Salmos 119
1234567891112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Sagrada | NOVA VULGATA |
|---|---|
| 1 (Álef) Dichoso el que, con vida intachable, | camina en la ley del Señor; | 1 ALLELUIA. ALEPH. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini. |
| 2 dichoso el que, guardando sus preceptos, | lo busca de todo corazón; | 2 Beati, qui servant testimonia eius, in toto corde exquirunt eum. |
| 3 el que, sin cometer iniquidad, | anda por sus senderos. | 3 Non enim operati sunt iniquitatem, in viis eius ambulaverunt. |
| 4 Tú promulgas tus mandatos | para que se observen exactamente. | 4 Tu mandasti mandata tua custodiri nimis. |
| 5 Ojalá esté firme mi camino, | para cumplir tus decretos; | 5 Utinam dirigantur viae meae ad custodiendas iustificationes tuas! |
| 6 entonces no sentiré vergüenza | al mirar todos tus mandatos. | 6 Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus praeceptis tuis. |
| 7 Te alabaré con sincero corazón | cuando aprenda tus justos mandamientos. | 7 Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici iudicia iustitiae tuae. |
| 8 Quiero guardar tus decretos exactamente, | tú no me abandones. | 8 Iustificationes tuas custodiam, non me derelinquas usquequaque. |
| 9 (Bet) ¿Cómo podrá un joven andar honestamente? | Cumpliendo tus palabras. | 9 BETH. In quo mundabit adulescentior viam suam? In custodiendo sermones tuos. |
| 10 Te busco de todo corazón, | no consientas que me desvíe de tus mandamientos. | 10 In toto corde meo exquisivi te; ne errare me facias a praeceptis tuis. |
| 11 En mi corazón escondo tus consignas, | así no pecaré contra ti. | 11 In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. |
| 12 Bendito eres, Señor, | enséñame tus decretos. | 12 Benedictus es, Domine; doce me iustificationes tuas. |
| 13 Mis labios van enumerando | todos los mandamientos de tu boca; | 13 In labiis meis numeravi omnia iudicia oris tui. |
| 14 mi alegría es el camino de tus preceptos, | más que todas las riquezas. | 14 In via testimoniorum tuorum delectatus sum sicut in omnibus divitiis. |
| 15 Medito tus mandatos, | y me fijo en tus sendas; | 15 In mandatis tuis exercebor et considerabo vias tuas. |
| 16 tus decretos son mi delicia, | no olvidaré tus palabras. | 16 In iustificationibus tuis delectabor, non obliviscar sermonem tuum. |
| 17 (Guímel) Haz bien a tu siervo: viviré | y cumpliré tus palabras; | 17 GHIMEL. Benefac servo tuo, et vivam et custodiam sermonem tuum. |
| 18 ábreme los ojos, y contemplaré | las maravillas de tu ley; | 18 Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua. |
| 19 soy un forastero en la tierra: | no me ocultes tus promesas. | 19 Incola ego sum in terra, non abscondas a me praecepta tua. |
| 20 Mi alma se consume, deseando | continuamente tus mandamientos; | 20 Defecit anima mea in desiderando iudicia tua in omni tempore. |
| 21 reprendes a los soberbios, | malditos los que se apartan de tus mandatos. | 21 Increpasti superbos; maledicti, qui errant a praeceptis tuis. |
| 22 Aleja de mí las afrentas y el desprecio, | porque observo tus preceptos; | 22 Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua servavi. |
| 23 aunque los nobles se sienten a murmurar de mí, | tu siervo medita tus decretos; | 23 Etsi principes sedent et adversum me loquuntur, servus tamen tuus exercetur in iustificationibus tuis. |
| 24 tus preceptos son mi delicia, | tus enseñanzas son mis consejeros. | 24 Nam et testimonia tua delectatio mea, et consilium meum iustificationes tuae. |
| 25 (Dálet) Mi alma está pegada al polvo: | reanímame con tus palabras; | 25 DALETH. Adhaesit pulveri anima mea; vivifica me secundum verbum tuum. |
