| 1 ויקרב חג המצות הנקרא פסח | 1 Nadchodziła uroczystość Przaśników, tak zwana Pascha. |
| 2 והכהנים הגדולים והסופרים מבקשים איך יהרגהו כי יראו מפני העם | 2 Arcykapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, jak by Go zabić, gdyż bali się ludu. |
| 3 והשטן נכנס ביהודה המכנה איש קריות והוא במספר שנים העשר | 3 Wtedy szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, który był jednym z Dwunastu. |
| 4 וילך וידבר עם ראשי הכהנים ושרי החיל איך ימסרנו אל ידם | 4 Poszedł więc i umówił się z arcykapłanami i dowódcami straży, jak ma im Go wydać. |
| 5 וישמחו ויאתו לתת לו כסף | 5 Ucieszyli się i ułożyli się z nim, że dadzą mu pieniądze. |
| 6 ויבטח אתם ויבקש תואנה למסרו אליהם שלא לעיני ההמון | 6 On zgodził się i szukał sposobności, żeby im Go wydać bez wiedzy tłumu. |
| 7 ויבא יום המצות אשר זבוח יזבח בו הפסח | 7 Tak nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. |
| 8 וישלח את פטרוס ואת יוחנן לאמר לכו והכינו לנו את הפסח ונאכלה | 8 Jezus posłał Piotra i Jana z poleceniem: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, byśmy mogli ją spożyć. |
| 9 ויאמרו אליו באי זה מקום תחפץ כי נכין אותו | 9 Oni Go zapytali: Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali? |
| 10 ויאמר אליהם הנה אתם באים העירה ופגע אתכם איש נשא צפחת מים לכו אחריו אל הבית אשר יבוא שמה | 10 Odpowiedział im: Oto gdy wejdziecie do miasta, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, |
| 11 ואמרתם אל בעל הבית כה אמר לך הרב איה המלון אשר אכלה שם את הפסח עם תלמידי | 11 i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami? |
| 12 והוא יראה אתכם עליה גדולה מצעה שם תכינו | 12 On wskaże wam salę dużą, usłaną; tam przygotujecie. |
| 13 וילכו וימצאו כאשר דבר אליהם ויכינו את הפסח | 13 Oni poszli, znaleźli tak, jak im powiedział, i przygotowali Paschę. |
| 14 ויהי כאשר הגיעה השעה ויסב הוא ושנים עשר השליחים אתו | 14 A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i Apostołowie z Nim. |
| 15 ויאמר אליהם נכסף נכספתי לאכל אתכם את הפסח הזה לפני ענותי | 15 Wtedy rzekł do nich: Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę cierpiał. |
| 16 כי אמר אני לכם אינני אכל אותו עוד עד כי ימלא במלכות האלהים | 16 Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym. |
| 17 ויקח את הכוס ויברך ויאמר קחו אתה וחלקו ביניכם | 17 Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie rzekł: Weźcie go i podzielcie między siebie; |
| 18 כי אמר אני לכם שתה לא אשתה מעתה מתנובת הגפן עד כי תבוא מלכות האלהים | 18 albowiem powiadam wam: odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże. |
| 19 ויקח את הלחם ויברך ויבצע ויתן להם לאמר זה גופי הנתן בעדכם זאת עשו לזכרוני | 19 Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! |
| 20 וכן גם את הכוס אחר הסעודה לאמר זו הכוס היא הברית החדשה בדמי הנשפך בעדכם | 20 Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana. |
| 21 אך הנה יד המסר אותי אתי על השלחן | 21 Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest ze Mną na stole. |
| 22 כי הן בן האדם הלך לו כפי אשר נחרץ עליו אבל אוי לאיש ההוא אשר על ידו ימסר | 22 Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi według tego, jak jest postanowione, lecz biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany. |
| 23 והם החלו לחקר איש את רעהו מי הוא זה מהם אשר יעשה זאת | 23 A oni zaczęli wypytywać jeden drugiego, kto by mógł spośród nich to uczynić. |
| 24 וגם מריבה היתה ביניהם מי יחשב להיות הגדול בהם | 24 Powstał również spór między nimi o to, który z nich zdaje się być największy. |
| 25 ויאמר אליהם מלכי הגוים רדים בהם ושליטיהם יקראו עשי חסד | 25 Lecz On rzekł do nich: Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy przyjmują nazwę dobroczyńców. |
| 26 ואתם לא כן כי הגדול בכם יהיה כצעיר והמשל יהיה כמשרת | 26 Wy zaś nie tak [macie postępować]. Lecz największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa! |
