| 1 דִּבְרֵי ׀ אָגוּר בִּן־יָקֶה הַמַּשָּׂאנְאֻם הַגֶּבֶר לְאִֽיתִיאֵללְאִיתִיאֵל וְאֻכָֽל׃ | 1 كلام اجور ابن متقية مسّا. وحي هذا الرجل الى ايثيئيل. الى ايثيئيل وأكّال |
| 2 כִּי בַעַר אָנֹכִי מֵאִישׁוְלֹֽא־בִינַת אָדָם לִֽי׃ | 2 اني ابلد من كل انسان وليس لي فهم انسان. |
| 3 וְלֹֽא־לָמַדְתִּי חׇכְמָהוְדַעַת קְדֹשִׁים אֵדָֽע׃ | 3 ولم اتعلّم الحكمة ولم اعرف معرفة القدوس. |
| 4 מִי עָלָֽה־שָׁמַיִם ׀ וַיֵּרַדמִי אָֽסַף־רוּחַ ׀ בְּחׇפְנָיומִי צָֽרַר־מַיִם ׀ בַּשִּׂמְלָהמִי הֵקִים כׇּל־אַפְסֵי־אָרֶץמַה־שְּׁמוֹ וּמַֽה־שֶּׁם־בְּנוֹכִּי תֵדָֽע׃ | 4 من صعد الى السموات ونزل. من جمع الريح في حفنتيه. من صرّ المياه في ثوب. من ثبت جميع اطراف الارض. ما اسمه وما اسم ابنه ان عرفت. |
| 5 כׇּל־אִמְרַת אֱלוֹהַּ צְרוּפָהמָגֵן הוּא לַחֹסִים בּֽוֹ׃ | 5 كل كلمة من الله نقية. ترس هو للمحتمين به. |
| 6 אַל־תּוֹסְףְּ עַל־דְּבָרָיופֶּן־יוֹכִיחַ בְּךָ וְנִכְזָֽבְתָּ׃ | 6 لا تزد على كلماته لئلا يوبخك فتكذّب |
| 7 שְׁתַּיִם שָׁאַלְתִּי מֵאִתָּךְאַל־תִּמְנַע מִמֶּנִּי בְּטֶרֶם אָמֽוּת׃ | 7 اثنتين سألت منك فلا تمنعهما عني قبل ان اموت. |
| 8 שָׁוְא ׀ וּֽדְבַר־כָּזָב הַרְחֵק מִמֶּנִּירֵאשׁ וָעֹשֶׁר אַל־תִּֽתֶּן־לִיהַטְרִיפֵנִי לֶחֶם חֻקִּֽי׃ | 8 ابعد عني الباطل والكذب. لا تعطني فقرا ولا غنى. اطعمني خبز فريضتي. |
| 9 פֶּן אֶשְׂבַּע ׀ וְכִחַשְׁתִּיוְאָמַרְתִּי מִי יְהֹוָהוּפֶֽן־אִוָּרֵשׁ וְגָנַבְתִּיוְתָפַשְׂתִּי שֵׁם אֱלֹהָֽי׃ | 9 لئلا اشبع واكفر واقول من هو الرب. او لئلا افتقر واسرق واتخذ اسم الهي باطلا |
| 10 אַל־תַּלְשֵׁן עֶבֶד אֶל־אֲדֹנָופֶּֽן־יְקַלֶּלְךָ וְאָשָֽׁמְתָּ׃ | 10 لا تشك عبدا الى سيده لئلا يلعنك فتأثم. |
| 11 דּוֹר אָבִיו יְקַלֵּלוְאֶת־אִמּוֹ לֹא יְבָרֵֽךְ׃ | 11 جيل يلعن اباه ولا يبارك امه. |
| 12 דּוֹר טָהוֹר בְּעֵינָיווּמִצֹּאָתוֹ לֹא רֻחָֽץ׃ | 12 جيل طاهر في عيني نفسه وهو لم يغتسل من قذره. |
| 13 דּוֹר מָה־רָמוּ עֵינָיווְעַפְעַפָּיו יִנָּשֵֽׂאוּ׃ | 13 جيل ما ارفع عينيه وحواجبه مرتفعة. |
| 14 דּוֹר ׀ חֲרָבוֹת שִׁנָּיווּֽמַאֲכָלוֹת מְֽתַלְּעֹתָיולֶאֱכֹל עֲנִיִּים מֵאֶרֶץוְאֶבְיוֹנִים מֵאָדָֽם׃ | 14 جيل اسنانه سيوف واضراسه سكاكين لأكل المساكين عن الارض والفقراء من بين الناس |
| 15 לַעֲלוּקָה ׀ שְׁתֵּי בָנוֹת הַ ב ׀ הַבשָׁלוֹשׁ הֵנָּה לֹא תִשְׂבַּעְנָהאַרְבַּע לֹא־אָמְרוּ הֽוֹן׃ | 15 للعلوقة بنتان هات هات. ثلاثة لا تشبع. اربعة لا تقول كفا |
| 16 שְׁאוֹל וְעֹצֶר רָחַםאֶרֶץ לֹא־שָׂבְעָה מַּיִםוְאֵשׁ לֹא־אָמְרָה הֽוֹן׃ | 16 الهاوية والرحم العقيم وارض لا تشبع ماء والنار لا تقول كفا |