| 26 te expliqué mi camino, y me escuchaste: | enséñame tus mandamientos; | 26 Vias meas enuntiavi, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas. |
| 27 instrúyeme en el camino de tus mandatos, | y meditaré tus maravillas. | 27 Viam mandatorum tuorum fac me intellegere, et exercebor in mirabilibus tuis. |
| 28 Mi alma llora de tristeza, | consuélame con tus promesas; | 28 Lacrimata est anima mea prae maerore; erige me secundum verbum tuum. |
| 29 apártame del camino falso, | y dame la gracia de tu ley; | 29 Viam mendacii averte a me et legem tuam da mihi benigne. |
| 30 escogí el camino verdadero, | deseé tus mandamientos. | 30 Viam veritatis elegi, iudicia tua proposui mihi. |
| 31 Me apegué a tus preceptos, | Señor, no me defraudes; | 31 Adhaesi testimoniis tuis, Domine; noli me confundere. |
| 32 correré por el camino de tus mandatos | cuando me ensanches el corazón. | 32 Viam mandatorum tuorum curram, quia dilatasti cor meum. |
| 33 (He) Muéstrame, Señor, el camino de tus decretos, | y lo seguiré puntualmente; | 33 HE. Legem pone mihi, Domine, viam iustificationum tuarum, et servabo eam semper. |
| 34 enséñame a cumplir tu ley | y a guardarla de todo corazón; | 34 Da mihi intellectum, et servabo legem tuam et custodiam illam in toto corde meo. |
| 35 guíame por la senda de tus mandatos, | porque ella es mi gozo. | 35 Deduc me in semitam praeceptorum tuorum, quia ipsam volui. |
| 36 Inclina mi corazón a tus preceptos, | y no al interés; | 36 Inclina cor meum in testimonia tua et non in avaritiam. |
| 37 aparta mis ojos de las vanidades, | dame vida con tu palabra; | 37 Averte oculos meos, ne videant vanitatem; in via tua vivifica me. |
| 38 cumple a tu siervo la promesa | para que se mantenga tu temor. | 38 Suscita servo tuo eloquium tuum, quod est ad timorem tuum. |
| 39 Aparta de mí la afrenta que temo, | porque tus mandamientos son amables; | 39 Amove opprobrium meum, quod suspicatus sum, quia iudicia tua iucunda. |
| 40 mira cómo ansío tus mandatos: | dame vida con tu justicia. | 40 Ecce concupivi mandata tua; in iustitia tua vivifica me. |
| 41 (Vau) Señor, que me alcance tu favor, | tu salvación según tu promesa: | 41 VAU. Et veniat super me misericordia tua, Domine, salutare tuum secundum eloquium tuum. |
| 42 así responderé a los que me injurian, | que confío en tu palabra; | 42 Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis. |
| 43 no quites de mi boca las palabras sinceras, | porque yo espero en tus mandamientos. | 43 Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in iudiciis tuis supersperavi. |
| 44 Cumpliré sin cesar tu ley, | por siempre jamás; | 44 Et custodiam legem tuam semper, in saeculum et in saeculum saeculi. |
| 45 andaré por un camino ancho, | buscando tus mandatos; | 45 Et ambulabo in latitudine, quia mandata tua exquisivi. |
| 46 comentaré tus preceptos ante los reyes, | y no me avergonzaré. | 46 Et loquar de testimoniis tuis in conspectu regum et non confundar. |
| 47 Serán mi delicia tus mandatos, | que tanto amo; | 47 Et delectabor in praeceptis tuis, quae dilexi. |
| 48 levantaré mis manos hacia tus decretos, que tanto amo, | y recitaré tus mandatos. | 48 Et levabo manus meas ad praecepta tua, quae dilexi; et exercebor in iustificationibus tuis. - |
| 49 (Zain) Recuerda la palabra que diste a tu siervo, | de la que hiciste mi esperanza; | 49 ZAIN. Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti. |
| 50 este es mi consuelo en la aflicción: | que tu promesa me da vida; | 50 Hoc me consolatum est in humiliatione mea, quia eloquium tuum vivificavit me. |
| 51 los insolentes me insultan sin parar, | pero yo no me aparto de tu ley. | 51 Superbi deriserunt me vehementer; a lege autem tua non declinavi. |
