Jakovljeva poslanica 1

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Jakov, sluga Boga i Gospodina Isusa Krista: dvanaestorim plemenima raseljeništva pozdrav.	1 Santiago, siervo de Dios y del Señor Jesucristo, a las doce tribus en la diáspora: saludos.
2 Pravom radošću smatrajte, braćo moja, kad upadnete u razne kušnje	2 Considerad, hermanos míos, un gran gozo cuando os veáis rodeados de toda clase de pruebas,
3 znajući da prokušanost vaše vjere rađa postojanošću.	3 sabiendo que la autenticidad de vuestra fe produce paciencia.
4 Ali neka postojanost bude na djelu savršena da budete savršeni i potpuni, bez ikakva nedostatka.	4 Pero que la paciencia lleve consigo una obra perfecta, para que seáis perfectos e íntegros, sin ninguna deficiencia.
5 Nedostaje li komu od vas mudrosti, neka ište od Boga, koji svima daje rado i bez negodovanja, i dat će mu se.	5 Y si alguno de vosotros carece de sabiduría, pídasela a Dios, que da a todos generosamente y sin reproche alguno, y él se la concederá.
6 Ali neka ište s vjerom, bez ikakva kolebanja. Jer kolebljivac je sličan morskom valovlju, uzburkanu i gonjenu.	6 Pero que pida con fe, sin titubear nada, pues el que titubea se parece a una ola del mar agitada y sacudida por el viento.
7 Neka takav ne misli da će primiti što od Gospodina –	7 No se crea un individuo así que va a recibir algo del Señor;
8 čovjek duše dvoumne, nepostojan na svim putovima svojim.	8 es un hombre inconstante, indeciso en todos sus caminos.
9 Neka se brat niska soja ponosi svojim uzvišenjem,	9 Que el hermano de condición humilde se sienta orgulloso de su alta dignidad,
10 a bogataš svojim poniženjem. Ta proći će kao cvijet trave:	10 y el rico de su pequeñez, porque pasará como flor de hierba.
11 sunce ogranu žarko te usahnu trava i cvijet njezin uvenu; dražest mu lica propade. Tako će i bogataš na stazama svojim usahnuti.	11 Pues sale el sol con su ardor y seca la hierba, se cae la flor y se pierde la belleza de su aspecto; así también se marchitará el rico en sus empresas.
12 Blago čovjeku koji trpi kušnju: prokušan, primit će vijenac života koji je Gospodin obećao onima što ga ljube.	12 Bienaventurado el hombre que aguanta la prueba, porque, si sale airoso, recibirá la corona de la vida que el Señor prometió a los que lo aman.
13 Neka nitko u napasti ne rekne: »Bog me napastuje.« Ta Bog ne može biti napastovan na zlo, i ne napastuje nikoga.	13 Cuando alguien se vea tentado, que no diga: «Es Dios quien me tienta»; pues Dios no es tentado por el mal y él no tienta a nadie.
14 Nego svakoga napastuje njegova požuda koja ga privlači i mami.	14 A cada uno lo tienta su propio deseo cuando lo arrastra y lo seduce;
15 Požuda zatim, zatrudnjevši, rađa grijehom, a grijeh izvršen rađa smrću.	15 después el deseo concibe y da a luz al pecado, y entonces el pecado, cuando madura, engendra muerte.
16 Ne varajte se, braćo moja ljubljena!	16 No os engañéis, mis queridos hermanos.
17 Svaki dobar dar, svaki savršen poklon odozgor je, silazi od Oca svjetlilâ u kome nema promjene ni sjene od mijene.	17 Todo buen regalo y todo don perfecto viene de arriba, procede del Padre de las luces, en el cual no hay ni alteración ni sombra de mutación.
18 Po svom naumu on nas porodi riječju Istine da budemo prvina neka njegovih stvorova.	18 Por propia iniciativa nos engendró con la palabra de la verdad, para que seamos como una primicia de sus criaturas.
19 Znajte, braćo moja ljubljena! Svatko neka bude brz da sluša, spor da govori, spor na srdžbu.	19 Tened esto presente, mis queridos hermanos: que toda persona sea pronta para escuchar, lenta para hablar y lenta a la ira,
20 Jer srdžba čovjekova ne čini pravde Božje.	20 pues la ira del hombre no produce la justicia que Dios quiere.
21 Zato odložite svaku prljavštinu i preostalu zloću i sa svom krotkošću primite usađenu riječ koja ima moć spasiti duše vaše.	21 Por eso, desechad toda inmundicia y la carga de mal que os sobra y acoged con docilidad esa palabra, que ha sido injertada en vosotros y es capaz de salvar vuestras vidas.
22 Budite vršitelji riječi, a ne samo slušatelji, zavaravajući sami sebe.	22 Poned en práctica la palabra y no os contentéis con oírla, engañándoos a vosotros mismos.
23 Jer ako je tko slušatelj riječi, a ne i izvršitelj, sličan je čovjeku koji motri svoje rođeno lice u zrcalu:	23 Porque quien oye la palabra y no la pone en práctica, ese se parece al hombre que se miraba la cara en un espejo
24 promotri se, ode i odmah zaboravi kakav bijaše.	24 y, apenas se miraba, daba media vuelta y se olvidaba de cómo era.
25 A koji se òglêdâ u savršenom zakonu slobode i uza nj prione, ne kao zaboravan slušatelj nego djelotvoran izvršitelj, blažen će biti u svem djelovanju svome.	25 Pero el que se concentra en una ley perfecta, la de la libertad, y permanece en ella, no como oyente olvidadizo, sino poniéndola en práctica, ese será dichoso al practicarla.
26 Smatra li se tko bogoljubnim, a ne obuzdava svoga jezika, nego zavarava srce svoje, isprazna je njegova bogoljubnost.	26 Si alguien se cree religioso y no refrena su lengua, sino que se engaña a sí mismo, su religiosidad está vacía.
27 Bogoljubnost čista i neokaljana jest: zauzimati se za sirote i udovice u njihovoj nevolji, čuvati se neokaljanim od ovoga svijeta.	27 La religiosidad auténtica e intachable a los ojos de Dios Padre es esta: atender a huérfanos y viudas en su aflicción y mantenerse incontaminado del mundo.