Congregatis autem cunctis liberis ejus ut lenirent dolorem patris, noluit consolationem accipere, sed ait : Descendam ad filium meum lugens in infernum. Et illo perseverante in fletu, | 35 ויקמו כל בניו וכל בנתיו לנחמו וימאן להתנחם ויאמר כי ארד אל בני אבל שאלה ויבך אתו אביו |
| 36 Madianitæ vendiderunt Joseph in Ægypto Putiphari eunucho Pharaonis, magistro militum. | 36 והמדנים מכרו אתו אל מצרים לפוטיפר סריס פרעה שר הטבחים |