| 52 Recordando tus antiguos mandamientos, | Señor, quedé consolado; | 52 Memor fui iudiciorum tuorum a saeculo, Domine, et consolatus sum. |
| 53 sentí indignación ante los malvados, | que abandonan tu ley; | 53 Indignatio tenuit me propter peccatores derelinquentes legem tuam. |
| 54 tus decretos eran mi canción | en tierra extranjera. | 54 Cantica factae sunt mihi iustificationes tuae in loco peregrinationis meae. |
| 55 De noche pronuncio tu nombre, | Señor, y, velando, tu ley; | 55 Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodiam legem tuam. |
| 56 esto es lo que a mí me toca: | guardar tus decretos. | 56 Hoc factum est mihi, quia mandata tua servavi. |
| 57 (Jet) Mi porción es el Señor; | he resuelto guardar tus palabras; | 57 HETH. Portio mea Dominus: dixi custodire verba tua. |
| 58 de todo corazón busco tu favor: | ten piedad de mí, según tu promesa; | 58 Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo; miserere mei secundum eloquium tuum. |
| 59 he examinado mi camino, | para enderezar mis pies a tus preceptos. | 59 Cogitavi vias meas et converti pedes meos in testimonia tua. |
| 60 Con diligencia, sin tardanza, | observo tus mandatos; | 60 Festinavi et non sum moratus, ut custodiam praecepta tua. |
| 61 los lazos de los malvados me envuelven, | pero no olvido tu ley; | 61 Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus. |
| 62 a media noche me levanto para darte gracias | por tus justos mandamientos. | 62 Media nocte surgebam ad confitendum tibi super iudicia iustitiae tuae. |
| 63 Soy amigo de los que te temen, | y guardan tus mandatos; | 63 Particeps ego sum omnium timentium te et custodientium mandata tua. |
| 64 Señor, de tu bondad está llena la tierra; | enséñame tus decretos. | 64 Misericordia tua, Domine, plena est terra; iustificationes tuas doce me. |
| 65 (Tet) Has dado bienes a tu siervo, | Señor, con tus palabras; | 65 TETH. Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum. |
| 66 enséñame la bondad, la prudencia y el conocimiento, | porque me fío de tus mandatos; | 66 Bonitatem et prudentiam et scientiam doce me, quia praeceptis tuis credidi. |
| 67 antes de sufrir, yo andaba extraviado, | pero ahora me ajusto a tu promesa. | 67 Priusquam humiliarer ego erravi; nunc autem eloquium tuum custodiam. |
| 68 Tú eres bueno y haces el bien; | instrúyeme en tus decretos; | 68 Bonus es tu et benefaciens, doce me iustificationes tuas. |
| 69 los insolentes urden engaños contra mí, | pero yo custodio tus mandatos de todo corazón; | 69 Excogitaverunt contra me dolosa superbi, ego autem in toto corde meo servabo mandata tua. |
| 70 tienen el corazón espeso como grasa, | pero mi delicia es tu ley. | 70 Incrassatum est sicut adeps cor eorum, ego vero in lege tua delectatus sum. |
| 71 Me estuvo bien el sufrir, | así aprendí tus decretos; | 71 Bonum mihi quia humiliatus sum, ut discam iustificationes tuas. |
| 72 más estimo yo la ley de tu boca | que miles de monedas de oro y plata. | 72 Bonum mihi lex oris tui super milia auri et argenti. |
| 73 (Yod) Tus manos me hicieron y me formaron: | instrúyeme para que aprenda tus mandatos; | 73 IOD. Manus tuae fecerunt me et plasmaverunt me; da mihi intellectum, et discam praecepta tua. |
| 74 los que te temen verán con alegría | que he esperado en tu palabra; | 74 Qui timent te, videbunt me et laetabuntur, quia in verba tua supersperavi. |
| 75 reconozco, Señor, que tus mandamientos son justos, | que con razón me hiciste sufrir. | 75 Cognovi, Domine, quia aequitas iudicia tua, et in veritate humiliasti me. |
| 76 Que tu bondad me consuele, | según la promesa hecha a tu siervo; | 76 Fiat misericordia tua, ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo. |
