| 1 Non quasi crudele io lo susciterò: perocché chi può resistere alla mia faccia? | 1 Zawiedzie twoja nadzieja, bo już sam jego widok przeraża. |
| 2 Chi prima a me diede ond'io debba rendergli? Tutto è mio quanto si trova sotto del cielo. | 2 Kto się ośmieli go zbudzić? Któż mu wystąpi naprzeciw? |
| 3 Non avrò riguardo a lui, né all'efficacia delle parole fatte apposta per muovere a compassione. | 3 Kto się odważy go dotknąć bezkarnie? - Nikt zgoła pod całym niebem. |
| 4 Chi scoprirà la superficie della sua veste, e chi entrerà nel mezzo della sua gola? | 4 Głosu jego nie zdołam przemilczeć, o sile wiem - niezrównana. |
| 5 Chi aprirà le porte della sua faccia? Intorno a' suoi denti sta il terrore. | 5 Czy odchyli kto brzeg pancerza i podejdzie z podwójnym wędzidłem? |
| 6 Il suo corpo è come scudi di bronzo fatti al getto, e costrutto di squamme conteste insieme. | 6 Czy otworzy mu paszczy podwoje? - Strasznie jest spojrzeć mu w zęby. |
| 7 L'una si unisce all'altra, e non resta tra d'esse veruno spiraglio: | 7 Grzbiet ma jak płyty u tarczy, spojone jakby pieczęcią. |
| 8 E attaccata l'una all'altra, e si tengono in guisa, che mai saran separate. | 8 Mocno ze sobą złączone, powietrze nawet nie przejdzie. |
| 9 S'egli starnuta getta scintille al fuoco, e gli occhi di lui qual è la luce del mattino. | 9 Tak jedna przylega do drugiej, że nie można rozluźnić połączeń. |
| 10 Dalla bocca di lui escone facelle come tizzoni di fuoco acceso. | 10 Jego kichanie olśniewa blaskiem, oczy - jak powieki zorzy: |
| 11 Dalle narici di lui esce fumo, come da bollente caldaia. | 11 z ust mu płomienie buchają, sypią się iskry ogniste. |
| 12 Il suo fiato accende i carboni, ed escon fiamme dalla sua bocca. | 12 Dym wydobywa się z nozdrzy, jak z kotła pełnego wrzątku. |
| 13 Nel suo collo sta la fortezza, e innanzi a lui va la fame. | 13 Oddechem rozpala węgle, z paszczy tryska mu ogień. |
| 14 Le membra del suo corpo sono ben compatte tra di loro; lancerà (Dio) sopra di lui i fulmini, ed egli non passerà ad altro luogo. | 14 W szyi się kryje jego potęga, przed nim skacząc biegnie przestrach, |
| 15 Il cuore di lui è duro come la pietra, e saldo come l'incudine battuta da martello. | 15 części ciała spojone, jakby ulane, nieporuszone. |
| 16 Quand'egli si alza su ritto, gli Angeli ne prendon paura, e sbigottiti ricorrono alle espiazioni. | 16 Serce ma twarde jak skała, jak dolny kamień młyński. |
| 17 Se uno lo assalisce, né spada, né lancia, né usbergo non son buoni contro di lui: | 17 Gdy wstaje, mocni drżą ze strachu i przerażeni tracą przytomność. |
| 18 Perocché egli il ferro disprezzerà come paglia, e il bronzo come fracido legno. | 18 Bo cięcie mieczem bez skutku, jak dzida, strzała czy oszczep. |
| 19 L'uomo valente in arco noi metterà in fuga; paglia secca divengon per lui i sassi de' frombolatori. | 19 Dla niego żelazo - to plewy, brąz - niby drzewo zbutwiałe. |
| 20 Stimerà come secca paglia il martello, e della lancia imbrandita si burlerà. | 20 Nie płoszy go strzała z łuku, kamień z procy jest źdźbłem dla niego. |
| 21 Egli avrà sotto di se i raggi del sole, e si metterà a giacere sopra l'oro come sul fango. | 21 Dla niego źdźbłem maczuga, śmieje się z dzidy lecącej. |
| 22 Farà bollire come una caldaia il mar profondo, e renderallo come un pentolo di unguenti, che gorgoglian sul fuoco. | 22 Pod nim są ostre skorupy, ślad jakby wału zostawia na błocie. |
| 23 Lascia dietro di se lucente il sentiero, e da all'abisso il colore della vecchiezza. | 23 Głębię wód wzburzy jak kocioł, na wrzątek ją zdoła przemienić. |
| 24 Non v'ha possanza sulla terra, che a lui si paragoni, il quale fu fatto per non aver paura d'alcuno. | 24 Za nim smuga się świeci na wodzie, topiel podobna do siwizny. |
| 25 Tutte le alte cose egli sprezza; egli è il re di tutti i figliuoli della superbia. | 25 Nie ma mu równego na ziemi, uczyniono go nieustraszonym: |
| 26 Każde mocne zwierzę się lęka jego, króla wszystkich stworzeń. |
