Poslanica Rimljanima 10

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Braćo! Želja je srca moga i molitva Bogu za njih: da se spase.	1 Hermanos, el deseo de mi corazón y mi oración a Dios en favor suyo es que se salven.
2 Svjedočim doista za njih: imaju revnosti Božje, ali ne u pravom razumijevanju.	2 Pues puedo testificar en su favor que tienen celo de Dios, aunque no según un conocimiento adecuado.
3 Ne priznajući, doista, Božje pravednosti i tražeći uspostaviti svoju, pravednosti se Božjoj ne podložiše.	3 En efecto, desconociendo la justicia de Dios y buscando establecer su propia justicia, no se sometieron a la justicia de Dios;
4 Jer dovršetak je Zakona Krist – na opravdanje svakomu tko vjeruje.	4 pues el fin de la ley es Cristo, para justificación de todo el que cree.
5 Božjoj Da, Mojsije piše o onoj pravednosti iz Zakona: Tko je vrši, naći će život u njoj.	5 Porque acerca de la justicia que viene de la ley, escribe Moisés que la persona que hace estas cosas vivirá por ellas;
6 A pravednost iz vjere ovako veli: Nemoj reći u srcu svom: Tko će se popeti na nebo – to jest Krista svesti?	6 en cambio, la justicia que procede de la fe dice así: No digas en tu corazón: ¿Quién subirá al cielo?, es decir, para hacer bajar a Cristo.
7 Ili: Tko će sići u bezdan – to jest izvesti Krista od mrtvih?	7 O ¿quién bajará al abismo?, es decir, para hacer subir a Cristo de entre los muertos.
8 Nego što veli? Blizu ti je Riječ, u ustima tvojim i u srcu tvome – to jest Riječ vjere koju propovijedamo.	8 Pero ¿qué es lo que dice? La palabra está cerca de ti: la tienes en los labios y en el corazón. Se refiere a la palabra de la fe que anunciamos.
9 Jer ako ustima ispovijedaš da je Isus Gospodin, i srcem vjeruješ da ga je Bog uskrisio od mrtvih, bit ćeš spašen.	9 Porque, si profesas con tus labios que Jesús es Señor, y crees con tu corazón que Dios lo resucitó de entre los muertos, serás salvo.
10 Doista, srcem vjerovati opravdava, a ustima ispovijedati spašava.	10 Pues con el corazón se cree para alcanzar la justicia, y con los labios se profesa para alcanzar la salvación.
11 Jer veli Pismo: Tko god u nj vjeruje, neće se postidjeti.	11 Pues dice la Escritura: Nadie que crea en él quedará confundido.
12 Nema uistinu razlike između Židova i Grka jer jedan je Gospodin sviju, bogat prema svima koji ga prizivlju.	12 En efecto, no hay distinción entre judío y griego, porque uno mismo es el Señor de todos, generoso con todos los que lo invocan,
13 Jer: Tko god prizove ime Gospodnje, bit će spašen.	13 pues todo el que invoque el nombre del Señor será salvo.
14 Ali kako da prizovu onoga u koga ne povjerovaše? A kako da povjeruju u onoga koga nisu čuli? Kako pak da čuju bez propovjednika?	14 Ahora bien, ¿cómo invocarán a aquel en quien no han creído?; ¿cómo creerán en aquel de quien no han oído hablar?; ¿cómo oirán hablar de él sin nadie que anuncie?
15 A kako propovijedati bez poslanja? Tako je pisano: Kako li su ljupke noge onih koji donose blagovijest dobra.	15 y ¿cómo anunciarán si no los envían? Según está escrito: ¡Qué hermosos los pies de los que anuncian la Buena Noticia del bien!
16 Ali nisu svi poslušali blagovijesti – evanđelja! Zaista, Izaija veli: Gospodine, tko povjerova našoj poruci?	16 Pero no todos han prestado oídos al Evangelio. Pues Isaías afirma: Señor, ¿quién ha creído nuestro mensaje?
17 Dakle: vjera po poruci, a poruka riječju Kristovom.	17 Así, pues, la fe nace del mensaje que se escucha, y la escucha viene a través de la palabra de Cristo.
18 Nego pitam: Zar nisu čuli? Dapače! Po svoj zemlji razliježe se jeka, riječi njihove sve do nakraj svijeta.	18 Pero digo yo: ¿Es que no lo han oído? Todo lo contrario: A toda la tierra alcanza su pregón, y hasta los confines del orbe sus palabras.
19 Onda pitam: Zar Izrael nije shvatio? Najprije Mojsije veli: Ja ću vas na ljubomor izazvati pukom ništavnim, razdražit ću vas glupim nekim narodom.	19 Pero digo yo: ¿Es que Israel no comprendió? Moisés es el primero que afirma: Os daré celos con uno que no es pueblo, os provocaré con un pueblo insensato.
20 Izaija pak hrabro veli: Nađoše me koji me ne tražahu, objavih se onima koji me ne pitahu.	20 Isaías por su parte se atreve a decir: Fui hallado entre los que no me buscaban; me hice manifiesto a los que no preguntaban por mí.
21 A Izraelu veli: Cio dan pružah ruku narodu nepokornom i buntovnom.	21 Y a Israel le dice: Todo el día he extendido mi mano a un pueblo incrédulo y rebelde.