| 1 Or (Mais) le Seigneur dit à Abram : Sors de ton pays, de ta parenté, et de la maison de ton père, et viens en (dans) la terre que je te montrerai. | 1 Pan rzekł do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. |
| 2 Je ferai sortir de toi un grand peuple ; je te bénirai ; je rendrai ton nom célèbre, et tu seras béni. | 2 Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. |
| 3 Je bénirai ceux qui te béniront, et je maudirai ceux qui te maudiront ; et tous les peuples de la terre seront bénis en toi. | 3 Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi. |
| 4 Abram sortit donc comme le Seigneur le lui avait commandé, et Lot alla avec lui. Abram avait soixante-quinze ans lorsqu'il sortit de Haran. | 4 Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał, a z nim poszedł i Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu. |
| 5 Il prit avec lui Saraï sa femme, et Lot, fils de son frère, tout le bien qu'ils possédaient, avec toutes les personnes dont ils avaient augmenté leur famille (âmes qu'il avait acquises) à Haran, et ils sortirent pour aller dans le pays de Chanaan. Lorsqu'ils y furent arrivés, | 5 I zabrał Abram z sobą swoją żonę Saraj, swego bratanka Lota i cały dobytek, jaki obaj posiadali, oraz służbę, którą nabyli w Charanie, i wyruszyli, aby się udać do Kanaanu. Gdy zaś przybyli do Kanaanu, |
| 6 Abram passa au travers du pays jusqu'au lieu appelé Sichem, et jusqu'à la vallée illustre. Les Chananéens occupaient alors ce pays-là. | 6 Abram przeszedł przez ten kraj aż do pewnej miejscowości koło Sychem, do dębu More. - A w kraju tym mieszkali wówczas Kananejczycy. |
| 7 Or le Seigneur apparut à Abram, et lui dit : Je donnerai ce pays à ta postérité. Abram dressa en ce lieu-là un autel au Seigneur, qui lui était apparu. | 7 Pan, ukazawszy się Abramowi, rzekł: Twojemu potomstwu oddaję właśnie tę ziemię. Abram zbudował tam ołtarz dla Pana, który mu się ukazał. |
| 8 Etant passé de là vers une montagne qui est à l'orient de Béthel, il y tendit (dressa) sa tente, ayant Béthel à l'occident, et Haï à l'orient. Il dressa encore en ce lieu-là un autel au Seigneur, et il invoqua son nom. | 8 Stamtąd zaś przeniósł się na wzgórze na wschód od Betel i rozbił swój namiot pomiędzy Betel od zachodu i Aj od wschodu. Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Jego. |
| 9 Abram alla (encore plus loin), marchant toujours et s'avançant vers le midi. | 9 Zwinąwszy namioty, Abram wędrował z miejsca na miejsce w stronę Negebu. |
| 10 Mais la famine étant survenue en ce pays-là, Abram descendit en Egypte pour y passer quelque temps, parce que la famine était grande dans le pays qu'il quittait. | 10 Kiedy zaś nastał głód w owym kraju, Abram powędrował do Egiptu, aby tam przez pewien czas pozostać; był bowiem ciężki głód w Kanaanie. |
| 11 Lorsqu'il était prêt d'entrer en Egypte, il dit à Saraï sa femme : Je sais que tu es belle ; | 11 A gdy się już zbliżał do Egiptu, rzekł do swojej żony, Saraj: Wiem, że jesteś urodziwą kobietą; |
| 12 et que quand les Egyptiens t'auront vue, ils diront : C'est la femme de cet homme-là ; et ils me tueront, et te réserveront (conserveront). | 12 skoro cię ujrzą Egipcjanie, powiedzą: to jego żona; i zabiją mnie, a ciebie zostawią przy życiu. |
| 13 Dis donc, je te supplie, que tu es ma sœur ; afin que ces gens-ci me traitent favorablement à cause de toi, et qu'ils me conversent la vie (mon âme vive) en ta considération. | 13 Mów więc, że jesteś moją siostrą, aby mi się dobrze wiodło ze względu na ciebie i abym dzięki tobie utrzymał się przy życiu. |
| 14 Abram étant entré ensuite en Egypte, les Egyptiens virent que cette femme était très belle. | 14 Gdy Abram przybył do Egiptu, zauważyli Egipcajnie, że Saraj jest bardzo piękną kobietą. |
| 15 Et les princes du pays en ayant donné avis au Pharaon, et l'ayant fort louée devant lui, elle fut enlevée et menée au palais (dans la maison) du Pharaon. | 15 Ujrzawszy ją dostojnicy faraona, chwalili ją także przed faraonem. Toteż zabrano Saraj na dwór faraona, |
| 16 Ils en usèrent bien à l'égard d'Abram à cause d'elle ; et il reçut des brebis et des bœufs, et des ânes, et des serviteurs, et des servantes, et des ânesses, et des chameaux. | 16 Abramowi zaś wynagrodzono za nią sowicie. Otrzymał bowiem owce i woły, niewolników i niewolnice oraz oślice i wielbłądy. |
| 17 Mais le Seigneur frappa de très grandes plaies le Pharaon et sa maison, à cause de Saraï femme d'Abram. | 17 Pan jednak dotknął faraona i jego otoczenie wielkimi karami za zabranie Saraj, żony Abrama. |
| 18 Et (Alors) le Pharaon ayant fait venir Abram, lui dit : Pourquoi as-tu agi avec moi de cette sorte ? Que ne m'as-tu averti qu'elle était ta femme ? | 18 Wezwał więc faraon Abrama i rzekł: Cóżeś mi uczynił? Czemu mi nie powiedziałeś, że ona jest twoją żoną? |
| 19 D'où vient que tu as dit qu'elle était ta sœur, pour me donner lieu de la prendre pour ma femme ? Voilà donc maintenant ta femme ; prends-la, et va-t'en. | 19 Dlaczego mówiłeś: że to moja siostra, tak że wziąłem ją sobie za żonę? A teraz - oto twoja żona; zabierz ją i idź! |
| 20 Et le Pharaon ayant donné ordre à ses gens de prendre soin d'Abram, ils le conduisirent jusque hors de l'Egypte avec sa femme, et tout ce qu'il possédait. | 20 Dał też faraon rozkaz dworzanom, żeby Abrama i jego żonę, i cały jego dobytek odprowadzili [do granicy]. |
