Livre des Psaumes 44

Le Sainte Bible Fillion	GREEK BIBLE
1 Pour la fin, des fils de Coré, pour l'instruction.	1 Εις τον πρωτον μουσικον, δια τους υιους Κορε? Μασχιλ.>> Θεε, με τα ωτα ημων ηκουσαμεν, οι πατερες ημων διηγηθησαν προς ημας το εργον, το οποιον επραξας εν ταις ημεραις αυτων, εν ημεραις αρχαιαις.
2 O Dieu, nous avons entendu de nos oreilles; * nos pères nous ont annoncé l'oeuvre que Vous avez faite en leurs jours, * et aux jours anciens.	2 Συ δια της χειρος σου εξεδιωξας εθνη και εφυτευσας αυτους? κατεθλιψας λαους και απεδιωξας αυτους.
3 Votre main a exterminé les nations, et Vous les avez établis à leur place;* Vous avez affligé les peuples, et Vous les avez chassés.	3 Διοτι δεν εκληρονομησαν την γην δια της ρομφαιας αυτων, και ο βραχιων αυτων δεν εσωσεν αυτους? αλλ' η δεξια σου και ο βραχιων σου και το φως του προσωπου σου? διοτι ευηρεστηθης εις αυτους.
4 Car ce n'est point par leur glaive qu'ils ont conquis ce pays, * et ce n'est pas leur bras qui les a sauvés, mais c'est Votre droite et Votre bras, et la lumière de Votre visage, * parce que Vous les aimiez.	4 Συ εισαι ο βασιλευς μου, Θεε, ο διοριζων τας σωτηριας του Ιακωβ.
5 Vous êtes mon roi et mon Dieu, * Vous qui ordonnez le salut de Jacob.	5 Δια σου θελομεν καταβαλει τους εχθρους ημων? δια του ονοματος σου θελομεν καταπατησει τους επανισταμενους εφ' ημας?
6 Par Vous nous renverserons nos ennemis, * et en Votre Nom nous mépriserons ceux qui se lèvent contre nous.	6 Διοτι δεν θελω ελπισει επι το τοξον ουδε η ρομφαια μου θελει με σωσει.
7 Car ce n'est pas dans mon arc que je me confierai, * et ce n'est pas mon glaive qui me sauvera.	7 Διοτι συ εσωσας ημας εκ των εχθρων ημων και κατησχυνας τους μισουντας ημας?
8 Mais c'est Vous qui nous avez sauvés de ceux qui nous affligeaient, * et qui avez confondu ceux qui nous haïssaient.	8 εις τον Θεον θελομεν καυχασθαι ολην την ημεραν, και το ονομα σου εις τον αιωνα θελομεν υμνει. Διαψαλμα.
9 En Dieu nous nous glorifierons tout le jour, * et nous célébrerons à jamais Votre Nom.	9 Ομως απεβαλες και κατησχυνας ημας, και δεν εξερχεσαι πλεον μετα των στρατευματων ημων.
10 Mais maintenant Vous nous avez repoussés et couverts de honte, * et Vous ne sortez plus, ô Dieu, avec nos armées.	10 Εκαμες ημας να στρεψωμεν εις τα οπισω εμπροσθεν του εχθρου? και οι μισουντες ημας διαρπαζουσι τα ημετερα εις εαυτους.
11 Vous nous avez fait tourner le dos à nos ennemis, * et ceux qui nous haïssaient nous mettaient au pillage.	11 Παρεδωκας ημας ως προβατα εις βρωσιν και εις τα εθνη διεσκορπισας ημας.
12 Vous nous avez livrés comme des brebis de boucherie, * et Vous nous avez dispersés parmi les nations.	12 Επωλησας τον λαον σου ανευ τιμης, και δεν ηυξησας τον πλουτον σου εκ της πωλησεως αυτων.
13 Vous avez vendu Votre peuple à vil prix, * et il n'y a pas eu foule dans l'achat qui s'en est fait.	13 Κατεστησας ημας ονειδος εις τους γειτονας ημων, καταγελων και χλευασμον εις τους περιξ ημων.
14 Vous nous avez rendus l'opprobre de nos voisins, * et un objet d'insulte et de moquerie pour ceux qui nous entourent.	14 Κατεστησας ημας παροιμιαν μεταξυ των εθνων, κινησιν κεφαλης μεταξυ των λαων.
15 Vous nous avez rendus la fable des nations; * les peuples branlent la tête à notre sujet.	15 Ολην την ημεραν η εντροπη μου ειναι ενωπιον μου, και η αισχυνη του προσωπου μου με εκαλυψε?
16 Tout le jour ma honte est devant mes yeux, * et la confusion de mon visage me couvre tout entier,	16 δια την φωνην του ονειδιζοντος και υβριζοντος? δια τον εχθρον και εκδικητην.
17 à la voix de celui qui m'outrage et m'injurie, * à la vue de l'ennemi et du persécuteur.	17 Παντα ταυτα ηλθον εφ' ημας, ομως δεν σε ελησμονησαμεν και δεν ηθετησαμεν την διαθηκην σου?
18 Tous ces maux sont venus sur nous; et pourtant nous ne Vous avons pas oublié, * et nous n'avons pas agi avec iniquité contre Votre alliance.	18 Ουδε εστραφη εις τα οπισω η καρδια ημων, ουδε εξεκλιναν τα βηματα ημων απο της οδου σου.
19 Et notre coeur ne s'est point retiré en arrière; * et Vous avez détourné nos pas de Votre voie.	19 Αν και συνετριψας ημας εν τω τοπω των δρακοντων και περιεκαλυψας ημας δια της σκιας του θανατου.
20 Car Vous nous avez humiliés dans un lieu d'affliction, * et l'ombre de la mort nous a recouverts.	20 Εαν ελησμονουμεν το ονομα του Θεου ημων και εξετεινομεν τας χειρας ημων εις Θεον αλλοτριον,
21 Si nous avons oublié le Nom de notre Dieu, * et si nous avons étendu nos mains vers un dieu étranger,	21 ο Θεος δεν ηθελεν εξετασει τουτο; διοτι αυτος εξευρει τα κρυφια της καρδιας.
22 Dieu n'en redemandera-t-Il pas compte? * Car Il connaît les secrets du coeur. Car c'est à cause de Vous que nous sommes tous les jours livrés à la mort, * et qu'on nous regarde comme des brebis de boucherie.	22 Οτι ενεκα σου θανατουμεθα ολην την ημεραν? ελογισθημεν ως προβατα σφαγης.
23 Levez-Vous; pourquoi dormez-Vous, Seigneur? * Levez-Vous, et ne nous repoussez pas à jamais.	23 Εξεγερθητι, δια τι καθευδεις, Κυριε; εξεγερθητι, μη αποβαλης ημας διαπαντος.
24 Pourquoi détournez-Vous Votre visage? * Pourquoi oubliez-Vous notre misère et notre tribulation?	24 Δια τι κρυπτεις το προσωπον σου; λησμονεις την ταλαιπωριαν ημων και την καταδυναστευσιν ημων;
25 Car notre âme est humiliée dans la poussière, * et notre sein est comme collé à la terre.	25 Διοτι εταπεινωθη εως χωματος η ψυχη ημων? εκολληθη εις την γην η κοιλια ημων.
26 Levez-Vous, Seigneur; secourez-nous, * et rachetez-nous à cause de Votre Nom.	26 Αναστηθι εις βοηθειαν ημων και λυτρωσον ημας ενεκεν του ελεους σου.