| 27 כי מי הוא הגדול אם המסב או המשרת הלא המסב ואני הנני בתוככם כמו המשרת | 27 Któż bowiem jest większy? Czy ten, kto siedzi za stołem, czy ten, kto służy? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem? Otóż Ja jestem pośród was jak ten, kto służy. |
| 28 ואתם הם העמדים עמדי עד עתה בנסיונתי | 28 Wyście wytrwali przy Mnie w moich przeciwnościach. |
| 29 לכן אני מנחיל אתכם כאשר הנחילני אבי את המלכות | 29 Dlatego i Ja przekazuję wam królestwo, jak Mnie przekazał je mój Ojciec: |
| 30 למען תאכלו ותשתו על שלחני במלכותי וישבתם על כסאות לשפט את שנים עשר שבטי ישראל | 30 abyście w królestwie moim jedli i pili przy moim stole oraz żebyście zasiadali na tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. |
| 31 ויאמר האדון שמעון שמעון הנה תבע אתכם השטן לזרותכם כחטים | 31 Szymonie, Szymonie, oto szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; |
| 32 ואני התפללתי בעדך אשר לא תכלה אמונתך ואתה כאשר תשוב חזק את אחיך | 32 ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci. |
| 33 והוא אמר אליו אדני הנני נכון ללכת אתך גם לבית האסורים גם למות | 33 On zaś rzekł: Panie, z Tobą gotów jestem iść nawet do więzienia i na śmierć. |
| 34 ויאמר אני אמר לך פטרוס לא יקרא תרנגל היום עד כי שלש פעמים כחשת בי לאמר לא ידעתיו | 34 Lecz Jezus odrzekł: Powiadam ci, Piotrze, nie zapieje dziś kogut, a ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz. |
| 35 ויאמר אליהם כאשר שלחתי אתכם בלי כיס ותרמיל ונעלים החסרתם דבר ויאמרו לא חסרנו כל דבר | 35 I rzekł do nich: Czy brak wam było czego, kiedy was posyłałem bez trzosa, bez torby i bez sandałów? Oni odpowiedzieli: Niczego. |
| 36 ויאמר אליהם אכן עתה אשר לו כיס ישאהו וכן גם את התרמיל ואשר אין לו הוא ימכר את בגדו ויקנה חרב | 36 Lecz teraz - mówił dalej - kto ma trzos, niech go weźmie; tak samo torbę; a kto nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i kupi miecz! |
| 37 כי אמר אני לכם אשר צריך עוד להתמלא בי הכתוב הזה ואת פשעים נמנה כי כל הכתוב עלי בא עד קצו | 37 Albowiem powiadam wam: to, co jest napisane, musi się spełnić na Mnie: Zaliczony został do złoczyńców. To bowiem, co się do Mnie odnosi, dochodzi kresu. |
| 38 ויאמרו אדנינו הנה פה שתי חרבות ויאמר אליהם די | 38 Oni rzekli: Panie, tu są dwa miecze. Odpowiedział im: Wystarczy. |
| 39 ויצא וילך כיום ביום על הר הזיתים וילכו אחריו גם תלמידיו | 39 Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną: towarzyszyli Mu także uczniowie. |
| 40 ויבא אל המקום ויאמר אליהם התפללו לבלתי בוא לידי נסיון | 40 Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich: Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. |
| 41 והוא נפרד מהם הרחק כקלע אבן ויכרע על ברכיו ויתפלל לאמר | 41 A sam oddalił się od nich na odległość jakby rzutu kamieniem, upadł na kolana i modlił się |
| 42 אבי אם רצונך להעביר מעלי את הכוס הזאת אך אל יהי כרצוני כי אם כרצונך | 42 tymi słowami: Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie! |
| 43 וירא אליו מלאך מן השמים ויחזקהו | 43 Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go. |
| 44 ויבאו עליו חבלי מות ויוסף להתפלל בחזקה ותהי זעתו כנטפי דם ירדים לארץ | 44 Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię. |
| 45 ויקם מהתפלל ויבא אל התלמידים וימצאם ישנים מיגון | 45 Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku. |
| 46 ]74-64[ ויאמר אליהם למה תישנו קומו והתפללו אשר לא תבאו לידי נסיונ, עודנו מדבר והנה המון ואחד משנים העשר הנקרא יהודה הלך לפניהם ויקרב אל ישוע לנשק לו | 46 Rzekł do nich: Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. |
| 47 ]74-64[ | 47 Gdy On jeszcze mówił, oto zjawił się tłum. A jeden z Dwunastu, imieniem Judasz, szedł na ich czele i zbliżył się do Jezusa, aby Go pocałować. |
| 48 ויאמר ישוע אליו יהודה הבנשיקה אתה מוסר את בן האדם | 48 Jezus mu rzekł: Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego? |
