| 1 Il leur disait aussi une parabole, pour leur montrer qu'il faut toujours prier, et ne pas se lasser. | 1 Powiedział im też przypowieść o tym, że zawsze powinni modlić się i nie ustawać: |
| 2 Il y avait, dit-il, dans une ville, un juge qui ne craignait pas Dieu et ne se souciait pas des hommes. | 2 W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. |
| 3 Il y avait aussi, dans cette ville, une veuve qui venait auprès de lui, disant: Fais-moi justice de mon adversaire. | 3 W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: Obroń mnie przed moim przeciwnikiem. |
| 4 Et il refusait pendant longtemps; mais ensuite il dit en lui-même: Quoique je ne craigne pas Dieu, et que je ne me soucie pas des hommes, | 4 Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, |
| 5 néanmoins, parce que cette veuve m'importune, je lui ferai justice, de peur qu'à la fin elle n'en vienne à me frapper. | 5 to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie. |
| 6 Le Seigneur ajouta: Entendez ce que dit ce juge d'iniquité. | 6 I Pan dodał: Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. |
| 7 Et Dieu ne ferait pas justice à Ses élus, qui crient à Lui jour et nuit, et Il tarderait à les secourir? | 7 A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? |
| 8 Je vous le dis, Il leur fera promptement justice. Mais lorsque le Fils de l'homme viendra, pensez-vous qu'Il trouve la foi sur la terre? | 8 Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie? |
| 9 Il dit aussi cette parabole à quelques-uns qui se confiaient en eux-mêmes, comme étant justes, et qui méprisaient les autres: | 9 Powiedział też do niektórych, co ufali sobie, że są sprawiedliwi, a innymi gardzili, tę przypowieść: |
| 10 Deux hommes montèrent au temple pour prier; l'un était pharisien, et l'autre publicain. | 10 Dwóch ludzi przyszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz a drugi celnik. |
| 11 Le pharisien, se tenant debout, priait ainsi en lui-même: O Dieu, je Vous rends grâces de ce que je ne suis pas comme le reste des hommes, qui sont voleurs, injustes, adultères, ni même comme ce publicain. | 11 Faryzeusz stanął i tak w duszy się modlił: Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, oszuści, cudzołożnicy, albo jak i ten celnik. |
| 12 Je jeûne deux fois la semaine, je donne la dîme de tout ce que je possède. | 12 Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam. |
| 13 Et le publicain, se tenant éloigné, n'osait pas même lever les yeux au Ciel; mais il frappait sa poitrine, en disant: O Dieu, ayez pitié de moi, qui suis un pécheur. | 13 Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się w piersi i mówił: Boże, miej litość dla mnie, grzesznika. |
| 14 Je vous le dis, celui-ci descendit dans sa maison justifié, plutôt que l'autre; car quiconque s'élève sera humilié, et quiconque s'humilie sera élevé. | 14 Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony. |
| 15 On Lui amenait aussi de petits enfants, afin qu'Il les touchât; mais les disciples, voyant cela, les repoussaient. | 15 Przynosili Mu również niemowlęta, żeby na nie ręce włożył, lecz uczniowie, widząc to, szorstko zabraniali im. |
| 16 Mais Jésus, les appelant, dit: Laissez venir à Moi les petits enfants, et ne les en empêchez pas; car le royaume de Dieu est à ceux qui leur ressemblent. | 16 Jezus zaś przywołał je do siebie i rzekł: Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie i nie przeszkadzajcie im: do takich bowiem należy królestwo Boże. |
| 17 En vérité, Je vous le dis, quiconque ne recevra pas le royaume de Dieu comme un enfant, n'y entrera point. | 17 Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego. |
| 18 Un chef de synagogue L'interrogea, en disant: Bon Maître, que ferai-je pour posséder la vie éternelle? | 18 Zapytał Go pewien zwierzchnik: Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? |
| 19 Jésus lui dit: Pourquoi M'appelles-tu bon? Nul n'est bon, si ce n'est Dieu seul. | 19 Jezus mu odpowiedział: Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. |
| 20 Tu connais les commandements: Tu ne tueras point; Tu ne commettras pas d'adultère; Tu ne déroberas point; Tu ne porteras pas de faux témoignage; Honore ton père et ta mère. | 20 Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij swego ojca i matkę. |
