SCRUTATIO

Domenica, 12 luglio 2026 - San Benedetto ( Letture di oggi)

A zsoltárok könyve 48


font
KÁLDI-NEOVULGÁTABiblia Matos Soares
1 Ének. Kóré fiainak zsoltára.1 Ao mestre do coro. Dos filhos de Coré. Salmo.
2 Nagy az Úr, minden dicséretre méltó Istenünk városában.2 Ouvi todas isto, ó nações; estai atentos, vós todos que povoais a terra,
3 Pompás magaslat az ő szent hegye, gyönyörűsége az egész földnek. Sion hegye messzi észak, a nagy király városa.3 tanto os nascidos de plebeus, como os nobres, à uma juntamente o rico e o pobre.
4 Házaiban úgy ismerik Istent, mint menedéket.4 A minha boca vai proferir sabedoria, e a meditação do meu coração (manifestará) inteligência.
5 Mert íme, a föld királyai összegyűltek és egyesültek.5 Inclinarei o meu ouvido ao provérbio, resolverei o meu enigma ao som da lira.
6 De ahogy meglátták, ámulatba estek, Megrémültek, megremegtek;6 Por que hei-de temer eu nos dias maus, quando me circunda a iniquidade dos insidiadores,
7 Rettegés fogta el őket ott, s a vajúdó asszonyéhoz hasonló gyötrelem.7 que confiam na sua opulência, e se gloriam na multidão das suas riquezas?
8 Hatalmas széllel összetörted a társisi hajókat.8 Na verdade ninguém pode livrar-se a si próprio, nem dar a Deus o preço do seu resgate;
9 Amint hallottuk, magunk is láttuk, hogy a seregek Urának városát, a mi Istenünknek városát örökre alapította Isten!9 o livrar a própria vida é coisa muitíssimo cara e nunca bastará
10 Megemlékezünk irgalmadról, ó Isten, templomod belsejében.10 para que possa viver sempre, sem ver a morte.
11 Mint ahogy híred, ó Isten, dicséreted is betölti a föld határait; Jobbod igazsággal teljes.11 Verá, com efeito, que morrem os sábios, o insensato e o néscio perecem igualmente, e deixam a outros as suas riquezas.
12 Örvendezik Sion hegye, s Júda leányai ujjongva örülnek ítéleteidnek, Uram.12 Os sepulcros serão as suas habitações para sempre, suas moradas de geração em geração, posto que tenham dado os seus nomes às terras.
13 Járjátok körül Siont, nézzétek meg, számláljátok meg tornyait!13 De facto o homem não permanecerá na opulência: é semelhante às alimárias que perecem.
14 Tekintsétek meg erődítéseit, járjátok be házait, hogy elmondhassátok a jövendő nemzedéknek!14 Este é o caminho dos que presumem nèsciamente, e este é o fim dos que se deleitam na sua sorte.
15 Valóban ő az Isten, a mi Istenünk örökké, mindörökkön örökké, ő vezet minket mindörökké!15 Como (um rebanho de) ovelhas, são postos na morada dos mortos; a morte os apascenta, e os justos os dominam. Depressa desaparecerá a sua figura, e a habitação dos mortos será a sua morada.
16 Deus, porém, livrará a minha alma da morada dos mortos, pois me tomará consigo.
17 Não te dê cuidado quando alguém enriquecer, quando crescer a opulência da sua casa:
18 realmente, em morrendo nada levará consigo, nem a sua opulência descerá com ele.
19 Ainda que em vida se tenha felicitado (dizendo): "Hão-de celebrar-te, porque te trataste bem",
20 irá para a morada de seus pais, que jamais verão a luz.
21 O homem que vive na opulência e não reflecte, é semelhante às alimárias que perecem.