| 17 עַיִן ׀ תִּלְעַג לְאָבוְתָבֻז לִֽיקְּהַת אֵםיִקְּרוּהָ עֹֽרְבֵי־נַחַלוְֽיֹאכְלוּהָ בְנֵי־נָֽשֶׁר׃ | 17 العين المستهزئة بابيها والمحتقرة اطاعة امها تقوّرها غربان الوادي وتأكلها فراخ النسر |
| 18 שְׁלֹשָׁה הֵמָּה נִפְלְאוּ מִמֶּנִּי וארבע וְאַרְבָּעָה לֹא יְדַעְתִּֽים׃ | 18 ثلاثة عجيبة فوقي واربعة لا اعرفها. |
| 19 דֶּרֶךְ הַנֶּשֶׁר ׀ בַּשָּׁמַיִםדֶּרֶךְ נָחָשׁ עֲלֵי צוּרדֶּֽרֶךְ־אֳנִיָּה בְלֶב־יָםוְדֶרֶךְ גֶּבֶר בְּעַלְמָֽה׃ | 19 طريق نسر في السموات وطريق حيّة على صخر وطريق سفينة في قلب البحر وطريق رجل بفتاة. |
| 20 כֵּן ׀ דֶּרֶךְ אִשָּׁה מְנָאָפֶתאָכְלָה וּמָחֲתָה פִיהָוְאָמְרָה לֹא־פָעַלְתִּי אָֽוֶן׃ | 20 كذلك طريق المرأة الزانية. اكلت ومسحت فمها وقالت ما عملت اثما |
| 21 תַּחַת שָׁלוֹשׁ רָגְזָה אֶרֶץוְתַחַת אַרְבַּע לֹא־תוּכַל שְׂאֵֽת׃ | 21 تحت ثلاثة تضطرب الارض واربعة لا تستطيع احتمالها. |
| 22 תַּֽחַת־עֶבֶד כִּי יִמְלוֹךְוְנָבָל כִּי יִֽשְׂבַּֽע־לָֽחֶם׃ | 22 تحت عبد اذا ملك واحمق اذا شبع خبزا |
| 23 תַּחַת שְׂנוּאָה כִּי תִבָּעֵלוְשִׁפְחָה כִּֽי־תִירַשׁ גְּבִרְתָּֽהּ׃ | 23 تحت شنيعة اذا تزوجت وأمة اذا ورثت سيدتها |
| 24 אַרְבָּעָה הֵם קְטַנֵּי־אָרֶץוְהֵמָּה חֲכָמִים מְחֻכָּמִֽים׃ | 24 اربعة هي الاصغر في الارض ولكنها حكيمة جدا. |
| 25 הַנְּמָלִים עַם לֹא־עָזוַיָּכִינוּ בַקַּיִץ לַחְמָֽם׃ | 25 النمل طائفة غير قوية ولكنه يعدّ طعامه في الصيف. |
| 26 שְׁפַנִּים עַם לֹא־עָצוּםוַיָּשִׂימוּ בַסֶּלַע בֵּיתָֽם׃ | 26 الوبار طائفة ضعيفة ولكنها تضع بيوتها في الصخر. |
| 27 מֶלֶךְ אֵין לָאַרְבֶּהוַיֵּצֵא חֹצֵץ כֻּלּֽוֹ׃ | 27 الجراد ليس له ملك ولكنه يخرج كله فرقا فرقا. |
| 28 שְׂמָמִית בְּיָדַיִם תְּתַפֵּשׂוְהִיא בְּהֵיכְלֵי מֶֽלֶךְ׃ | 28 العنكبوت تمسك بيديها وهي في قصور الملوك |
| 29 שְׁלֹשָׁה הֵמָּה מֵיטִיבֵי צָעַדוְאַרְבָּעָה מֵיטִבֵי לָֽכֶת׃ | 29 ثلاثة هي حسنة التخطي واربعة مشيها مستحسن |
| 30 לַיִשׁ גִּבּוֹר בַּבְּהֵמָהוְלֹא־יָשׁוּב מִפְּנֵי־כֹֽל׃ | 30 الاسد جبار الوحوش ولا يرجع من قدام احد |
| 31 זַרְזִיר מׇתְנַיִם אוֹ־תָיִשׁוּמֶלֶךְ אַלְקוּם עִמּֽוֹ׃ | 31 ضامر الشاكلة والتيس والملك الذي لا يقاوم |
| 32 אִם־נָבַלְתָּ בְהִתְנַשֵּׂאוְאִם־זַמּוֹתָ יָד לְפֶֽה׃ | 32 ان حمقت بالترفع وان تآمرت فضع يدك على فمك. |
| 33 כִּי מִיץ חָלָב יוֹצִיא חֶמְאָהוּֽמִיץ־אַף יוֹצִיא דָםוּמִיץ אַפַּיִם יוֹצִיא רִֽיב׃ | 33 لان عصر اللبن يخرج جبنا وعصر الانف يخرج دما وعصر الغضب يخرج خصاما |