| 21 Il répondit: J'ai observé toutes ces choses depuis ma jeunesse. | 21 On odrzekł: Od młodości przestrzegałem tego wszystkiego. |
| 22 Ayant entendu cela, Jésus lui dit: Il te manque encore une chose: vends tout ce que tu as, et donne-le aux pauvres, et tu auras un trésor dans le Ciel; puis viens, et suis-Moi. | 22 Jezus słysząc to, rzekł mu: Jednego ci jeszcze brak: sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź i chodź ze Mną. |
| 23 Mais lui, ayant entendu ces paroles, fut attristé; car il était très riche. | 23 Gdy to usłyszał, mocno się zasmucił, gdyż był bardzo bogaty. |
| 24 Et Jésus, voyant qu'il était devenu triste, dit: Qu'il sera difficile à ceux qui ont des richesses d'entrer dans le royaume de Dieu! | 24 Jezus zobaczywszy go /takim/ rzekł: Jak trudno bogatym wejść do królestwa Bożego. |
| 25 Il est plus facile à un chameau de passer par le trou d'une aiguille, qu'à un riche d'entrer dans le royaume de Dieu. | 25 Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego. |
| 26 Et ceux qui L'écoutaient dirent: Qui peut donc être sauvé? | 26 Zapytali ci, którzy to słyszeli: Któż więc może być zbawiony? |
| 27 Il leur dit: Ce qui est impossible aux hommes est possible à Dieu. | 27 Jezus odpowiedział: Co niemożliwe jest u ludzi, możliwe jest u Boga. |
| 28 Alors Pierre dit: Voici que nous avons tout quitté, et que nous Vous avons suivi. | 28 Wówczas Piotr rzekł: Oto my opuściliśmy swoją własność i poszliśmy za Tobą. |
| 29 Il leur dit: En vérité, Je vous le dis, personne ne quittera sa maison, ou ses parents, ou ses frères, ou sa femme, ou ses enfants, pour le royaume de Dieu, | 29 On im odpowiedział: Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu albo żony, braci, rodziców albo dzieci dla królestwa Bożego, żeby |
| 30 qu'il ne reçoive beaucoup plus dans le temps présent, et, dans le siècle à venir, la vie éternelle. | 30 nie otrzymał daleko więcej w tym czasie, a w wieku przyszłym - życia wiecznego. |
| 31 Ensuite, Jésus prit à part les douze, et leur dit: Voici que nous montons à Jérusalem, et tout ce que a été écrit par les prophètes au sujet du Fils de l'homme s'accomplira. | 31 Potem wziął Dwunastu i powiedział do nich: Oto idziemy do Jerozolimy i spełni się wszystko, co napisali prorocy o Synu Człowieczym. |
| 32 Car Il sera livré aux gentils, et on se moquera de Lui, et on Le flagellera, et on crachera sur Lui; | 32 Zostanie wydany w ręce pogan, będzie wyszydzony, zelżony i opluty; |
| 33 et après qu'on L'aura flagellé, on Le fera mourir; et le troisième jour Il ressuscitera. | 33 ubiczują Go i zabiją, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. |
| 34 Mais ils ne comprirent rien à cela; ce langage leur était caché, et ils ne saisissaient point ce que était dit. | 34 Oni jednak nic z tego nie zrozumieli. Rzecz ta była zakryta przed nimi i nie pojmowali tego, o czym była mowa. |
| 35 Or il arriva, comme Il approchait de Jéricho, qu'un aveugle était assis au bord du chemin, demandant l'aumône. | 35 Kiedy zbliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. |
| 36 Et entendant la foule passer, il demanda ce que c'était. | 36 Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. |
| 37 On lui dit que c'était Jésus de Nazareth qui passait. | 37 Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. |
| 38 Et il cria, en disant: Jésus, Fils de David, ayez pitié de moi. | 38 Wtedy zaczął wołać: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną! |
| 39 Et ceux qui marchaient en avant le reprenaient rudement pour qu'il se tût; mais il criait encore plus: Fils de David, ayez pitié de moi. | 39 Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną! |
| 40 Alors Jésus, S'arrêtant, ordonna qu'on le Lui amenât. Et lorsqu'il se fut approché, Il l'interrogea, | 40 Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: |
| 41 en disant: Que veux-tu que Je te fasse? Il répondit: Seigneur, que je voie. | 41 Co chcesz, abym ci uczynił? Odpowiedział: Panie, żebym przejrzał. |
| 42 Et Jésus lui dit: Vois; ta foi t'a sauvé. | 42 Jezus mu odrzekł: Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła. |
| 43 Et aussitôt il vit, et il Le suivait, en glorifiant Dieu. Et tout le peuple, ayant vu cela, rendit gloire à Dieu. | 43 Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu. |
