| 1 La troisième année du règne du roi Baltassar, j'eus une vision. Moi, Daniel, après ce que j'avais vu au commencement, | 1 ετους τριτου βασιλευοντος βαλτασαρ ορασις ην ειδον εγω δανιηλ μετα το ιδειν με την πρωτην |
| 2 je vis dans ma vision, lorsque j'étais au château de Suse, qui est au pays d'Elam ; je vis donc dans cette vision que j'étais à (sur) la porte de l'Ulaï. | 2 και ειδον εν τω οραματι του ενυπνιου μου εμου οντος εν σουσοις τη πολει ητις εστιν εν ελυμαιδι χωρα ετι οντος μου προς τη πυλη αιλαμ |
| 3 Je levai les yeux et je vis ; et voici qu'un bélier se tenait devant le marais ; il avait des cornes élevées, et l'une était plus haute que l'autre et croissait peu à peu. Après cela | 3 αναβλεψας ειδον κριον ενα μεγαν εστωτα απεναντι της πυλης και ειχε κερατα και το εν υψηλοτερον του ετερου και το υψηλοτερον ανεβαινε |
| 4 je vis que ce bélier donnait des coups de corne contre l'occident, contre l'aquilon et contre le midi ; et toutes les (aucune) bête(s) ne pouvai(en)t lui résister, ni se délivrer de sa main ; il fit ce qu'il voulut, et il devint (très) puissant. | 4 μετα δε ταυτα ειδον τον κριον κερατιζοντα προς ανατολας και προς βορραν και προς δυσμας και μεσημβριαν και παντα τα θηρια ουκ εστησαν ενωπιον αυτου και ουκ ην ο ρυομενος εκ των χειρων αυτου και εποιει ως ηθελε και υψωθη |
| 5 Et j'étais attentif ; et voici qu'un bouc (de chèvres, note) venait de l'occident sur la face de toute la terre, sans toucher la terre ; or ce bouc avait une grande corne (remarquable) entre les yeux. | 5 και εγω διενοουμην και ιδου τραγος αιγων ηρχετο απο δυσμων επι προσωπου της γης και ουχ ηπτετο της γης και ην του τραγου κερας εν ανα μεσον των οφθαλμων αυτου |
| 6 Il vint jusqu'à ce bélier qui avait des cornes, et que j'avais vu se tenir devant la porte ; et il courut sur lui avec l'impétuosité de sa force. | 6 και ηλθεν επι τον κριον τον τα κερατα εχοντα ον ειδον εστωτα προς τη πυλη και εδραμε προς αυτον εν θυμω οργης |
| 7 Lorsqu'il se fut approché du bélier, il l'attaqua avec furie et le frappa, et il lui brisa les deux cornes, sans que le bélier pût lui résister ; et l'ayant jeté par terre, il le foula aux pieds, et personne ne pouvait délivrer le bélier de sa main. | 7 και ειδον αυτον προσαγοντα προς τον κριον και εθυμωθη επ' αυτον και επαταξε και συνετριψε τα δυο κερατα αυτου και ουκετι ην ισχυς εν τω κριω στηναι κατεναντι του τραγου και εσπαραξεν αυτον επι την γην και συνετριψεν αυτον και ουκ ην ο ρυομενος τον κριον απο του τραγου |
| 8 Or le bouc (des chèvres) devint extraordinairement grand, et, lorsqu'il eut crû, sa grande corne se rompit, et quatre cornes poussaient au-dessous, vers les quatre vents du ciel. | 8 και ο τραγος των αιγων κατισχυσε σφοδρα και οτε κατισχυσε συνετριβη αυτου το κερας το μεγα και ανεβη ετερα τεσσαρα κερατα κατοπισθεν αυτου εις τους τεσσαρας ανεμους του ουρανου |
| 9 Mais de l'une d'elles il sortit une petite corne qui s'agrandit vers le midi, vers l'orient et vers la force. | 9 και εξ ενος αυτων ανεφυη κερας ισχυρον εν και κατισχυσε και επαταξεν επι μεσημβριαν και επ' ανατολας και επι βορραν |
| 10 Et elle s'éleva jusqu'à la puissance (force) du ciel, et elle fit tomber (une partie) des forts et des étoiles, et elle les foula aux pieds. | 10 και υψωθη εως των αστερων του ουρανου και ερραχθη επι την γην απο των αστερων και απο αυτων κατεπατηθη |
| 11 Elle s'éleva jusqu'au prince de la force, et lui enleva le sacrifice perpétuel, et renversa le lieu de son sanctuaire (sa sanctification). | 11 εως ο αρχιστρατηγος ρυσεται την αιχμαλωσιαν και δι' αυτον τα ορη τα απ' αιωνος ερραχθη και εξηρθη ο τοπος αυτων και θυσια και εθηκεν αυτην εως χαμαι επι την γην και ευωδωθη και εγενηθη και το αγιον ερημωθησεται |
| 12 La puissance lui fut donnée contre le sacrifice perpétuel à cause des péchés, et la vérité sera renversée sur la terre, et il agira et il réussira. | 12 και εγενηθησαν επι τη θυσια αι αμαρτιαι και ερριφη χαμαι η δικαιοσυνη και εποιησε και ευωδωθη |
| 13 Alors j'entendis un des saints qui parlait ; et un saint dit à un autre, je ne sais lequel, qui lui parlait : Jusques à quand durera la vision, et le sacrifice perpétuel, et le péché de désolation ? Jusques à quand le sanctuaire et la force seront-ils foulés aux pieds ? | 13 και ηκουον ετερου αγιου λαλουντος και ειπεν ο ετερος τω φελμουνι τω λαλουντι εως τινος το οραμα στησεται και η θυσια η αρθεισα και η αμαρτια ερημωσεως η δοθεισα και τα αγια ερημωθησεται εις καταπατημα |