| 49 והאנשים אשר אתו ראים את אשר יהיה ויאמרו אליו אדנינו הנכה בחרב | 49 Towarzysze Jezusa widząc, na co się zanosi, zapytali: Panie, czy mamy uderzyć mieczem? |
| 50 ויך אחד מהם את עבד הכהן הגדול ויקצץ את אזנו הימנית | 50 I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. |
| 51 ויען ישוע ויאמר רב עתה הרפו ויגע באזנו וירפאהו | 51 Lecz Jezus odpowiedział: Przestańcie, dosyć! I dotknąwszy ucha, uzdrowił go. |
| 52 ויאמר ישוע אל ראשי הכהנים ושרי המקדש והזקנים אשר באו עליו לאמר כמו על פריץ יצאתם עלי בחרבות ובמקלות | 52 Do arcykapłanów zaś, dówódcy straży świątynnej i starszych, którzy wyszli przeciw Niemu, Jezus rzekł: Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę? |
| 53 ואהי אצלכם יום יום בהיכל ולא שלחתם בי יד ואולם זאת היא שעתכם ושלטן החשך | 53 Gdy codziennie bywałem u was w świątyni, nie podnieśliście rąk na Mnie, lecz to jest wasza godzina i panowanie ciemności. |
| 54 ויתפשו אותו ויוליכהו ויביאהו בית הכהן הגדול ופטרוס הלך אחריו מרחוק | 54 Schwycili Go więc, poprowadzili i zawiedli do domu najwyższego kapłana. A Piotr szedł z daleka. |
| 55 ויהי כי בערו אש בתוך החצר וישבו יחדו וישב גם פטרוס בתוכם | 55 Gdy rozniecili ogień na środku dziedzińca i zasiedli wkoło, Piotr usiadł także między nimi. |
| 56 ותראהו השפחה יושב נגד האור ותבט בו ותאמר גם זה היה עמו | 56 A jakaś służąca, zobaczywszy go siedzącego przy ogniu, przyjrzała mu się uważnie i rzekła: I ten był razem z Nim. |
| 57 ויכחש בו ויאמר אשה לא ידעתיו | 57 Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc: Nie znam Go, kobieto. |
| 58 ואחרי מעט ראהו אדם אחר ויאמר גם אתה מהם ויאמר פטרוס לא אדם כי אינני | 58 Po chwili zobaczył go ktoś inny i rzekł: I ty jesteś jednym z nich. Piotr odrzekł: Człowieku, nie jestem. |
| 59 ואחרי עבר כשעה אחת קים איש אחר לאמר אמנם גם זה היה עמו כי אף הוא גלילי | 59 Po upływie prawie godziny jeszcze ktoś inny począł zawzięcie twierdzić: Na pewno i ten był razem z Nim; jest przecież Galilejczykiem. |
| 60 ויאמר פטרוס בן אדם לא ידעתי מה אתה אמר והוא עודנו מדבר והתרנגול קרא | 60 Piotr zaś rzekł: Człowieku, nie wiem, co mówisz. I w tej chwili, gdy on jeszcze mówił, kogut zapiał. |
| 61 ויפן האדון ויבט אל פטרוס ויזכר פטרוס את דבר האדון אשר דבר אליו כי בטרם יקרא התרנגל תכחש בי שלש פעמים | 61 A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra. Wspomniał Piotr na słowo Pana, jak mu powiedział: Dziś, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. |
| 62 ויצא פטרוס החוצה וימרר בבכי | 62 Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał. |
| 63 והאנשים אשר אחזו את ישוע התעללו בו ויכהו | 63 Tymczasem ludzie, którzy pilnowali Jezusa, naigrawali się z Niego i bili Go. |
| 64 ויחפו את ראשו ויכהו על פניו וישאלהו לאמר הנבא מי הוא ההלם אותך | 64 Zasłaniali Mu oczy i pytali: Prorokuj, kto Cię uderzył. |
| 65 ועוד גדופים אחרים הרבו עליו | 65 Wiele też innych obelg miotali przeciw Niemu. |
| 66 ובהית הבקר נקהלו זקני העם והכהנים הגדולים והסופרים ויעלהו לפני הסנהדרין שלהם ויאמרו האתה הוא המשיח אמר לנו | 66 Skoro dzień nastał, zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed swoją Radę. |
| 67 ויאמר אליהם כי אגיד לכם לא תאמינו | 67 Rzekli: Jeśli Ty jesteś Mesjasz, powiedz nam! On im odrzekł: Jeśli wam powiem, nie uwierzycie Mi, |
| 68 וגם אם אשאל לא תשיבו דבר ולא תשלחוני | 68 i jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. |
| 69 אבל מעתה יהיה בן האדם ישב לימין גבורת האלהים | 69 Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej. |
| 70 ויאמרו כלם הכי אתה הוא בן האלהים ויאמר אליהם אתם אמרתם כי אני הוא | 70 Zawołali wszyscy: Więc Ty jesteś Synem Bożym? Odpowiedział im: Tak. Jestem Nim. |
| 71 ויאמרו מה לנו עוד לבקש עדות הלא באזנינו שמענוה מפיו | 71 A oni zawołali: Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z ust Jego. |
