| 1 Et Il me dit: Fils de l'homme, mange tout ce que tu trouveras; mange ce livre, et va parler aux enfants d'Israël. | 1 A On rzekł do mnie: Synu człowieczy, zjedz to, co masz przed sobą. Zjedz ten zwój i idź przemawiać do Izraelitów! |
| 2 J'ouvris la bouche, et Il me fit manger ce livre; | 2 Otworzyłem więc usta, a On dał mi zjeść ów zwój, |
| 3 et Il me dit: Fils de l'homme, ton ventre mangera ce livre que Je te donne, et tes entrailles en seront remplies. Je le mangeai, et il fut dans ma bouche doux comme du miel. | 3 mówiąc do mnie: Synu człowieczy, nasyć żołądeki napełnij wnętrzności swoje tym zwojem, który ci podałem. Zjadłem go, a w ustach moich był słodki jak miód. |
| 4 Et Il me dit: Fils de l'homme, va vers la maison d'Israël, et tu leur diras Mes paroles. | 4 Potem rzekł do mnie: Synu człowieczy, udaj się do domu Izraela i przemawiaj do nich moimi słowami. |
| 5 Car ce n'est pas vers un peuple d'un langage obscur et d'une langue inconnue que je t'envoie, mais vers la maison d'Israël. | 5 Jesteś bowiem posłany nie do ludu o mowie niezrozumiałej lub trudnym języku, ale do domu Izraela; |
| 6 Ce n'est pas vers des peuples nombreux, d'un langage obscur et d'une langue inconnue, dont tu ne puisses entendre les discours; et pourtant, si Je t'envoyais vers eux, ils t'écouteraient. | 6 nie do wielu narodów o niezrozumiałej mowiei o trudnym języku, których słów byś nie rozumiał. Chociaż gdybym cię do nich posłał, usłuchaliby ciebie. |
| 7 Mais la maison d'Israël ne veut pas t'écouter, parce qu'elle ne veut pas M'écouter; car toute la maison d'Israël a un front d'airain et un coeur endurci. | 7 Jednakże dom Izraela nie zechce cię posłuchać, ponieważ i Mnie słuchać nie chce. Cały bowiem dom Izraela ma oporne czoło i zatwardziałe serce. |
| 8 Mais voici que J'ai rendu ton visage plus ferme que leurs visages, et ton front plus dur que leurs fronts. | 8 Oto Ja uczyniłem twarz twoją odporną jak ich twarze i czoło twoje twardym jak ich czoła, |
| 9 Je t'ai donné un front semblable au diamant et au caillou. Ne les crains pas et ne t'effraye pas devant eux, car c'est une maison qui M'irrite. | 9 dałem ci czoło jak diament, twardszy od krzemienia. Nie bój się ich, nie lękaj się ich oblicza, chociaż są ludem opornym. |
| 10 Et Il me dit: Fils de l'homme, reçois dans ton coeur toutes les paroles que Je te dis, et écoute-les de tes oreilles; | 10 Wreszcie powiedział mi: Synu człowieczy, weź sobie do serca wszystkie słowa, które wyrzekłem do ciebie, i przyjmij je do swoich uszu! |
| 11 et va, pénètre auprès des déportés, auprès des enfants de ton peuple; tu leur parleras, et tu leur diras: Ainsi parle le Seigneur Dieu; peut-être écouteront-ils et cesseront-ils de pécher. | 11 Udasz się do zesłańców, do twoich rodakówi powiesz im: Tak mówi Pan Bóg, czy będą słuchać, czy też nie. |
| 12 Alors l'Esprit m'enleva, et j'entendis derrière moi une voix disant avec un grand tumulte: Bénie soit la gloire du Seigneur, du lieu où Il réside. | 12 Wówczas podniósł mnie duch i usłyszałem za sobą odgłos ogromnego huku, gdy chwała Pańska unosiła się z miejsca, w którym przebywała. |
| 13 J'entendis aussi le bruit des ailes des animaux, qui frappaient l'une contre l'autre, et le bruit des roues qui suivaient les animaux, et le bruit d'un grand tumulte. | 13 Ten ogromny huk to szum uderzających o siebie skrzydeł istot żyjących i odgłos kół obok nich. |
| 14 L'Esprit m'éleva aussi et m'emporta, et je m'en allai plein d'amertume, dans l'indignation de mon esprit; mais la main du Seigneur était avec moi, me fortifiant. | 14 A duch podniósł mnie i zabrał. I poszedłem zgorzkniały, z podnieceniem w duszy, a mocna ręka Pańska spoczywała nade mną. |
| 15 Et je vins vers les déportés, au lieu nommé Amas des nouvelles moissons, vers ceux qui demeuraient près du fleuve Chobar. Je m'assis où ils étaient assis, et je demeurai là sept jours, désolé, au milieu d'eux. | 15 Przybyłem do zesłańców, do Tell-Abib, osiedlonych nad rzeką Kebar, "tam gdzie oni mieszkali", i w osłupieniu pozostawałem tam przez siedem dni wśród nich. |