| 77 cuando me alcance tu compasión, viviré, | y tu ley será mi delicia; | 77 Veniant mihi miserationes tuae, et vivam, quia lex tua delectatio mea est. |
| 78 que se avergüencen los insolentes | del daño que me hacen; | yo meditaré tus mandatos. | 78 Confundantur superbi, quoniam dolose incurvaverunt me, ego autem exercebor in mandatis tuis. |
| 79 Vuelvan a mí los que te temen | y hacen caso de tus preceptos; | 79 Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua. |
| 80 sea mi corazón perfecto en tus decretos, | así no quedaré avergonzado. | 80 Fiat cor meum immaculatum in iustificationibus tuis, ut non confundar. |
| 81 (Kaf) Me consumo ansiando tu salvación, | y espero en tu palabra; | 81 CAPH. Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi. |
| 82 mis ojos se consumen ansiando tus promesas, | mientras digo: «¿Cuándo me consolarás?». | 82 Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: “ Quando consolaberis me? ”. |
| 83 Estoy como un odre puesto al humo, | pero no olvido tus decretos. | 83 Quia factus sum sicut uter in fumo; iustificationes tuas non sum oblitus. |
| 84 ¿Cuántos serán los días de tu siervo? | ¿Cuándo harás justicia de mis perseguidores? | 84 Quot sunt dies servi tui? Quando facies de persequentibus me iudicium? |
| 85 Me han cavado fosas los insolentes, | ignorando tu ley; | 85 Foderunt mihi foveas superbi, qui non sunt secundum legem tuam. |
| 86 todos tus mandatos son verdaderos, | sin razón me persiguen, protégeme. | 86 Omnia praecepta tua veritas; dolose persecuti sunt me; adiuva me. |
| 87 Casi dieron conmigo en la tumba, | pero yo no abandoné tus mandatos; | 87 Paulo minus consummaverunt me in terra, ego autem non dereliqui mandata tua. |
| 88 por tu bondad dame vida, | para que observe los preceptos de tu boca. | 88 Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui. - |
| 89 (Lámed) Tu palabra, Señor, es eterna, | más estable que el cielo; | 89 LAMED. In aeternum, Domine, verbum tuum constitutum est in caelo. |
| 90 tu fidelidad, de generación en generación; | fundaste la tierra y permanece; | 90 In generationem et generationem veritas tua; firmasti terram, et permanet. |
| 91 por tu mandamiento subsisten hasta hoy, | porque todo está a tu servicio. | 91 Secundum iudicia tua permanent hodie, quoniam omnia serviunt tibi. |
| 92 Si tu ley no fuera mi delicia, | ya habría perecido en mi desgracia; | 92 Nisi quod lex tua delectatio mea est, tunc forte periissem in humilia tione mea. |
| 93 jamás olvidaré tus mandatos, | pues con ellos me diste vida; | 93 In aeternum non obliviscar man data tua, quia in ipsis vivificasti me. |
| 94 soy tuyo, sálvame, | que yo consulto tus mandatos. | 94 Tuus sum ego: salvum me fac, quoniam mandata tua exqui sivi. |
| 95 Los malvados me esperaban para perderme, | pero yo meditaba tus preceptos; | 95 Me exspectaverunt peccatores, ut perderent me; testimonia tua intellexi. |
| 96 he visto el límite de todo lo perfecto: | tu mandato se dilata sin término. | 96 Omni consummationi vidi finem, latum praeceptum tuum nimis. |
| 97 (Mem) ¡Cuánto amo tu ley!: | todo el día la estoy meditando; | 97 MEM. Quomodo dilexi legem tuam, Domine; tota die meditatio mea est. |
| 98 tu mandato me hace más sabio | que mis enemigos, | siempre me acompaña; | 98 Super inimicos meos sapientem me fecit praeceptum tuum, quia in aeternum mihi est. |
| 99 soy más docto que todos mis maestros, | porque medito tus preceptos. | 99 Super omnes docentes me prudens factus sum, quia testimonia tua meditatio mea est. |
| 100 Soy más sagaz que los ancianos, | porque cumplo tus mandatos; | 100 Super senes intellexi, quia mandata tua servavi. |
| 101 aparto mi pie de toda senda mala, | para guardar tu palabra; | 101 Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua. |
