| 1 Parole du Seigneur qui fut adressée à Michée de Morasthi, aux jours de Joathan, d'Achaz et d'Ezéchias, rois de Juda, et qui lui fut révélée touchant Samarie et Jérusalem. | 1 και εγενετο λογος κυριου προς μιχαιαν τον του μωρασθι εν ημεραις ιωαθαμ και αχαζ και εζεκιου βασιλεων ιουδα υπερ ων ειδεν περι σαμαρειας και περι ιερουσαλημ |
| 2 Ecoutez (vous) tous, peuples ; que la terre avec tout ce qu'elle contient soit attentive, et que le Seigneur Dieu soit témoin contre vous, le Seigneur, (du fond) de son temple saint. | 2 ακουσατε λαοι λογους και προσεχετω η γη και παντες οι εν αυτη και εσται κυριος εν υμιν εις μαρτυριον κυριος εξ οικου αγιου αυτου |
| 3 Car voici, le Seigneur va sortir de sa demeure ; il descendra, et foulera (aux pieds) les hauteurs de la terre. | 3 διοτι ιδου κυριος εκπορευεται εκ του τοπου αυτου και καταβησεται και επιβησεται επι τα υψη της γης |
| 4 Les montagnes seront consumées sous lui, et les vallées s'entrouvriront (disparaîtront) comme la cire devant le feu, et comme les eaux qui se précipitent dans l'abîme. | 4 και σαλευθησεται τα ορη υποκατωθεν αυτου και αι κοιλαδες τακησονται ως κηρος απο προσωπου πυρος και ως υδωρ καταφερομενον εν καταβασει |
| 5 Tout cela à cause du crime de Jacob et des péchés de la maison d'Israël. Quel est le crime de Jacob ? n'est-ce pas Samarie ? et quels sont les hauts lieux de Juda, sinon Jérusalem ? | 5 δια ασεβειαν ιακωβ παντα ταυτα και δια αμαρτιαν οικου ισραηλ τις η ασεβεια του ιακωβ ου σαμαρεια και τις η αμαρτια οικου ιουδα ουχι ιερουσαλημ |
| 6 Je ferai (donc) de (rendrai) Samarie comme un monceau de pierres (qu'on ramasse) dans un champ lorsqu'on plante une vigne ; je ferai rouler ses pierres dans la vallée, et je mettrai à nu ses fondements. | 6 και θησομαι σαμαρειαν εις οπωροφυλακιον αγρου και εις φυτειαν αμπελωνος και κατασπασω εις χαος τους λιθους αυτης και τα θεμελια αυτης αποκαλυψω |
| 7 Toutes ses statues (images taillées au ciseau) seront brisées, tous ses salaires seront brûlés par le feu, et je détruirai toutes ses idoles ; amassées avec le salaire de la prostitution, elles s'en retourneront en salaire de prostituées. | 7 και παντα τα γλυπτα αυτης κατακοψουσιν και παντα τα μισθωματα αυτης εμπρησουσιν εν πυρι και παντα τα ειδωλα αυτης θησομαι εις αφανισμον διοτι εκ μισθωματων πορνειας συνηγαγεν και εκ μισθωματων πορνειας συνεστρεψεν |
| 8 C'est pourquoi je gémirai et pousserai des cris ; je marcherai dépouillé et tout nu ; je pousserai des plaintes (hurlements) comme les dragons, des sons lugubres comme les autruches ; | 8 ενεκεν τουτου κοψεται και θρηνησει πορευσεται ανυποδετος και γυμνη ποιησεται κοπετον ως δρακοντων και πενθος ως θυγατερων σειρηνων |
| 9 car sa plaie est désespérée, elle est venue jusqu'à Juda, elle a atteint la porte de mon peuple, jusqu'à Jérusalem. | 9 οτι κατεκρατησεν η πληγη αυτης διοτι ηλθεν εως ιουδα και ηψατο εως πυλης λαου μου εως ιερουσαλημ |
| 10 Ne l'annoncez pas à Geth ; ne versez pas de larmes ; couvrez-vous de poussière dans la maison réduite en (de) poussière. | 10 οι εν γεθ μη μεγαλυνεσθε οι εν ακιμ μη ανοικοδομειτε εξ οικου κατα γελωτα γην καταπασασθε κατα γελωτα υμων |
| 11 Passez, habitation de beauté, couverte d'ignominie ; celle qui habite sur la frontière ne sort pas ; la maison voisine, qui s'est soutenue elle-même, trouvera en vous un sujet de deuil. | 11 κατοικουσα καλως τας πολεις αυτης ουκ εξηλθεν κατοικουσα σεννααν κοψασθαι οικον εχομενον αυτης λημψεται εξ υμων πληγην οδυνης |
| 12 Elle est (trop) faible pour le bien, celle qui habite dans l'amertume ; car le mal(heur) est descendu de la part du Seigneur jusqu'aux portes de Jérusalem. | 12 τις ηρξατο εις αγαθα κατοικουση οδυνας οτι κατεβη κακα παρα κυριου επι πυλας ιερουσαλημ |
| 13 Le bruit des chars a effrayé les (est un objet de stupeur aux) habitants de Lachis ; elle a été une source de péché pour la fille de Sion, car en toi ont été trouvés les crimes d'Israël. | 13 ψοφος αρματων και ιππευοντων κατοικουσα λαχις αρχηγος αμαρτιας αυτη εστιν τη θυγατρι σιων οτι εν σοι ευρεθησαν ασεβειαι του ισραηλ |
| 14 C'est pourquoi on (elle) enverra des émissaires à l'héritage de Geth ; c'est une maison de mensonge pour la déception des rois d'Israël. | 14 δια τουτο δωσεις εξαποστελλομενους εως κληρονομιας γεθ οικους ματαιους εις κενα εγενετο τοις βασιλευσιν του ισραηλ |
| 15 Je t'amènerai encore un héritier, ô toi qui habites à Marésa ; la gloire d'Israël s'étendra jusqu'à Odollam. | 15 εως τους κληρονομους αγαγω σοι κατοικουσα λαχις κληρονομια εως οδολλαμ ηξει η δοξα της θυγατρος ισραηλ |
| 16 Rends-toi chauve et comme tes cheveux, à cause des enfants qui sont tes délices ; rends-toi chauve comme l'aigle, parce qu'ils ont été emmenés captifs loin de toi. | 16 ξυρησαι και κειραι επι τα τεκνα τα τρυφερα σου εμπλατυνον την χηρειαν σου ως αετος οτι ηχμαλωτευθησαν απο σου |