| 16 Après que les sept jours furent passés, la parole du Seigneur me fut adressée en ces termes: | 16 A gdy upłynęło siedem dni, Pan skierował do mnie to słowo: |
| 17 Fils de l'homme, Je t'ai donné pour sentinelle à la maison d'Israël; tu écoutera la parole de Ma bouche, et tu la leur annonceras de Ma part. | 17 Synu człowieczy, ustanowiłem cię stróżem nad pokoleniami izraelskimi. Gdy usłyszysz słowo z ust moich, upomnisz ich w moim imieniu. |
| 18 Si Je dis à l'impie: Tu mourras, et que tu ne le lui annonces pas et que tu ne lui parles pas, afin qu'il se détourne de sa voie impie et qu'il vive, cet impie mourra dans son iniquité; mais Je redemanderai son sang à ta main. | 18 Jeśli powiem bezbożnemu: Z pewnością umrzesz, a ty go nie upomnisz, aby go odwieść od jego bezbożnej drogi i ocalić mu życie, to bezbożny ów umrze z powodu swego grzechu, natomiast Ja ciebie uczynię odpowiedzialnym za jego krew. |
| 19 Mais si tu avertis l'impie, et qu'il ne se détourne pas de son impiété et de sa voie mauvaise, il mourra dans son iniquité; mais toi, tu auras délivré ton âme. | 19 Ale jeślibyś upomniał bezbożnego, a on by nie odwrócił się od swej bezbożności i od swej bezbożnej drogi, to chociaż on umrze z powodu swojego grzechu, ty jednak ocalisz samego siebie. |
| 20 Et si le juste se détourne de sa justice et commet l'iniquité, je mettrai devant lui une pierre d'achoppement; il mourra parce que tu ne l'as pas averti, il mourra dans son péché, et la mémoire de toutes les actions de justice qu'il a faites sera effacée; mais Je redemanderai son sang à ta main. | 20 Gdyby zaś sprawiedliwy odstąpił od swej prawości i dopuścił się grzechu, i gdybym zesłał na niego jakieś doświadczenie, to on umrze, bo go nie upomniałeś z powodu jego grzechu; sprawiedliwości, którą czynił, nie będzie mu się pamiętać, ciebie jednak uczynię odpowiedzialnym za jego krew. |
| 21 Si tu avertis le juste, afin qu'il ne pèche point, et s'il ne pèche pas, il vivra parce que tu l'auras averti; et toi, tu auras délivré ton âme. | 21 Jeśli jednak upomnisz sprawiedliwego, by sprawiedliwy nie grzeszył, i jeśli nie popełni grzechu, to z pewnością pozostanie przy życiu, ponieważ przyjął upomnienie, ty zaś ocalisz samego siebie. |
| 22 Alors la main du Seigneur fut sur moi, et Il me dit: Lève-toi, va dans la plaine, et là Je te parlerai. | 22 Spoczęła tam nade mną ręka Pana; a On rzekł do mnie: Wstań, idź na równinę, tam będę do ciebie mówił. |
| 23 Je me levai, et j'allai dans la plaine; et voici, là était la gloire du Seigneur, telle que je l'avais vue près du fleuve Chobar; et je tombai sur ma face. | 23 Wstałem więc i poszedłem na równinę, a oto była tam chwała Pańską, taka jak chwała, którą widziałem nad rzeką Kebar. I upadłem na twarz. |
| 24 Et l'Esprit entra en moi, et me mit debout sur mes pieds; et Il me parla et me dit: Va, et enferme-toi au milieu de ta maison. | 24 Wstąpił jednak we mnie duch i postawił mnie na nogi. Rozmawiał On następnie ze mną, mówiąc mi: Idź, zamknij się w swoim domu! |
| 25 Pour toi, fils de l'homme, voici qu'on te mettra des liens; ils t'en lieront, et tu ne sortiras pas du milieu d'eux. | 25 Oto, synu człowieczy, włożone są na ciebie powrozy i związany jesteś nimi tak, że nie będziesz mógł udać się do nich. |
| 26 Je ferai adhérer ta langue à ton palais, et tu seras muet, et point comme un homme qui reprend les autres, car c'est une maison qui M'irrite. | 26 Ja sprawię, że język twój przylgnie ci do podniebienia i będziesz niemy. I nie będziesz dla nich mężem strofującym, są bowiem ludem buntowniczym. |
| 27 Mais lorsque Je t'aurai parlé, J'ouvrirai ta bouche, et tu leur diras: Ainsi parle le Seigneur Dieu: Que celui qui écoute, écoute; que celui qui se repose, se repose; car c'est une maison qui M'irrite. | 27 Gdy Ja będę mówił do ciebie, otworzę ci usta i powiesz im: Tak mówi Pan Bóg. Kto chce słuchać, niech słucha, a kto zaprzestanie, niech zaprzestanie - bo to lud oporny. |
