| 1 Hiram, roi de Tyr, envoya des ambassadeurs (messagers) à David, avec du bois de cèdre, des maçons et des charpentiers pour lui bâtir une maison. | 1 και απεστειλεν χιραμ βασιλευς τυρου αγγελους προς δαυιδ και ξυλα κεδρινα και οικοδομους τοιχων και τεκτονας ξυλων του οικοδομησαι αυτω οικον |
| 2 Et David reconnut que Dieu l'avait confirmé roi sur Israël, et qu'il l'avait élevé en autorité sur le peuple d'Israël. | 2 και εγνω δαυιδ οτι ητοιμησεν αυτον κυριος επι ισραηλ οτι ηυξηθη εις υψος η βασιλεια αυτου δια τον λαον αυτου ισραηλ |
| 3 Et il épousa encore d'autres femmes à Jérusalem, dont il eut des fils et des filles. | 3 και ελαβεν δαυιδ ετι γυναικας εν ιερουσαλημ και ετεχθησαν δαυιδ ετι υιοι και θυγατερες |
| 4 Voici les noms des fils qui lui naquirent à Jérusalem : Samua, Sobad, Nathan, et Salomon, | 4 και ταυτα τα ονοματα αυτων των τεχθεντων οι ησαν αυτω εν ιερουσαλημ σαμαα ισοβααμ ναθαν σαλωμων |
| 5 Jébahar, Elisua, et Eliphalet, | 5 και ιβααρ και ελισαε και ελιφαλετ |
| 6 Noga, Napheg, et Japhia, | 6 και ναγε και ναφαγ και ιανουου |
| 7 Elisama, Baaliada, et Eliphalet. | 7 και ελισαμαε και βαλεγδαε και ελιφαλετ |
| 8 Or les Philistins, ayant appris que David avait été sacré (oint) roi sur tout Israël, s'assemblèrent tous pour l'attaquer. Dès que David l'apprit, il marcha au-devant d'eux. | 8 και ηκουσαν αλλοφυλοι οτι εχρισθη δαυιδ βασιλευς επι παντα ισραηλ και ανεβησαν παντες οι αλλοφυλοι ζητησαι τον δαυιδ και ηκουσεν δαυιδ και εξηλθεν εις απαντησιν αυτοις |
| 9 Les Philistins s'avancèrent et se répandirent dans la vallée de Raphaïm. | 9 και αλλοφυλοι ηλθον και συνεπεσον εν τη κοιλαδι των γιγαντων |
| 10 David consulta alors le Seigneur, en disant : Irai-je contre les Philistins, et me les livrerez-vous entre les mains ? Et le Seigneur lui dit : Va (Monte), et le les livrerai entre tes mains. | 10 και ηρωτησεν δαυιδ δια του θεου λεγων ει αναβω επι τους αλλοφυλους και δωσεις αυτους εις τας χειρας μου και ειπεν αυτω κυριος αναβηθι και δωσω αυτους εις τας χειρας σου |
| 11 Les ennemis étant donc venus à Baalpharasim, David les y défit ; et il dit : Le Seigneur s'est servi de moi pour dissiper mes ennemis, comme les eaux se dissipent. C'est pourquoi ce lieu fut appelé Baalpharasim. | 11 και ανεβη εις βααλφαρασιν και επαταξεν αυτους εκει δαυιδ και ειπεν δαυιδ διεκοψεν ο θεος τους εχθρους μου εν χειρι μου ως διακοπην υδατος δια τουτο εκαλεσεν το ονομα του τοπου εκεινου διακοπη φαρασιν |
| 12 Les Philistins laissèrent là leurs dieux, et David commanda qu'on les brûlât. | 12 και εγκατελιπον εκει τους θεους αυτων και ειπεν δαυιδ κατακαυσαι αυτους εν πυρι |
| 13 Mais les Philistins revinrent encore une autre fois, et se répandirent dans la vallée. | 13 και προσεθεντο ετι αλλοφυλοι και συνεπεσαν ετι εν τη κοιλαδι των γιγαντων |
| 14 Et David consulta Dieu de nouveau, et Dieu lui dit : Ne va (monte) pas directement les attaquer ; éloigne-toi d'eux, et tu marcheras contre eux de l'autre côté (vis-à-vis) des poiriers. | 14 και ηρωτησεν δαυιδ ετι εν θεω και ειπεν αυτω ο θεος ου πορευση οπισω αυτων αποστρεφου απ' αυτων και παρεση αυτοις πλησιον των απιων |
| 15 Et quand tu entendras comme un bruit de pas au sommet des poiriers, tu t'avanceras pour combattre ; car c'est Dieu qui marche devant toi pour battre l'armée des Philistins. | 15 και εσται εν τω ακουσαι σε την φωνην του συσσεισμου των ακρων των απιων τοτε εξελευση εις τον πολεμον οτι εξηλθεν ο θεος εμπροσθεν σου του παταξαι την παρεμβολην των αλλοφυλων |
| 16 David fit donc ce que Dieu lui avait commandé, et il battit les Philistins depuis Gabaon jusqu'à Gazèra. | 16 και εποιησεν καθως ενετειλατο αυτω ο θεος και επαταξεν την παρεμβολην των αλλοφυλων απο γαβαων εως γαζαρα |
| 17 Et (Ainsi) la renommée de David se répandit dans tous les pays, et le Seigneur le rendit redoutable (inspira la terreur de ce prince) à toutes les nations. | 17 και εγενετο ονομα δαυιδ εν παση τη γη και κυριος εδωκεν τον φοβον αυτου επι παντα τα εθνη |