| 102 no me aparto de tus mandamientos, | porque tú me has instruido. | 102 A iudiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi. |
| 103 ¡Qué dulce al paladar tu promesa: | más que miel en la boca! | 103 Quam dulcia faucibus meis eloquia tua, super mel ori meo. |
| 104 Considero tus mandatos, | y odio el camino de la mentira. | 104 A mandatis tuis intellexi; propterea odivi omnem viam mendacii. |
| 105 (Nun) Lámpara es tu palabra para mis pasos, | luz en mi sendero; | 105 NUN. Lucerna pedibus meis verbum tuum et lumen semitis meis. |
| 106 lo juro y lo cumpliré: | guardaré tus justos mandamientos; | 106 Iuravi et statui custodire iudicia iustitiae tuae. |
| 107 ¡estoy tan afligido! | Señor, dame vida según tu promesa. | 107 Humiliatus sum usquequaque, Domine; vivifica me secundum verbum tuum. |
| 108 Acepta, Señor, los votos que pronuncio, | enséñame tus mandatos; | 108 Voluntaria oris mei beneplacita sint, Domine, et iudicia tua doce me. |
| 109 mi vida está siempre en peligro, | pero no olvido tu ley; | 109 Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus. |
| 110 los malvados me tendieron un lazo, | pero no me desvié de tus mandatos. | 110 Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi. |
| 111 Tus preceptos son mi herencia perpetua, | la alegría de mi corazón; | 111 Hereditas mea testimonia tua in aeternum, quia exsultatio cordis mei sunt. |
| 112 inclino mi corazón a cumplir tus decretos, | siempre y cabalmente. | 112 Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas in aeternum, in finem. |
| 113 (Sámek) Detesto a los inconstantes | y amo tu ley; | 113 SAMECH. Duplices corde odio habui et legem tuam dilexi. |
| 114 tú eres mi refugio y mi escudo, | yo espero en tu palabra; | 114 Tegmen et scutum meum es tu, et in verbum tuum supersperavi. |
| 115 apartaos de mí los perversos, | y cumpliré los mandatos de mi Dios. | 115 Declinate a me, maligni, et servabo praecepta Dei mei. |
| 116 Sostenme con tu promesa, y viviré, | que no quede frustrada mi esperanza; | 116 Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam; et non confundas me ab exspectatione mea. |
| 117 dame apoyo, y estaré a salvo, | me fijaré en tus decretos sin cesar; | 117 Sustenta me, et salvus ero et delectabor in iustificationibus tuis semper. |
| 118 desprecias a los que se desvían de tus decretos, | sus proyectos son engaño. | 118 Sprevisti omnes discedentes a iustificationibus tuis, quia mendacium cogitatio eorum. |
| 119 Tienes por escoria a los malvados, | por eso amo tus preceptos; | 119 Quasi scoriam delesti omnes peccatores terrae; ideo dilexi testimonia tua. |
| 120 mi carne se estremece con tu temor, | y me estremecen tus juicios. | 120 Horruit a timore tuo caro mea; a iudiciis enim tuis timui. |
| 121 (Ayin) Practico la justicia y el derecho, | no me entregues a mis opresores; | 121 AIN. Feci iudicium et iustitiam; non tradas me calumniantibus me. |
| 122 da fianza en favor de tu siervo, | que no me opriman los insolentes; | 122 Sponde pro servo tuo in bonum; non calumnientur me superbi. |
| 123 mis ojos se consumen aguardando | tu salvación y tu promesa de justicia. | 123 Oculi mei defecerunt in desiderio salutaris tui et eloquii iustitiae tuae. |
| 124 Trata con misericordia a tu siervo, | enséñame tus decretos; | 124 Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam et iustificationes tuas doce me. |
| 125 yo soy tu siervo: dame inteligencia, | y conoceré tus preceptos; | 125 Servus tuus sum ego; da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua. |
| 126 es hora de que actúes, Señor: | han quebrantado tu ley. | 126 Tempus faciendi Domino; dissipaverunt legem tuam. |