| 14 Et il lui dit : Jusques au soir et au matin, deux mille trois cents jours, et le sanctuaire sera purifié. | 14 και ειπεν αυτω εως εσπερας και πρωι ημεραι δισχιλιαι τριακοσιαι και καθαρισθησεται το αγιον |
| 15 Or, tandis que moi, Daniel, j'avais cette vision et que j'en cherchais l'intelligence, voici qu'il se tint devant moi comme une figure d'homme. | 15 και εγενετο εν τω θεωρειν με εγω δανιηλ το οραμα εζητουν διανοηθηναι και ιδου εστη κατεναντιον μου ως ορασις ανθρωπου |
| 16 Et j'entendis la voix d'un homme au milieu de (entre) l'Ulaï ; et il cria et dit : Gabriel, fais(-lui) comprendre cette vision. | 16 και ηκουσα φωνην ανθρωπου ανα μεσον του ουλαι και εκαλεσε και ειπεν γαβριηλ συνετισον εκεινον την ορασιν και αναβοησας ειπεν ο ανθρωπος επι το προσταγμα εκεινο η ορασις |
| 17 Et il vint et se tint près du lieu où j'étais ; et lorsqu'il fut venu, effrayé je tombai le visage contre terre ; et il me dit : Comprends, fils de (d'un) l'homme, car la vision s'accomplira au temps de la fin. | 17 και ηλθε και εστη εχομενος μου της στασεως και εν τω ερχεσθαι αυτον εθορυβηθην και επεσα επι προσωπον μου και ειπεν μοι διανοηθητι υιε ανθρωπου ετι γαρ εις ωραν καιρου τουτο το οραμα |
| 18 Et, comme il me parlait, je tombai le visage contre terre ; et il me toucha et me replaça debout, | 18 και λαλουντος αυτου μετ' εμου εκοιμηθην επι προσωπον χαμαι και αψαμενος μου ηγειρε με επι του τοπου |
| 19 puis il me dit : Je te montrerai ce qui doit arriver à la fin de la malédiction, car le temps s'accomplira (a sa fin). | 19 και ειπε μοι ιδου εγω απαγγελλω σοι α εσται επ' εσχατου της οργης τοις υιοις του λαου σου ετι γαρ εις ωρας καιρου συντελειας μενει |
| 20 Le bélier que tu as vu, et qui avait des cornes, est le roi des Mèdes et des Perses. | 20 τον κριον ον ειδες τον εχοντα τα κερατα βασιλευς μηδων και περσων εστι |
| 21 (Mais) Le bouc (des chèvres) est le roi des Grecs, et la grande corne qui était entre ses yeux est le premier roi. | 21 και ο τραγος των αιγων βασιλευς των ελληνων εστι και το κερας το μεγα το ανα μεσον των οφθαλμων αυτου αυτος ο βασιλευς ο πρωτος |
| 22 Les quatre cornes qui se sont élevées après que la première a été rompue sont quatre rois qui s'élèveront de sa nation, mais non avec sa force ; | 22 και τα συντριβεντα και αναβαντα οπισω αυτου τεσσαρα κερατα τεσσαρες βασιλεις του εθνους αυτου αναστησονται ου κατα την ισχυν αυτου |
| 23 et après leur règne, lorsque les iniquités se seront accrues, il s'élèvera un roi au visage impudent et qui comprendra les énigmes (choses cachées). | 23 και επ' εσχατου της βασιλειας αυτων πληρουμενων των αμαρτιων αυτων αναστησεται βασιλευς αναιδης προσωπω διανοουμενος αινιγματα |
| 24 Sa puissance s'accroîtra, mais non par ses propres forces, et il ravagera tout au-delà de ce que l'on peut croire ; et il réussira et agira. Il fera mourir les (des) forts et le (un) peuple de(s) saints, | 24 και στερεωθησεται η ισχυς αυτου και ουκ εν τη ισχυι αυτου και θαυμαστως φθερει και ευοδωθησεται και ποιησει και φθερει δυναστας και δημον αγιων |
| 25 selon sa volonté ; sa main dirigera la ruse (fraude) et son cœur deviendra arrogant, et, dans l'abondance des prospérités, il fera mourir beaucoup d'hommes ; il s'élèvera contre le prince des princes, puis il sera brisé sans la main des (d'aucun) homme(s). | 25 και επι τους αγιους το διανοημα αυτου και ευοδωθησεται το ψευδος εν ταις χερσιν αυτου και η καρδια αυτου υψωθησεται και δολω αφανιει πολλους και επι απωλειας ανδρων στησεται και ποιησει συναγωγην χειρος και αποδωσεται |
| 26 Cette vision du soir et du matin dont il s'agit est véritable ; scelle donc cette vision, car elle n'arrivera qu'après des jours nombreux. | 26 το οραμα το εσπερας και πρωι ηυρεθη επ' αληθειας και νυν πεφραγμενον το οραμα ετι γαρ εις ημερας πολλας |
| 27 Et moi, Daniel, je fus longuement malade pendant plusieurs jours ; et quand je me levai, je travaillais aux affaires du roi, et j'étais étonné (dans la stupeur au sujet) de la vision, et il n'y avait personne pour l'interpréter. | 27 εγω δανιηλ ασθενησας ημερας πολλας και αναστας επραγματευομην παλιν βασιλικα και εξελυομην επι τω οραματι και ουδεις ην ο διανοουμενος |