| 127 Yo amo tus mandatos | más que el oro purísimo; | 127 Ideo dilexi praecepta tua super aurum et obryzum. |
| 128 por eso aprecio tus decretos | y detesto el camino de la mentira. | 128 Propterea ad omnia mandata tua dirigebar, omnem viam mendacii odio habui. - |
| 129 (Pe) Tus preceptos son admirables, | por eso los guarda mi alma; | 129 PHE. Mirabilia testimonia tua, ideo servavit ea anima mea. |
| 130 la explicación de tus palabras ilumina, | da inteligencia a los ignorantes; | 130 Declaratio sermonum tuorum illuminat et intellectum dat parvulis. |
| 131 abro la boca y respiro, | ansiando tus mandamientos. | 131 Os meum aperui et attraxi spiritum, quia praecepta tua desiderabam. |
| 132 Vuélvete a mí y ten misericordia, | como es tu norma con los que aman tu nombre; | 132 Convertere in me et miserere mei secundum iudicium tuum cum diligentibus nomen tuum. |
| 133 asegura mis pasos con tu promesa, | que ninguna maldad me domine; | 133 Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis iniquitas. |
| 134 líbrame de la opresión de los hombres, | y guardaré tus mandatos. | 134 Redime me a calumniis hominum, ut custodiam mandata tua. |
| 135 Haz brillar tu rostro sobre tu siervo, | enséñame tus decretos; | 135 Faciem tuam illumina super servum tuum et doce me iustificationes tuas. |
| 136 arroyos de lágrimas bajan de mis ojos | por los que no cumplen tu ley. | 136 Rivulos aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam. |
| 137 (Sade) Señor, tú eres justo, | tus mandamientos son rectos; | 137 SADE. Iustus es, Domine, et rectum iudicium tuum. |
| 138 has decretado preceptos justos | sumamente estables; | 138 Mandasti in iustitia testimonia tua et in veritate nimis. |
| 139 me consume el celo, | porque mis enemigos olvidan tus palabras. | 139 Consumpsit me zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei. |
| 140 Tu promesa es acrisolada, | y tu siervo la ama; | 140 Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud. |
| 141 soy pequeño y despreciable, | pero no olvido tus mandatos; | 141 Adulescentulus sum ego et contemptus; mandata tua non sum oblitus. |
| 142 tu justicia es justicia eterna, | tu ley es verdadera. | 142 Iustitia tua iustitia in aeternum, et lex tua veritas. |
| 143 Me asaltan angustias y aprietos, | tus mandatos son mi delicia; | 143 Tribulatio et angustia invenerunt me; praecepta tua delectatio mea est. |
| 144 la justicia de tus preceptos es eterna; | dame inteligencia, y tendré vida. | 144 Iustitia testimonia tua in aeternum; intellectum da mihi, et vivam. |
| 145 (Qof) Te invoco de todo corazón: | respóndeme, Señor, | y guardaré tus decretos; | 145 COPH. Clamavi in toto corde, exaudi me, Domine; iustificationes tuas servabo. |
| 146 a ti grito: sálvame, | y cumpliré tus preceptos; | 146 Clamavi ad te, salvum me fac, ut custodiam testimonia tua. |
| 147 me adelanto a la aurora pidiendo auxilio, | esperando tus palabras. | 147 Praeveni diluculo et clamavi, in verba tua supersperavi. |
| 148 Mis ojos se adelantan a las vigilias, | meditando tu promesa; | 148 Praevenerunt oculi mei vigilias, ut meditarer eloquia tua. |
| 149 escucha mi voz por tu misericordia, Señor, | con tus mandamientos dame vida; | 149 Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, secundum iudicium tuum vivifica me. |
| 150 ya se acercan mis inicuos perseguidores, | están lejos de tu ley. | 150 Appropinquaverunt persequentes me in malitia, a lege autem tua longe facti sunt. |
| 151 Tú, Señor, estás cerca, | y todos tus mandatos son estables; | 151 Prope es tu, Domine, et omnia praecepta tua veritas. |
| 152 hace tiempo comprendí que tus preceptos | los fundaste para siempre. | 152 Ab initio cognovi de testimoniis tuis, quia in aeternum fundasti ea. |
| 153 (Res) Mira mi abatimiento y líbrame, | porque no olvido tu ley; | 153 RES. Vide humiliationem meam et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus. |
| 154 defiende mi causa y rescátame, | con tu promesa dame vida; | 154 Iudica causam meam et redime me; propter eloquium tuum vivifica me. |
| 155 la salvación está lejos de los malvados | que no buscan tus decretos. | 155 Longe a peccatoribus salus, quia iustificationes tuas non exquisierunt. |
| 156 Grande es tu ternura, Señor, | con tus mandamientos dame vida; | 156 Misericordiae tuae multae, Domine; secundum iudicia tua vivifica me. |
| 157 muchos son los enemigos que me persiguen, | pero yo no me aparto de tus preceptos; | 157 Multi, qui persequuntur me et tribulant me; a testimoniis tuis non declinavi. |
| 158 viendo a los renegados, sentía asco, | porque no guardan tus palabras. | 158 Vidi praevaricantes, et taeduit me, quia eloquia tua non custodierunt. |
| 159 Mira cómo amo tus mandatos, | Señor; por tu misericordia dame vida; | 159 Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine; secundum misericordiam tuam vivifica me. |
| 160 el compendio de tu palabra es la verdad, | y tus justos juicios son eternos. | 160 Principium verborum tuorum veritas, in aeternum omnia iudicia iustitiae tuae. |
| 161 (Sin) Los nobles me perseguían sin motivo, | pero mi corazón respetaba tus palabras; | 161 SIN. Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum. |
| 162 yo me alegraba con tu promesa, | como el que encuentra un rico botín; | 162 Laetabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa. |
| 163 detesto y aborrezco la mentira, | y amo tu ley. | 163 Mendacium odio habui et abominatus sum; legem autem tuam dilexi. |
| 164 Siete veces al día te alabo | por tus justos mandamientos; | 164 Septies in die laudem dixi tibi super iudicia iustitiae tuae. |
| 165 mucha paz tienen los que aman tu ley, | y nada los hace tropezar; | 165 Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum. |
| 166 aguardo tu salvación, Señor, | y cumplo tus mandatos. | 166 Exspectabam salutare tuum, Domine, et praecepta tua feci. |
| 167 Mi alma guarda tus preceptos | y los ama intensamente; | 167 Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexi ea vehementer. |
| 168 guardo tus preceptos y tus mandatos, | y tú tienes presentes mis caminos. | 168 Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viae meae in conspectu tuo. |
| 169 (Tau) Que llegue mi clamor a tu presencia, | Señor, con tus palabras dame inteligencia; | 169 TAU. Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine; iuxta verbum tuum da mihi intellectum. |
| 170 que mi súplica entre en tu presencia, | líbrame según tu promesa; | 170 Intret postulatio mea in conspectu tuo; secundum eloquium tuum libera me. |
| 171 de mis labios brota la alabanza, | porque me enseñaste tus decretos. | 171 Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me iustificationes tuas. |
| 172 Mi lengua canta tu promesa, | porque todos tus preceptos son justos; | 172 Cantet lingua mea eloquium tuum, quia omnia praecepta tua iustitia. |
| 173 que tu mano me auxilie, | ya que prefiero tus mandatos; | 173 Fiat manus tua, ut adiuvet me, quoniam mandata tua elegi. |
| 174 ansío tu salvación, Señor; | tu ley es mi delicia. | 174 Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua delectatio mea est. |
| 175 Que mi alma viva para alabarte, | que tus mandamientos me auxilien; | 175 Vivet anima mea et laudabit te, et iudicia tua adiuvabunt me. |
| 176 me extravié como oveja perdida: | busca a tu siervo, que no olvida tus preceptos. | 176 Erravi sicut ovis, quae periit; quaere servum tuum, quia praecepta tua non sum oblitus. |